فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب شامل 120 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دوران بعد از انقلاب :

از کارهای خوبی که در دفتر تبلیغات امام صورت گرفت، تنظیم نشریه ای به نام «امام» بود که به یادگار اقامت امام در تهران، چند شماره از آن منتشر شد. حضرت آقای خامنه ای، چند مقاله در این نشریه یادگاری نوشتند و جالب است که روز بهمن که رادیو به دست مردم افتاد، مقاله ای که آیت الله العظمی خامنه ای تحت عنوان «پس از نخستین پیروزی» نوشته بودند، اولین مقاله ای بود که در رادیو خوانده شد.

ماموریت به سیستان و بلوچستان
در فروردین ماه از طرف امام خمینی (قدس سره) مامور رسیدگی به اوضاع و خواسته های مردم استان سیستان و بلوچستان شدند و خدمات ارزنده ای در آن سامان، به مردم محروم و رنجدیده آن استان کردند.
آیت الله خامنه ای در مسیر حرکت خود به سیستان و بلوچستان، وارد کرمان می شوند و این روز، مصادف می شود با روز رای گیری برای رفراندوم جمهوری اسلامی. مقام معظم رهبری، رای خود را در فرودگاه کرمان به صندوق می اندازند. معظم له خاطره خود را چنین بیان می فرمایند:
من البته در آن روز رای گیری، کرمان بودم، یعنی از طرف امام، یک ماموریتی به من محول شده بود برای سرکشی به شهرهای بلوچستان بروم و با مردم آن جا از نزدیک دیدار کنم و پیام امام را که پیام محبت و دلسوزی بود، برایشان ببرم، که ملاحظه می کنید از همان روزهای اول، امام به فکر افتاده بود تا به این مستضعفین دورافتاده ای که در نظام گذشته فراموش شده بودند، ملاطفت و محبت کنند و لذا مرا که در آن جا سابقه و آشنایی نسبتا زیادی داشتم، برای این منظور فرستادند و من در راه سفر به بلوچستان، به کرمان رسیده بودم که روز رای گیری فرا رسید. در فرودگاه بچه های حزب اللهی و پراحساس کرمان (به دلیل این که من قبلا مدتی در آن جا بودم و مرا می شناختند، و من هم به مردم کرمان علاقه داشتم) آمدند صندوقهای رای را آوردند فرودگاه و هرکدام می خواستند من رایم را در صندوق خودشان بیندازم. لذا برای من آن لحظه ای که رای را می انداختم درون صندوق و آن شور و هیجان مردم کرمان در رای دادن را دیدم، از لحظات شیرین بود. و بعد هم نشان داده شد که (حدود) (/) درصد آراء به جمهوری اسلامی آری بود [۱]
لیبرالها خیلی تلاش کردند تا مردم یا در پای صندوقهای آرا حاضر نشوند و یا رای منفی به نظام جمهوری اسلامی بدهند، که این توطئه هم با موضع قاطع امام و تبعیت مردم، نقش بر آب شد.
خاطره ی دیگری که فقط به آن اشاره می کنم، مخالفتهایی بود که با رای گیری به این شکل وجود داشت و این مخالفتها از طرف جناحهای مختلف بود که همه هم بعدا خودشان را نشان دادند، و همه ی آن جناحهای روشنفکر از قبیل روشنفکرهای چپ و نیمه چپ و لیبرال و التقاطی، مطبوعات و حتی اطلاعات و کیهان آن روز را در مشت خودشان داشتند – که بحمد الله بعدا همه ازاله شدند و تغییر کردند – و در حالی که آن وقت، روزنامه ی حسابی دیگری هم مثل روزنامه ی جمهوری اسلامی نبود که مورد اتفاق باشد و لذا همین طور هرچه دلشان می خواست، می نوشتند. اینها رفته بودند این جا و آن جا پیش روشنفکرها و گروهکهای سیاسی ملحد و نیمه ملحد و شخصیتهای مختلف، از آنها نظر خواسته بودند که آیا به نظر شما «آری» یا «نه» درست است؟ و یا بیاییم چند جور حکومت را مطرح کنیم؟ که مقصودشان خارج کردن از آن یکپارچگی بود، اگرچه فرقی نمی کرد و تاثیری هم نداشت، یعنی طبیعی بود که مردم به شیوه های دیگر (غیر از جمهوری اسلامی) رای نمی دادند، بخصوص بعد از آنی که امام آن گونه صریح فرمودند «نه یک کلمه کم، نه یک کلمه زیاد» ، لکن آنها از کار خودشان دست برنمی داشتند، برای این که شاید بتوانند شکاف بیندازند و با تقسیم آراء، رای زیاد مردم را کم کنند، و همچنین آن جناح لیبرال و به اصطلاح ملی گرای شورای انقلاب که بیشترین خصوصیاتشان مخالفت با خط اصیل انقلاب بود! ! [۲]

نماینده شورای انقلاب در وزارت دفاع
در سال ، نماینده شورای انقلاب اسلامی در وزارت دفاع شدند و سپس در مرداد همان سال، مسؤولیت معاونت وزیر دفاع را نیز پذیرفتند و در این سمتها خدماتی کردند.

