فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن

با فایل فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن شامل 52 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل انس امام حسن(ع) با قرآن :

مقدمه

قرآن و عترت ناگسستنی هستند. در سخنی از امام مجتبی علیه السلام ضمن تأکید بر نقش تکمیلی این دو میراث گران بها، اهل بیت علیهم السلام تنها مفسران واقعی قرآن معرفی شده اند. امام حسن علیه السلام بعد از شهادت امیرمؤمنان علیه السلام و بیعت مردم با ایشان، در خطبه ای بسیار مهم به مردم فرمود: «ما حزب پیروز خداییم. نزدیک ترین خاندان پیامبریم. اهل بیت پاکیزه و پاک اوییم و یکی از دو چیز گران سنگی هستیم که رسول خدا صلی الله علیه و آله در امت خود به یادگار نهاد و دومی آن، کتاب خداست که در آن، بیان هر چیزی است که هیچ گونه باطلی، نه از پیش رو و نه از پشت سر، به سراغ آن نمی آید. در تفسیر آن، ما اهل بیت مورد اعتماد هستیم و ما نیز از روی حدس و گمان آن را تفسیر نمی کنیم؛ بلکه از روی یقین، حقایق آن را بیان می کنیم».[۱] نوشتار پیش رو قصد دارد انس قرآن ناطق با قرآن صامت را در ضمن شش محور، تبیین و بررسی نماید.

الف. معرفی قرآن

یکی از نشانه های انس امام حسن علیه السلام با قرآن، تلاش گسترده ایشان برای معرفی قرآن است؛ چنان که فرموده است: «به درستی که در این قرآن، چراغ های روشنایی بخش و شفای سینه هاست. پس جلا دهنده باید به نور آن، وجود خود را جلا بدهد و اوصاف قرآن را به دلش پیوند بزند؛ زیرا اندیشیدن در قرآن، مایه حیات دل شخص بابصیرت است؛ همچنان که آدمی در تاریکی ها با کمک نور راه خود را می پیماید».[۲]

تعبیر منبع نور برای قرآن، بهترین تعبیری است که می تواند ماهیت و حقیقت این کتاب الهی را نمایان کند. همین نورانیت بود که توانست غرق شدگان زیادی را از دریای ظلمت و پوچی نجات دهد. عثمان بن مظعون، یکی از این افراد بود. این صحابی پیامبر صلی الله علیه و آله ابتدا صورت ظاهری اسلام را پذیرفته بود، ولی ایمان قلبی و واقعی نیاورده بود. او می گوید:

من در ابتدا اسلام را فقط به صورت ظاهری پذیرفته بودم، نه با قلب و جان؛ زیرا پیامبر صلی الله علیه و آله همواره مرا به دین اسلام دعوت می کرد و من هم از روی شرم و حیا پذیرفتم. روزی در خدمت آن حضرت بودم که متوجه شدم ایشان سخت در فکر فرو رفته است و ناگهان چشم خود را به آسمان دوخت. وقتی به حالت عادی برگشت، ماجرا را پرسیدم. ایشان فرمود: هنگامی که با شما سخن می گفتم، این آیه بر من نازل شد: «إِنَّ اللَّهَ یأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إیتاءِ ذِی الْقُرْبی وَ ینْهی عنِ الْفحْشاءِ وَ الْمنْکرِ وَ الْبَغْی یعِظُکمْ لَعَلَّکمْ تَذَکرُونَ؛[۳] خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان می دهد و از فحشا و منکر و ستم، نهی می کند. خداوند به شما اندرز می دهد، شاید متذکّر شوید». با شنیدن این آیه، انقلاب بزرگی در من به وجود آمد و ایمان واقعی به اسلام در دلم نشست و با عمق وجودم به پیامبر صلی الله علیه و آله علاقمند شدم.[۴]

این انقلاب سبب رشد فوق العاده معنوی او شد؛ به گونه ای که یکی از یاران صمیمی امیرمؤمنان علیه السلام شد و آن حضرت به سبب این رفاقت و دوستی نام یکی از فرزندانش را عثمان نهاد که در کربلا به شهادت رسید.[۵]

ب. قرائت قرآن

امام مجتبی علیه السلام، بسیار قرآن می خواند و همواره دیگران را نیز به آن تشویق می کرد. در نقلی آمده است وقتی به بستر خواب می رفت، سوره کهف را می خواند. [۶] امام صادق علیه السلام درباره ادب در قرائت قرآن و توجه ویژه امام حسن علیه السلام به معانی و مفاهیم قرآنی فرموده است: «وَ کان لَا یقرَأُ منْ کتابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِلَّا قَالَ لَبَّیک اللَّهُمَّ لَبَّیک؛[۷] همیشه این گونه بود که هیچ آیه ای را که «ای کسانی که ایمان آورده اید» دارد، تلاوت نمی کردند؛ مگر اینکه می گفت: لبیک، لبیک».

