فایل پاورپوینت کامل امواج بیداری و خیزش انقلابی اسلامی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امواج بیداری و خیزش انقلابی اسلامی :

مقدمه

شکی در این نیست بر اساس حقایقی که خدای متعالی تقدیر کرده است، خاورمیانه جدید شکل خواهد گرفت و این خاورمیانه، خاورمیانه اسلام خواهد بود. (مقام معظم رهبری: ۲۸/ ۸/ ۱۳۸۸)

پدیده هم نه چندان قابل پیش بینی و در عین حال هم، نه چندان غیر قابل پیش بینی تحولات منطقه خاورمیانه عربی در آسیای غربی (غرب آسیا)، طی سال های اخیر تاکنون، نه یک حادثه ظاهری بوده و پدیده ای مقطعی و گذرا نیز نمی باشد. بدانسان که بنا به تعبیر سعدی؛ «آنچه زود آید دیر نپاید» و اینکه «باد آورده را باد می برد». (گلستان) به گونه ای که برخی تحلیل گران، رسانه ها و قدرت های سلطه گر غربی صهیونیستی و عربی ارتجاعی، مایل بدان بوده و آن را تبلیغ کرده و رواج می دهند. چنان که اطلاق «بهار عربی» بدان نیز بدین منظور است. به منظور تبلیغ این معنا که حادثه ای احساسی و کوتاه مدت، کوتاه برد و کوتاه گستر ظاهری بوده و به سرعت و به زودی پساتابستانی گرم و سوزان به خاموشی می گراید. حال اینکه پدیداری اتفاقی نبوده که زود آمده است و دیر نپاید. برعکس، جریانی دورزاد و دیرپاست. حادثه ای عارضی و به اصطلاح باد آورده نیست که آن را باد ببرد. بلکه بیداری و جوششی ذاتی و درون زاد است. کما اینکه حرکت، خروش و خیزش اعم از: کنش و روش بیرونی، بروز و برآمد بارور و باروری آنست. به مصداق، یکی: «تلک الایام نداولها بین الناس» (آل عمران / ۱۴۰) یعنی جابجایی و جایگزینی تمدنی و دیگری و بر این اساس: «ان الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» (رعد / ۱۱) یعنی اینکه تغییر سرنوشت و ساخت و سیاست هر جامعه ای به تغییر سرشت، ارزش ها، بینش و منش درونی همو ارجاع داده شده، از آنجا ناشی شده و معلول و مرهون آن می باشد. به همین سبب چنین دیگرگونی ای، تغییر و تحولی سرشتین و سرنوشت ساز است؛ جریانی تاریخ ساز و تمدن پرداز می باشد. حتی جریان تاریخ سازی و تمدن پردازی به شمار می آید.

جریان بدیل و برجسته حساس با حساسیت بالا و احساس مسئولت خطیر اسلامی، دینی و حتی انسانی و فطری آحاد مسلمانان و گروه ها و جوامع امت در حال بیداری و خیزش مسلمان است. فرایندی که فراگیر همگان اعم از شیعی و سنی می باشد. جریانی سرشت ساز یا سرشتین و سرنوشت ساز پویا و حتی پایا و نیز زایا بوده و در نتیجه بالنده فراگیر، فرارونده و فراگستر می باشد. چنان که بایسته و شایسته است این جریان این گونه تلقی، تعبیر و نیز تفسیر شده و بدین گونه تبلیغ و ترویج گشته و ترسیم و تحقق یابد.