سرپرستی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
در آذر سال ، اختلافاتی در سپاه پاسداران – که بتازگی به وجود آمده بود – پدید آمد و پس از این که عده ای از برادران میانجیگری کردند و نتوانستند کاری انجام دهند، حضرت آقای خامنه ای در آذر از سوی حضرت امام (ره)، سمت سرپرستی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به عهده گرفته و توانستند آن جا را سر و سامان دهند.

رسیدگی به امور دانشجویان
آیت الله العظمی خامنه ای همیشه مورد توجه نسل جوان و دانشگاهی بوده و لذا بنا به تمایل امام، دانشجویان مسائل خود را با ایشان در میان می گذاشتند.

عضویت در شورای عالی دفاع
مقام معظم رهبری از سوی حضرت امام و شورای انقلاب در «شورای عالی دفاع» حضور می یافتند. این شورا ابتدا تحت ریاست مهندس بازرگان، رئیس دولت موقت، تشکیل و اداره می شد. افرادی که در این شورا عضویت داشتند، اغلب چهره هایی وابسته به رژیم پهلوی یا عناصر غرب زده و لیبرال بودند و حضور مقام معظم رهبری، خوشایند آنان نبود، لیکن آن مرکز حساس را در اختیار انقلاب قرار می داد و از تصمیم گیریهای مغایر با مصالح نظام اسلامی جلوگیری می کرد، چنانچه در اوایل، همین شورای عالی دفاع تلاش کرد تا با تغییر نام «مستشاری امریکا» موجبات حضور مستشاران امریکایی را در ارتش و سیستم نظامی کشور حفظ کند. مقام معظم رهبری در خاطرات خود، این توطئه را افشا می نمایند و نقش خود و شهید «چمران» را در جلوگیری از آن تشریح می کنند:
دولت موقت به این نتیجه رسیده بود که هیچ دلیلی ندارد که با امریکا، دولت ثروتمند و قوی که با ما کاری هم ندارد، بی خود دربیفتیم و سر بی درد خود را به درد آوریم. و این فکر در دولت موقت نتایجی داشت.
یکی از نتایجش این بود که امریکاییها را در داخل ایران بگذارند بمانند – در نیروی هوایی، عده ای از آمریکاییها بودند که تا مدتها ما خبر نداشتیم – .
بعد در شورای عالی دفاع که آن وقت من عضو شورای عالی دفاع بودم و آقای مهندس بازرگان رئیس شورای عالی دفاع بود، یکی از مسائلی که عنوان شد، این بود که آمریکاییهای مستقر در ستاد نیروی هوایی، پیشنهاد کرده بودند که چون امروز ما این جا هستیم، دیگر اسم دفتر ما دفتر کارشناسی نظامی نیست و ما کارشناسی نظامی به آن معنا نیستیم! ! پس نام دیگری برایش انتخاب کنید تا ما بمانیم…
و در خاطره دیگر می فرمایند:
در اوایل انقلاب سعی کردند دستگاه مستشاری نظامی آمریکا را در ایران نگهدارند. شاید برای این موضوع خیلی عجیب به نظر آید و حرف تازه ای باشد. واقعا هم عجیب است، اما از آن عجیبهایی است که اتفاق افتاد.
