فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) شامل 100 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برش هایی از کتاب آفتاب ولایت علامه محمدتقی مصباح یزدی(ره) :

در فصل اول، استاد چنین بیان کرده اند: آدمی دو ویژگی مهم دارد؛ الف: شناخت و معرفت ب: عشق و محبت. رفتارهای محبانه ما در احترام و توسل به اولیای الهی و برگزاری مراسم جشن و سرور در ایام شادی و مراسم عزاداری در ایام غم و عزای ایشان برای این است که عواطفمان جهت یابد و رابط عاطفی ما با اولیای خدا پا برجا بماند و رشد کند. هرچه انسان کمال و زیبایی فرد یا چیزی را بیشتر بشناسد، محبت فزون تری به او می یابد و آدمی تا نشناسد محبت پیدا نمی کند.[۱]

پس تا شناخت و معرفت نباشد عشق و محبت هم کمرنگ است و ناچیز؛ هرچه معرفت بیشتر محبت هم بیشتر.

هر عاشقی به طور طبیعی دوست دارد با معشوق خویش ارتباط برقرار کند؛ انس بگیرد و به لقایش برسد و از دیدار و هم نشینی با او لذت ببرد. در چنین عشقی خودخواهی وجود دارد؛ اما عاشق پاک باخته در اندیش التذاذ خودش هم نیست بلکه فقط محبوب را می بیند و همواره در پی آن است تا کاری را انجام دهد که معشوقش دوست دارد. چنین عاشقانی دیگر در این اندیشه نیستند که از او چیزی دریافت کنند و بهره ای ببرند؛ چرا که ایشان از تمام خودخواهی ها رسته و فقط به رضایت محبوب دل بسته اند.[۲]

راه وصول به اوج محبت و معرفت

وجود انسان را می توان به هرمی تشبیه کرد که از قاعده ای آغاز می شود و به سوی نقطه ای پیش می رود. در قاعد این هرم شناختها و محبتهای فراوانی وجود دارد. از محبتها، محبت پدر، مادر، همسر، استاد، دوست و همسایه و از شناختها نیز از علوم گوناگون دینی، فقه، اصول، عقاید، اخلاق و عرفان گرفته تا هر رشت علمی که بتواند در جهت کمال به انسان کمک کند. در سیر و سلوک به سوی کمال باید از قاعده آغاز کرد ولی باید به سوی رأس هرم که همان محبت و شناخت خدا است، پیش رفت. این کثراتی که در قاعده وجود دارد از دو محور به طرف وحدت پیش می رود تا در یک نقطه به هم می رسند. نقطه ای که حتی در آن محبت به امام زمان(عج) نیز اصالت خود را از دست می دهد. در آن مقام، امام زمان(عج) را نیز از این جهت دوست می داریم که بنده صالح و شایست خدا است. به او عشق می ورزیم چون وجودش شعاعی از وجود او است. اصالت فقط برای یک نقطه است.[۳]

ناتوانی بشر از معرفت امام زمان(عج):

مقام اهل بیت(ع) چنان مقام بزرگی است که بزرگی اش را با عقل و فکر خودمان نمی توانیم درک کنیم. در واقع عظمت خداست که در انوار پاک چهارده معصوم(ع) تجلی کرده است. خود اهل بیت(ع) فرموده اند که مقام ما بسیار بالاتر از آن است که شما بفهمید. به هر حال به برکت تعلیم آنها فهمیدیم آنها در چنان اوجی هستند که اگر ما هزاران سال با تندروترین مرکبها نیز حرکت کنیم به آن جا نخواهیم رسید. از سوی دیگر نباید چنین توهمی پیش آید که چون نمی توانیم بدان قل رفیع برسیم پس باید همه چیز را رها کنیم. همان درجه از معرفت که به برکت آموزه ها و راهنمایی های اهل بیت(ع) قابل دست یابی است آن قدر عظمت دارد که تمام جهان مادی در برابر آن بی ارزش است.[۴]

راه های افزون سازی معرفت به امام زمان(عج)

ازدیاد معرفت ما به امام زمانمان به دو شرط وابسته است: ۱- ادلّ حقانیت و مقام های والای آن امام معصوم(ع) را بررسی کنیم. ۲- دلمان را برای پذیرش معرفت بیش تر حضرت آماده سازیم.

