فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان شامل 92 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس در شعر معاصر ایران و لبنان :

۱. مقدمه

در حوزه ادبی و فرهنگی میان ایران و لبنان خاصه منطقه شیعه نشین آن یعنی جبل عامل پیوند دیرین و محکمی وجود دارد. جبل عامل منطقه ای است در جنوب لبنان مشرف بر دریای مدیترانه که شامل شهرهای صور، صیدا، بنت جبیل و. .. می باشد (الأمین ۱۹۷۵: ۲۵ ) این شهر از قدیم به داشتن ساکنان شیعه و فرهنگ شیعی معروف است و برخی بنیان گذار تشیع در آن را صحابی جلیل ابوذر غفاری می دانند (الأمین، ۱۴۰۳: ۲۳۸) افزون بر این، علمای جبل عامل امثال شیخ بهایی و… در تثبیت پایه های تشیع در ایران نیز نقش مهمی داشته اند. (نورالدین: ۱۸)

با توجه به اینکه ساکنان جبل عامل شیعه نشین هستند و اشتراکات دینی و اعتقادی زیادی با مردم ایران دارند، در حوزه ادبیات نیز مضامین مشابه فراوانی در سروده های مذهبی و سیاسی-اجتماعی دو منطقه وجود دارد. یکی از این حوزه های مشترک عاشورا و قیام امام حسین (ع) است که در ادبیات معاصر هر دو منطقه بازتاب گسترده و بارزی دارد.

در این مقاله سعی شده به شیوه تطبیقی به بررسی سیمای دو قهرمان اصلی کربلا پس از امام حسین (ع)، یعنی حضرت عباس (ع) و زینب کبری (س) در سروده های معاصر دو سرزمین پرداخته شود. علت نپرداختن به سیدالشهدا (ع) آن است که پیرامون شخصیت ایشان در شعر معاصر فارسی و عربی به طور مجزا و فراوان در دیگر کتاب ها و مقالات بحث شده است و در صورت پرداختن هم پوشانی میان مقاله ما و آن آثار به وجود می آمد.

پیشین پژوهش:

در موضوع موردبحث به کتاب یا مقاله مستقلی دست پیدا نکردیم اما در مقیاس کلی تر کارهایی درباره تطبیق شعر عاشورایی فارسی و عربی انجام شده که عبارت اند از:

– دانشنام شعر عاشورایی، ج ۱ شاعران عرب، ج ۲ شاعران فارسی، دکتر مرضیه محمد زاده، ۱۳۸۳.

– عاشورا در آیینه شعر معاصر، دکتر نرگس انصاری، ۱۳۸۹.

– حسین زبانی دیگر، دکتر نرگس انصاری، ۱۳۹۲ ش. مؤلف محترم در این کتاب به ترجمه و تحلیل شعرهای حسینی در ادبیات معاصر عربی پرداخته است و از شاعران لبنان تنها «العلائلی» و «جورج شکور » را ذکر نموده اند. در این کتاب شعر یا قصیده ای که مرتبط با موضوع ما باشد نیافتیم.

– السیده زینب فی مرآه شعر عاشوراء المعاصر، از طیبه سیفی و نرگس انصاری؛ مجله انجمن ایرانی زبان و ادبیات عربی، تابستان ۹۳. در خصوص مقاله مذکور باید گفت: همچنان که از عنوان آن هویداست مؤلفان ارجمند به طور عام تمام کشورهای عربی را مد نظر قرار داده اند و نیز تمرکز بیشتری بر شاعران عراق داشته اند که با کار ما که متمرکز بر روی لبنان است، تفاوت دارد. افزون بر این هیچ بیت و شاهد مشترکی میان مقاله ما و مقاله مذکور وجود ندارد. نکته سوم آنکه مقاله حاضر افزون بر شخصیت حضرت زینب (س)، به حضرت عباس (ع) هم پرداخته است.

