فایل پاورپوینت کامل توطئه و پروژه آمریکایی اسرائیلی با هدف جدا کردن سوریه از محور مقاومت چگونه شکل گرفت؟

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل توطئه و پروژه آمریکایی اسرائیلی با هدف جدا کردن سوریه از محور مقاومت چگونه شکل گرفت؟ :

هنگامی که بغداد در آوریل ۲۰۰۳ میلادی سقوط کرد، «آریل شارون» نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی و معاونانش از واشنگتن خواستند به سوریه حمله کند. «ریچارد پرل» نظریه پرداز حزب جمهوری خواه آمریکا و از طراحان جنگ عراق، در ۱۵ آوریل ۲۰۰۳ تصویب قانونی مشابه قانون عراق را با نام «آزادسازی سوریه» از مجلس آمریکا درخواست کرد تا عملاً با حمله به سوریه ساختار سیاسی این کشور را تغییر دهد، نظام بشار اسد را سرنگون کند و آن کشور را عملاً از محور مقاومت خارج سازد.[۱]

شارون نیز در ۱۶ آوریل از طریق روزنامه اسرائیلی «یدیعوت آحارونوت» به آمریکا پیام داد تا سوریه را شدیداً تحت فشار قرار دهد. متعاقب آن «شائول موفاز» وزیر جنگ سابق رژیم صهیونیستی به روزنامه اسرائیلی «معاریو» گفت: «ما یک فهرست طولانی در درخواست هایمان را تهیه کردیم و برای سوریه خواهیم فرستاد، ولی بهتر است این لیست از طریق آمریکایی ها به سوری ها تسلیم شود.»[۲]

«افرایم هلفی» نیز طی سخنانی در مرکز سیاست خاورمیانه واشنگتن “WINEP” اظهار داشت، اینکه آمریکا با سوریه رفتار خشونت آمیز داشته باشد بسیار مهم است.

روزنامه آمریکایی «واشنگتن پست» نیز در این زمینه نوشت: «اسرائیل با کمک سازمان اطلاعات آمریکا و نیز گزارش هایی از عملکرد بشار اسد رئیس جمهوری سوریه، واشنگتن را به تهاجم علیه سوریه ترغیب کرد.»

شماری از اعضای مهم لابی صهیونیستی به این اعتراض ها دامن زدند. «پل ولفوویتز» معاون سابق وزیر دفاع آمریکا تغییر رژیم سوریه را ضروری دانست. ریچارد پرل در بیانیه ای مطبوعاتی گفت ما پیام کوتاهی به خاورمیانه فرستاده ایم که شامل چند کلمه است مبنی بر اینکه بعد از عراق نوبت شماست.

«لورانس کبلان » به خاطر اینکه به کوتاهی در حمله به سوریه متهم نشود، در مقاله ای در روزنامه «نیوریبلیک» در ۲۱ آوریل نوشت: «بشار اسد رئیس جمهوری سوریه خطر جدی برای آمریکا محسوب می شود. »

در کنگره آمریکا «الیوت انگل» نماینده کنگره، دوباره طرح مجازات سوریه و بازگرداندن حاکمیت به لبنان را ارائه کرد و در این طرح دمشق تهدید شد که اگر نیروهایش را از لبنان خارج نکند و از تلاش خود برای دستیابی برندارد و نیز حمایت خود را از تروریست ها قطع نکند، تحریم اقتصادی خواهدشد.

همچنین طرح مذکور از سوریه و لبنان می خواهد با اسرائیل آشتی کنند، و گر نه باید بهای مواضع خود را پرداخت کنند.[۳]

لابی صهیونیستی به ویژه کمیته امور عمومی آمریکایی اسرائیلی موسوم به ایپک (IPAC) طرحی را که خود عنوان کرده بود مورد تأیید قرار داد. آژانس خبری یهودیان “JEWISH AGENCY” اعلام کرد عزیزترین دوستان اسرائیل در کنگره هستند. با اینکه دولت جرج بوش رئیس جمهوری آمریکا طرفدار اقدام کنگره در تصویب قانون دشمنی سوریه نبود، اما این طرح با اکثریت ۳۰۸/۴ در مجلس نمایندگان و ۸۶/۴ در مجلس سنا به تصویب رسید لذا جرج دبلیو بوش در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۳ میلادی این قانون را امضا کرد و بعد از آن طرح تصویب شده به مرحله اجرا درآمد.[۴]

در میان نمایندگان کنگره آمریکا در مورد فایده و نیز علت های حمله به سوریه اختلاف بروز کرد. با اینکه نئومحافظه کاران شور و شوق حمله به دمشق را در سر می پروراندند، سازمان مرکزی جاسوسی آمریکا «سیا» و وزارت خارجه با این ایده مخالف بودند.

حتی بوش بعد از امضای قانون جدید گفت: «با گام های بسیار کُند به سوی اجرای این قانون حرکت می کند، چون که سوریه از تاریخ ۱۱ /۹ /۲۰۰۳ اطلاعات مهمی را در مورد گروه القاعده دراختیار واشنگتن قرار داد و نیز به واشنگتن در مورد احتمال وقوع حملات تروریستی سازماندهی شده علیه آمریکایی ها در منطقه هشدار داد.

