فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک

فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک؛ انتخابی هوشمند برای ارائه‌های حرفه‌ای

با پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک، محتوای خود را در قالب 120 اسلاید استاندارد و جذاب ارائه دهید و در نگاه اول تاثیرگذار باشید.

چرا باید از پاورپوینت استفاده کنید؟

1. چیدمان دقیق و کاربرپسند: فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک با طراحی ساختاریافته و اصولی، مخاطب را به‌خوبی درگیر محتوا می‌کند.
2. صرفه‌جویی در زمان: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک آماده‌ی استفاده هستند؛ بدون نیاز به هیچ‌گونه ویرایش.
3. نمایش با وضوح بالا: کیفیت طراحی در فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک به‌گونه‌ای است که در هر صفحه‌نمایشی عالی به‌نظر می‌رسد.

هشدار: استفاده از نسخه‌های ناقص فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک ممکن است باعث بروز اختلال در نمایش یا افت کیفیت شود. تنها نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک، کیفیت تضمین‌شده دارد.

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بررسی شیوه رفتاری ائمه (علیهم السلام) در زندگی مشترک :

مقدمه

اجتماعی را می توان سعادتمند دانست که دارای خانواده موفق و خوشبخت باشد و برای برای رسیدن به چنین اجتماعی و داشتن خانواده موفق باید یک مدیری خوب در خانواده داشته باشیم که بر عهده سرپرست خانواده باشد.

واقعیت این است که رسیدن به خوشبختی و مدیریت موفق یک خانواده داشتن راهنما و الگوی کامل امری ضروری است که با شیوه رفتاری ائمه اطهار(علیه السلام) آشنا و در زندگی مشترک در خانواده آشنا شویم و از روش های آنها درس زندگی بیاموزیم و مشکلاتی که امروزه دامن گیر خانواده شده است را برطرف کنیم. یکی از موهبت ها والای خدا به بشریت می باشند و با تبعیت از آنها، آدمی می تواند به درجات بالای کمال برسد یکی از مصادیق خیلی مهم الگو برداری از ائمه اطهار (علیهم السلام) مسائل خانوادگی می باشد که می توان با الگوپردازی از این بزرگواران در زمینه های مختلف زندگی به نتایج بسیار بالای در زندگی رسید.

زندگی ائمه اطهار (علیه السلام) سرشار از عشق و محبت بود آنها در کارهای خانه به همدیگر کمک می کردند، تقسیم کار در خانه، احترام به همدیگر، همدلی و همراهی بود و به خواسته های همدیگر احترام می گذاشتند. که می توان از این روش ها مناسب آنها در زندگی مشترک خود به کار ببریم تا زندگی سرشار از عشق و محبت داشته باشیم.

پیشینه ابتدائی این مسئله از زمان پیامبران و امام علی (علیه السلام) تا امام زمان این سنت بود که ازدواج کنند و با تاسیس زندگی مشترک استقلال و آزادی بیشتری به دست آورند.

با وجود اینکه چندین هزار سال از زندگی ائمه می گذرد و اکثریت مردم روز به روز شیوه رفتاری ائمه را در زندگی خود فراموش کرده اند و اکثر مردم در زندگی خویش دچار افراط و تفریط شده اند و زندگی خود را به خوبی نمی توانند اداره کنند. برای همین از چنین مشکلاتی در خانواده نیازمند به یک الگو و راهنما می باشند که بهترین الگو و راهنما قرآن و اهل بیت(علیه السلام) می باشند.

پس ما با بررسی شیوه رفتاری ائمه و زندگی مشترک در خانواده و چگونگی رفتار و روش آنها در اداره کردن خانواده آنها از این مشکلات کم کنیم پس با بررسی سیره عملی و نظری ائمه در اداره کردن خانواده آنها را در زندگی خود بهره ببریم.

شیوه رفتاری ائمه در زندگی مشترک چگونه بود؟ که در جواب در این مقاله به نوع رفتار کلامی و غیر کامی ائمه مثل دوری از خشونت، درک مشکلات همسر، توجه به خواست همسر، احترام به همسر، رضایت کامل از همدیگر، مهربانی کردن به همسر، همدلی و همراهی، غیرت ورزی نسبت به خانواده، تقسم کار نادیده گرفتن خطاها، کمک کردن در کارهای خانه، تامین غذای اهل خانواده پرداخته شده است. هدف کلی تحقیق بررسی شیوه رفتاری ائمه در زندگی مشترک است که مورد بررسی قرار گرفته است.