برای معرفت روز افزون به امام زمان(عج) هم باید ادلّ روشنی یافت و هم دل را پاک و باصفا کرد. هرقدر دل صفایش بیش تر باشد ادلّ محکم نیز بیش تر می شود و آن وقت است که ایمان، قوی تر، معرفت بیش تر و عشق نیز افزون تر می شود؛ البته عشقی ماندگار است که اصالت داشته باشد نه این که هوسی باشد و در وضعی خاص در انسان ظهور یابد و بعد نیز خاموش و فراموش شود.

تابش نور حضرت همیشگی و دائم است. مهم آن است که ما دلهایمان را آماده کنیم و از آن زنگار برگیریم تا نور حضرت بر دلهایمان بتابد و فیض دائم او بر ما ببارد. علت بیان این مقدمه این است که هیچ کدام از ما نباید گمان کنیم معرفتی که به وجود مقدس ولیّ عصر(عج) داریم کافی و وافی است. ما باید خیلی بیش تر از اینها کار کنیم تا معرفتمان به حضرت کامل شود.

تثبیت محبت و معرفت

یکی از راه های تثبیت محبت و معرفت به امام زمان(عج) این است که آثار محبت او را در عمل نشان دهیم. اگر یکی از دوستانتان که به او خیلی انس و علاقه دارید به مسافرتی طولانی برود در ابتدا برای او دلتنگی می کنید ولی پس از مدتی دوری و فراق او را فراموش می کنید. این طبیعت بشری است که «از دل برود هر آن که از دیده برفت.» اما اگر انسان از همان روزهای اول جدایی هر روز برای دوستش نامه بنویسد و با نگاه کردن به عکسش خاطره های او را به یاد بیاورد، می تواند رابطه ای قلبی و معنوی بین خود و دوستش برقرار سازد. اگر ما بخواهیم معرفت و محبتمان به ولی عصر(عج) ثابت بماند باید آثارش را زنده نگه داریم، او را فراوان یاد کنیم، نام مقدّسش را جلو چشم خود، روی میزمان یا لابه لای کتابهایمان بنویسیم، هر روز برای حضرت دعای فرج بخوانیم، هنگام نماز و دیگر مناسبتها از آن بزرگوار یادی بکنیم و برای وجود مقدّسش صدقه بدهیم. درست است که صدقه های ما برای امام زمان(عج) نفعی ندارد ولی صدقه ای که با کمال تواضع و سرافکندگی باشد، نشان دهند محبت خالصان ما به حضرت است. حضرت مهدی (عج) به یقین به دعا و صدق ما یا اموالی که به نام او صرف می کنیم، نیازی ندارد اما خودش فرمود که برای فرج من دعا کنید. دعا خواندن برای فرج امام زمان(عج)، فرج ما است: «إنتظارُ الفَرَجِ مِنَ الفَرَجِ.»[۵] منتظر فرج امام زمان(عج) بودن فرجها و گشایشهایی را برای انسانها به ارمغان می آورد؛ ایمانشان محفوظ می ماند؛ دلشان آرام می شود؛ وجود مقدس امام زمان(عج) را حس می کنند؛ با حضرت ارتباطی برقرار می کنند و به تدریج یقین می یابند روزی فراخواهد رسید که حکومت عدل در جهان برقرار می شود.

دعاکردن برای فرج حضرت برای این است که خودمان از او بهره بگیریم؛ اما هیچ گاه به بهان این که حضرت به دعا و صدق ما نیازی ندارد، نباید آن گرامی را فراموش کنیم.

