فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا شامل 38 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دشمن حزب اللهی، دشمن اراد? خدا :

حزب اللهی به صرف عقایدش، بدون هیچ بیان و عملی، تمامیت یک سبک زندگی سکولار را نفی می کند و ازاین رو متقابلاً تمامیت وجودش موضوع دشمنی قرار می گیرد. برخی با عقاید انقلابی-آرمانی در سیاست ایران مخالفند. این طبیعی و بدیهی است حتی شاید کمی هم فضیلت آمیز باشد زیرا می تواندگفتگو و تفاهم را کلید بزند و به روشنی افکار بیانجامد. اما احساس می شود عده زیادی اصلاً کاری به این عقاید ندارند تا بخواهند مخالف آن باشند؛ آنها به وضوح به جای عقایدانقلابی- آرمانی، با تجسم انسانی این عقاید یعنی شخص حزب اللهی مخالفت می ورزند؛ برخی از آنها حتی فراتر می روند و نه مخالفت بلکه عناد و دشمنی می ورزند. در این یادداشت به ریشه های نفرت برخی ها از حزب اللهی، این انسان ویژ انقلاب اسلامی و جمهوری آن می پردازیم.

دشمنی با حزب اللهی در حالی است که در نظری اجتماعی مدرن، ممکن نیست او انسان پراهمیتی محسوب شود. قاعدتاً پرداختن به عقاید حزب اللهی چندان اقتضا و ضرورتی از نظر جامع علوم اجتماعی مدرن ایران ندارد: حزب اللهی عامّی، پیرو، کمابیش فقیر، غیرسخنور، فاقد توان نمودپردازی و فاقد فضایل نظری مدرن است. از منظر علوم اجتماعی مدرن او نوعاً کم سواد، فاقد فردیت و اراد مستقل و عضو طبقات حاشیه ای جامعه است. مشخص جامعه شناسان اوهمچون سال گذشته، همچنان این است که به حساب نمی آید و پرستیژ اجتماعی بالایی ندارد. غیر از رهبری، شخصیت های مهم سیاسی او را نمایندگی نمی کنند. امثال او همچون طبقه ای اند که روشنفکران ارگانیک ندارد. بااین حال، راستی را، آیا به چنین انسانی کمی زیادی در صحن سیاست توجه نمی شود، توجهی البته از نوع منفی؟! علامت مشخص حزب اللهی فقط یک چیز است که چیزهای دیگر فرع بر آن است: او، بنیادی تر از هرچیز، با «ایمان مذهبی (و نه اعتقادصرف) به رهبری انقلاب» مشخص می شود. همین ایمان، اساساً او را پدید می آوَرَد و همین ایمان، مبنای نفرت برخی ها از اوست.

حزب اللهی امام و رهبری را استمرار پیامبری پیامبر (ص) در این زمان می داند. همین، ریش حزب اللهی بودن است.

حسب تجربیات متعدد چندید ده ساله می توان گفت دشمنی با حزب اللهی چندان بخاطر عقایدش نیست؛ بخاطر عملکردهای او هم نیست (برخلاف تصور رایج، او بندرت در موقعیت عمل سیاسی قرار داشته)، بخاطر خود اوست. او با این ایمان آوردن جدیدِ خود، بی آنکه چندان بداند، مدعی انحصار حقیقت می گردد؛ می گوید: من به تنهایی نمایند حقیقت تام در سیاست هستم و این بخاطر آن خط مقدس مستمری است که من متصل به آنم: سنت بعثت انبیاء ابراهیمی (ع). این سنت، در سطح جامعه شناسی یا سیاست، آری امری همگانی و متکثر است زیرا پیغمبری مبعوث می شد توجه برمی انگیخت، صفوف مخالف و موافق تشکیل می شد و خلاصه سروصدای فراوان بپا می شد و در تاریخ ثبت می گردید، اما بعثت انبیاء در فلسفه یا در حقیقت خود، امری متکثر نیست؛ حلقه ای است که فقط خود پیامبران و خلّصِ پیروان شان در آن حضور دارند. امام صادق (ع) قریب به مضمون می فرمود اسلام در غربت آغاز شد و در غربت ادامه یافت و در غربت هم بازمی گردد. خوشا بحال آنانی که این بازگشت را درمی یابند.