– تحلیل تطبیقی برخی مضامین عاشورایی در شعر معاصر ایران و جبل عامل، سید مهدی نوری کیذقانی و فرشته زارعی، ادبیات تطبیقی، زمستان ۹۶. در مقاله مذکور هم اصلاً صحبتی از حضرت زینب و حضرت عباس (علیهما السلام ) به میان نیامده است.

۲. بررسی تطبیقی سیمای حضرت زینب و حضرت عباس (علیهماالسلام) در شعر معاصر دو منطقه

۲-۱. حضرت زینب (علیها السلام )

یکی از شخصیت هایی که پس از امام حسین (ع)، بیشترین قسمت اشعار عاشورایی فارسی و عربی را به خود اختصاص داده است حضرت زینب (س) است؛ بانویی که پس از واقعه خونین دشت نینوا پس از تحمل سختی ها و مصیبت های فراوان، یکه و تنها رو درروی طاغوت سرمست از پیروزی قرار گرفت اما از پای نیفتاد و پیام آور دشت نینوا گشت. ایشان با خطبه های خویش در کوفه و شام پرده های جهل و عوام فریبی را کنار زد و تاروپود نظام استبدادی را از هم گسیخت.

با جستاری که در شعر معاصر هر دو سرزمین به عمل آمد معلوم شد که در مقیاس کلی و به طور مجموع شاعران معاصر ایران به لحاظ کمّی و کیفی بیشتر به شخصیت حضرت زینب (س) پرداخته اند؛ هرچند در میان شاعران لبنانی افرادی مثل «سعید العسیلی» هستند که منظومه ای بلند و جداگانه پیرامون حضرت زینب (س) سروده اند.

شاعران ایرانی و لبنانی در تبیین شخصیت حضرت زینب (ع) به مصائب و سختی ها، دلاوری و شجاعت وی در برابر ستمگران، صبر و شکیبایی، بلاغت و سخنوری، حیا و عفت و ظلم ستیزی ایشان اشاره کرده اند. در ادامه به مهم ترین مضامین مشترک در شعر دو منطقه می پردازیم.

۲-۱-۱. زینب (ع) یادآور حضرت علی (ع) و زهرا (س)

یکی از نقاط مشترک شعر شاعران ایرانی و شاعران لبنانی این است که این شاعران صفات و حالات حضرت زینب (س) را یادآور صفات حضرت علی (ع) می دانند و بیش از همه شجاعت و بی باکی، بلاغت و سخنوری ایشان را به امیر مؤمنان علی (ع) مانند می کنند.

ازنظر «عسیلی» حضرت زینب (ع) دریای سخنوری است که طوفان آن را متلاطم کرده است و خطبه هایش یادآور خطبه های امام علی (ع) و حضرت فاطمه (س) است:

قَالتْ و منْطِقُها یفیضُ کانَّهُو

بَحرُ البّیانِ دَوَی بهِ الإعَصارُ

کأنَّما هی بِالفَصَاحَه فاطِمٌ

أو حَیدرٌ وَ هُو الفَتَی الکَرَّارُ (عسیلی،۱۹۸۶: ۵۲۵.)

(سخن گفت: و کلامش خروشان و جوشان بود. گویی دریای بیان و سخنوری است که تندباد در آن طنین افکنده است فصاحت سخنش بمانند فصاحت سخن فاطمه (س) و هنگام نبرد و حمله، حیدر کرار (ع) است.)

«سیمین دخت وحیدی» شاعر معاصر ایرانی حضرت زینب را وارث زبان و فصاحت امام علی (ع) می بیند که با خطبه های بلیغ خود یزید و یزیدیان را رسوا می کند:

دشمن از نطق علی وارت به خود لرزد چون بید

سامری رسوا شود با معجزه موسایی ات

(گلمرادی، ۱۳۷۸:۲۱۵.)

«محمد خلیل جمالی» حضرت زینب (س) را شیر خدا می خواند:

مبرهن آیت عز و جلال کبریا، زینب

علی شیر خدا را شبل در قاب ولا زینب

(مردانی، ۱۳۷۷: ۳۱.)

