فایل پاورپوینت کامل توسعه رسانه ای و تهدیدهای نرم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل توسعه رسانه ای و تهدیدهای نرم :

فرهنگ رسانه ای

فرهنگ مجموعه معتقدات، باورها، هنجارها، ارزش ها و سنت های نهادینه شده در یک جامعه انسانی است که روح و روان جامعه را شکل می دهد. هویت یک جامعه، عملکردها و ارزش های آن، بر مبنای ارزش های فرهنگی آن جامعه سنجیده شده و قوت و ضعف جامعه نیز بر همین مبنا شناخته می شود. رسانه ها منبع بنیادین و فراگیر پیام های فرهنگی اند. آن ها در آموزش چگونگی رفتار ما و این که درباره چه موضوعاتی تفکر، احساس، عقیده، ترس یا تمایل داشته باشیم، سهیم هستند.

بُعد دیگر فرهنگ رسانه ای، سنجش مجدد روندهای توسعه دوره تحصیل سواد رسانه ای در مطالعات فرهنگی و اجتماعات آموزشی و دانشگاهی به صورت گسترده و نیز برای دانشجویان و بزرگسالان است. نیاز واقعی این است که بزرگسالان فهم بهتری نسبت به این که رسانه ها چگونه کار می کنند، بیابند. در این میان، به معانی تاریخ مند سانسور و آزادی بیان، بیشتر توجه می شود و این که چگونه این مفاهیم توسط علایق و منافع بنگاه های غول پیکر رسانه ای برای محافظت از آزادی بی حصر آن ها به کار می روند؛ بدون این که توجهی به تخریب های اجتماعی و فرهنگی آن صورت پذیرد. پیش از آن که به تغییراتی پراهمیت نیاز یابیم، عموم مردم باید یاد بگیرند که پاسخگویی و مسئولیت پذیری بیشتری از بنگاه های غول پیکر رسانه ای بخواهند که اکنون برای استفاده از طول موج های عمومی هرجا که بخواهند، آزاد هستند. این آزادی، زمانی که سایر صنایع هر روز بیش از گذشته، نسبت به تخریب محیط زیست مسئول شناخته می شوند، معافیت چشمگیری دارد.

نقش رسانه ها در تهاجم فرهنگی

فرهنگ رسانه ای موادی را برای افراد فراهم می کند که از طریق آن ها، معانی و هویت هایی را خلق کنند و مطالعات فرهنگی روش های خاصی را که افراد از محصولات فرهنگی استفاده می کنند، آشکار می سازد.

ظاهراً جامعه ای که دچار فقر فرهنگی است یا به دلایلی از لحاظ فرهنگی فقیر نگه داشته شده، به صورت جدی تأثیرپذیر است و به گونه های متعدد، شاهد تهاجمات فرهنگی مستقیم، مداخله جویانه و غیرمستقیم قرار می گیرد. کشورهای مداخله گر همیشه تلاش کرده اند تا ارزش ها و هنجارهای خود را به دیگران تحمیل کنند و از این طریق، در پی تسخیر جوامع برآیند. زمانی که یک جامعه، به ارزش های جامعه دیگران گرویده و با کمال افتخار آن را بپذیرد، خود به خود زمینه نفوذ در آن کشور را مساعد می سازد و کم کم سرتسلیم به خواسته های آن کشور، فرود می آورد.

امروزه جوامع و کشورهای قدرتمند، همواره در پی مستعمره ساختن جوامع کوچک اند؛ زیرا در شیوه استعمار نوین، روح و روان جامعه هدف قرار می گیرد. کشورهای قدرتمند با درک قدرت رسانه ها، امروز در صدد ابزار قرار دادن آن ها هستند و قصد دارند با استفاده از رسانه ها به خواسته های خود که همانا استعمار یک جامعه است، تحقق عینی بخشند.

اطفال و جوانان کشور ما، قربانی رهبران برخی رسانه هستند که آن ها نیز به شرق یا غرب وابستگی دارند. همچنین بیشتر تلویزیون ها، لباس ها و غذاهای خارجی را برای مردم معرفی می کنند که این خود زمینه ترویج فرهنگ بیگانه را فراهم می آورد.

