فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار شامل 51 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حالات انسان گنهکار :

گناه در زندگی انسان همراه با سه حالت است. البته گاهی یکی از سه حالت، گاهی دو حالت و گاهی هر سه حالت به انسان می دهد و هر کدام از این حالت ها، برای انسان ضررهای فراوان دارد.

۱- حالت غفلت:

اگر انسان از خودش غافل شود نسبت به خود سازیش هم غافل می شود و اگر غافل شد که از کجا آمده، به کجا می رود، برای چه آمده و چه می شود، دیگر حالت انسانی خود را از دست می دهد.

حضرت امیرالمؤمنین(ع) می فرماید:«رَحِمَ الله امْرَاً عَرِفَ مِنْ اینَ و فی اینَ وَ الی اینَ» خدا رحمت کند آن کسی را که بداند از کجا آمده، برای چه آمده و به کجا می رود. شاید هم دعا نباشد و معنایش این باشد که رحمت خدا شامل حال آن کسی می شود که این چنین باشد.

انسان گاهی از قیامت و خدا غافل می شود. قرآن می گوید: این حالت غفلت است که انسان را از حیوان پست تر می کند و عاقبتش هم جهنم است.

«وَ لَقَدْ ذَرَأنا لِجَهَنَّمَ کثیراً مِنَ الجِنِّ وَ الانْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا یفْقَهُونَ بِها وَ لَهُم اعْینٌ لا یبْصِرونَ بِها وَ لَهُمْ اذانٌ لا یسْمَعُونَ بِها اولئِک کالانْعامِ بَلْ هُم اضَلُّ اولئک هُمُ الغافِلونَ»[۱]

عاقبت بسیاری از جن و انس به جهنم منتهی می شود، یعنی مثل اینکه راه جهنم را در پیش گرفته اند و جلو می روند. اینها چه کسانی هستند؟ «لَهُمْ قُلُوبٌ لا یفْقَهُونَ بِها» دل دارند اما فهم ندارند، دلشان مرده است. «وَ لَهُمْ اعْینٌ لا یبْصِروُنَ بِها» چشم دارند، اما نمی بینند. «وَ لَهُمْ اذانٌ لا یسْمَعُونَ بِها» گوش دارند اما گوش شنوا ندارند. «اولئِک کالانْعامِ» اینها دیگر آدم نیستند اینها دیگر چهار پا و حیوانند، «بل هم اضل» از حیوان هم پست ترند. برای اینکه الاغ اقتضاء و زمینه ندارد تا عالم ملکوت را تسخیر کند، اما وضع انسان بدین ترتیب است که اگر در مسیر مادیات قدم بردارد، فضا را تسخیر می کند و اگر در معنویات پیش رود از عالم ملکوت فراتر می رود و ملائکه می آیند و با او حرف می زنند. بنابر آنچه که قرآن می گوید، انسان این است، حالا اگر گناه بی تفاوتی او را بیچاره کرد «اولئک کالانعام بل هم اضل» بعد می فرماید:«اولئک هُمُ الغافِلُونَ» اینها افرادی هستند که غافل و بی تفاوتند، از خدا و از قیامت غافلند و در گفتار و کردارشان عاقبت اندیش نیستند.

این انسان استعدادهایی دارد که می تواند به خیلی جاها برسد اما این غافل است و بالاخره مثل کرم ابریشم به دور خود تار می تند تا خفه شود. این یکی از حالتهای بد انسان است.

۲- حالت لجاجت و عناد:

حالت دوم که از حالت اول بدتر می باشد، این که غافل نیست، اما لجوج و عنود است. بنا دارد که تسلیم حق نشود و تصمیم گرفته است که حق را زیر پا بگذارد. قرآن کریم اسم این را اعراض می گذارد. در این مورد آیات زیادی داریم، از جمله در اینجا که می فرماید، اینها مغرضند، یعنی از حق اعراض می کنند، حق را می بینند اما از روی لجاجت و عناد چشمشان را می بندد.

همانطور که قبلًا اشاره ای شد، این حالت اگر برای عالم پیدا شود، قرآن او را تشبیه به سگ کرده است: «فَمَثَلُهُ کمَثَلِ الکلْبِ انْ تَحْمِلْ عَلَیهِ یلْهَثْ اوْتَتْرُکهُ یلْهَثْ ذلِک مَثَلُ القَومِ الَّذینَ کذَّبُوا بِایاتِنا»[۲] اگر هم برای انسان های عادی این حالت پیدا شود، سابقاً او را تشبیه فرمود به کسی که به غل کشیده باشد و نتواند هیچ حرکتی بکند:«انا جَعَلْنا فی اعْناقِهِمْ اغْلالًا فَهِی الی الاذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ»[۳]

سراسر روح این آدم را لجاجت، و خودمحوری، تکبر، حسادت، کینه توزی و قساوت می گیرد. گناه روی گناه برایش قساوت می آورد، و وقتی این صفت رذیله در او به وجود آمد به جایی می رسد که اگر در مقابلش انسانی را پوست بکنند، می خندد.