چرایی، چیستی و چگونگی این گفتمان جریان بیداری و خیزش انقلابی اسلامی، همچنان مبهم نموده و محل پرسش و چالش جدی و جهانی است. چگونگی و نمودشناسی، یعنی شناخت مظاهر، کمیت و ابعاد، کیفیت، کنش و واکنش ها و سایر عوارض این جریان با این مختصات، بدون چیستی شناسی، یعنی شناخت ماهیت یا مبانی ماهوی آن، نه تنها مشکل بوده بلکه اشکال آفرینست. به نوبه خود شالوده شکافی و شالوده شناسی، یعنی شناخت شالودی و شالوده های این گفتمان جریان بیداری و خیزش انقلابی اسلامی در پاسخ به چرایی که نشانگر حقیقت یا مبادی بنیادین و غایی آن است نیز حائز کمال اهمیت بوده و می باشد. اینها مراتب سه گانه پدیده و پدیده شناسی یا جریان و جریان شناسی بیداری و خیزش انقلابی اسلامی منطقه و منطقه ای و نیز با توجه به اهمیت راهبردی جهان اسلام و پیام و پیامدهای جهانی اسلام است.

معرفت شناسی یعنی امکان، حدود، مراتب و منابع شناخت اعم از شناسایی و شناساندن و نیز روش شناسی، مقدم بر پدیده شناسی و هر سه پرسمان پدیده و پدیده شناسی بیداری و خیزش انقلابی اسلامی را تشکیل داده و بر می نمایند. هرگونه کاستی یا نارسایی و نادرستی یا ناسازواری در این شناخت؛ شناسایی و شناساندن، موجب و موجد اشکال مشکل آفرین در مهندسی راهبردی و راهبرد مهندسی، مدیریت راهبردی و راهبرد مدیریت و در آسیب شناسی، آسیب زدایی راهبردی و راهبرد آسیب شناسی (پاتولوژی) و آسیب زدایی (ایمنولوژی؛ ایمنی سازی) آن بوده و خواهد بود. در هر سطح و برای هر کس و هر طرفی باشد. چه جبهه بیداری و خیزش و به ویژه جبهه مقاومت اسلامی بوده و چه جبهه مقابل و مخالف به شمار آید. چه موافق بوده و چه مخالف باشد. همچنین چه انقلابی بوده، چه غیر انقلابی باشد. چه حتی ضد انقلابی محسوب گردد. این چنین شناخت و تحققی، شناخت و تحقق دقیق و درست بنیادین، جامع، نظام مند و هدفمند بوده یا نیازمند آنست. شناسایی و شناساندن و نیز ترسیم و تحقق از شالوده ها تا شاخصه های بیداری و خیزش انقلابی و اسلامی را فراگرفته و فراهم آمده و برامد آنهاست.

از سویی شناخت پیشینه تاریخی و تمدنی گذشته اسلامی و پشتوانه نظری و مکتبی دینی اسلامی، سیر متحول و متکامل (پلکانی مرحله به مرحله موجی و امواج سه گانه) و ساختار (کامل انقلابی اسلامی) و از سوی دیگر چشم انداز توسعه متعالی اقتصادی، سیاسی و فرهنگی، معنوی و اخلاقی و چالش ارتقای کارامدی، بهره وری و اثربخشی پدیده و جریان بیداری و خیرش انقلابی اسلامی نیز به نوبه خود چالش خیزست. پیشینه تاریخی و تمدنی، پشتوانه دینی و مکتبی اسلامی، از یک سو می باشد. سیر متکامل و تحولی و ساختار کمال و کامل بیداری و خیزش؛ انقلابی و اسلامی در میانه و فرایند سیر بیداری و خیزش انقلابی اسلامی قرار دارد. در سویه دیگر چشم انداز استقلال، آزادی و مردم جمهوری اسلامی، توسعه متعالی، همگرایی و همبستگی جهان اسلامی و تجدید تمدن جهانی اسلام، واقع گردیده است. کما اینکه این جریان با چالش انقلاب و انقلابی، ارتقای کارامدی نهضت و نظام های سیاسی انقلابی فرا رو می باشد. به ویژه ارتقای کارامدی و توسعه متعالی نظام سیاسی انقلابی بی بدیل جمهوری اسلامی بدیع ایران، به عنوان الگوی برین بیداری و خیزش انقلابی اسلامی با بیشا سه دهه پیشوایی و پیشگامی تجربه پربار انقلابی مردم سالاری دینی مورد انتظار است.