بند اول: مفهوم شناسی

۱- رفتار

الف: معنای لغوی

(إمص) روش، سیر، طرزحرکت، سلوک

ب: معنای اصطلاحی

رفتار در اصطلاح عبارت است از نوع عملکرد اشخاص در جامعه، البته نوع تفسیر از آزادی رفتار متفاوت است وبه همین دلیل ممکن است بسیار مهم و سازنده یا بر عکس ویرانگر باشد.

این نکته را با نگاهی به مکتب لیبرالیسم و دین اسلام می توان دریافت. فرد در مکتب های لیبرالی از نظر رفتاری آزادی کامل دارد، یعنی اگر به هم جنس بازی گرایش داشته باشد یا مشکلی ناهنجار در میان جمعیت ظاهر شود هیچ کس نمی تواند به او اعتراض کند و در غرب تنها درمیان جمعیت ظاهر شود هیچ کس نمی تواند به او اعتراض کند در غرب تنها این جمله مطرح است. فقط مزاحم حقوق دیگران نباش پس هر چه خواهی کن دراین میان رفتار و شیوه ائمه اطهار(علیه السلام) در زندگی مشترک مطرح گردیده تا چراغ راهی برای زندگی بهتر باشد الگو برداری از زندگی ائمه و رفتار آنها باعث بهتر زندگی کردن است. (سایت pajuhesh. irc. ir، (مرکز پژوهشی های صدا و سیما- مرکز پژوهش های اسلامی صداو سیما))

۲- زندگی مشترک

الف: معنای لغوی

(حامص) زندگی، زندگی نهانی، حیات خفی.

ب: معنای اصطلاحی

معنای زندگی اصطلاحی است مرکب از دو واژه «معنا» و «زندگی».

واژه زندگی: اصطلاحی است که در علم زیست شناسی دارای تعریف است اگر سلولهای موجودی (به خصوص سلولهای بنیادین آن) دارای حیات باشند، بدان موجود زنده اطلاق می گردد. در واقع زندگی مشترک درزیست شناسی باحیات نباتی برابر است، این واژه دارای معنایی در فلسفه نیزاست. موجودی را در فلسفه می توان زنده نامید که تلاش برای بروز و فعلیت دادن به استعدادها و قوای خود داشته باشد موجود زنده آن است که دارای حیات معنوی باشد زندگی او رو به رشد باشد هر روزش بهتر از دیروزش باشد و اما منظور ازواژه معنا هدفداربودن و ارزش دار بودن است. زندگی ائمه الگوی مناسبی برای زندگی های الان است. (سایت andishgom. cm، معنای زندگی مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات)

۳- ائمه

الف: معنای لغوی

(ع. ایمه) امام، پیشوایان، سران مقتدایان، ائمه اثناعشر: دوازده امام شیعیان، ائمه اطهار: امامان شیعیان.

ب: معنای اصطلاحی

در اصطلاح معنای متعددی از این واژه ارائه شده که شایع ترین معنای آن ریاست عمومی در امور دنیا ودین است و برخی جانشینی پیامبر در حفظ دین و سیاست دنیا را در تعریف اصطلاحی آن آورده اند.

برخی کامل ترین تعریف را ریاست بالاصاله عمومی در امر دین و دنیا در دارتکلیف می دانند که عموم مردم را به حفظ مصالح دین و دنیایشان ترغیب و از آنچه به حال آنان زیان بار است منع کنند.

بنابراین امامت به معنای ریاست عمومی فردی خاص برامور دین و دنیای مردم دردنیا بالاصاله یا به جانشینی از پیامبراست. زیرا امامت دارای شئونی همچون رهبری سیاسی و زعامت اجتماعی و مرجعیت دینی و تبین و تغییر وحی و ولایت باطنی و معنوی است که از این جهت ام حجت خدا در زمان ولی الله انسان کامل حاصل معنویت کلی انسانیت و قطب است. ائمه اطهار افرادی دارای عصمت روی زمین هستند که زندگی سرشار از خوبی و پاکی هستند و الگوی تمام انسانها روی زمین هستند. (سایت wikifeqh. ir، معنای زندگی مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات)

بند دوم: رفتار کلامی ائمه (علیهم السلام)

– الگو پذیری از امام حسین (علیه السلام) در توجه به همسر

امام حسین (علیه السلام) به پیروی از سیره و سنت قرآنی رسول الله (صلی الله علیه و آله) به تشکیل و تشکل و سامان بخشی و رشد خانواده و اهل آن اهمیت ویژه ای می دادند و خانواده سالم را به مثابه مصالح ساختمانی سالم برای یک بنای ماندگار می دانستند. در دیدگاه حسینی خانواده سالم خانواده ای است که از معنویت و فرهنگ دینی، سلامت جسمی و روحی، تعالی و استواری دینی و اخلاق و روحیات عالی برخوردار است تا بتوانند فرزندانی کارآمد، مستعد، عاقل، عالم، بصیر و غیرتمند، خوش رو و خوش اخلاق تربیت نماید.

