فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر شامل 73 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امام و شب قدر :

حقیقت شب قدر

با توجه به آیه شریفه إنّا أنزلناه فی لیله القدر[۱] که شب قدر ظرف حقایق والای قرآن کریم است، علاوه بر وجود نورانی رسول اکرم صلّی اللّه علیه و اله، هر انسان کاملی که قلب مطهرش ظرف همه حقایق و بطون قرآن باشد، «شب قدر» است. اینک با توضیحی که درباره امامت خواهد آمد، می فهمیم که ائمه علیهم السّلام ظرف همه معارف قرآن و شب قدرند.

تعریف امام

در میان مسلمانان برای «امام» دو تعریف ذکر شده است. اهل سنت، امام را جانشین پیامبر صلّی اللّه علیه و اله در اداره دین و جامعه دانسته اند که تبعیت از او بر همگان لازم است، ولی دانشمندان بزرگ شیعه معنای وسیعی برای امام قائل اند که خلافت ظاهری نیز جزء آن است. ایشان در تعریف امام می گویند: «امامت، خلافت کلی الهی است.» [۲] یعنی امام علاوه بر جانشینی پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله جانشین خدا در همه عالم است؛ همان جانشینی که مسجود ملائک شد و خدای تعالی هنگام آفرینش آدم علیه السّلام وعده خلافتش را داد و فرمود: إنّی جاعل فی الأرض خلیفه[۳] بی تردید کسی می تواند جانشین خدای تعالی گردد که همه صفات او را در خود جمع کرده باشد و مظهر همه اسماء حق تعالی گردد و او، همان انسان کامل است؛ همان گونه که برخی از دانشمندان اسلامی با استفاده از روایات، امام را تعریف کرده اند:

امام، انسان کامل خدایی است که به همه چیزهایی که مردم برای تعیین سود و زیانشان به آن محتاج اند، عالم است، بر احکام و اسرار خداوند تعالی امین، از گناه و خطا معصوم و با مبدأ اعلی مرتبط است. و صراط مستقیم و حجت خدا بر بندگانش است. اقتدای عموم مردم به او واجب و پیروی از او شایسته است، او نگهبان دین خدا است و مرجع علمی برای حل معضلات و اختلافات و تفسیر مجملات، رهبر سیاسی و اجتماعی، هدایتگر انسان ها به کمالات معنوی که شایسته آنها هستند، واسطه رسیدن فیض خداوند تعالی به بندگان و بقیه شئون امامت که دلایل عقلی و قرآن کریم و روایات بر آنها دلالت دارند.[۴]

امام و قرآن

همان گونه که در تعریف امامت نیز گفته شد، یکی از شئون امام، هدایت انسان ها به کمالات معنوی است و فرقی نمی کند که فرد مورد هدایت، در چه مرتبه ای قرار داشته باشد. از سوی دیگر، می دانیم که قرآن کریم نیز برای هدایت انسان هاست. پس امام و قرآن هر دو در هدایت انسان سهیم اند و مکمل یکدیگر هستند؛ چنان که حدیث شریف «ثقلین» هم بر این مطلب تأکید دارد. پیامبر صلّی اللّه علیه و اله می فرماید:

«إنّی تارک فیکم الثقلین ما إن تمسّکتم بهما لن تضلّوا بعدی کتاب اللّه و عترتی أهل بیتی و إنّهما لن یفترقا حتّی یردا علی الحوض؛[۵] همانا من در میان شما دو امامت سنگین بجا می گذارم که اگر به آنها تمسک کنید، هرگز گمراه نشوید: کتاب خدا و اهل بیتم، و آنها هرگز از هم جدا نگردند تا در حوض کوثر نزد من آیند» .

پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله قرآن و اهل بیت علیهم السّلام را در کنار هم هدایتگر انسان ها می خواند؛ به گونه ای که جدایی ناپذیرند و هدایت بدون یکی از آنها ممکن نیست. قرآن نوشته ای است که راه های هدایت انسان به سعادت را مشخص می کند و اهل بیت علیهم السّلام در عمل، راه را نشان می دهند و با همراهی انسان ها، آنها را به سر منزل مقصود می رسانند. به عبارت دیگر، قرآن، امام صامت و امام، قرآن ناطق است.

علاوه بر تشریک ائمه علیهم السّلام با قرآن کریم در هدایت انسان ها، ایشان به معارف بلند قرآن کریم واقف اند و این آگاهی به قرآن در ایشان منحصر است، آیه شریفه لا یمسّه إلاّ المطهّرون[۶] آگاهی از معارف بلند قرآن کریم را در «مطهرون» منحصر می داند و آیه شریفه إنّما یرید اللّه لیذهب عنکم الرّجس أهل البیت و یطهّرکم تطهیرا[۷] مطهرون را در اهل بیت علیهم السّلام منحصر می کند. پس ائمه علیهم السّلام به همه دقایق و معارف بلند قرآن آگاه اند و به عبارت دیگر، ظرف همه معارف دقیق قرآن هستند.