درآمد

۱- پدیداری پدیده انقلاب اسلامی

پدیداری پدیده انقلاب اسلامی و پیروزی آن در ایران و پیام و پیامدهای منطقه ای آن و الهام بخشی و اثربخشی فرامنطقه ای در آغاز هزاره پانزدهم هجری قمری و در دهه های واپسین قرن بیستم میلادی، شگرف و فراتحلیل دانسته و خوانده شد. قرنی که، قرن مرگ دیانت و خدا (تعبیر مرگ خدا و «خدا مرده است»، از نیچه در «چنین گفت زرتشت »و برخی از سایر آثار) و عصر پایان تاریخ (نظریه فوکویاما) و هژمونی مدرنیسم و به ویژه لیبرالیسم تلقی و تعبیر می شد. انقلابی که به تعبیر امام خمینی(ره)؛ «انفجار نور»و «اعجازآمیز» بود. پدیداری و به ویژه پیروزی آن در ایران، موجی شده که هم اینک شاهد پس موج های پیامد آن یکی پس از دیگری هستیم. به تعبیری بیداری و خیزش انقلابی اسلامی منطقه و جهان و جهانی اسلام، پس موج ها و پس لرزه های زلزله عظیم و موج سونامی فزاینده انقلاب و انقلابی اسلامی می باشند. پس موج هایی که در گستره جهان اسلام، نخست در ایران اسلامی پدیدار شده و از آنجا تموج یافته و می یابد.

انقلابی با شعائر، استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی می باشد. چنان که به مثابه شالوده های هم شعور خیز و در عین حال شورانگیز حکمت آمیز و حرکت آفرین آنند. شاخصه هایی که هم اینک در تمامی جریانات و در تمامیت جریان بیداری و خیزش انقلابی اسلامی شاهد آن هستیم. ولو کمابیش و با تفاوت شیوه و شدت و شتاب که به تناسب مقتضیات هم ملی و هم مذهبی هر یک از این کشورهاست.

استقلال از سلطه بیگانه و وابستگی سیاسی نظامی، اقتصادی و فرهنگی نه تنها نیروها و نهادها و نیز دولت ها و قدرت های بیگانه استکباری یا امپریالیسم، چه شرق و چه غرب، با شعار نه شرقی و نه غربی، می باشد. بلکه استقلال از سلطه و وابستگی نظری و علمی به نگاه، نظریه و مکتب مدرنیسم اعم از لیبرالیسم و سوسیالیسم و فراتر از آن استقلال از سلطه و وابستگی مدل (ساختاری و نهادی) و الگوی (روابط و رفتاری)؛ چه لیبرالیسم یا کاپیتالیسم یعنی سرمایه سالاری و چه توتالیتریسم یا دولت سالاری است. یکی، یعنی لیبرالیسم و سرمایه سالاری هم اینک با بحران فزاینده اقتصادی، سیاسی و فرهنگی به ویژه خلاء معنوی تا سر حد بن بست مواجه بوده و در معرض فروپاشیست. دیگری یعنی سوسیالیسم به ویژه کمونیسم و بالاخص مارکسیسم و توتالیتریسم پیشتر با فروپاشی شرق و اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی روسیه فروپاشیده و به پایان راه و اتمام تاریخ خود رسیده است. هر دو و در حقیقت، در ماهیت و در واقعیت، اشکال حقیقت نادرست، ماهیت نارسا و ناسازوار و واقعیت ناکارامد یا با کارامدی تک ساحتی مادی و تنازعی طبیعی فرویدیسمی (سود و سودا یا ثروت و لذت گرایی) و داروینیستی (سلطه گرانه امپریالیستی) مشکل آفرین فرهنگی، سیاسی و اقتصادی خود را بروز داده اند.