یکی دیگر از راه های تثبیت محبت به امام زمان(عج) احترام گذاشتن به آثار منسوب امام زمان(عج) از جمله: احترام به لباس روحانیون، احترام به روایات و کتابهای روایی، خضوع و افتادگی در آستان امام زمان(عج) و… می باشد.[۶]

شیو اسوه پذیری از سیر امامان(ع) در زمان غیبت

اکنون در زمانی هستیم که سلسل جلیل انبیا(ع) پایان پذیرفته است و دیگر پیامبری نخواهد آمد و حتی امامان معصوم(ع) هم در دسترس نیستند و امام دوازدهم(عج) نیز در پرد غیبت است. در این وضعیت چگونه از آنها الگو بگیریم و به رفتار آنها تأسّی کنیم؟ در این جا دو پرسش مطرح می شود: ۱. وقتی ما اسوه و الگو را نمی بینیم، چگونه به او تأسی کنیم؟ ۲. آیا رفتاری که در زمان امامان(ع) انجام گرفته برای این زمان نیز قابل تأسی است؟ دربار پرسش اول باید گفت تأسّی و اقتدا به طور مستقیم میسر نیست؛ اما غیرمستقیم امکان دارد. شبیه این که انسان شخصی را نبیند ولی تصویر او را در تلویزیون مشاهده کند یا فیلم او را ببیند. وقتی ما به طور کامل بتوانیم سیمای امامان را از لابه لای آیات، روایات و تاریخ مجسم کنیم، مرتب نازله ای برای ما حاصل می شود. گویا کسی را دیده ایم که اکنون حضور ندارد ولی چگونگی رفتار او در حافظ ما هست و از حافظه کمک می گیریم تا بتوانیم جای خالی او را پر کنیم. پرسش مهم تر این است که تقلید به وضع زمانی و مکانی الگو بستگی دارد. بعضی چیزها را در زمانی می شود عمل کرد؛ اما در زمان دیگر امکان عمل ندارد. چون با آن زمان هزار و چند صد سال فاصله شده، تقلید از آنها اصلا میسر نیست و امروزه امکان عمل ندارد. فرض کنید آن زمان اسب سوار می شدند و با شمشیر می جنگیدند. حال اگر بخواهیم پیروی کنیم باید در جنگها سوار اسب شویم و با شمشیر بجنگیم و این امکان ندارد.

کسانی شبهه هایی را القا می کنند که گاهی ممکن است از روی غفلت و نادانی و گاهی از روی شیطنت باشد. شبهه می کنند که چطور می شود از حضرت زهرا(ع) الگو گرفت؟ آن شیو زندگی ویژ ۱۴۰۰ سال پیش بوده است و در زمان ما به هیچ وجه امکان عمل ندارد. زندگی سایر امامان(ع) نیز برای زمان خاص و وضعیت اقلیمی و جغرافیایی خاص بوده است. در این زمان وضع تغییر کرده و آن سیر زندگانی به هیچ وجه قابل تقلید و تأسّی نیست، پس این پرونده را باید بست.

در پاسخ به این پرسش باید گفت: قرآن کریم می فرماید: «لَقَدْ کانَ لَکمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسوَهٌ حسَنَه»[۷] و در سیره رسول الله(ص) برای شما سرمشق نیکویی وجود دارد. با فرض این که ما از این آیه اطلاق را بفهمیم، در هم شئون زندگی باید به رسول اکرم(ص) تأسّی کنیم و به فرض اگر از آیه هم استفاده نمی کردیم از روایات متواتری که در این زمینه وجود دارد می توانستیم این معنا را بفهمیم که باید به اهل بیت(ع) تأسّی کنیم.