درباره حجاج بن یوسف ثقفی می گویند. وقتی که می خواست ناهار بخورد، دستور می داد یکی از شیعیان علی(ع) را بیاورند. او را می آوردند. می گفت: تکه فلز پهنی را در آتش بگذارند تا گداخته شود، سپس با یک ضربت سریع آن مرد خدا را گردن زنند و آن فلز گداخته را روی گردنش بگذارند، تا خون جاری نشود و این شخص قدری بیشتر دست و پا بزند. آن وقتی همراه با دست و پا زدن او، حجاج ناهار می خورد و قاه قاه می خندید و می گفت: لذت ناهار خوردن من این است که ببینم کسی در خونش دست و پا می زند.

می بینید که انسان سقوط کرد تا کجا می رود. راستی عجیب است. می گویند در واقعه«حرّه»[۴] دو سه نفر بظاهر مسلمان یزیدی، به خانه یک انصاری ریختند، دیدند فقط یک زن در خانه است. زن یک بچه کوچک در دامنش بود. به او گفتند: به ما چیزی بده و گرنه بچه ات را می کشیم. گفت: قبل از شما ریختند و هر چه که در خانه بود، بردند. شوهرم را که یکی از اصحاب رسول الله(ص) بود را کشتند و دیگر چیزی در این خانه به غیر از من و این بچه نیست. یکی از آنها بلندبلند خنده ای کرد و دوباره گفت: چیزی به ما بده و گرنه بچه ات را می کشیم. گفت: به خدا ندارم و به التماس افتاد. یکی از آنها ناگهان پاهای بچه را گرفت، او را از آغوش مادرش بیرون کشید و آنچنان سرش را به دیوار کوبید که مغز بچه در مقابل چشم مادرش به زمین ریخت.

انسان چنین می شود، آن قدر پست می شود که هیچ درنده ای به پای او نمی رسد. اگر مرتب قرآن می گوید که: آمده ام تا قساوت، کینه توزی و خود محوری را از بین ببرم، به خاطر این است که ولو یکی از اینها، مثل قساوت و سنگدلی، بر انسان حاکم شود انسان را بیچاره می کند و بسیار بیچاره.

۳- حالت توجیه گناه:

حالت سوم که از حالت اول و دوم خیلی بدتر است، این است که گناه بکند و گناهش را توجیه نماید. جرق جرداق نصرانی در کتاب امام علی(ع)، جمله خیلی عالی و جالبی دارد. تقاضا دارم که این جمله را بخصوص جوان های عزیز، همیشه در ذهن خود داشته باشند و به عنوان یک یادگاری که از من پیش آنهاست، فراموش نکنند.«جرداق» می گوید: «انسان یک وقت به جایی می رسد که ولی خدا را در خانه خدا «قربهً الی الله» می کشد.»!!

گاهی انسان غافل است و آدم می کشد، گاهی از روی لجاجت و عناد می کشد و چه بسا بعد هم از کار خویش پشیمان شود، اما یک وقت انسان لجوج است، آدم می کشد و بعد هم می گوید: به به چه کار خوبی انجام دادم. چنین آدمی «ابن ملجم» می شود. علی(ع) را می کشد. قربهً الی الله. ابن ملجم آن وقتی که می خواست شمشیر را فرود آورد، کار خود را وسیله ای برای نزدیکی به خدا به حساب می آورد. مثل این که ما می گوئیم: نماز می خوانیم قربه الی الله. او هم در خانه خدا شمشیر بر فرق مبارک ولی خدا فرود می آورد، قربهً الی الله.

چه وقت چنین حالتی برای انسان پیدا می شود؟ وقتی که توجیه گر شود. تقاضا دارم گناه نکنید. گناه در زندگی تان نباشد، زیرا گناه انسان را بدبخت می کند. اگر گناه هم کردید، آن را توجیه نکنید، که اگر توجیه در گناه آمد، راه توبه بسته می شود و چنین کسی دیگر نمی تواند توبه کند، بلکه خودش را آدم حسابی هم می داند. پیش خودش هم قیافه حق به جانب می گیرد و خدا نکند که یک آدم خودش را ذی حق بداند. این دیگر جهل مرکب است.

قرآن می فرماید: این جهل مرکب از همه صفت ها بدتر است «هل ننبئکم بالاخسرین اعمالًا» می خواهید به شما خبر دهم کسی را که ورشکسته ترین افراد از نظر عمل و از نظر بدبختی در روز قیامت است.

«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکمْ بِالَاخْسَرینَ اعْمالًا. الَّذینَ ضَلٌ سَعْیهُمْ فِی الحَیوهِ الدُنْیا وَ هُمْ یحْسَبُونَ انَّهُمْ یحْسِنونَ صُنْعاً»[۵]

آن کسانی که کار بد انجام می دهند اما به خیال خودشان، کارشان خوب است، دیگر کم کم توجیه روی توجیه برایشان جهل مرکب پیش می آورد و وقتی جهل مرکب پیش آمد. خیلی جدی بد را خوب حساب می کنند و خوب را بد به حساب می آورند.

لذا قرآن درباره این افرادی که گناه می کنند بعد می نشی