پیروزی انقلاب اسلامی ایران در حقیقت پیروزی پدیده انقلاب اسلامی در ایران بوده و حتی پدیداری این پدیده از ایران می باشد. بلکه انقلاب اسلامی نمونه ایران بوده است. کما اینکه توفیق نظام سازی و تأسیس نظام بدیع جمهوری اسلامی در ایران، این جریان را برجسته کرده است. چنان که باور آن و باور بدان را بارور نموده و نهادینه نموده و نمایندگی نیز می نماید. از سر گذراندن و پشت سر گذاشتن موفقیت آمیز هر چه تمام تر مراحل شکل گیری و بلکه مراتب وجودی تحول و تکامل این نظام و در حقیقت تحقق این نگاه و نظریه، الهام و امید بخشی زیادی را فراهم یعنی هم ایجاب ساخته و هم ایجاد نموده است. آن هم با پرداخت هزینه های ولو به ظاهر سنگینی که این ملت از حیث مادی و معنوی و به ویژه نیروهای انسانی ارزشمند با تقدیم صدها هزار شهید پرداخت نمود.

مراحل و مراتب انقلابی؛ یکی و نخست گذار، نهادسازی و تأسیس نظام سازی جمهوری اسلامی ایران، دوم تثبیت و دفاع مقدس و سوم بازسازی، توسعه زیربنایی و سازندگی می باشد. همچنین در دهه چهارم و چهارمین دهه حیات پر تحول و پر تحرک خویش نیز به عنوان چهارمین مرحله یا مرتبه چهارمین، هم اینک توسعه متعالی اقتصادی، سیاسی و فرهنگی، معنوی و اخلاقی خود را فراز آینده خود دارد. کما اینکه و در عین حال با چالش ارتقای هرچه فراتر کارآمدی؛ بهره وری و اثربخشی و روزآمدسازی هر چه فراتر آن فرارو می باشد. این نظام و کارآمدی و توفیقات روزا افزون آن، هم فرصتی تاریخی برای اسلامیت و ثبوت و اثبات کارامدی و جمهوریت آن، از سویی است. هم فرصتی تاریخ ساز برای جمهوریت و تعادل و مشروطیت آن یعنی جمهوری متعادل و حتی متعالی مشروطه اسلامی از دیگر سو می باشد. به ویژه در قیاس با جمهوری های مطلقه و به اصطلاح امثال ورکلاف و موفه؛ دموکراسی های افراطی است.

نگاه ها، نظریات و نظام های سیاسی در ظاهر دمکراسی ولی در باطن الیگارشی های بحرانی و بحران زا بوده که خود نوعی به اصطلاح سلطه ۱% بر ۹۹% می باشند. تا جایی که اگر گفته شود گونه ای به تعبیر ارسطویی حکومت مرکب و سلطنت استبدادی مرکب (بسان جهالت مرکب در قیاس جهالت بسیط) و پنهانی بوده ولو با ظاهر مردم سالارانه ولی در عمل سرمایه سالارانه (الیگارشی) هستند.

۲- جریان بیداری و خیزش انقلابی اسلامی

حوادث جاری منطقه اولاً یک جریان بوده و جریانی پیوسته می باشد. ثانیاً بیداری و خیزش، آن هم انقلابی و اسلامی است. پیوستگی این جریان، برخلاف گسست تاریخ فوکویی بوده که از طریق برخی نواندیشان مسلمان بسان محمد ارکون در جهان اسلام و ایران انتشار یافته است. کما اینکه حتی خود فوکو نیز بر خلاف نظریه گسست خویش، در جریان انقلاب اسلامی ایران گونه ای پیوست دریافته است. چنان که در کتاب ایرانی ها چه رؤیایی دارند؟ و نیز انقلاب ایران؛ روح جهان بی روح، بدان اذعان نموده است. جریان بیداری و خیزش اسلامی جاری را می توان در سه سطح و گستره کوتاه بُرد و کوتاه مدت، میان بُرد و میان مدت و بلند بُرد و بلندمدت مطرح و مطمح نظر قرار داد.