همچنین سوریه به بازرسان سازمان سیا اجازه داد تا هرگونه بازجویی که می خواهند از محمد الزمار متهم به به کار گرفتن برخی ربایندگان هواپیمای آمریکا در حادثه ۱۱ سپتامبر انجام دهند، لذا واشنگتن ترجیح داد خودش را از منبع چنین اطلاعات مهمی محروم نسازد، زیرا «بی نیازی از این اطلاعات مبارزه فراگیر و گسترده بر ضد تروریسم را بر هم می زند.»[۵]

علاوه بر آن تا پیش از حمله به عراق، سوریه روابط بدی با واشنگتن نداشت و خود را منشاء تهدید برای آمریکا نمی دانست. اما درنهایت قرار گرفتن سوریه در لیست دشمنان آمریکا باعث شد که این کشور انگیزه قوی برای مشکل تراشی برای نیروهای آمریکایی در عراق پیدا کند.

با اینکه کنگره آمریکا اصرار داشت سوریه را در تنگنا قرار دهد، از این کشور خواست تقاضاهای مسئولان اسرائیلی و به خصوص سازمان های طرفدار این رژیم یعنی اپیک را برآورده سازد، بدین معنا که اگر وجود لابی صهیونیستی نبود، صدور قانون مجازات و تحریم سوریه از سوی آمریکا هم نبود و سیاست آمریکا در قبال دمشق با منافع خودش هماهنگ تر و منسجم تر بود.[۶]

از این رو پس از اشغال عراق اتهاماتی از سوی آمریکا متوجه نظام سوریه شد که بدین قرارند:

۱ حمایت سوریه از تروریسم؛ (حمایت از انتفاضه فلسطین و جنبش حزب الله لبنان)

۲ حمایت سوریه از صدام حسین در جنگ و ارائه تسهیلات به او؛

۳ مخالفت سوریه با برقراری صلح در خاورمیانه (صلح با اسرائیل)؛

۴ تلاش سوریه برای دستیابی به سلاح های نامتعارف و کشتار جمعی؛

۵ دخالت سوریه در امور عراق؛

البته اتهامات فوق الذکر دلیل اصلی آمریکا و صهیونیسم و به طورکلی نظام سلطه و رژیم های همسو با آنها برای تغییر رژیم سوریه نبود، بلکه موضوعی که بیش از هر چیزی برای آنها اهمیت داشت، روابط سوریه با جمهوری اسلامی ایران و نقش برجسته آن در محور مقاومت علیه صهیونیست ها در منطقه بود.

مکاتبات محرمانه و سرّی سفارتخانه های آمریکا که از سوی «ویکی لیکس» منتشر شده و حاوی گزارش های محرمانه این سفارتخانه به وزارت خارجه آمریکاست، به وضوح نشان می دهد که ریشه های بحران سازی علیه نظام سوریه و مخالفت با آن کشور از سال ۲۰۰۶ با هدف جداسازی سوریه از محور مقاومت و جمهوری اسلامی ایران در قالب یک پروژه آمریکایی اسرائیلی در دستور کار نظام سلطه جهانی قرار گرفت و مقدمات آن آغاز شد. بخشی از این اسناد که متعلق به فاصله سال های ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) تا ۲۰۰۸ (۱۳۸۷) است و توسط روزنامه کیهان (۲۹/۹/۱۳۹۱، ص۲) با عنوان «گزارش اختصاصی کیهان بحران سوریه به روایت اسناد ویکی لیکس» تنظیم شده عبارتند از:

۱ مطابق یکی از اسناد ویکی لیکس، در نامه شماره ۳۷۳۲ مورخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ سفارت آمریکا که از مبدأ تل آویو برای وزارت خارجه آمریکا ارسال شده، آمده است:

«آردیتی» مدیرکل مبارزه با تروریسم شورای امنیت اسرائیل در مذاکره با «پالمر» معاون دفتر مبارزه با تروریسم وزارت خارجه آمریکا با اشاره به ارتباط ایران، حزب الله و سوریه بر ضرورت جدا کردن سوریه از محور مقاومت تأکید کرده و درباره مذاکرات با سوریه به عنوان یک راهکار می گوید: «خیلی زود است بفهمیم چگونه می توان سوریه را از این مدار جدا کرد. حتی اگر بلندی های جولان را هم روی میز مذاکره بگذاریم، شاید اسد از ایران جدا نشود.»

۲ در سند شماره ۳۶۹۱ مورخ ۶ آگوست ۲۰۰۶ از مبدأ تل آویو؛ به ملاقات «افرایم اسنه» عضو کمیسیون سیاست خارجی پارلمان رژیم صهیونیستی با سناتور «تالوار» اشاره شده و پیشنهاد استفاده از الگوی لیبی برای معامله با سوریه و جذب این کشور به غرب مطرح شده است.

۳ در سند شماره ۴۰۶۹ مورخ ۱۶ اکتبر ۲۰۰۶ از مبدأ تل آویو وزارت خارجه آمریکا در واشنگتن پیشنهاد «شاهاک» رئیس ستاد مشترک ارتش رژیم صهیونیستی مطرح شده است که: «برای جدا کردن سوریه از مقاومت حتی می توان روی بازپس دادن بلندی های جولان نیز حساب کرد.»

۴ در سند شماره ۳۰۴۰ مورخ ۶ آگوست ۲۰۰۶ از مبدأ تل آویو بر نظریه وزارت دفاع رژیم اشغالگر قدس تأکید شده است که: «برای حفظ موقعیت و امنیت اسرائیل باید حاکمیت بشار اسد را متوقف و یا او را به یک معمر قذافی دیگر تبدیل کرد.»

۵ در سند شما