امام حسین (علیه السلام) خانواده را بستری برای تقوا و پرهیز از گناهان و دست یابی به محبت و مودت و آرامش قلمداد نموده و برآیند آن را تربیت فرزندانی سالم و صالح دانسته، سیره قرآنی حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) در همسر گزینی و تشکیل خانوده و تربیت فرزند و رشد اهل خانه و خانواده به سوی تعالی و کمالات عالیه الهی حکایت گر این دیدگاه و تفکر ماندگار است.

بهترین نمونه از برخورد و رفتار امام حسین با همسران خود را می توان در این نقل قول جابر از امام باقر (علیه السلام) دانست؛ ایشان نقل می کنند که روزی عدّه ای بر امام حسین (علیه السلام) وارد شدند؛ ناگاه فرش های گران قیمت و پشتی های فاخر و زیبا را در منزل آن حضرت مشاهده نمودند. عرض کردند: ای فرزند رسول خدا ! ما در منزل شما وسایل و چیزهایی مشاهده می کنیم که ناخوشایند ماست (وجود این وسایل در منزل شما را، مناسب نمی دانیم!)

حضرت فرمود: «إنا نتَزَوّجُ النساءَ فَنُعطیهِنَّ مُهُورَهُنَّ فَیَشتَرینَ بِها ما شِئنَ، لَیسَ لَنا فیهِ شیءٌ» (کلینی، ۱۳۹۳: ۶/ ۴۷۶)؛ از ازدواج، مهریه زنان را پرداخت می کنیم و آنها هر چه دوست داشتند، برای خود خریداری می کنند. هیچ یک از وسایلی که مشاهده نمودید، از آنِ ما نیست.

در روایتی دیگر از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که امام حسین برای فرزندان و همسران خود زیور آلات از نوع طلا و نقره تهیه کرده و می خواست که خود را با این زیورآلات بیارایند.

این دو روایت نمونه ای از توجه امام حسین به خواسته های همسر و اهل خانه خود است که باید الگویی برای ما باشد. البته نکته مهم این است که همانطور که در روایت اول مشاهده می شود، اعتدال در امور، ساده زیستی و صرفه جویی باید در کار باشد- یعنی همسران در حد مهریه خود می توانند خرج کنند.

حرمت و غیرت برای اهل خانواده به معنای اینکه اجازتعرض یا بی احترامی کسی به زنان و اهل خانواده داده نشود نیز در سیره امامان از جمله امام حسین مشهود است. نمونه ای از آن در سفر و واقعه کربلا مشاهده می شود که مردان بنی هاشم از جمله قمر بنی هاشم در زمان محاصره و جنگ از زنان و حرم خود و امام خود حراست کرده و غیرت به خرج می دادند.

نمونه و الگوی دیگر حفظ حرمت اهل خانه و همسران و غیرت داشتن امام حسین در واقعه عاشورا و در واپسین لحظات است بطوریکه هنگامیکه امام حسین (علیه السلام) مجروح بر زمین افتاده بودند، وقتی شنید که گروهی از سپاه دشمن قصد حمله به خیمه ها و تعرّض به زنان و کودکان دارند، بر سرشان فریاد کشید: «اِنْ لَم یکُنْ لَکُمْ دینٌ وَ کُنْتُمْ لاتخافُونَ الْمعادَ فَکُونُوا اَحْرارا فی دُنْیاکُمْ. . .»؛ ای پیروان آل ابوسفیان! اگر دین ندارید و از معاد نمی ترسید، پس در دنیایتان آزاده باشید و اگر عربید، به اصل و تبار خویش برگردید.

ضمن اینکه این کار نمونه ای از برآوردن نیاز یک خانواده و همسران به ایمنی و در امنیت بودن است که در واقعه عاشورا به خوبی توسط امام حسین (علیه السلام) به نمایش گذاشته می شود.