حال در چه چیزهایی باید پیروی کنیم؟ پاسخ این پرسش با رعایت اختصار این است که در چند زمینه نیاز داریم تأسّی، تبعیت و تقلید کنیم. یکی در زمین باورها و عقاید است؛ چون حتی برخی از اعتقادهای ضروری نیز مقداری جنب تقلیدی دارد. بعضی از مسائل اعتقادی چون اصل خدا و توحید و نبوت و اصل معاد را با براهین عقلی اثبات می کنیم و به تعبد نیاز ندارد؛ ولی به بعضی مسائل باید معتقد باشیم در حالی که عقلمان توان درک آنها را ندارد. برای مثال انسان هر چه بیندیشد تا برهان اقامه کند که وقتی آدم را در قبر گذاشتند از او سؤالی خواهند کرد یا نه، عقل راه به جایی نمی برد. این جا یگانه راهش این است که ببینیم معصومان(ع) چه فرموده اند و بگوییم درست است. این جا سخن از أخذ علم از معصوم(ع) است.

به هرحال خدا بر ما منت نهاده و منبع معتبری همچون سخنان و رفتار معصومان(ع) را در این جا قرار داده است؛ پس بخش اول، باورهایی است که ما باید از آنها پیروی کنیم و موقعیت زمانی و مکانی نیز در آنها تأثیری ندارد. هزار سال پیش تر خدا یکی بوده است و هزار سال بعد هم خدا یکی خواهد بود. اعتقادات دیگر هم همین طور است. هر چیزی که دلیل متقن یا عقلی یا نقلی دارد، ثابت است و وضعیت زمانی تغییری در آن ایجاد نمی کند؛ اما اختلافها دربار ارزشها بیش تر است. نظر ما این است که ارزشهای کلی اخلاقی، ثابت هستند و در هیچ زمانی تفاوت نمی کنند. ظلم همیشه بد و عدالت همیشه خوب است و چیزهایی از این قبیل.

وظیف مردم را در زمان غیبت تقلید از عالمان و مراجع دانسته اند. آن برهانِ عقلی که می گفت باید از انبیاء پیروی کرد این جا به کار نمی آید؛ چون آنها معصوم بودند و یقین داشتیم که خطا نمی کنند اما مراجع تقلید که معصوم نیستند. این جا دلیل بنای عقلا است نه دلیل عقلی. بنای عقلا چیز گزافی نیست. این که عاقلان چنین بنایی دارند باز هم پشتوان عقلی دارد. این همان رجوع به عالم است. ممکن است این عالم در مواردی هم اشتباه کند ولی بنای عقلی بر این است که در این جا تبعیت کنند؛ تبعیت از قول کسی که خبره است و بیش تر موارد را بهتر متوجه می شود.[۸]

راه های تقویت رابط ولایی با امام زمان(عج)

در مورد راه های تقویت رابط ولایی با امام زمان(عج) سه مورد را استاد در بیانات گوهربارشان بیان کرده اند که به این شرح است:

۱. تقویت رابط عارفانه

هر قدر معرفت ما به اولیای خدا بیش تر شود اثر طبیعی اش این است که رابط ولایت هم قوی تر و بیش تر خواهد شد.

معرفت امام زمان(عج) از معرفت خدا جدا نیست. به هر میزان که معرفتمان به حضرت بیش تر باشد و ارتباط آن جناب را با خدا بیش تر بشناسیم معرفت ما به خدا افزون تر خواهد شد.

۲. اظهار محبت خالصانه

رابط ولایی ما با مولایمان فقط با شناخت برقرار نمی شود؛ بلکه خداوند ساختمان روحی انسان را به گونه ای آفریده است که با فکر و عمل ساخته و پرداخته می شود. مسأل ولایت فقط با اندیشیدن و تصمیم گرفتن حل نمی شود: «الَّذیِنَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ». به همان اندازه که ایمان واقعی باشد در عمل تأثیر می گذارد و وقتی عمل تحقق یافت ایمان تقویت می شود. بین ایمان و عمل رابط متقابل برقرار است. اگر می خواهید ایمانتان تقویت شود حتما باید بیندیشید تا معرفتتان بیش تر شود. هم رابط امام زمان(عج) را با خدا بیش تر بشناسید و هم این رابطه را به صحن عمل بیاورید. نکت مهمی که ممکن است برای بسیاری از ما مورد غفلت باشد، این است که بسیاری از ما دعا و توسل داریم، گریه و عزاداری داریم، مجالس سرور هم برقرار می کنیم؛ اما آیا در این اعمال نیّت ما خالصانه برای خدا است؟ خالص کردن نیتها قدری همت و زحمت می خواهد. بکوشیم این خلوص را کسب کنیم. ارزش کار کوچکی که خلوص داشته باشد از هزاران کاری که آرایه و پیرایه داشته باشد، بیش تر و بالاتر است.