مصداق حقیقت شب قدر

از مطالب قبلی نتیجه می گیریم، ائمه علیهم السّلام مصادیق شب قدر می باشند؛ چون:

۱- ایشان ظرف همه حقایق والای قرآن هستند.

۲- کسی که ظرف همه حقایق قرآن باشد، مصداق حقیقت شب قدر است.

آری، ائمه علیهم السّلام چنان که در دیگر صفات پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله جانشین وی هستند، در این صفت نیز جانشین آن حضرت می باشند.

فاطمه زهرا علیها السّلام و شب قدر

درّ یگانه پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله، حضرت فاطمه علیها السّلام که محورا هل بیت ومادر یازده امام است، از مصادیق حقیقت شب قدر می باشد که برخی سخنان وی شاهد بر این مدعاست. حضرت فاطمه در یکی از دعاهایش می فرماید: «الحمد للّه الذی لم یجعلنی جاحده لشی ء من کتابه و لا متحیره فی شی ء من أمره؛[۸] حمد مخصوص خدایی است که مرا انکارکننده چیزی از کتابش و سرگردان در چیزی از امورش قرار نداده است» . به عبارت دیگر، مرا بر همه اسرار و حقایق قرآن آگاه کرده است. و این، بیانگر آن است که وجود شریف حضرت فاطمه علیها السّلام ظرف حقایق قرآن عظیم و «شب قدر» است. روایات دیگری هم به صراحت این مطلب را بیان می کنند؛ از جمله:

الف) عن حمران قال سألت أبا عبد اللّه علیه السّلام… قال: أمّا قوله لیله القدر خیر من ألف شهر؛ یعنی فاطمه علیها السّلام….[۹]

امام صادق علیه السّلام در این روایت می فرماید: شب قدر، حضرت فاطمه علیها السّلام است.

ب) امام صادق علیه السّلام در تأویل آیه شریفه إنّا أنزلناه فی لیله القدر[۱۰] می فرماید: «اللّیله فاطمد و القدر اللّه فمن عرف فاطمه حقّ معرفتها فقد أدرک لیله القدر و إنّما سمّیت فاطمه لأنّ الخلق فطموا عن معرفتها؛[۱۱] شب، فاطمه علیها السّلام و قدر، خداوند متعال است، هرکس قدر را درک کرده است و همانا وی فاطمه نامیده شده است؛ چون مخلوقات از شناخت او عاجز شده اند» .

اثبات امامت با شب قدر

رابطه امام با شب قدر زمانی نیز رابطه ای ناگسستنی است؛ به گونه ای که امام باقر علیه السّلام شیعیان را برای اثبات حقانیتشان به استفاده از سوره قدر چنین ترغیب می نماید:

«یا معشر الشیعه خاصموا بسوره إنّا أنزلناه فی لیله القدر تفلجوا فو اللّه إنّها لحجّه اللّه تبارک و تعالی علی الخلق بعد رسول اللّه و إنّها لسیّده دینکم و إنّها لغایه علّمنا؛[۱۲] ای گروه شیعیان!به وسیله سوره قدر با مخالفان مناظره کنید تا غالب شوید. به خدا قسم، آن سوره بعد از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله حجت خداوند تبارک و تعالی بر بندگان است و آن بزرگ دین شما و نهایت علم ماست» .

در روایتی دیگر، امام باقر علیه السّلام به شیعیان یاد می دهد که چگونه از سوره قدر حقانیت شیعه را اثبات کنند. در این روایت نسبتا طولانی امام صادق علیه السّلام از پدر خود امام باقر علیه السّلام نقل می کند که مردی در حال طواف امام علیه السّلام به صورت پوشیده نزد حضرت آمد. امام باقر علیه السّلام می فرماید:

اگر شیعیان ما به مخالفان بگویند: خداوند عزّ و جلّ به پیامبرش صلّی اللّه علیه و آله می فرماید:

إنا أنزلناه فی لیله القدر[۱۳] تا آخر سوره، آیا پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله چیزی را که در آن شب نمی دانست یا جبرئیل علیه السّلام در غیر آن شب به او آورده است، می دانست؟

مخالفان خواهند گفت: نه. به آنها بگو: آیا حضرت ناچار بود که هرچه را می دانست، آشکار کند؟

آنها می گویند: نه. به آنها بگو: آیا در آنچه پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله از علم آشکار کرده بود، اختلافی بود؟

اگر گفتند: نه. به آنها بگو: اگر کسی از احکام خدا حکمی بدهد که در آن اختلاف است، آیا با پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله مخالفت کرده است؟می گویند: بلی.