ابراز علاقه امام حسین به همسر نیز در بسیاری از روایات نقل شده است – یعنی آن رابطه عاطفی که بین زن و شوهر باید برقرار باشد. در منابع نقل شده است که امام حسین (علیه السلام) همسر خود رباب را بسیار دوست می داشت و برای ایشان شعری سروده است که مضمون آن این است: به جان تو سوگند، من خانه ای را دوست دارم که سکینه و رباب در آن باشند. آن دو را دوست دارم و تمامی اموالم را در این راه می بخشم و برای ملامتگرم حاضر به پذیرش عتاب نیستم؛ من مطیع کسانی که من را عتاب کنند نیستم، در تمام زندگی ام و تا وقتی که روی در نقاب خاک کشم.

توجه امام حسین (علیه السلام) به نیازهای مادی همسران و خانواده را می توان به بهترین وجه در واقعه عاشورا نشان داد؛ یعنی زمانیکه به دلیل محاصره آنان، آب در دست نبود و حضرت امام حسین به حضرت ابوالفضل اجازه آوردن آب برای کودکان خردسال و دیگر اعضای خانواده خود را دادند. البته همانطور که در بالا ذکر شد، امام حسین (علیه السلام) در زندگی روزمره و عادی نیز به نیازهای زنان و خانواده خود بویژه نیازهای اساسی آنها یعنی خوراک و پوشاک و مسکن و امثالهم توجه داشتند. بطور کل نمونه های بسیار آموزنده ای از سیره زندگی امامان معصوم و بطور خاص امام حسین (علیه السلام) در نحوه برخورد با اعضای خانواده بویژه همسران وجود دارد که ذکر همه آنها متن را طولانی می کند. اما توجه و تفکر به همین چند مورد بالا خود می تواند درس و الگویی آموزنده برای زندگی ما در عصر حاضر باشد.

– درک مشکلات همسر

هر یک از زن و شوهر فعالیت مخصوصی دارد و مسیر معینی رامی پیماید در حوزه هر یک از آنها مشکلات و سختی ها و موانع خاصی وجود داردکه حوزه فعالیت دیگری نیست از این رو درک مشکلات هر یک برای دیگری بسیار مشکل و درک کاملش محال است زیرا محال است که مرد تغییرجنسیت دهد و زن شود یا زن تغییر جنسیت دهد و مردگردد.

ولی چون این دو موجود به حکم اجبار غریزی و نیازاجتماعی و اقتصادی کنار هم قرار گرفته و زندگی مشترکی تشکیل داده و زیر یک سقف نشسته و روی یک بالش سر می گذارند، مشکلات هر یک از آنها با دیگری ارتباط پیدا می کند و باید آن دیگری در مشکلات همسرش فکر کند و بیندیشد و عجولانه قضاوت نکند.

مثال: بانوی به واسطه ضعف اعصاب با گریه کودک شب را تا صبح نخوابیده و گیج و بی حال است شوهر عاقل نباید صبح زود بیدار شدن و صبحانه درست کردن را از او انتظار داشته باشد باید به او اجازه دهد قدری استراحت کند بلکه اگر وقت دارد خودش صبحانه قوی و لذیذ برای همسرش اماده کند.

دلیل: امام علی (علیه السلام) فرمود: هرگاه یکی از شما بخواهد با زنش نزدیکی کند نباید او را به شتاب اندازد زیرا از زنان هم کارها و نیازهای مخصوص دارند.

کلمه «النساء حوائج»؛ دارای معانی لطیف و وسیعی است که شامل تمام احساسات و نیازهای روحی زن هنگام آمیزش می شود و درک مشکلات یکی از ده ها بعد احساسات اوست. استشهاد ما به این جمله از باب استشهادبه عام در مورد خاص است.

– رضایت کامل علی و فاطمه از همدیگر

امیر المومنین علی (علیه السلام) می فرماید: هیچ گاه فاطمه از من نرنجید و او نیز هرگز مرا نرنجاند، او را به هیچ کاری مجبور نکردم، او نیز مرا آزده نساخت. در هیچ امری قدمی بر خلاف میل باطنی من بر نداشت و هرگاه به رخسارش نظاره می کرد تمام غصه هایم برطرف می شد و دردهایم را فراموش می کردم.

در جای دیگر می فرماید: به خدا قسم هرگز کاری نکردم که فاطمه (سلام الله علیها) خشمگین شود او نیز هیچ گاه مرا خشمگین نکرد.

