فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی شامل 90 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بررسی جامعه شناختی رسانه های جمعی :

اشاره

رسانه های ارتباط جمعی (Mass Media) از عوامل بسیار تأثیرگذار بر کلیّه زوایای زندگی اجتماعی هستند و می توانند در همان حال که از جامعه تأثیر می پذیرند، بر ذهن و افکار مخاطبان خود تأثیر عمیق داشته باشند. رسانه های جمعی در فرایند تأثیرگذاری همیشه صادق و به دنبال بیان حقیقت و واقعیت نیستند، بلکه به ویژه بنگاه های عظیم رسانه ای همیشه از عوامل پشت پرده سیاسی، اقتصادی و نظامی تأثیر پذیرفته اند؛ از این رو، انعکاس واقعیت های تحریف شده (ترکیبی از واقع و غیرواقع) در رسیدن به اهداف موردنظر مطمح نظر آنان بوده است. ماهیت رسانه ها و هدف آن ها برای کنترل جامعه در جهت منافع خاص و موضع گیری های آنان در قبال موضوعات اجتماعی همچون جنس، نژاد، بیکاری و خشونت ایجاب می کند مخاطبان آن ها به دور از انفعال، با نگاهی تردیدآمیز، فعّال و آگاهانه با تولیدات رسانه ای روبه رو شوند.

مقاله زیر اگرچه با نگاهی به رسانه های غرب نوشته شده است اما می تواند این آگاهی را در خواننده تقویت کند که چگونه رسانه ها می توانند با کنترل اجتماعی و موضع گیری های خاص در قبال پدیده ای اجتماعی، اهداف از پیش تعیین شده منفی یا مثبت خود را تعقیب نمایند.

۱. رسانه های گروهی و کنترل اجتماعی

رسانه های گروهی: رسانه های گروهی به تمام اشکال ارتباط نوشتاری از قبیل روزنامه ها، مجلّات، کتاب ها و همه گونه های ارتباطات پخشی از قبیل رادیو، تلویزیون و سینما، که برای عموم مردم هستند، اشاره می کند.^(۲)

هر جامعه ای نیازمند نظم و پیش بینی پذیری است. نظم و پیش بینی پذیر بودن جامعه مستلزم آن است که افراد به شیوه هایی رفتار کنند که به لحاظ اجتماعی قابل قبول باشند و افرادی را که از عمل به این شیوه اجتناب می ورزند مجازات شوند. این امر فرایندی است که به عنوان «کنترل اجتماعی» شناخته می شود. از آن جا که رسانه های گروهی یکی از منابع اصلی اطلاعات مربوط به جهان برای بیش تر مردم هستند (تقریبا همه ما تلویزیون تماشا می کنیم یا روزنامه و مجله می خوانیم.) نقش مهمی در وادار کردن مردم به سازگاری و اطاعت ایفا می کنند. آن ها الگوهای صحیحی از رفتار را در جهت پی روی کردن ارائه می دهند و درست در همان حال، از رفتار ضدّ اجتماعی انتقاد می کنند.

البته رسانه های گروهی همیشه در جهت ترویج کنترل اجتماعی عمل نمی کنند؛ آن ها به عنوان منتقدان گرایش های رایج در جامعه نیز عمل می نمایند. روزنامه ها می توانند ارزش های جانشین را درست همان گونه که ارزش های محافظه کار و سنّتی ترویج می کنند، شایع سازند.

۲. رسانه های گروهی و رفتار

رسانه های گروهی به واسطه هدایت رفتار اجتماعی به سمت الگوهای اجتماعی قابل قبول، نقش مهمی در جامعه بر عهده دارند. اما به طور دقیق، آن ها چگونه بر افراد تأثیر می گذارند؟ جامعه شناسان شیوه های تأثیر رسانه های گروهی بر افراد را در دو زمینه معرفی کرده اند: رویکرد شخصی و رویکرد فرهنگی.

۲۱. رویکرد شخصی

این رویکرد بر این که رسانه های گروهی تأثیری بسیار مستقیم بر افراد دارند، تأکید می کند. آن ها نسبت به محرّک ها (پیام ها)ی رسانه های گروهی واکنش نشان می دهند. برای نمونه، کودکی که برنامه تلویزیونیِ مشتمل بر خشونت را تماشا می کند، احتمالاً در دست زدن به اعمال پرخاشگرانه از آن برنامه تأثیر پذیرفته است.