این در حالی است که کشورهای مهاجم در جهت دستیابی به اهداف و خواسته خود، همواره در جستجوی ابزار نوین در جهت اهداف خویش اند، تا با استفاده از این ابزار بتوانند به سادگی به هدف خود نایل آیند. یکی از این ابزارها، تهاجم فرهنگی است. این امر، خطرناک ترین ابزار برای استعمار به شیوه نوین است؛ یعنی کشورهای مهاجم با حمله به روح و روان جامعه هدف، در صدد آن هستند تا هویت خود را احیا کرده و آن را ترویج کنند؛ به این معنا، هرگاه ارزش های نهادینه شده در یک جامعه، جای خود را به ارزش های دیگران بدهد و بحران هویت را ایجاد نماید، افراد آن جامعه با پذیرش ارزش های دیگران و پشت کردن به سنت ها و باورهای خود، زمینه پیروزی کشور مهاجم را مساعد می سازند.

تهدیدات جنگ نرم

به نظر می رسد آنچه شاکله چالش های اخیر نظام سلطه با کشورهای آزاد را به وجود می آورد، در حیطه نرم افزاری قابل پیگیری است. جنگ نرم (soft war)، مفهوم جدیدی است؛ حال آن که با توجه به معنای وسیع آن، از سابقه ای دیرپا برخوردار است. شاید مراد کسانی که آن را نو و بدیع می پندارند، برخی ابزارها یا اشکال آن باشد که در گذشته مورد استفاده نبوده است؛ خاصه آن که نبرد اطلاعاتی امروز را محصول دنیای نو می دانند. امروزه در جریان تعریف از جنگ نرم، آن را نوع جدیدی از نبرد می شناسند که در حوزه رسانه اتفاق می افتد. در تعریف جنگ رسانه ای گفته می شود: جنگ رسانه ای (media war) استفاده از رسانه ها برای تضعیف کشور هدف و بهره گیری از توان و ظرفیت رسانه ها، اعم از مطبوعات، خبرگزاری ها، رادیو، تلویزیون، اینترنت و اصول تبلیغات، به منظور دفاع از منافع ملی است. در این نبرد، هدف اصلی، کاهش آستانه تحمل ملی و کاستن از پایداری مردم کشور هدف است و در عین حال، با ایجاد جاذبه فکری، تغییر ذائقه، باورها و هنجارهای حاکم مد نظر است. جنگ رسانه ای، یکی از مهم ترین جنبه های جنگ نرم و جنگ های جدید بین المللی است.

ابزارهای ارتباطی و الکترونیکی، تأثیرات عمیقی بر شکل دهی افکار عمومی دارند. از این رو، در جریان جنگ غیرسخت، رسانه ها نقش اصلی را به عهده دارند. در این مقطع تاریخی، هم رسانه و هم سایر اشکال و ابزارهای نبرد نرم، از اهمیت خاص برخوردار است. مارشال مک لوهان درهمین خصوص می گوید:

جنگ هایی که در آینده رخ خواهد داد، به وسیله تسلیحات جنگی و در میدان های نبرد نخواهند بود؛ بلکه این جنگ ها به دلیل تصوراتی صورت می پذیرد که رسانه های جمعی به مردم القا می کنند.

رسانه ها به شیوه های گوناگون می کوشند تا فضای ذهنی گروه های هدف را در جهت اهداف و خواسته های حاکمان شکل دهند. استعمار، صرف نظر از شیوه های کهن، با بهره مندی از رسانه ها و اقدامات فرهنگی، می کوشد نظام هنجاری گروه هدف را به سوی هدف مطلوب خود تغییر دهد. تغییر در علایق جوانان، مدل های پوشش و آرایش، ادبیات و منابع مطالعاتی، چگونگی صرف اوقات فراغت، رواج مکتب های خاص هنری، تغییر در موسیقی رایج، و نیز ایجاد گسست و بیگانگی با سنت های فرهنگی و فرهنگ سنتی میان نسل جوان، از آثار تغییر در نظام ارزشی جوامع محسوب می شود. بدیهی است که هویت ملی، دینی و اجتماعی ملت ها، از جمله کانون هایی است که می تواند، هدف فعالیت های رسانه ای قرار گیرد. شیوه های تبلیغی، از طریق ابزارهای انسانی و فنی از قبیل رسانه های تصویری و نوشتاری، همچون چاپ و نمایش، شبکه های ماهواره ای و اینترنت، تأثیرات شگرفی بر فرآیند شخصیتی جوانان بر جای می گذارند.