تا چند ماه بعد از انقلاب، دستگاه مستشاری ارتش آمریکا در یکی از نیروهای سه گانه ارتش، دم و دستگاه خودشان را داشتند. البته مرکز اصلی شان که در محل ستاد مشترک بود، از بین رفته بود و خودشان فرار کرده بودند، اما عناصر اطلاعاتی شان را این جا گذاشته بودند تا سنگر را حفظ کنند.
در «شورای عالی دفاع» آن روز، – که آن هم یک شورای عالی دفاع تماشایی ای بود! – افرادی عضو بودند که اگر اسمهایشان نام برده شود، شما امروز تعجب می کنید که چطور در اول انقلاب، اینها در آن مرکز حساس عضو بودند. حضور بنده هم در آن شورای عالی، در واقع یک حضور غیر رسمی بود، یعنی آن عناصر مایل نبودند ما را ببینند، ولی ما به شکل انقلابی و با روشهای مخصوص آن زمان اول انقلاب، در آن جلسات شرکت می کردیم.
در یکی از جلسات آن زمان متوجه شدیم که مصوبه ای را می خواهند از شورای عالی دفاع بگذرانند که بر اساس آن، اسم مستشاری سابق آمریکا در ایران عوض شود و یکی از نامهای پیشنهادی آنان تصویب گردد! یعنی در حقیقت وجود مستشاری را شورای عالی دفاع امضاء کنند! ! ما آن جا فهمیدیم که مستشاریها هنوز در ایران هستند. گفتیم این آقایان این جا چه می کنند! اول اصل وجودشان را ثابت کنید، بعد به اسمشان برسیم.
خدا رحمت کند مرحوم شهید چمران عزیز را، او هم کمک کرد تا مصوبه ای گذرانده شود هرچه زودتر این افراد از ایران بیرون روند. تا این حد اینها وقاحت به خرج دادند و جرات می کردند که در داخل ارتش جمهوری اسلامی، عناصر مستشاری آمریکایی باقی بمانند. [۳]
واگذاری مسؤولیت دولت موقت به مهندس بازرگان که موجب روی کار آمدن اکثر اعضای نهضت آزادی و جبهه ملی در مناصب مهم دولتی گردید، یکی از مسائلی است که نیاز به بررسی جداگانه دارد. حضرت امام خمینی قدس سره بعدها در مورد این تصمیم اشاره فرمودند که راضی به روی کار آمدن عناصر لیبرال نهضت آزادی نبودند، بلکه بنابه توصیه دوستان، این مساله را قبول کردند. این که چه کسانی پیشنهاد فوق را دادند، مشخص نشده است، لیکن هرچه بود، زیانها و خسارتهایی به جریان انقلاب اسلامی وارد کرد که بنابه فرموده حضرت امام (ره) جبران آنها به این زودیها ممکن نیست. تفکر غرب زده نهضت آزادی و ماهیت ضد روحانی این جمعیت، زحمتهای زیادی برای انقلاب ایجاد کرد که در مساله طرح اصل «ولایت فقیه» در مجلس خبرگان قانون اساسی، لایحه قصاص و همراهی این جمعیت با جبهه ملی در مخالفت با این لایحه، جریان اشغال لانه جاسوسی، مساله هشت سال دفاع مقدس جمهوری اسلامی در برابر تجاوز عراق و حمایتهای آشکار استکبار جهانی از تجاوز رژیم بعثی عراق و… بخوبی مشهود است. در هرحال، مقام معظم رهبری و عناصر متعهد، متدین و معتقد به ولایت فقیه در میان چنین دولتی، نقش بازدارنده مهمی داشتند تا مانع از تحقق برنامه های ضد انقلاب اسلامی و ضد روحانیت این جمعیت شوند و از طرفی، از نزدیک شاهد قضایا بوده و بموقع نسبت به عملکردهای ناصحیح آنان واکنش نشان داده و یا حضرت امام را در جریان وقایع قرار دهند. مقام معظم رهبری در افشای برخی حقایق درباره دولت موقت و رویه مهندس بازرگان، و سختی روزهایی که مجبور بودند این دولت و عناصر آن را تحمل کنند، به گوشه هایی از کارشکنیهای آنان اشاره می نمایند که برای تاریخ صدر انقلاب اسلامی، ماندگار و سند مهمی است.