– مهربانترین نسبت به همسر

آن رهبر فرزانه اسلام از سویی به سلاتین و رهبران جهان نامه نوشته و با آنان سخن می گفت: و در جنگ با مشرکان قاطع و با صلابت بود از سوی دیگر در میان خانواده اش با مهربانی، و عطوفت حلم و تواضع برخورد می کرد. هیچ کس از آن حضرت در خانواده اش خوش اخلاق تر نبود. هر یک از یاران و یا اعضای خانواده اش که او را صدا میزد در پاسخ با کمال و نشاط و خوش رویی می فرمود: لبیک.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در منزل خدمتکار اهل خانه محسوب می شد. گوشت خورد می کرد وقتی بر سر سفره ساده می نشست، خدا را یاد می کرد و انگشتان خود را بعد از غذا می لیسید. بز و گوسفند و شتر را می دوشید، لباس خود را وصله می کرد. به گوسفندان و شترش رسیدگی می نمود. و همراه اهل خانه گندم را آسیاب می کرد و خمیر می ساخت خانه خویش را نظافت می کرد، لوازم زندگی را به دوش کشیده و از بازار به منزل می برد. در منزل را شخصاً باز می کرد. محبوبترین کارها نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) خیاطی بود. رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمود: نشستن مرد نزد همسرش در پیشگاه خداوند از اعتکاف در مسجد محبوبتر است.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) همواره مردان مسلمان را توصیه می کرد که با همسرانشان عالی ترین رفتار را داشته باشد و خود نیز چنین بود. آن حضرت در این زمینه به مردان مسلمان فرموده است: «خیرکم لاهله انا خیرکم لاهلی» (ابن بابویه، ۱۳۶۳: ۳ / ۴۴۳)؛ بهترین شما کسی است که نسبت به همسرش نیکوکار باشد و نیکوکارترین شما نسبت به همسرم هستم. این شیوه پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر گرفته از آموزهای قرانی است که فرموده: «و عاشرهون بالمعروف»(نساء: ۱۹)؛ با همسرانتان به نیکی رفتار کنید.

– همدلی وهمراهی باعلی

زندگانی نه ساله حضرت زهرا (سلام الله علیها) همواره با سنگلاخ ها سختی و آمدهای بلا و مصیبت همراه بود و نام آوران عرصه بر دباری و شکیبایی را بی طاقت می نمود، فاطمه عزیز و همسر مهربانش با روشنایی دل و دیده و همدلی و همرای روز افزون یکایک مشکلات را پشت سر می گذارد و باطروات روحی و نشاط معنوی به استقبال حوادث می رفتند.

زهرای مرضیه (علیهاالسلام) افزون بر مهربانی و ملایمت با انواع سختی های زندگانی، همیشه سعی می کرد با چهره ای رضایت آمیز شوهر خود را از غبار غم و اندوه در نگه دارد و ناملایمات زندگی را با او در میان نگذارد.

در یکی از روزها، صبحگاهان علی (علیه السلام) فرمود: فاطمه جان آیا غذا داری تا از گرسنگی بیرون ایم؟ حضرتش پاسخ داد: نه، به خداوندی که پدرم را به نبوت و شما را به امامت برگزید سوگند، دو روز است که در منزل غذای کافی نداریم، آنچه بود به شما و فرزندانم حسن و حسین دادم و خود از غذای اندک موجود استفاده نکردم امام با تأثر فرمود:

فاطمه جان چرا با خبر نساختی تا به دنبال تهیه غذا بروم، زهرای مرضیه ادامه داد: ای ابا حسن، من از پروردگار خود حیا می کنم چیزی را که بر آن توان و قدرت نداری از تو درخواست نمایم.

فاطمه زهرا بانوی سخت کوش و همسر، همراه و همدلی بود او از پدر آموخته بود که با هر زنی باش و هر خود مدارا نکند و او را به هر چیزی بکشاند که قدرت و توان او را ندارد، هیچ کاری نیکی از او قبول نخواهد شد و در حالی خدا را ملاقات می کند که خداوند بر او خشمناک است.

– احترام به همسر

احترام به همسر از عواملی است که در تربیت فرزندان، تأثیر فراوانی دارد. مادری که در خانه، عزیز باشد و مورد تکریم شوهرش قرار گیرد، با روحی سرشار از عاطفه و آرامش و احساسِ شخصیت، فرزندان را تربیت خواهد نمود. به عکس اگر همسر در خانه مورد آزار و اذیت روحی و جسمی قرار گیرد و شخصیتش در خانه و پیش فرزندان تحقیر شود، بدیهی است که از روان سالمی برخوردار نخواهد بود و در نتیجه، آرامش خود را از دست داده و اضطراب و نگرانیِ او در فرزندان نیز تأثیر خواهد گذاشت.