در همین جهت، امپراتوری رسانه ای وابسته به صهیونیسم جهانی، بیشترین سهم را دارد و این ابزار را در راستای جهانی سازی به کار می گیرد. با نگاهی گذرا به حجم انبوه چاپ مطالب خاص، با توسل به انگاره های مطلوب غرب در قالب انتشار کتاب، مجله و روزنامه و از طرفی کاربرد اخبار، اطلاعات و تحلیل ها از سوی پایگاه های خبری وابسته و نیز صرف هزینه بسیار در این خصوص، می توان به اهمیت موضوع پی برد. در جهان کنونی کسی نمی تواند نقش مؤثر فناوری ماهواره ای بر ساختار ارتباطات و اطلاعات را در سراسر دنیا انکار کند. در عرصه کاربرد فضای مجازی، این اهمیت را پررنگ تر می یابیم. صرف نظر از تولید فیلم و سینما، تولید بازی های رایانه ای، از ابزارهای پرنفوذی هستند که به علت تأثیرگذاری بالا و ایجاد انگیزه بسیار و جذابیت فوق العاده، کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان را هدف قرار داده اند. به همین دلیل، کارگردانان و برنامه ریزان جنگ های رسانه ای به آن توجه و امعان نظر دارند. اگر رادیو و تلویزیون در عصر جنگ جهانی دوم از اهمیت فوق العاده ای در راستای عملیات روانی برخوردار بود، دیری نپایید که صنعت نوین بازی های رایانه ای، جای خود را در عرصه پدیده های صنعتی جدید باز کرد و به عنوان ابزار نوین عملیات روانی شناسایی شد. تقریباً از اوایل دهه ۶۰ میلادی، بشر به فکر بازی های رایانه ای افتاد. این گونه کاربرد از رایانه، به تدریج در دهه های گذشته سیر صعودی یافت. عمده ترین دلیل استفاده از این ابزار در بستر فرهنگ و سیاست، حاکمیت فضای دوقطبی و جنگ سرد بود.

امروزه این بازی ها، بخشی از عملیات روانی استراتژیک را شامل می شوند که عمدتاً به تشریح خط مشی ها، اهداف و مقاصد سیاسی نظام های سیاسی می پردازند و بیش از همه، در راستای استراتژی های قدرت های بزرگ، به کار می روند. در دو دهه اخیر، پس از فروپاشی شوروی، ایالات متحده در راستای نظم مطلوب خود و حاکمیت دموکراسی امریکایی و ارزش های مد نظر خویش، جهت تحقق استراتژی نرم، به ابزارهایی از این دست، توجه جدی کرده است. برای ایالات متحده بسترسازی لازم و ایجاد فضای مناسب برای تجاوزات نظامی و تحقق راهبردهای پیش دستانه در مواجهه با آنچه به عنوان مقابله با تروریسم از آن یاد می کند، از طرق مختلف، به ویژه ابزار فوق صورت می پذیرد. استفاده از ابزارهای نبرد نرم، خود به خود زمینه هرگونه استفاده از زور را با استفاده از شیوه های پیچیده و ابزارهای نظامی سلب می کند؛ به گونه ای که به صورت غیرمستقیم طرف مقابل را به تأیید و انجام اعمال ناخواسته ای مغایر بینش قبلی حاکم وامی دارد و در جهت اهداف خود به کار می گیرد.

با پشت سر گذاشتن جنگ سرد و با بسط نظریات تئورسین های نظام لیبرال سرمایه داری، همچون فوکویاما هانتینگتون و الوین تافلر و پیگیری پروژه دموکراتیزاسیون آمرانه، بسیاری کشورهای اسلامی، از اهداف مهم این استراتژی قلمداد می شوند. از این رو، در کنار کاربرد سایر حوزه های جنگ نرم، به بازی های رایانه ای جدید توجه جدی شده است. کاربرد نمادهای اسلامی و دینی، همچون استفاده