پس حقیقت منتشر و عمومی نیست. حزب اللهی مدعی است با جان تاریخ بشر یا با ناموس هستی مرتبط است و در مسیر نهایت یابی آن گام برمی دارد. چنین انسانی به طور فلسفی تنها و غریب می شود. حقیقت هرچه اساسی تر، نمایند آن در زمان حال غریب تر. پس حزب اللهی در زمان حال حضور مؤثری ندارد و فردی متعلق به آینده است. پس حزب اللهی انسانی دگربوده و تنهاست و در حالت تنهایی اش درون نظام حضور دارد و نمی تواند ایده آلیسمش را تعقل کند و به زبان آورد. جمهوری اسلامی که بیشترین نیروی حیاتی اش را از او دریافت می کند، درعین حال به او کمترین بهر دنیایی را اعطا می کند. چون جمهوری اسلامی فقط به او زنده است و او نیز در دنیا غریب است، پس جمهوری اسلامی نیز به تبع او، در دنیا دولتی غریب و تک افتاده است. ایران که همیشه در تاریخ خود تکین (یونیک) و تنها بود، با جمهوری اسلامی تنهاتر شد. جمهوری اسلامی باوجود هم سروصداها و شهرتش، تاکنون در غربت ادامه حیات داده؛ پیاپی از آمریکا گفتن، از خودگفتن نیست. گفتن و خموش ماندن تناقض غریبی نیست.

حال؛ چه کسی درمقابل ادعای حزب اللهی دایر بر انحصار حقیقت قرار دارد؟ کسی که بطور شناخت شناسانه پلورالیست است و می خواهد پیرو اصل تکثر باشد. این فرد می خواهد در گوناگونی گم و محو شود. او لزوماً در سیاست پلورالیست نیست [می تواند مونیست و استبدادگرا باشد اما] در فلسفه چنین است. فلسفه او این است که هرکسی چیزی است، بگذار همانطور باشد. هم آدمها و حقایق کنار هم باشند؛ بگذار یک جهان مطلقاً افقی داشته باشیم که هیچ چیزِ عمودی و برتر و فائقی نداشته باشد!

اما چنین اراده ای، چنین اراد یهودانه ای، اراد محو خداوند است؛ در این طرزفکر خداوند هم «چیزی» است درکنار چیزهای دیگر؛ همه درکنار هم و با هم؛ چیزی برتر و مسلط بر همگان نباشد. خداوند و خودنویس هر دو برای خود مفهومی اند، بگذار همین جور کنار هم بمانند؛ همین جوری اش خیلی عالی است. اما خیلی مهم است که خداوند نباید اراده کند، نباید برای پیشبرد اراده اش کسی را برگزیند و مبعوث سازد، آنگاه توسط او، اراده اش را به کلمه تبدیل کند، آنگاه کلمه اش بیان شود و آنگاه امرش آشکار گردد و سرانجام بر فضای زندگی جمعیِ سکولار اثر بگذارد.

«خدا» اگر بخواهد که فقط مفهوم نباشد و بخواهد خود را در قالب کلام و کلمه آشکار کند، خاصه آن متکلمِ کلم خداوند باید نابود شود، می خواهد نبی باشد یا امام یا هرکس که کارکرد آشکارسازی کلام را دارد مثل پیروان امام. در حالی که برای خواهندگان جهان افقی مخصوصاً عملِ برای خدا، بسیار برآشوباننده است،از آن برآشوباننده تر، عامل برای خداست و حزب اللهی عامل است. او برای یک فلسفه افقی و flat از زندگی واقعاً عنصر مزاحمی است