مقام معظم رهبری در بیاناتی در اجتماع عظیم مردم مشهد در سال ، از صبر و تحمل خود و سایر عناصر انقلابی مخلص شورای انقلاب در برابر لیبرالهای دولت موقت سخن می گویند. از جمله موارد اختلاف، مساله گزینشها بود. معظم له و یارانشان می گفتند که وزرا باید صد در صد انقلابی باشند، یعنی هم با ابر قدرتها مخالف باشند و هم عمیقا به اسلام اعتقاد داشته باشند. در حالی که وزرایی که بتدریج معرفی می شدند، اغلب فاقد این خصوصیات بودند. بازرگان، نخست وزیر موقت، اعضای متعهد و مخلص شورای انقلاب را تهدید می کرد که در صورت عدم تصویب وزرای پیشنهادی، استعفا خواهد داد! ! استعفا پس از بیست روز از تشکیل دولت چه مفهومی داشت؟ می خواستند بگویند شورای انقلاب کارشکنی می کند! بر سر معاونان بازرگان نیز کار به مشاجره کشید، بخصوص در مورد «امیر انتظام» [۴] چند بار به بازرگان اعتراض می کنند. بالاخره با مداخله امام، صلاحیت امیر انتظام رد می شود. [۵]
متن حکم حضرت امام خمینی قدس سره به مقام معظم رهبری برای عضویت در شورای عالی دفاع ملی چنین است:
بسم الله الرحمن الرحیم
//
جناب حجت الاسلام آقای حاج سید علی خامنه ای دامت افاضاته برای تشکیل شورای عالی دفاع ملی بر مبنای اصل یکصد و ده قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، جنابعالی به عنوان مشاور از طرف این جانب منصوب می شوید و در این موقع، چون در وضع استثنایی هستیم، لازم است هر هفته با بررسی کامل و با کمال دقت، رویدادهای داخلی ادارات مختلف ارتش را برای این جانب ارسال دارید. [۶]
روح الله الموسوی الخمینی

امامت جمعه تهران
پس از فوت مرحوم آیت الله طالقانی و انصراف آقای منتظری، امام امت طی حکمی در تاریخ دی ماه ، آیت الله العظمی خامنه ای را به امامت جمعه تهران منصوب فرمودند.
سخنان ارزشمند امام جمعه تهران در نمازهای جمعه، مجموعه ای از معارف اسلامی، تحلیلهای سیاسی و رهنمودهای ارزنده است. در کنار این مجموعه بدیع، حماسه عظیم و پرشکوه نماز جمعه تاریخی که در تاریخ نماز جمعه بی سابقه است (نماز جمعه مورخ اسفند ماه ) قرار دارد. در این جمعه به یادماندنی، در حالی که انفجار بمب توسط منافقین در صف نمازگزاران، چندین شهید و ده ها مجروح گرفته و موج انفجار جایگاه نماز جمعه را لرزانده بود و پاره های پیکر پاک نمازگزاران را بر اندام دیگر برپا دارندگان نماز جمعه پاشید، و از آسمان، هواپیماهای آخرین مدل استکبار، تهدید به بمباران می کرد، و ضد هواییها با شلیک مداوم، غوغایی به پا کرده بودند، در سایه قدرت روحی و آرامش قلبی امام جمعه و تاییدات الهی، همه استوار و محکم برجای ماندند و صفها همچنان مرتب باقی ماند، و امام جمعه با نهایت قدرت، به خطبه ها ادامه داد، بدون آن که حتی لرزشی در طنین صدای او پدید آید. و سپس نماز را در نهایت طمانینه و با توجه خاصی اقامه کرد و دوست و دشمن را به شگفتی فرو برد، و امام امت در پیام سال نو به آن اشاره کرده، فرمودند:
من فراموش نمی کنم قصه ی روز جمعه را که آن طور باشکوه، با نورانیت با استقامت گذشت، آن طور با طمانینه با آن صداهایی که می آمد. با آن رگبارهایی که می آمد. من ملاحظه می کردم، نگاه می کردم. مخصوصا نگاه می کردم ببینم در بین مردم چه وضعی هست. ندیدم حتی یک نفر را که تزلزلی در او پیدا بشود و آن وقت امام جمعه آن طور با آن طنین قوی صحبت کرد. مردم آن طور گوش کردند و فریاد زدند که ما برای شهادت آمدیم. [۷]
انتخاب مقام معظم رهبری توسط حضرت امام قدس سره برای امام جمعه تهران، به رغم حضور و وجود علمای بزرگ، معروف و شناخته شده که برخی از آنان داعیه علم و انقلابیگری بسیاری داشتند، نشان می دهد که حضرت امام از همان ابتدا نسبت به آیت الله خامنه ای، علاقه و محبت بسیاری داشتند و این علاقه، ناشی از شناخت ویژگیهای خاص ایشان از سوی حضرت امام بوده است. مسیر مستقیم حرکت حضرت آیت الله العظمی خامنه ای در خط حضرت امام خمینی قدس سره و حوادث سخت انقلاب، چه در حضور بنیانگذار جمهوری اسلامی و چه بعد از رحلت جانگذار امام، حقانیت و صحت شناخت امام را نشان داد.

