فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب

با فایل فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب شامل 37 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تبارشناسی سلفیه سروری از ابن تیمیه تا سید قطب :

بنیانگذار جنبش و نام آن

جریان سلفی سروری با نام بنیانگذار آن «شیخ محمد بن سرور زین العابدین بن نایف» شناخته می شود. او یکی از رهبران سابق اخوان المسلمین در سوریه بود که در دهه شصت میلادی به عربستان سعودی وارد شد و به عنوان استاد در دانشگاه شهر بریده مشغول به کار گردید. شیخ که متولد م است، اوایل دارای گرایش اخوانی بود و بعد از اقامت شش ساله در عربستان به کویت مهاجرت کرد و سپس به لندن رفت و در آنجا نشریه ای با عنوان «السّنه النبویه» را منتشر نمود. این نشریه در دهه هشتاد و نود میلادی به ویژه در جنگ اول خلیج فارس، توانست نقش بزرگی در شکل گیری جریان سلفیه سروری ایفا کند. منتقدین این جریان برخی مواقع آن را به نام «سلفیه قطبی» (اشاره به سید قطب) معرفی می کنند و به طور کلی نامگذاری این جریان با عنوان سلفیه سروری یک انتقاد ظریف و دشنام سیاسی_عقیدتی است.[۱]

هنگام مهاجرت شیخ به عربستان، فضای جامعه این کشور کاملا سنتی و مذهبی است و هنوز سنت سیاسی ممنوعیت اعتراض به حاکم، پابرجاست. در این شرایط محمد بن سرور تحت تاثیر حوادث انقلاب ایران و نیز حمله شوروی به افغانستان و سپس جنگ اشغال کویت از مسیر سخنرانی های مذهبی، متعرض امور سیاسی می شود؛ به گونه ای که هر کس از مبلغان مذهبی که در خصوص سیاست و یا حوزه عمومی سخن می گفت به سروری بودن، متهم می شد. در جامعه سنتی عربستان، از سوی علمای دین، هرگونه تحزب امر مذمومی محسوب می گردید؛ لذا جریان سروری در پوشش مذهب و به دور از اسم و رسم حزب، اقدام به فعالیت نمود. عوض القرنی[۲] یکی از مبلغان مشهور سلفی بر این باور است که محمد بن سرور بیش از آن که بر جامعه مذهبی عربستان تاثیر گذاشته باشد، از آن تاثیر پذیرفته است.

جایگاه و مبانی جریان

برای تحلیل علل شکل گیری این جریان، باید به تحولات بنیادین موج اسلام گرایی در خاورمیانه نیم نگاهی داشت. احیای مجدد اسلام به عنوان یک آلترناتیو قوی در مقابل دیگر اندیشه ها، به طور طبیعی بسیاری از جریان هایی را که بالقوه توانایی حرکت داشتند را به فضای جدید وارد نمود. جریان سروری به عنوان یک حرکت نسبتا نوین در جامعه سنتی و محافظه کار عربستان، توانست روح خسته جریان وهابی را با وام گرفتن و تلفیق اندیشه ها بیدار سازد و آن را به بستر جامعه وارد کند. می توان سلفیه سروری را حاصل تلفیق تفکر اخوان المسلمین و سلفیت وهابی عربستان دانست. به عبارت دیگر محمد بن سرور تلاش کرد تا مفهوم «حاکمیت» سید قطب را با «توحید» محمد ابن عبد الوهاب بیامیزد. او در این فرایند از روش ظاهر گرایی حنبلی و تصلب و منزه گرایی ابن تیمیه نیز بهره جست. این جریان توانست در تحول جریان های سلفی سعودی از جمود و بی تحرکی فکری و عملی به سوی نوعی جنبش انقلابی و آرمان گرا در نقش حلقه رابط و یا عامل شتاب دهنده وارد عمل شود.[۳] محصول این شتاب، شکل گیری گروه های جهادی سلفی بود که بعد ها به افغان العرب مشهور شدند.[۴] کسانی که با گرایش سلفی و وهابی سعودی دارای تمایلات جهادی و انقلابی بودند، اغلب خوراک فکری خود را در جلسات محمد بن سرور و این طیف از خطبا و مبلغین جستجو می کردند.

محمد بن سرور معتقد است جریانی که او آنرا نمایندگی می کند بر سه اصل جنبشی[۵] و سازمانی اخوان المسلمین، انقلابی گری سید قطب و سلفیت ابن تیمیه استوار است. در دهه هشتاد عربستان دو جریان اخوان المسلمین و سلفی های سروری بیش از دیگر جریان ها صدایشان شنیده می شد. این دو گروه اغلب دارای مراجع و منابع فکری نسبتا یکسانی بودند. آنان در متون کلاسیک از آثار محمد بن عبد الوهاب و ابن تیمیه و در متون امروزین از محصولات فکری سید قطب و نیز محمد قطب (منتشر شده در نشریه مجتمع) بهره می جستند. در سال با افتتاح موسسه ای فرهنگی با نام «المنتدی الاسلامی» در لندن و نیز انتشار مجله ای با نام «البیان» این جریان توانست در منظومه فکری سلفی دست بالا را داشته باشد. نشریه البیان توانست با بخش وسیعی از جامعه نخبه مسلمان در داخل و خارج سعودی ارتباط برقرار کند و آنان را جذب افکار خود نماید.[۶] جریان سروری نقش قابل ملاحظه ای را در فعال کردن طیف وسیعی از جوانان و طبقه تحصیل کرده ایفا کرد.

در دسامبر محمد بن سرور در نشریه «السنه» بخشی از اختلافات نظری خود با دیگران را علنی نمود. در آن زمان محور اختلافات، مساله حمایت از انتفاضه فلسطینی ها بود که سرور را در صف حامیان انتفاضه قرار می داد. این در حالی بود که او از طرفی با انتشار کتاب ضد شیعی و ضد ایرانی اش به نام «جاء دور المجوس» یعنی «هنگامه نقش آفرینی زردتشتیان فرا رسید» به ایران و انقلاب آن تاخت و به هیئت حاکمه سعودی نزدیک شد. اما از طرفی دیگر ادامه انتقادات شدید به روش سیاسی عربستان در نشریه السنه، این نشریه را که منتسب به محمد بن سرور بود، به مرکزی ضد حکومتی تبدیل کرد. در آن زمان گروهی از جریان سلفی که به بیداری اسلامی یا جریان الصحوه معروف بودند، به علت مخالفت با حکومت و تقدیم نامه ای که به «مذکره النصیحه» یا «نامه نصایح» مشهور گردید، راهی زندان شدند. البته این عده بعد از آنکه حاکمیت برخی اصلاحات را انجام داد، از زندان آزاد شدند. در بین آزاد شدگان برخی چهره های مهم جریان سروری مانند سفر الحوالی، عایض القرنی، ناصر العمر، سلمان العوده و محسن العواجی حضور داشتند. این افراد کسانی هستند که اکنون اغلب سخنرانی های شبکه های ماهواره ای وهابی را در اختیار دارند. این عالمان دینی که همگی درون جریان سلفی سروری دسته بندی می شوند، علیرغم اشتراکات بسیار، دارای اختلافات جزیی نیز می باشند. به عنوان نمونه مساله «تکفیر المعین» مورد پذیرش همه اهل نظر این جریان نیست.[۷] سروری ها دولت ملی و ملی گرایی