یکی و در کوتاه مدت و کوتاه بُرد؛ در بُرد انقلاب و انقلابی اسلامی می باشد و در گستره منطقه به اصطلاح خاورمیانه بزرگ عربی و اسلامی و در واقع آسیای غربی و شمال افریقا جریان دارد. دیگری و در میان مدت و میان بُرد؛ در بُرد تجدید حیات دینی و تمدنی اسلامی است و در گستره جهان اسلام بوده و محسوب می گردد.

سوم و در بلندمدت و بلندبُرد؛ در بُرد معنا و معنویت گرایی و تمدن معنوی و متعالی می باشد و پسامدنیت و مادیت گرایی نخستین یا میانی و جدید تحت عنوان مدرنیسم است. به مثابه حرکتی پسامدرنیستی و پساپست مدرنیستی و فرامدرنیستی و در گستره جهانی می باشد. یعنی در گستره جهان اسلام بوده و بلکه در گستره مسلمانان جهان و در گستره جهانی به شمار می آید. از سلطه ستیزی جهانی بوده و تا معنویت و دیانت گرایی جهانی می باشد.

در کوتاه بُرد و کوتاه گستر، همان گونه که اشاره شد، اینها امواج و پس موج ها و پس لرزه های موج بلند انقلاب اسلامی بوده که در ایران و به تعبیری از ایران پدیدار و پیروز شد.

پس موج اول، حرکت های نخستین در سرتاسر منطقه و جهان اسلام بلافاصله پساپیروزی انقلاب و در سالیان آغازین توفیق تأسیس نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران، نمایان گر موج و پس موج نخستین آن بود. مقاومت لبنان و انتفاضه (های) فلسطین و حتی پیروزی اسلام گرایان در بسیاری از کشور ها در انتخابات محلی و ملی تا روی کار آمدن دولتی با ادعای اسلام گرایی در ترکیه، همگی از آثار موج و پس موج نخستند.

پس موج دوم، از قریب دوسال پیش از تونس آغاز شده و تا مصر را در نوردیده است. هم اینک بحرین و یمن در این موج یا پس موج و در این جریانند.

پس موج سوم و سومین موج یا پس موج انقلابی اسلامی یقیناً بسیاری از کشور های منطقه و جهان اسلام را یکی پس از دیگری درخواهد نوردید. مقدمات این جریان هم اینک در حال فراهمی بوده و آثار و نشان های اولیه آن در حال رخ نمودن می باشند. بسان آتشفشانی که در حال انباشت انرژی پیشا انفجار و آتشفشانی است. چه بسا این موج یا پس موج فراگستر جهان فرااسلامی نیز شده و گستره آن جهان پیرامونی و فراپیرامونی جغرافیای سیاسی اسلامی و مسلمانان جهان را فراگیرد.

بیداری و خیزیش میان بُرد و میان گستر که در عین حال پیشینه تاریخی و تمدنی این جریان و سیر آن را بر می نمایاند، به سیر تجدید حیات امت اسلامی و مکتب اسلام و تمدن اسلامی بر می گردد. اسلام به عنوان مکتب متکامل (سیر کمالی پلکانی از شریعت آدم تا یهودیت و مسیحت و تا رسول خاتم به مصداق؛ «تلک الرسل فضلنا بعضهم علی بعض» (بقره / ۲۵۳) و کامل ( یا جامع) توحید و توحیدی، از بدو ظهور با سرعتی شگرف، روی به گسترش نهاد. چنان که در مدتی کوتاه، اقصی نقاط جهان متمدن عصر را در هم نوردید و هم اینک نیز در منطقه ای به وسعت میانه اقیانوس آرام تا هند و اقیانوس کبیر را نیز فرا گرفته است. آن هم در میانه عالم، با منابع و مواهب خدادادی سرشار، موقعیت بی نظیر راهبردی و نیروهای انسانی و ثروت انسانی نه تنها تأثیرگذار بلکه تعیین کننده در هرگونه مناسبات، روابط و نظام جهانی است. به ویژه با مکتب دینی و مدنی، اجتماعی و سیاسی توحیدی دو ساحتی مادی و معنوی متعادل و متعالی اسلام که در اختیار دارد و ظرفیت نواندیشی دینی سیاسی که به صورت فزاینده در جریان است.