علی انسانی حضرت را در بلاغت «علی دوم» می داند:

در فصاحت مصحف سر معانی زینب است

در بلاغت گر علی را هست ثانی زینب است

(عدنانی، ۱۳۹۰، ج ۳: ۱۸۱)

«حسین اسرافیلی» زبانش را در مدح حضرت زینب (س) ناتوان و عاجز می بیند و خطبه های وی را در اثرگذاری به تیغ برنده امام علی (ع) تشبیه می کند:

خواهری داری فراتر از شکوه

در مدیح او زبانم الکن است

زینبی داری که چون تیغ علی

خطبه اش حیرت فزای دشمن است.

(ترکمانیان،۱۳۸۸: ۲۱.)

«مرتضی آل شراره العاملی» نیز حضرت (س) را در سخنوری و شکیبایی به امام علی (ع) و در تقدس و عفاف به مادرش حضرت زهرا (س) مانند می کند:

هی حیدرٌ بکلامِها وبصبرِها

وهی البتولُ بخدرِها وصلاتِها

۲-۱-۲. اندوه و رنج حضرت زینب (س)

اندوه و مصیبت های وارده بر حضرت زینب (س) در واقعه کربلا، یکی از موضوعات به کاررفته در شعر شاعران است؛ و آنچه در شعر شاعران در مورد مصائب حضرت زینب مشترک است، این است که همگی بر این عقیده اند که زینب کبری (س) را از این مصائب و سختی ها هراسی نیست و به جای آنکه غم و اندوه حضرت را از پای دربیاورد، او غم و اندوه را درهم شکسته و از پا درآورده است.

«عسیلی» غم و اندوه در وجود حضرت زینب را به شعله های آتش تشبیه می کند که وجود ایشان را می سوزاند و شعله می کشد؛ و آن چنان این غم و اندوه را سنگین می بیند که اگر این مصائب بر کوه وارد می شد کوه توان و طاقت این همه مصیبت را نداشت:

و الحُزْنُ ما بَین الضُّلوعِ کَانَّهُو

نارٌ تَثُورُ و جَمرُها یَتَلهَّبُ

لوِ الجِبال رَأت مُصیبَهَ زَینب

لَتَصَدَّعَتْ مِمَّا رَأتهُ زَینبُ

(عسیلی، ۱۹۸۶: ۵۳۰.)

(اندوه در وجود حضرت زینب، گویی آتشی برافروخته است که گدازه هایش شعله برمی کشند. اگر کوه ها مصائب وارده بر حضرت زینب را می دیدند، از هم متلاشی می شدند. )

«علی موسوی گرمارودی» غم و اندوه و مصائب را، ناچیز و ناتوان تر از آن می بیند که دخت علی (ع) را بتواند از پای دربیاورد بلکه این زینب است که با ایستادگی خویش قامت غم را در هم می شکند:

خواست که غم دست تو بندد ولی

غم که بود در بر دخت علی

قامت تو، قامت غم را شکست

دخت علی را نتوان دست بست

(محمد زاده،۱۳۸۹: ۳۱۶.)

«هاشم الموسوی » صدیق صغری را با پشتی خمیده و اندوهناک به تصویر می کشد که اندوه قامتش را به لرزه افکنده:

ومحنیهُ الظهر مکروبهً

فقد زلزلَ الکرب أرکانَها

«شیما تقیان پور» حضرت زینب (ع) را در روز عاشورا زخمی ترین شانه می داند که غم و اندوه زیادی را تحمل می کند و او را تنها «زن مرد تاریخ» می داند:

بر دوش من می نشیند یک کهکشان عشق بی سر

زخمی ترین شانه هستم در روز میلاد خنجر

اینک منم ای حسین این تنها، زن مرد تاریخ

تنها کسی که به دوشش نعش غریبی است بی سر

(گلمرادی، ۱۳۷۸، ص ۵۰.)