خنثی کردن طرح توطئه انحلال مجلس خبرگان قانون اساسی
یکی از توطئه های خطرناک ملی گراها که با حمایت عناصری از روشنفکران وابسته و جناح جبهه ملی، طراحی و برای اجرا آماده شد، انحلال مجلس خبرگان بررسی قانون اساسی است. پس از آن که توطئه عناصر منحرف در ایجاد مجلس مؤسسان برای وقت گرفتن از انقلاب و به ثمر رساندن نقشه های شوم خود به نتیجه نرسید و خبرگان ملت برای بررسی و تصویب قانون اساسی جمع شدند، یکی از مهمترین اصول این قانون، یعنی اصل «ولایت فقیه» توسط علمای مبارزی چون شهید بهشتی مطرح شد. با طرح این اصل که شالوده حکومت اسلامی را بنیان می نهاد، عناصر ملی گرا در صدد برآمدند تا با انحلال مجلس خبرگان، از تصویب این اصل بنیادی حکومت اسلامی جلوگیری کنند. تفصیل این توطئه را از نامه ای که دادستانی انقلاب اسلامی مرکز از دفتر کار عباس امیر انتظام – سخنگوی دولت و مسؤول دفتر نخست وزیری – به دست آورده و منتشر کرده است، پی می گیریم و سپس نقش مقام معظم رهبری را در خنثی نمودن این توطئه بیان می کنیم.
دادستانی انقلاب اسلامی مرکز، نامه ای را که از دفتر کار امیر انتظام به دست آمده، در اختیار مطبوعات گذاشت. در این نامه که با خط امیر انتظام نوشته شده، طرح انحلال مجلس خبرگان، توسط نامبرده به دولت موقت ارائه شده و چند تن از اعضای دولت موقت نیز با آن موافقت کرده اند. متن نامه بدین شرح است:
«بنا به پیشنهاد من در تاریخ چهار شنبه // جلسه در منزل تقی انوری با حضور افراد زیر تشکیل گردید:
– تقی انوری – عباس رادنیا – ابوالحسن رضا – مقدم مراغه ای – عباس سمیعی – پولادی – ابوالفتح بنی صدر – عباس امیر انتظام – احمد صدر حاج سید جوادی.
منظور از تشکیل این جلسه، یافتن راه حل مقابله با بحران موجود و رسیدگی به پیشنهاد تشکیل جبهه واحدی برای شرکت در انتخابات آینده مجلس شورا و ریاست جمهور بود، چون مساله مصوبات مجلس خبرگان قانون اساسی، یکی از مسائل با اهمیت روز بود، ابتدا درباره آن بحث شد و مواردی که از مورد وکالت مردم در مساله انتخاب نمایندگان این مجلس تجاوز می کرد، مورد توجه قرار گرفت و آقای بنی صدر این موارد را که عبارت بود از طولانی تر کردن زمان بررسی قانون و همچنین به جای رسیدگی به پیش نویس قانون اساسی تهیه شده، تهیه قانون جدید، تصمیم گرفته شد که این دو مورد به اطلاع آقای نخست وزیر رسانیده شود و در صورت موافقت، نسبت به انحلال مجلس اقدام بشود.