انسان در دوران زندگی با حوادث و مسائلی روبه رو می شود که او را نگران و متأثر می سازد. فردی که احساس کند از طرف دیگران مورد ستم واقع شده، اگر برای رسیدن به حقّ خود تلاش کند و نتواند به آن برسد، دچار نگرانی خواهد شد. حال اگر برای زن یا شوهر چنین مشکلی پیش آید و با حالت تأثر وارد خانه شود، ممکن است گلایه کرده و از همسر انتظار داشته باشد که در این شرایط به او کمک کند و از او دفاع نماید. و در نتیجه، هرگونه تصوّرِ کوتاهی را در این رابطه دور از انتظار می داند.

همسر در این حالت های ویژه، باید سعی کند با مهربانی، احترام و دلجویی چنان رفتار کند که از اندوه و تأثر او بکاهد. در چنین شرایطی، سخنان منطقی و محترمانه همسر می تواند اثبات نماید که: من در دفاع از حقّ تو کوتاهی نکرده ام و آنچه مصلحت بوده و توان داشتم انجام داده ام.

حضرت زهرا (سلام الله علیها) پس از رحلت رسول مکرّم اسلام (صلی الله علیه و آله) وقتی فدک را به ناحق از او گرفتند، برای دفاع از حقّ خویش و بازگرداندن حقّش، نزد خلیفه وقت رفت؛ امّا با ارائه استدلال های منطقی، موفّق نشد حقّ خود را بستاند، بنابراین با ناراحتی و تأثر شدید وارد منزل شد و اظهار ناراحتی نمود، شوهرش، علی (علیه السلام) را مورد خطاب قرار داد و گفت: . . . هیچ کس از من دفاع نکرد و از ظلم آنها جلوگیری ننمود، خشمگین از خانه بیرون رفتم و پریشان و با شکست و افسردگی بازگشتم، و تو این گونه پریشان نشسته ای! تو همان بودی که گرگان عرب را صید می کردی و اکنون زمین گیر شده ای! یا علی! نه گویندگان را مانع هستی و نه یاوه گویان را دافع! اختیار از کفم رفته، . . . از این که با تو این گونه سخن می گویم، نزد خدا عذر می خواهم، خواه مرا یاری کنی، یا واگذاری! ای وای بر من در هر پگاه که تکیه گاهم از کف بیرون رفت و بازویم بی رمق گشت.

علی (علیه السلام) با لحنی محترمانه همسر مهربانش را دلداری داد و فرمود: ویل و وای بر تو مباد؛ بلکه وای بر دشمنان تو باد! ای دختر برگزیده خدا و یادگار نبوّت، از اندوه و غصّه دست بردار. به خدا سوگند! من در انجام وظیفه سستی نکردم و آنچه قدرت و توان داشتم، انجام دادم.

حضرت علی (علیه السلام) آن چنان با خونسردی، متانت، دلجویی و احترام در برابر ناراحتی و شکوِه حضرت زهرا (سلام الله علیها) برخورد می نماید، که حضرت فاطمه (سلام الله علیها) آرام می گیرد و می فرماید: خداوند مرا کفایت می کند. و بدین گونه کار آنها را به خدا وامی گذارد و ساکت می شود. (طبرسی، ۱۳۹۳: ۱/ ۲۸۲- ۱۸۱)

علی (علیه السلام) همواره مواظب بود که از حزن و اندوه زهرا (سلام الله علیها) که بعد از پدر بزرگوارش بسیار زیاد شده بود، بکاهد. زهرا (سلام الله علیها) به پدرش، پیامبر (صلی الله علیه و آله) علاقه زیادی داشت. حضرت می فرمود: پیراهن پدرم را به من بدهید. و چون پیراهن را می گرفت، آنقدر آن را می بویید تا بیهوش می شد.

علی (علیه السلام) می فرماید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) را در پیراهنش غسل دادم و چون وضع زهرا (سلام الله علیها) را مشاهده کردم که با بوییدن آن پیراهن بیهوش می شود، آن را پنهان نمودم. (مجلسی، بی تا: ۴۳ / ۱۵۷)

حضرت علی (علیه السلام) درباره چگونگی برخو