«حسن آل حطیط العاملی» به مصائب عظیم زینب ازجمله آوارگی زنان و دخترکان، سرهای بریده و سینه های شکسته سپس شکیبایی و نستوهی حضرت (س) در مقابل این ها همه و این که جز زیبایی هیچ ندیده است اشاره می کند:

«لقد رأیتِ ما رأیت../ ما رأیتِ إلا جمیلا!/ رأیتِ النساء مشردات/ رأیت الرؤوس مقطّعات/ رأیتِ الصدورَ مهشّمات/ ما رأیت إلا جمیلا!»

قیصر امین پور چشمان حضرت را از شدت گریه رنجور می بیند و در تصویری استعاری و زیبا صبر را در برابر شکیبایی حضرت خسته می یابد:

دو چشم از گریه همچون ابر خسته

ز دست صبر زینب، صبر خسته

حسن دلبری نیز در تصویر بدیع و زیبا حضرت (س) را ستاره ای می بیند که در کهکشان درد مورد غبطه خورشید است:

زینب ستاره ای است که در کهکشان درد

خورشید بر صداقت او غبطه می خورد

الماس پاره ای که در اقلیم روشنان

آیینه بر اصالت او رشک می برد(دلبری، ۱۳۸۱ ش: ۹۲)

۲-۱-۳-پارسایی و عظمت معنوی حضرت زینب (علیهاالسلام )

یکی از فضایل حضرت زینب (س) پارسایی، عظمت روحی و معنویت خاص ایشان است. بی شک القابی چون «عقیله الوحی »، «عابده آل علی»، «الکامله»، «سیده العقائل» و. .. (نک: رحمانی همدانی، ۱۳۸۱ ش: ۸۵۵ و ۸۵۶) بر همین مقام معنوی شامخ ایشان دلالت دارد؛ و شاید از همین رو برخی بزرگان به عصمت قائل شده اند (نک: النقدی، ص ۶۲ و ۶۳.)

این عظمت روحی و مقام معنوی حضرت (س) در شعر شاعران دو سرزمین جلوه گر آمده است. «قیصر امین پور» از این که بانویی همرتب پیغمبران گشته به شگفت می آید:

زنی، خون خدایی را پیامبر

زن و پیغمبری؟ الله اکبر!

شاعر لبنانی «هدی میقاتی» به عبادت و نماز حضرت با وجود خستگی و رنجوری در اثر مصائب عاشورا، اشاره کرده و می گوید:

نَبَت و قامَت تُصَلِّی حُرّهً أنِفَت

أن ینحَنی رأسها إلا لباریها

(میقاتی، ۲۰۱۳ م، ص ۱۵۶)

حسین اسرافیلی حضرت را مفهوم عرفان و بهترین مظهر کشف و شهود می داند:

زینب آن مفهوم عرفان و سجود

بهترین آیینه کشف و شهود

(هاشمی و کریمی، ۱۳۸۹:۷۶۹)

مرتضی آل شراره العاملی حضرت (س) را چنان عظیم می بیند که در تمام عصور نه تنها در میان زنان بلکه در میان مردان هم چون حضرتش نیست:

فخر النساء و حقهن فلیس فی

جلّ الرجال بکل عصر زینبُ

(سایت شعراء أهل البیت)

غلام رضا قدسی مقام حضرت را چنان بالا می بیند که قدسیان خدمتگزار اویند:

قدسیان خدمت گزار درگهش

توتیای چشم جان خاک درش

(هاشمی و کریمی، ۱۳۸۹:۷۶۹)

۲-۱-۴. ظلم ستیزی و عزّت حضرت (س)

یکی از جنبه های شخصیتی حضرت زینب (س) ظلم ستیزی و ایستادگی در برابر ستم و طغیان است؛ ویژگی که باعث شد حضرت (س) الگوی زنان و مردان آزاده و مبارز هر دو سرزمین ایران و لبنان گردد.

