فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) شامل 56 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خورشید سپهر اندیشه (شهید آیه اللّه مفتح) :

حاج شیخ محمود مفتّح از واعظان و عالمان مشهور همدان بود که در نهایت زهد و صداقت زندگی می کرد و در بین اهالی این منطقه احترامی به سزا داشت. او که به ساحت مقدس خاندان عصمت و طهارت علیهم السّلام ارادت می ورزید، ذوق ادبی و لطافت روحی خویش را در این راه به کار گرفت و اشعار زیادی در مدح، منقبت و رثای این خاندان سرود. او علاوه بر سخنوری و وعظ و خطابه، در حوز علمیّ همدان به تدریس زبان و ادبیّات عرب و مقدمات علوم اسلامی مشغول بود. محمد مفتح در سال ۱۳۰۷ ه-ش در خان چنین پدری پارسا و فاضل دیده به جهان گشود.[۱]

دوران کودکی و تحصیلات مقدماتی

محمد از اوان زندگی، تحت پرورش های اخلاقی و تربیت سالم خانواده ای دانش دوست و اهل فضیلت قرار گرفت. او روی آوردن به معرفت و عمل صالح را نزد والدی وارسته آموخت. از هفت سالگی پایش به مدرسه گشوده شد و به تحصیل دروس ابتدایی روی آورد.

در کنار تحصیلات مقدماتی، زبان و ادبیات عرب را نزد پدرش فراگرفت. او از همان دوران گاهی همراه پدرش به مجالس وعظ و سخنرانی می رفت. و برخی اوقات پس از خاتم سخنان پدرش که با اندرزهای آموزنده و ارزنده توأم بود، و قبل از آن که والدش از فراز منبر پایین بیاید از جای بر می خاست و با صدایی رسا و زیبا و لحنی دل نشین به ذکر مصایب اهل بیت می پرداخت. این شیوه در بسیاری از شهرها و روستاهای ایران هنوز هم متداول است و به پامنبری معروف می باشد.

در محضر فرزانگان

محمد برای ادام تحصیل و فراگیری معارف اسلامی در سطوح عالی به مدرس مرحوم آخوند ملا علی همدانی گام نهاد و از پرتو اندیشه های وی در عرصه های فقه، اصول، حکمت، فلسفه و تفسیر قرآن بهره گرفت.[۲]

او پس از آن که مقدمات علوم اسلامی، فقه و بخشی از حکمت و منطق را نزد پدر و استادان حوز علمیّ همدان فراگرفت؛ در سال ۱۳۲۲ ه-ش به قم هجرت کرد و در حالی که پانزده بهار را سپری کرده بود، در حجره ای محقّر و در نهایت سادگی و با وضع نامناسب معاش و تنگناهای دیگر، در مدرس دار الشّفاء سکنی گزید و باوجود مشکلات گوناگون، با جدّیّت و تلاشی وافر به کسب علم و گذراندن مراحل تقوا و تهذیب پرداخت. ذوق سرشار، استعداد عالی و همّت وافرش که با توکل به خداوند و توسل به خاندان عصمت و طهارت توأم بود و برخورداری از خرمن معارف استادانی برجسته و وارسته موجب گردید تا به صورت تحسین برانگیزی دروس حوزه از قبیل رسایل، مکاسب و کفایه را در طول سال های ۱۳۲۴-۱۳۲۲ ه-ش فراگیرد و خود در زمر اساتید و مدرّسین حوز علمیّ قم قلمداد گردد.[۳]

مفتح بخشی از رسایل شیخ انصاری را نزد آیه اللّه مجاهد تبریزی قدّس سرّه فراگرفت و دروس خارج فقه و اصول را در محضر آیه اللّه بروجردی قدّس سرّه یاد گرفت. در فلسفه، حکمت و عرفان نیز محضر علام طباطبایی قدّس سرّه و آیه اللّه رفیعی قزوینی قدّس سرّه را مغتنم شمرد. مدتی نیز از محضر حضرت آیه اللّه گلپایگانی قدّس سرّه و حضرت آیه اللّه مرعشی نجفی قدّس سرّه بهره برد. از خرمن کمالات علمی و معرفتی آیات گرام مرحوم سید محمد حجّت کوه کمری قدّس سرّه و محقق داماد قدّس سرّه استفاد کافی و وافی نمود و همچنین از محضر حضرت امام خمینی قدّس سرّه در عرفان و دروس خارج فقه و اصول، خوشه چینی کرد[۴] و در مدتی کمتر از زمان متداول و مرسوم، دور کامل خارج علوم فقه و اصول حوزه را گذراند و به درج اجتهاد نایل آمد.

روح بزرگ و کمال جوی وی که می کوشید هرچه افزون تر به مطالب علمی پی ببرد، سبب گردید تا در راه کسب اندوخته های علمی افزون تر، در الهیّات و معارف اسلامی دانشگاه شرکت کند. ازاین رو ناگزیر بود با زحمات فراوان در شب های سرد زمستان مسافت بین قم و تهران را در هفته چندین بار، آن هم با وسایط نقلی عمومی آن روز، بپیماید تا هم به درس حوزه برسد و هم از دروس دانشگاه بازنماند. به موجب همین شوق شگرف و استعداد سرشار بود که در حوز علمیه به قلّ فقاهت و حکمت رسید و در ضمن، درج برجسته و ممتاز دانشگاهی را از آن خود ساخت و به دریافت مدرک دکترا در الهیات و معارف اسلامی نایل آمد. پایان نام تحصیلی او، پژوهشی دربار نهج البلاغه بود که به دلیل ژرفای مطالب و عمق مفاهیم و مطرح نمودن نکات بدیع و تازه یاب، با درج بسیار خوب، مورد قبول دانشگاه تهران واقع گردید.[۵]

