فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟

با فایل فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ شامل 36 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دعا وسیله است یا هدف؟ :

ممکن است برای شما این سؤال تا کنون مطرح شده باشد که آیا دعا و درخواست از خدا، وسیله‏ای است برای رسیدن به نیازهای مادی ومعنوی؟ یعنی آیا ما به این وسیله از خداوند متعال درخواست می‏کنیم تا نیازهایمان برطرف شود؟ به عبارت دیگر آیا چون انسان موجودی وابسته است، به اقتضای این وابستگی از خدا درخواست و دعا می‏کنیم؟

فرض دیگر این است که: دعا کردن به خودی خود مطلوب باشد و بدون در نظرگرفتن نیاز ما، به عنوان یک ارزش برای بشر تلقی شود.

در این فرض، شایسته است که ما در مواقع مختلف برای اظهار بندگی، به درگاه خداوند بزرگ روی آوریم و به نیایش و دعا و راز و نیاز با او بپردازیم.

در پاسخ این سؤال خواهیم گفت که دعا علاوه بر آنکه وسیله‏ای برای رسیدن به مطلوب است، ذاتاً هم مطلوب می‏باشد.

دعا به عنوان وسیله‏

بشر مادی از آغاز تا پایان خلقت و در تمام مراحل دنیوی واخروی- مادّی و معنوی مطلقاً محتاج و نیازمند به درگاه خدای بی نیاز است. او قادر است و انسانْ ضعیف؛ او عالم است و انسانْ جاهل؛ او غنی است و انسانْ فقیر. باید در تمامی امور متوجه خدا بود و نیازهای مادی و معنوی خود را از او خواست:

«یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَی اللَّهَ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ»[۱]

«ای مردم! شما به خدا نیازمند هستید و فقط خدای متعال بی‏نیاز و شایسته ستایش است.»

بهترین وسیله‏ای که می‏توان نیازمندی‏های خود را به وسیله آن از خدا طلب کرد، دعا و درخواست از اوست. خداوند راهی و دری به نام دعا و نیایش به روی بندگانش گشوده تا بر این اساس تمام نیازهای بشر را تأمین کند و به بندگانش اعلام فرموده که: بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را.[۲] این درخواست شامل هر نوع نیاز می‏شود تا آنجا که به حضرت موسی فرمود: ای موسی هر آنچه می‏خواهی- حتی علف گوسفندت را- از من بخواه و به کسانی که دچار یأس شده‏اند اخطار داده است که مبادا بجز خدا از دیگری درخواست و یا به غیر او امیدی داشته باشند.

پس چون خداوند قادر و غنی مطلق است و هر آنچه غیر اوست نیازمند و ضعیف، باید همه خواسته‏هایمان از خدا باشد. به فرموده امام صادق علیه السلام: دعا کلید بخشش خداوند و وسیله رسیدن به هر حاجت است.[۳]

نیایش ذاتاً مطلوب است‏

دعا به خودی خود مطلوب و پسندیده است، بلکه لازم است که انسان قسمتی از اوقات شبانه‏روز خود را به دعا و مناجات با پروردگار یکتا به سر بَرَد و رابطه‏ای بین خود و خدا برقرار نماید. این مطلب از بعضی روایات و دعاها استنباط می‏شود؛ مثلا در دعای کمیل می‏خوانیم:

«اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الُّذنوُبَ الَّتی تَحْبِسُ الدُّعاءَ»[۴]

«پروردگارا! گناهانی را که باعث حبس دعا می‏شود بر من ببخش.»

این جمله زیبای امیر عارفان حضرت علی علیه السلام پیام‏آور آن است که صِرف دعا کردن، مسئلت نمودن از درگاه خداوند و راز و نیاز با حضرت حق، به خودی خود مطلوب است و باید از گناهانی که باعث می‏شود توفیق دعا کردن را از ما سلب کند یا دعای ما را بی اثر سازد، پرهیز کنیم.

اینکه در بعضی دعاها از گناهانی که باعث می‏شود حال دعا و نیایش از انسان گرفته شود درخواست عفو می‏کنیم، نشان دهنده این نکته است که از دست دادن حال دعا و نیایش خسارتی جبران‏ناپذیر است.

متأسفانه جمع زیادی از این حقیقت غافل‏اند و خیال می‏کنند که تنها در زمان گرفتاری و نیازمندی باید روی به درگاه خداوند تعالی آورد و تصور می‏کنند که اجابت دعا فقط دستیابی و رسیدن به درخواست‏های مادّی است. حال آنکه این حقیقت بر ارباب معرفت واضح است که نیایش در همه حال و در همه جاست. انسان هنگام نیایش، توفیق می‏یابد که در کمال آرامش با عزیزترین موجود عالم هستی ارتباط پیداکند و در آن حال بالاترین موهبت الهی شامل حال او شده است.

اجابت دعا نه تنها به دست آوردن چیزی است که انسان از خدا خواسته بلکه اجابت برتر، همین رابطه و انس میان انسان و معبود خود است. بالاترین اجابت‏ها همین است که خدا اجازه داده و پذیرفته است که ما با او سخن بگوییم.

دعای بنده عین اجابت خداست‏

مولوی گوید: مردی بود که همیشه با خدای خودش راز و نیاز می‏کرد و پیوسته اللَّه گویان بود. زمانی شیطان بر او ظاهر شد و وی را وسوسه نمود و کاری کرد که این مرد خاموش شد. به او گفت: ای مرد! این همه که تو اللَّه اللَّه می‏گویی و سحرگاهان با این سوز و گداز خدا را می‏خوانی، آیا یک بار جواب (لبیک) هم شنیده‏ای؟ تو اگر به درِ هر خانه‏ای رفته‏ بودی و این همه فریاد کرده بودی، لا اقل یک دفعه پاسخ تو را می‏دادند.

این سخن به نظر مرد، منطقی آمد؛ دهانش بسته شد و دیگر اللَّه اللَّه نگفت. در عالم رؤیا هاتفی به او گفت: چرا مناجاتِ خدا را ترک کردی؟ گفت: می‏بینم با اینکه این همه مناجات می‏کنم و با این همه درد و سوزی که دارم، یک بار هم در جوابْ به من لبیک گفته نمی‏شود.

هاتف به او گفت: اما من از طرف خدا مأمورم تا جواب تو را بگویم.

خداوند می‏گوید: ای بنده من! همین سوز و گداز و حال نیایش و دعا را من به تو داده‏ام و همان اللَّه گفتن تو لبیک ماست.