این وظیفه به عهده من گذاشته شد. روز سه شنبه ساعت یازده صبح، ایشان را دیدم و مطالب را به اطلاع ایشان رساندم. ابتدا این مساله برای ایشان سنگین بود، ولی بعد قرار شد که متنی از طرف ما تهیه شود و ایشان آن را ببینند. متن فوق در همین روز از طرف آقای بنی صدر تهیه و به اطلاع و صلاحدید آقای احمد صدر حاج سید جوادی و آیت الله زنجانی تهیه شد. ساعت پنج بعد از ظهر به اطلاع ایشان رساندم. قرار شد آقای صدر حاج سید جوادی آن را امضاء کند صدر آن را امضا و به مهندس بازرگان داد. ولی قرار شد متن آن، تغییرات کوچکی بنماید و به امضای کلیه وزرا برسد. متن اصلاح شده، در ظهر روز شنبه // باطلاع نخست وزیر رسید و قرار شد هفت نفر از وزرا را من (دکتر سامی، اردلان، فروهر، دکتر اسلامی، دکتر میناچی، صدر حاج سید جوادی و دکتر یزدی) قبلا ببینیم و بقیه را خود مهندس بازرگان صحبت نماید. تا چهار بعد از ظهر من کلیه آقایان را دیدم و قبل از جلسه هیئت دولت در ساعت / در دفتر نخست وزیری بودم متاسفانه خود نخست وزیر و آقای دکتر سحابی که مامور مذاکره با دیگر آقایان وزراء بودند، نتوانستند قبل از جلسه با افراد مورد نظر صحبت کنند. معهذا مشکلات ادامه کار و دخالتها در حدی بود که هفده نفر به شرح زیر، این طرح را قبل از تشکیل جلسه دولت امضا کردند که اسامی آنها عبارتند از: (- دکتر ایزدی – دکتر اسلامی – دکتر سامی – دکتر حبیبی – رجایی – ید الله سحابی – مهندس عزت الله سحابی – دکتر احمدزاده – مهندس کتیرایی – اردلان – صباغیان – فروهر – صدر حاج سید جوادی – دکتر رضا صدر – مهندس اسپهبدی – مهندس بنی اسدی – … ) و قرار شد خود مهندس بازرگان در جلسه امضا کند. این اولین باری بود که یک پیشنهاد با یک چنین اکثریتی به تصویب می رسید. کسانی که امضاء نکرده بودند (معین فر، چمران، یزدی و میناچی) بوده، البته میناچی صبح قبول کرد که امضا کند و شب متاسفانه مانند همیشه، با هزار دلیل و برهان از امضاء این طرح سرباز زد. قرار گذاشته بودیم که بلافاصله پس از تصویب، آن را از طریق رادیو و تلویزیون و روزنامه ها اعلام کنیم و به همین دلیل، نمایندگان کلیه ارگانها را دعوت کردیم و ساعت ده و نیم شب که جلسه دولت تمام شد، همه حضور داشتند. ما حتی روزنامه ها را آماده نگه داشته بودیم که در همان ساعت شب، بتوانند مصوبه دولت را به صورت فوق العاده چاپ کنند.
جلسه دولت تمام شد. طرح هم تصویب شد، ولی این غلطی را که بر روی طرح گذاشتند، عبارت از آن بود تا اطلاع امام منتشر نشود، معنای این کار، نفی مطلب بود، چون متاسفانه مهندس بازرگان با همه خصوصیات عالی و قدرت فوق العاده در قبول شرایط سنگین زمان، فاقد جسارت کافی است و از ابتدای حکومت انقلاب، ما دچار همین مشکل بوده ایم. آن جا که احتیاج به جسارت برای یک کار بزرگ هست، او همیشه فرار می کند. در بهار امسال، دو طرح انقلابی بزرگ از طرف من به دولت داده شد، یکی به عنوان ایجاد امنیت ملی و دادن احساس امنیت به معنی اعم کلمه به مردم که به کار و زندگی و تولید خود ادامه دهند و دیگر، طرح برطرف کردن «بحران بیکاری» که با وجودی که هر دو طرح تصویب شد، بازرگان جسارت پیاده کردن آنها را نداشت. و تحت تاثیر (معین فر، احمدزاده، صباغیان، اردلان و کتیرایی) بود که شعارشان صرفه جویی بود و این صرفه جویی، در چنین برهه از زمان که مملکت احتیاج به تزریق پول در سیستم اقتصادی تولیدی و عمرانی خود داشت، بزرگترین لطمه را به انقلاب زده و خواهدزد.