خداوند دوست دارد که هم کارهایمان خالصانه برای او باشد. امام زمان(عج) نیز که قلبش خاستگاه اراده و مشیت خدا است، دوست دارد فقط او را دوست بدارید.

۳. برقراری رابط عاشقانه

بکوشیم با سید و آقایمان رابطه ای عاشقانه برقرار و آن را تقویت کنیم و بدانیم که این ارتباط امری حقیقی است. اگر صد سال پیش تر به ما می گفتند: انسان از این جا که نشسته است، می تواند با آن طرف کر زمین ارتباط برقرار کند و با آشنایانش حرف بزند و صورت ایشان را ببیند، باور نمی کردیم. بشر در آن زمان نمی دانست که با امواج الکترومغناطیس یا با تصویرهای تلویزیونی یا ارتباط های تلفنی می شود ارتباط برقرار کرد، اما این امواج در همان زمان نیز موجود بوده اند. در قلمرو مسائل روحی و معنوی روابطی وجود دارد که من و شما نمی دانیم. همان طور که در این عالم قو جاذبه ای وجود دارد که اثر می کند و ما نمی فهمیم. در گستر دل ما نیز چنین رابطه ای برقرار است و واقعیت دارد. روح آدمی می تواند با روح والای معصومان(ع) ارتباط یابد. این رابطه خیلی مهم تر از رابطه برقرار کردن با شخصی است که در امریکا یا در مریخ زندگی می کند؛ اما چقدر مهم است که انسان بتواند از همین جا که نشسته است با امام زمان(عج) ارتباط یابد. بعضی ها گمان می کنند چنین رابطه ای یک ارتباط شاعرانه است. مسأله از اینها خیلی بالاتر است. برای برقراری این ارتباط شما نیاز ندارید با شبک رایانه ای ارتباط داشته باشید. کلیدش دست خود شما است. همین که توجه پیدا کنید؛ کلید دل را زده اید و ارتباط برقرار می شود.

ادعای عبادت عاشقانه آسان اما عملش مشکل است. برای پیشرفت در این مسیر باید دست کم در هر شبانه روز یک عمل عبادی خالصانه را تمرین کنیم.[۹]

حکمت غیبت امام زمان(عج)

مطلب دیگر این است که چرا حضرت ولی عصر ارواحنا فداه غیبت کرده و چرا مثل امامان دیگر(ع) در میان مردم نبوده است؟ این پرسشی است که از قدیم مورد بحث قرار گرفته و کتابهای فراوانی در پاسخ به آن نوشته شده است.

۱. حفظ جان امام زمان(عج)

همان طور که می دانید اگر وجود مقدس ولی عصر ارواحنا فداه که واپسین ذخیر خدای متعالی برای امت مسلمان است، از نظرها پنهان نمی شد او را نیز مانند اجدادش به ظلم و جور حاکمان جبّار به شهادت می رساندند. انگیز سلاطین و حاکمان برای سرکوب و نابود کردن وجود مقدس ولی عصر(عج) خیلی بیش تر بوده است؛ زیرا اخباری که از پیغمبر اکرم(ص) به دست آنان رسیده بود از این حکایت داشت که دوازدهمین پیشوای مسلمانان و واپسین جانشین پیامبر(ص)، حکومت کفر را از روی زمین برخواهد چید. همین دلیل باعث شده بود که سلاطین و جباران درصدد برآیند تا نگذارند