و اگر بگویند: نه، حرف اول خود را نقض کرده اند.

به مخالفان بگو: «تأویل قرآن را کسی جز خدا و راسخان در علم نمی داند» .[۱۴]

اگر گفتند: راسخان در علم چه کسانی هستند؟ بگو: آنها که در علمش اختلاف نباشد.

اگر بگویند: او کیست؟بگو: همانا پیامبر اکرم و صاحب آن امر است. آیا پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله تبلیغ کرد یا نه؟اگر بگویند: تبلیغ کرد، بگو: آیا وی از دنیا رفت و آیا جانشینش علمی دارد که در آن اختلافی نیست؟ اگر بگویند: نه، بگو: جانشین پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله آیه تأیید الهی ]مورد تایید است و پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله فقط کسی را به جانشینی برمی گزیند که به همان حکم وی حکم دهد و در همه اوصاف به غیر از نبوت، همانند او باشد. و اگر پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله کسی را در علمش جانشین قرار ندهد، کسانی را که بعد از ایشان در صلب ها قرار دارند، ضایع نموده است.

اگر بگویند: علم پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله از قرآن بود بگو: «حم. سوگند به کتاب روشنگر که ما آن را در شبی مبارک نازل کردیم؛ چون (از آغاز خلقت) همواره (سنت ما) انذار خلق بوده است. در آن شب مبارک هر امری براساس حکمت تدبیر می گردد. (نزول قرآن) فرماین بود از سوی ما، (که) ما (آن را) فرستادیم» .[۱۵]

اگر بگویند: خدای عزّ و جلّ فقط به سوی پیامبران [فرشته] می فرستد. بگو: این امر محکمی که در شب قدر گشوده می شود، از طریق فرشتگان و روح است که از آسمانی به آسمان دیگر یا از آسمانی به زمین فرو می آیند.

اگر بگویند: فرو آمدن آنها از آسمانی به آسمان دیگر است. بگو: در آسمان کسی نیست که از طاعت خدا به معصیتش برگردد.

و اگر بگویند: از آسمانی به زمین فرو می آیند و اهل زمین نیازمندترین مخلوق به آن هستند. بگو: آیا آنها (اهل زمین) به بزرگی نیاز دارند که حکمش را بپذیرند؟

اگر بگویند: خلیفه، حاکم آنهاست. بگو: «خدا سرپرست و کارساز کسانی است که ایمان آورده باشند، ایشان را از ظلمت ها به سوی نور هدایت می کند و کسانی که (به خدا) کافر شده اند، سرپرستشان طاغوت است که از نور به سوی ظلمت سوقشان می دهد، آنان دوزخیان اند و خود در آن به طور ابد خواهند بود» .[۱۶]

قسم به خدا که خداوند-عزّ ذکره -در زمین و آسمان ولی ای ندارد، مگر آنکه از طرف خدا مورد تأیید است و هرکس تأیید شود، خطا نمی کند و خداوندی که یادش بزرگ است، در زمین دشمنی ندارد، مگر آنکه مخذول است و هرکه از طرف خدا رها گردد، امرش درست نمی شود. همان گونه که باید امر از آسمان به زمین فرو آید تا اهل زمین بدان حکم کنند، همچنان آنها به سرپرست نیاز دارند.

اگر گفتند: چنین کسی را نمی شناسیم. بگو: هرچه دلتان می خواهد بگویید. خدای عزّ و جلّ نمی پسندد که امت را بعد از محمد صلّی اللّه علیه و اله رها کند؛ به گونه ای که حجتی بر آنان نباشد.

امام صادق علیه السّلام فرمود: آن مرد مکثی کرد و گفت: ای فرزند پیامبر خدا! این مسئله مشکلی است. اگر آنها بگویند: حجت خدا قرآن است، چه می گویید؟ فرمود: آن وقت به آنها می گویم: قرآن، ناطق نیست که امر و نهی کند؛ لیکن قرآن اهلی دارد که امر و نهی می کنند. و می گویم: به بعضی از اهل زمین مصیبتی رخ داده است که در سنت و حکمی که اختلاقی در آن نباشد، و در قرآن نیست. علم خداوند تعالی برنمی تابد که آن فتنه در زمین ظاهر شود و در حکم خداوند تعالی چیزی که آن را برطرف کند و اهل آن را نجات دهد، نباشد.