همچنین نقل است در دوران شش ماهه خلافت، روزی امام علیه السلام در یکی از خطبه های نماز جمعه سوره ابراهیم را به صورت کامل بر روی منبر قرائت نمود.[۸] این شواهد تاریخی گویای آن است که قرائت قرآن، یکی از برنامه های جدی آن حضرت بود. امام علیه السلام از سویی برای تشویق دیگران به قرائت قرآن تلاش می کرد و از سوی دیگر با بیان آثار و برکات آن، زمینه گرایش مردم به انس با قرآن را فراهم می نمود؛ چنان که فرموده است: «منْ قَرَأَ الْقُرْآنَ کانَتْ لَهُ دَعوَهٌ مجَابَهٌ إِمَّا معَجَّلَهٌ وَ إِما مؤَجَّلَهٌ؛[۹] هر کس قرآن بخواند، یک دعای مستجاب دارد؛ زود یا دیر». در سخن دیگری از حضرت آمده است: «مَنْ قَرَأَ ثَلَاثَ آیاتٍ منْ آخرِ سُورَهِ الْحَشْرِ إِذَا أَصْبَحَ فَمَاتَ مِنْ یوْمهِ ذَلِک طُبِعَ بِطَابَعِ الشُّهَدَاءِ وَ إِن قرَأَ إِذَا أَمْسَی فَمَاتَ فِی لَیلَتِهِ طبِعَ بطَابَعِ الشُّهَدَاءِ؛[۱۰] کسی که هنگام صبح سه آیه آخر سوره حشر را بخواند و در آن روز بمیرد، مهر شهدا خواهد خورد و چون شب شود و بخواند و بمیرد، نیز ممهور به مهر شهدا می شود».

ج. کتابت قرآن

یکی از قرآن های خطی که در موزه آستان قدس رضوی نگهداری می شود، قرآنی خطی منسوب به امام حسن مجتبی علیه السلام است. این نسخه که با امضای شیخ بهایی رحمه الله وقف شده است، شامل سه جزء قرآن با خط کوفی است و تاریخ کتابت آن به سال ۴۱ هجری باز می گردد. این نوع ارتباط با قرآن نیز حاکی از انس و الفت امام علیه السلام با آن کتاب آسمانی دارد. کتابت قرآن از سه زاویه دارای اهمیت است:

۱. نشان از علم و دانش دارد و بقای دانش و انتقالش به آیندگان، در گرو آن است. از همین رو بود که در جنگ بدر که عده ای از قریش به اسارت مسلمانان درآمده بودند، رسول خدا صلی الله علیه و آله شرط آزادی برخی از آنها را تعلیم خط و کتابت هر یک از آنان به ده نفر از مسلمانان قرار داده بود.[۱۱]

۲. راهی برای عشق ورزی با صاحب قرآن، یعنی خدای متعال است. چه اینکه عاشق سعی می کند به هر بهانه ای با معشوق خود ارتباط برقرار کند.

۳. کتابت قرآن به طور طبیعی سبب تأمل و اندیشه در محتوای آن نیز می شود و جنبه تربیتی مهمی را در بر دارد.

د. استشهاد به قرآن

انس و علاقه امام حسن علیه السلام به قرآن تا آنجا بود که همواره در سخنان مهم اش از آیات قرآنی استفاده می کرد؛ چنان که در یک سخنرانی کوتاه درباره اهمیت تقوا و نقش آن در نجات بخشی انسان به چهار آیه قرآن استناد کرده است:

خداوند شما را به تقوا سفارش کرد و آن را نهایت خشنودی خود قرار داد که تقوا، دربِ هر توبه و سرآمد هر حکمت و شرف هر کاری است. به سبب تقوا، پارسایان رستگار شدند. خداوند متعال فرمود: «به درستی که برای پرهیزکاران، رستگاری است».[۱۲] همچنین فرمود: «و خدا کسانی را که پارسایی کنند، به کارهایی که مایه رستگاری آنهاست، نجات می دهد؛ به آنان بدی نمی رسد و غمگین نمی شوند».[۱۳] پس ای بندگان خدا! از خدا پیروی کنید و بدانید هر که از خدا پروا کند، خداوند نیز راهی برای بیرون رفتن از فتنه ها به رویش می گشاید[۱۴] و در کارش درستی می بخشد و هدایتش را فراهم کرده و حجّت او را پیروز کند و روسفیدش خواهد ساخت.

امام حسن علیه السلام در رابطه با الگوگیری مردم از اهل بیت علیهم السلام در همه زمان ها نیز به آیه ای از قرآن استشهاد نمود که پس از ذکر نام چند پیامبر بزرگ الهی، دستور پیروی از آنان می دهد:

فَاقْتَفُوا آثَارَهُمْ رَحِمَکمُ اللَّه وَ اقتَدُوا بِهِمْ فإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی وَصَفَ لِنَبِیهِ صلی الله علیه و آله صِفَهَ آبَائِهِ إِبْرَاهِیمَ وَ إِسْمَاعِیلَ وَ ذُرِّیتَهُمَا وَ قَالَ: «فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ » وَ اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّکمْ مأْخُوذُونَ بِالاقْتِدَاءِ بِهِمْ وَ الِاتِّبَاعِ لَهُمْ فَجِدُّوا وَ اجْتَهِدُوا؛[۱۵] پس شما به شیوه آنان عمل کنید خداوند شما را بیامرزد و به ایشان اقتدا نمایید؛ زیرا خداوند برای پیامبرش صلی الله علیه و آله اوصاف پدرانش ابراهیم و اسماعیل و فرزندانشان را توصیف کرده و فرموده است: «به راه هدایت شان اقتدا کن» و بدانید که بر شما لازم شده که به راهشان اقتدا کنید، پس در این راه کوشش نمایید.

راه پیروزی در زندگی، صبر و بردباری است. امام علیه السلام پس از آگاهی از حرکت