به هر حال، رسانه های گروهی صرفا گرایش هایی را که پیش از این دلنشین و مطبوع شخص بوده اند، تقویت می کنند. از سوی دیگر، افراد انتخابگر هستند و نسبت به آنچه می شنوند یا می خوانند صرفا آن دسته از اطلاعاتی را که برایشان خوشایند است، انتخاب می کنند. همچنین گرایش های دیگرانی که در اطراف ما هستند، بر میزان تأثیرگذاری اطلاعات بر ما می افزایند.

۲۲. رویکرد فرهنگی

رویکرد فرهنگی به دنبال رویکرد شخصی مطرح می گردد. اما در جست وجو و تبیین فرهنگی، که در چارچوب آن رسانه های گروهی به وجود می آید و بر افراد تأثیر می گذارد، از رویکرد شخصی فراتر می رود. رسانه های گروهی به عنوان [عواملی [که برخوردار از تأثیر سریع بر روی افراد هستند، تلقّی نمی شوند، بلکه [به عکس] آن ها دارای تأثیری بسیار کند بوده، فضای حاکم بر افکار عمومی و انتظارات مربوط به جامعه را افزایش می دهند.

برای نمونه، نگرش ها نسبت به بانوان قویّا تحت تأثیر شیوه ای است که آن ها را در رسانه های گروهی به تصویر می کشد. برخی تصاویر روزنامه ها هرچند به طور مستقیم مردان را به طرف هتک حرمت زنان سوق نمی دهد، اما راه و رسمی به وجود آورده است که در سایه آن، مردان، زنان را به عنوان شاخص های جنسی می بینند که زیبایی هایشان اهمیت بیش تری نسبت به شخصیت هایشان دارند.

۳. دموکراسی و رسانه های گروهی (بحثی در زمینه مالکیت و کنترل)

سال های متعددی است که در مورد نقش رسانه های گروهی در یک جامعه دموکراتیک، مباحثی مطرح گشته است. اساسا [در این مورد] دو رویکرد وجود دارد: دیدگاه کثرتگرا که رسانه گروهی را به مثابه مجری یک نقش ضروری در منعکس کردن طیف گسترده دیدگاه های سیاسی و اجتماعی می بیند؛ و رویکرد دوم دیدگاهی است که از مارکسیسم اقتباس شده و معتقد است رسانه های گروهی دیدگاه های صرفا اندکی از افراد قدرتمند را منعکس می کنند و دیدگاه های انتقادی جامعه در آن فرو خورده می شوند.

۳۱. دیدگاه کثرتگرا

اعتقاد این دیدگاه بر آن است که رسانه های گروهی غیر از آن که کنترل اجتماعی را در جهت منافع همه افراد ارتقا می بخشند، در جایی که افکار متفاوتند، آزادی بیان در موضوعات سیاسی اجتماعی را نیز مطرح می کنند. رسانه های گروهی نه تنها این کارکرد را بر عهده دارند، بلکه به عنوان مراقب نیز عمل می کنند؛ سیاستمداران و قدرتمندانی را که به منافع افراد عادی جامعه اهمیت نمی دهند، مورد انتقاد قرار می دهند.

۳۲. دیدگاه مارکسیستی

این رویکرد استدلال می کند که رسانه های گروهی ابزاری هستند در دست اندکی از افراد برای تحمیل دیدگاه های خود بر جامعه. نقش رسانه های گروهی عبارت است از: تحریف واقعیت و توجیه نابرابری های عمیق که در زمینه ثروت به وجود می آید و در همان حال، از طریق تصاویر جذّاب زنان، داستان های جنسی و ورزش مردم را راضی نگه می دارند. پیش از آن که بگوییم کدام رویکرد اگر چنین رویکردی وجود داشته باشد به صحّت نزدیک تر است، بجاست ابتدا به الگوهای مالکیت و سپس به الگوهای کنترل تولید رسانه های گروهی نظر بیندازیم.

۴. مالکیت رسانه های گروهی

مدارک به وضوح نشان می دهند که تعداد محدودی شرکت و مالک بر رسانه های گروهی سلطه دارند. صنعت روزنامه فقط به واسطه پنج شرکت، سینما به واسطه دو شرکت و رادیو و تلویزیون به واسطه شرکت BBC و پنج شرکت بزرگ مستقل سلطه یافته اند. راپرت مُرداک(Rupert Murdock) به تنهایی مالک روزنامه هایی است که ۴۰ درصد از همه فروش روزانه انگلستان و وِیْلز را پوشش می دهد.