«امیر علی مصدق» کوفه را از هیبت حضرت لرزان می بیند و در ظلم ستیزی حضرت را هم رتبه سیدالشهدا می داند:

صیحه ای بود آسمانی خطبه ات

کیست جز خون خدا هم رتبه ات

کوفه می لرزید زیر پای تو

سر نی شد آشکار از نای تو

(هاشمی و کریمی، ۱۳۸۹ ش: ۷۷۸)

«حسن آل حطیط العاملی » حضرت (س) را مایه عزت ما می داند و با توجه به اوضاع آشفته لبنان از ایشان می خواهد که غل و زنجیر را از گردن ها برکند و مردم را از این زندگی خفت بار و چنگال زورگویان رهایی بخشد:

«بالله مولاتنا. ..مرّی بنا/ و لتمسحِی الأحزان.. عن عمرنا/ بالله یا عزّنا.. مُرّی بنا/ و انزعِی الأغلال.. عن صدرنا/ و اسألی الآهات. ./ عن کل ما یجری.. بعیشنا المُذرِی/ علی درب الطغاه!/ و کل ما نلقَی. . بعمرنا الملقَی/ علی باب البُغاه!!» (سایت شعراء أهل البیت http://www.shoaraa.com)

«مرتضی آل شراره العاملی» نیز معتقد است حضرت (س) بوی خوش عزت و ابا را در زندگی پخش نمود و در صبر و استقامت معلم کوه ها گردید:

عبقتْ إباءً فی الحیاهِ وعلّمتْ

صلدَ الجبالِ بصبرِها وثباتِها

وخطَتْ علی صدرِ الزمانِ فنالَه

أسمی وسامِ المجد مِن خطواتِها

(همان)

«سید حسن حسینی» هرگونه عجز و درماندگی را از حضرت (س) نفی می کند و ایشان را مایه عزت و آبرو برای زن در طول عصرها و قرن ها می داند:

شاعران بیچاره / شاعران درمانده / شاعران مضطر/بانام تو چه کردند/ تاریخِ زن آبرو می گیرد / وقتی پلک صبوری می گشایی/ و نام حماسی ات بر پیشانی دو جبهه نورانی می درخشد: زینب… (حسینی، ۱۳۸۶: ۶۵.)

«حسن آل حطیط العاملی» عقیله بنی هاشم را سرچشمه اراده و استقامت و وارث امام علی (ع) و حضرت زهرا (س) می داند:

«یا نداء القلب.. یا عین العزائم/ أین منک الوری یا دمعه الطهرین!؟/ یا بضعه الزهراء.. یا مهجه الکرار/ أنت النجوم بکل ما ازدانت من الأنوار!» (سایت شعراء أهل البیت http://www.shoaraa.com)

«عباس علی فتونی» حضرت (س) را کوهی مقاوم می داند که جامه ای از کبریا بر تن دارد:

صَمدَت کطودٍ شامخٍ

و تزَّینت بالکبریاء(همان)

و نکت پایانی این که هم شاعران ایرانی حضرت زینب (س) را الگوی شهیدان انقلاب، جنگ تحمیلی و شاعران لبنانی نیز ایشان را الگوی مبارزان جنوب لبنان می دانند و سعی در پیوند میان عاشورای ۶۱ هجری و حوادث کنونی کشورشان دارند.

«سید حسن حسینی» شهیدان را زند کننده رسالت امام حسین (ع) می داند که نام مقدس زینب (س) را بر لب داشتند:

با زمزم سرود یا رب رفتند

چون تیر شهاب در دل شب رفتند

تا زنده شود رسالت خون حسین

بانام شکوهمند زینب رفتند

(حسینی، ۱۳۸۶: ۱۴۷)

شاعران لبنان نیز حضرت (س) را الگوی رزمندگان و پایداران می داند. «هاشم الموسوی» از انقلابیون فراوانی یاد می کند که بر راه زینب (س) رفتند:

علی الطهرُ ربّاک

وکم سارَ علی دربک ثوارْ

(سایت شعراء أهل البیت)

۲-۲. حضرت عباس (علیه السلام)

حضرت عباس در فرهنگ «جبهه رفته ها» به عنوان یک «نماد مقدّس عاشورایی» شناخته می شود که توانسته است این مقوله های ارزشی را بیش از دیگرْ «شهدا» به منصه