در کسوت تدریس

دکتر مفتح پس از درک محضر اساتید حوزه و دانشگاه، به تدریس سطوح عالی فقه و اصول و حکمت مشغول گردید. او ضمن تدریس کتا منظوم حاج ملا هادی سبزواری، در تبیین مطالب دشوار این متن فلسفی، مطالبی نگاشت و به شرح و توضیح آن پرداخت و بدین ترتیب در ردیف فضلای حوز علمی قم قرار گرفت. او بر حسب ضرورت و احساس مسؤولیت در سال ۱۳۴۷ ه-ش به تهران رفت و همگام با شهید مرتضی مطهری به تدریس در دانشگاه تهران پرداخت و باوجود آن که در دانشگاه و حوزه به عنوان مدرّسی نام دار شهرت یافت و حوز درسی او در زمین کلام، حکمت و منطق از رونق خاصی برخوردار بود و محضرش از با برکت ترین محافل علمی برای فضلا به شمار می آمد، به تدریس در دبیرستان های قم در رشت کلام و اعتقادات اسلامی پرداخت و به عنوان چهره ای تأثیرگذار، موفق گردید بین اقشار روحانی، دانشگاهی و دبیرستانی، پیوندی پاک ایجاد کند و بین آنان انس و الفت برقرار سازد.[۶]

دکتر مفتح از ابتدای تدریس در دبیرستان دین و دانش قم، به روشن نمودن اذهان دانش آموزان نسبت به اوضاع اجتماعی و مسایل سیاسی اهتمام ورزید و در تشکّل آنان برای افزودن معلومات دینی و آغاز فعالیت علیه رژیم استبدادی براساس باورهای دینی، سعی و جدّیت وافر به کاربرد.[۷] دبیرستان دین و دانش، اولین دبیرستان اسلامی قم بود که شهید مظلوم آیه اللّه دکتر بهشتی آن را بنیان نهاد و خود ریاستش را به عهده داشت.[۸]

شهید آیه اللّه مفتح قدّس سرّه با همکاری شهید دکتر بهشتی و حضرت آیه اللّه خامنه ای، به منظور تقویت پیوند دانش آموزان و فرهنگیان و نیز اتحاد دانشجویان و روحانیان، اقدام به تأسیس کانون اسلامی دانش آموزان و فرهنگیان در قم نمود. مسؤولیت مستقیم این حرکت مقدس را شهید مفتح بر عهده داشت. این کانون، اولین مجتمع اسلامی بود که در آن، گروه های مختلف جمع می شدند و جلوه ای از هماهنگی تمامی اقشار جامعه بر محور اسلام و بینش تشیّع به شمار می رفت. در جلسات هفتگی آن افرادی فاضل در خصوص مسایل مهم دینی، سخنرانی می کردند.[۹]

فعالیت های خستگی ناپذیر آن استاد به خون خفته همچنان ادامه داشت تا آن که به عنوان عنصری فعال و خطرناک برای رژیم غاصب پهلوی شناخته شد. مقبولیت و محبوبیت دکتر مفتح در بین دانشجویان، روحانیان و دانش آموزان، ساواک مخوف را با آن تشکیلات جهنمی به وحشت انداخت. از این جهت برای خنثی کردن مبارزات و فعالیت های این چهر مؤثر، او را در سال ۱۳۴۷ ه-ش از آموزش و پرورش اخراج کرد و به نواحی بد آب و هوای جنوبی تبعید نمود و در سال ۱۳۴۸ ه-ش که دوران تبعیدش پایان یافت و می خواست به قم بازگردد؛ از ورودش به این شهر جلوگیری کردند.[۱۰]

شهید فتح ستیز با جهالت را مهم ترین وسیله برای محو استبداد و استعمار تلقی می نمود. در سلسل مقالاتی که تحت عنوان«نقش دانشمندان در پیشرفت اسلام »در مجل«درسهایی از مکتب اسلام»، سال چهارم، به رشت تحریر درآورد در پی این مقصود بود. او می خواست مردم را به هویت اصیل فرهنگی و علمی خویش توجه دهد و آنان را از در نادانی به قلّ آگاهی برساند. در سخنرانی ها و نوشته هایش مبارزه با خرافات، امور موهوم و مسایلی که جهل اجتماع را تشدید می کرد، افزون تر بوده و لذا تأکید می نمود:

«پاره ای از خرافات و افکار بی اساس چون پرده ای، چهر نورانی حقایق اسلام را می پوشاند و حرب برنده ای به دست دشمنان و غارتگران سرمایه های مادی و معنوی مسلمین می دهد».[۱۱]

و در جای دیگر خاطرنشان می نماید:

«رنج و ناراحتی ما تنها از این جهت نیست که اوهام، فکر و عقل انسان ها را در بند کرده و سد راه پیشرفت فردی و اجتماعی آنان گشته است: بلکه بیشتر از آن جهت است که بسیاری از پندارهای نابجا را مردم ساده لوح به حساب دین گذارده اند و در نتیجه، لایه هایی از گرد و غبار این اعتقادات پوچ روی چهر تابناک و درخشان مسایل واقعی و حقایق ارزند ادیان نشسته و قیاف واقعی، جذاب و دلنشین دین را مخفی نموده است. به عقید من امروزه بر هر فرد مسلمان لازم است تا آنجا که می تواند در راه مبارزه با خرافات و زدودن پندارهای غلط از واقعیات دینی کوشش کند».[۱۲]

وی در سخنانی آتشین، روی آوردن به رسوم شرک آمیز را حرکتی در جهت خاموش کردن روح و عواطف اسلامی قلمداد کرد و متذکر گردید:

«آخر شما واقعا حساب کنید چهارشنبه سوری یک رسم خیلی مضحکی است. چرا که به جای دع