کما اینکه در تمدن پیشین اسلامی، اَشکال تحریف و انحراف در راهبری راهبردی و راهبرد راهبری مکتب، نقطه آغاز اِشکال مشکل آفرین درونی در دولت، نظام سیاسی و امت نوپای اسلامی و در جهان اسلام شد. اختلاف مذهب ناشی از آن و آنگاه سوء استفاده ابزاری سیاست بازان حرفه ای و تنازعات داخلی، این تمدن عظیم را به ضعف کشانید، جنگ های دویست ساله صلیبی و حملات وحشیانه مغول و تاتار طی سه موج (چنگیزی هلاکویی تیموری) در مدت قریب دو قرن، رمق از تن این تمدن برد.

تجدید حیات غرب و نفوذ و سلطه استعماری آن بر جهان اسلام مزید بر علت گشته و مسبب وابستگی و عدم توسعه یا از توسعه ماندگی آن گردید. حضیض ضعف و ذلت مسلمانان، پیشتازان اصلاحگری اسلامی را به فکر چاره انداخت. پیروزی جریان اجتهادی در حکمت بر رکود فکری و سفسطه (فلسفه نمایی و به تعبیر ملاصدرا در کسر اصنام جاهلیه؛ متفلسفین و سوفیسم) و جریان اجتهادی در فقاهت بر اخباری گری به ویژه با حکمت متعالی معطوف به سیاست صدرایی از سویی و فقه اصولی و اجتهادی استاد وحید بهبهانی تا در نهایت شیخ انصاری آغازی علمی بر این حرکت عملی و اصلاحیست. آمیزشی بهینه که با سید جمال الدین اسدآبادی در مقام شارح حکمت متعالی و به عنوان فیلسوف شرق و شاگردی و نمایندگی شیخ انصاری و تلفیق حکمت و فقاهت، پرچم بیداری و خیزش انقلابی اسلامی بلند شده و به اهتزار در آمد. (ر. ک: محیط طباطبایی، بی تا) چنان که در اقصی نقاط جهان اسلام از هند تا ایران و ترکیه عثمانی و مصر و شامات گسترش یافت. (ر. ک: صاحبی، ۱۳۶۷)

بازنگری و بازبینی که در آراء، آثار و سخنان و نامه نگاشته های سید جمال به ویژه در مقالات و سرمقالات مجله عروه الوثقی به قلم سید و شاگردان برجسته مصری وی یعنی محمد عبده و محمد رشید رضا (پدر بنیادگرایی اسلامی اهل تسنن)، از پیشگامان و راهبران بعدی نوخیزی جهان سنی مصر و شامات و شمال افریقا، در این زمره اند. (ر. ک: اسدآبادی، بی تا؛ رشیدرضا، ۱۳۶۱)

سیر تجدید حیات پس از طی مرحله بازنگری، بازبینی و بازگویی اصلاحی و انقلابی آموزه های دینی مدنی اسلامی وارد با نگاه، نظریه و نهضت دینی سیاسی مشروطیت در سرتاسر جهان اسلام وارد مرحله جدیدی شد. نظریه پردازی (آن هم بیشتر توسط علمای دینی و نه جریان روشنفکری) و پیروزی این نهضت ضد استبدادی و تأسیس نظام سیاسی مشروطیت اسلامی سلطنتی در ایران، خود جهشی در جهت قانون و عدالت و اسلام گرایی و نهادینگی آن بود. به نوعی پله و مرتبه پایه و پایگذاری انقلاب اسلامی نیز بوده و به شمار می آید. (ر. ک: مطهری، ۱۳۶۸) سرکوب جریان مشروطیت بیداری و خیزش انقلابی اسلامی در اقصا نقاط جهان اسلام به ویژه در هند و با کودتا در مصر و تحریف و انحراف مشروطیت در ایران منجر به جابه جایی قدرت ها و دولت های بیگانه به ویژه سلطه انگلیس با شعار مشروطیت موضوعه در مقابل استبداد مطلقه که روسیه تزاری آن عصر حامی آن بود، مسلمانان را در تداوم به فکر بازگشت انداخت. محمد اقبال لاهوری. (ر. ک: اقبال لاهوری، بی تا الف و بی تا ب)، پرچمدار موج دوم تجدید حیات با شعار بازگشت به خویشتن دینی و اسلامی خویش شد (ر. ک: شریعتی، ۱۳۶۱؛ همو، بی تا؛ مطهری، ۱۳۶۸)