روند مالکیت به سمت متمرکز شدن است؛ به این معنا که انواع متفاوت رسانه های گروهی به تدریج تحت سلطه مالکیت شرکت های کم تری درمی آیند. روند تمرکزگرایی با روندی که به سوی جهانی شدن وجود دارد پیوند می خورد؛ یعنی شرکت هایی که مالکیت رسانه های گروهی را دارند، پیوندهای بین المللی برقرار می کنند. در این صورت، منابع مستقل کم تری در پردازش اطلاعات در جهان خواهیم داشت. رشد و گسترشی که به تازگی در ماهواره ها به وجود آمده و [همین طور [تحولات تلویزیون به این معناست که یک شرکت می تواند اکنون برای همه قاره ها [برنامه] پخش کند.

۵. کنترل تولیدات رسانه های گروهی

واضح است که رسانه های گروهی به واسطه افراد محدودی به تملّک درآمده اند، اما این بدان معنا نیست که مالکان، محتویات رسانه های گروهی را کنترل می کنند، ناشران و بنگاه های خبری باید در نظر داشته باشند که رسانه های گروهی، اعم از تلویزیون یا روزنامه، پولساز و تجاری هستند، به این معنا که رسانه های گروهی شنوندگان عظیم (دست کم فراوان) و آگهی های تبلیغاتی را جذب می کنند. اگرچه دیدگاه های شخصی مالک مهم است، اما این دیدگاه ها می توانند تحت الشعاع نیاز مالک به پول سازی قرار گیرند.

بنگاه های خبری و ناشران باید به داشتن حجم وسیعی از مخاطبان خود، همراه با نوعی از درآمد و منافع مطمئن باشند، تا از عهده تولید اعلانات و آگهی ها برآیند؛ مثلاً، نمایش رفتارهای مشکوک یک بنگاه مسافربری بعید است که باعث جذب آگهی های تبلیغاتی آن بنگاه گردد. نتیجه این خواهد بود که ناشران و بنگاه های خبری از میان دو گزینه یکی را انتخاب می کنند: یا به حجم بسیار محدودی از مخاطبان همراه با جذابیت های تجربه شده تبلیغات توسّل می جویند. که این را «رویکرد تخصصی» می نامند (همانند مجله تخصصی اتومبیل) یا به هر مقدار از مخاطبان که ممکن باشد قانع می شوند. به این رویکرد، رویکرد «بازار توده ای» گفته می شود.

دومین محدودیتی که مالک در آنچه نشر می دهد یا خبری که اعلام می کند با آن روبه روست، «موضوع قابل گزارش» است؛ به این معنا که صرفا عناوین مطمئن به نمایش درآمده به شیوه های مطمئن،یک خبررا با گنجاندان در یک روزنامه یا برنامه تلویزیونی واجد ارزش می کند. آن خبر باید مهیّج، معمولاً ناگوار، و یا ترجیحا دارای ظاهری رمزآلود و جنسی باشد. بنابراین، روزنامه های متفاوت عناصر متفاوتی از ماجرا برای نوع خوانندگانی که مورد هدف قرار گرفته اند انتخاب می کنند.

پیامد

آیا مالکان محتویات رسانه های گروهی را کنترل می کنند؟ مطمئنا چنین است. سردبیران به طور کامل از دیدگاه های سیاسی مالکان آگاه هستند و معمولاً سعی می کنند تا این دیدگاه ها را در نشریه منعکس کنند. به هر حال، مالکان و سردبیران به خاطر این واقعیت که آن ها باید پولساز باشند و لازمه پول سازی هم این است که باید مخاطب و آگهی های تبلیغاتی جذب کنند، مجبورند خویشتندار و ملایم باشند. نتیجه این خواهد بود که یک رسانه به طور معمول حزب محافظه کار را محافظت می کند. البته سردبیران و روزنامه نگاران به طور معمول نوع عناوین اخبار و راه های ارائه آن هایی را که برای مالکان قابل قبول هستند فهمیده اند و همین امر دخالت های محسوس و پر حجم آن ها را غیر ضروری می سازد. (به عبارت دیگر، روزنامه عموما محافظه کار است و از دیدگاه های صاحبان مشاغل بزرگ حمایت می کند. حقوق و سیاست با حفظ مختصری انتقادگرایی از مؤسساتی که اجازه انتقادشان داده شده همراه است) مالکان معمولاً قدرت تعیین و نصب مدیران عالی رتبه را نیز دارند.