نهضت های ضد استعماری استقلال طلبان، دومین موج تجدید حیات دینی مدنی اسلامیست که در ایران با نهضت نفت گره خورده و در بسیاری از کشورهای جهان اسلام و با فروپاشی دولت عثمانی، به تأسیس دولت ملت های جدید و لو به ظاهر مستقل منجر شد. ملی شدن کانال سوئز و حتی استقلال هند را در این زمره می توان دانست. با استعمار نوین و نفوذ پنهانی به جای سلطه آشکاره بیگانه و این بار توسط امپریالیسم بلوک غربی کاپیتالیستی امریکایی و بلوک شرقی سوسیالیستی شوروی، جریان نوخیزی وارد مرحله جدیدی شد. در ایران با کودتای ۲۸ مرداد امریکایی، در قریب یک دهه با نهضت خرداد ۴۲ مواجه شده و بلافاصله وارد مرحله (فاز) انقلابی اسلامی ضد استبدادی داخلی و ضد استکباری خارجی گردید. بدین ترتیب انقلاب اسلامی موج سوم و سومین موج تجدید حیات تفکر و تمدن اسلامیست. بدانسان که در تداوم بیداری و خیزش انقلابی اسلامی خاورمیانه به ویژه بخش عربی آن، امواج یا پس موج های این موج بلند بوده و به شمار می آید.

فراتر از این، امواج سه گانه تمدنیست. تجدید حیات تمدن اسلامی و انقلاب اسلامی و بیداری و خیزش انقلابی اسلامی، خود آغازگر موجی فرابلند و فراگستر معنوی و دینی است. در این نگاه، بشریت در موج نخست، با گذار از بدویت به مدنیت با تأسیس دولت، حیات سیاسی خویش را آغاز نموده است. موج مدنی و سیاسی با اختراع دولت از چندین هزاره پیش که بین النهرین و ایران، یقیناً و به تأیید تاریخ. (ر. ک: صدرا، ۱۳۸۶؛ فوکو، ۱۳۷۷) این موج برای بشریت یا بشریت طی این موج نخستین مدنی، تمدنی و سیاسی، تجارب زیادی در زمینه زندگی سیاسی و اجتماعی و نهادسازی و قانون گذاری و دین مداری را کسب نموده است. حکمت جاودیان شرقی ایران، بنیاد، نهاد و نماد آنست. تمدن مادی جدید و طی قرون متمادی گذشته تا کنون نیز که موج دوم مادی و ابزاری تمدنی بوده، امکانات مادی، فناوری و ابزاری لازم فراهم ساخته است.

اگوست کنت فرانسوی پدر پوزیتیویسم و علم و فلسفه و به ویژه علم سیاست مدرنیستی پوزیتیویستی که آن را اوج علمی مدرن تلقی و تعبیر می نماید مدعیست که پیشتازان علوم جدید تجربی، دانشمندان اسلامی همچون ابن سینا و خواجه نصیر هستند. دانشمندانی که مسلمان و ایرانی اند. هم اینک بسان هواپیمایی که بعد از طی مسافتی در باند فرودگاه، بایسته است از زمی