۵. انواع رسانه های گروهی و تنوّع مندرجات

انواع متفاوتی از رسانه های گروهی، که تلویزیون، رادیو، روزنامه و مجلات را شامل می شود، وجود دارند. مندرجات رسانه های گروهی عمدتا بر اساس مخاطبانی که هدف آن رسانه ها هستند، تغییر می یابند، تغییر در محتویات و مندرجات رسانه را می توان به واسطه تفاوت های واضحی که در محتویات دو ایستگاه رادیویی BBCوجود دارد به تصویر کشید: ایستگاه رادیویی ۲ برای سرگرم کردن افرادی که در سن متوسط قرار دارند و ایستگاه رادیویی ۱، موزیک جدید برای مخاطبان جوان تر.

روزنامه ها هم این جداسازی و تفکیک را منعکس می کنند و تا حدی تفاوت های طبقاتی در جامعه بریتانیا را همراه با روزنامه های با کیفیت (از قبیل گاردین و اُبزرور) و روزنامه های عمومی (از قبیل میرُر (Mirror) یا سان (Sun) نشان می دهند. محتویات این روزنامه ها به طور قابل ملاحظه ای تفاوت دارند. اطلاعات در روزنامه های کیفی به اقتصاد و سیاست گرایش دارد، در حالی که تأکید روزنامه های عمومی بر گزارش های هیجان آمیز و احساسی است که حاوی عناصر جنسی و جنایت آمیز می باشند.

۶. رسانه های گروهی و…

می خواهم در این بخش، به روابط شخصی بین رسانه های گروهی و برخی از حوزه های مهم زندگی اجتماعی، به ویژه جنس، نژاد، روابط صنعتی و جنایت، نظری بیفکنم:

۶۱. جنس

رسانه ها دو نقش اساسی بانوان را منعکس می کنند (و به حفظ آن ها کمک می نمایند): جاذبه های جنسی نسبت به مردان؛ و مراقبت از نقش مادری و خانه داری. نقش اول در خبرهایی یافت می شود که به طور روزانه در صفحه سه روزنامه سان تکرار می گردد؛ همچنین اظهارنظرهای مربوط به لباس آن ها، که ما کم تر به آن فکر می کنیم. به هر حال، اگر این اظهارنظرها در مورد مردان نیز باشند، قابل توجه خواهند بود.

در ارتباط با نقش مادری شمار کثیری از مجلّات مربوط به بانوان، که آماده برای فروش هستند، مهیّا می گردند. این مجلّات به [موضوعاتی همچون[ دستورالعمل های پخت غذا، مسائل خانه داری و داستان های عشقی می پردازند. مجلّاتی از قبیل مجلّه… دختران و زنان جوان را هدف گرفته اند. این مجلّات عمدتا دغدغه خاطرشان جذّابیت های زنان در نظر مردان و به میزان بسیار کم تری، مشاغل (هرچند معمولاً در زمینه کار بانوان از قبیل کار منشیگری و پرستاری) می باشد.

فرگوسن (Ferguson) در کتاب Forever Feminineبه این نتیجه رسیده است که موضوعات مسلّمی وجود دارند که در همه مجلّات بانوان یافت می شوند. این موضوعات ارزش جوانی، پیش بینی ناپذیری رفتار زنانه و اهمیّت عشق در زندگی بانوان را در برمی گیرند. او توضیح می دهد که این قبیل موضوعات موقعیت نازل تر بانوان را تقویت می کند.

۶۲. نژاد

طرز تلقّی مطبوعات در قبال نژاد به این سمت بوده است، که کل موضوع را از جنبه یک مسأله اجتماعی ببینند. نقطه نظر عمومی مطبوعات این بوده است که بر جهات منفی سیاهان انگلیس تأکید داشته باشند. در روزنامه هایی با قطع کوچک و مصوّر اهمیت بسیاری به جنایت و شورش داده می شود. با این وجود، اهمیت نسبتا کمی به موفقیت های سیاه پوستان برای مثال در ورزش داده می شود؛ موقعیتی که در آن ورزشکار موفق کم تر به عنوان ورزشکار سیاه پوست توصیف می شود، اما از سوی دیگر چاقوکشی و جیب بری یک سیاه مورد توصیف و توضیح قرار می گیرد. فقط دو میلیون سیاه و آسیایی در بریتانیا زندگی می کند که بیش تر آن ها در تعداد کمی از شهرهای اصلی هستند. بنابراین، برداشت عمومی از سیاهان به عنوا