فردا بازرگان و عده ای از افراد هیات دولت به دیدن امام رفتند و طرح را مطرح کردند. پرواضح بود که امام آن را رد خواهد کرد. در حالی که اگر قبلا اعلام شده بود، شانس رد کردن آن درصد بود. ولی در عوض میلیون مردم که به دلیل وضع خاص زمان فکر می کنند، به جای پیاده شدن قانون اسلام، آخوندیسم بر مملکت حکومت خواهد کرد، به پا می خاستند و تحت رهبری امام، بازگشت بازرگان را از ایشان می خواستند.
امام حق داشت در صورتی که با او مشورت کنند، این طرح را رد کند، زیرا از ابتدا حکومت بازرگان همیشه از ضعف او و عدم قاطعیت او ناراحت بوده و بکرات آن را بیان کرده است و خیلی به او و به طبقه تحصیل کرده و روشنفکر اطمینان ندارد. به هرصورت، طرحی که می توانست انقلاب در انقلاب باشد و ناامیدیها را به امید تبدیل کند، مانند سایر پیشنهادات سازنده دفن شد.

امیر انتظام
متن اعلامیه دولت که به خاطر مخالفت جدی امام انتشار نیافت، به شرح زیر است.
اعلامیه دولت
نظر به تبصره ماده لایحه قانون انتخابات مجلس، بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب تیر ماه شورای انقلاب اسلامی که مقرر داشته:
«تبصره – مدت زمان بررسی و تنظیم قانون اساسی جمهوری اسلامی، از تاریخ افتتاح حد اکثر یک ماه می باشد» و نظر به این که وکالت و نمایندگی اعضای مجلس مذکور، مقید و محدود به مدت و شرایطی بوده که در این لایحه قانونی تعیین شده و انتخاب کنندگان نیز به استناد مقررات آن قانون، برای مدت معین (یک ماه) آنان را انتخاب کرده اند و با توجه به این که طبق اصول و موازین شرعی و حقوقی، اگر وکالت و نمایندگی محدود به زمان معینی باشد، بعد از انقضای آن، وکالت و نمایندگی زائد می شود. در ضمن، ماده لایحه قانونی اداره امور مجلس و نظامنامه داخلی مجلس، بررسی نهایی قانون اساسی مصوب شهریور ماه شورای انقلاب اسلامی نیز مدت بررسی اصول قانون اساسی را جمعا سی روز تعیین کرده است. بنابر این، ادامه کار مجلس بررسی نهایی قانون اساسی پس از انقضای مدت و روال وکالت مخالف قانون و مصوبات آن، فاقد اعتبار است و چون وکیل حق ندارد مدت وکالت خود را یکطرفه تمدید کند، تمدید مهلت قانونی از طرف آن مجلس، وجهه شرعی و قانونی نداشته است. با این حال، به استناد اصول و قوانین فوق، انحلال مجلس، بررسی نهایی اصول قانون اساسی اعلام می شود.
دولت ظرف یک ماه از این تاریخ، برای تصویب پیش نویس قانون اساسی که از طرف دولت، تنظیم و با تایید مقام رهبری انقلاب، به تصویب شورای انقلاب رسیده است. (با اصلاحاتی که مورد تصویب شورای انقلاب و تایید مقام رهبری می باشد) به آرای عمومی مراجعه خواهد کرد. [۸]
نقشی که آیت الله خامنه ای در خنثی کردن این توطئه شوم داشتند، همان قیدی است که امیر انتظام از آن به عنوان «غلطی که روی طرح گذاشتند» یاد می کند و منظور او، آگاه کردن حضرت امام پیش از انتشار این طرح بود. اگر چه لیبرالها در ارزیابی خود اشتباه می کردند، اما اگر هم این طرح اعلام می شد، حضرت امام قدس سره توی دهان آنان می زد و اجازه نمی داد فرصت به نفع تفکرات انحرافی از انقلاب گرفته شود، لیکن حضور کسانی چون آیت الله خامنه ای و اندیشه ناب آنان، و حمایت قاطعانه از مواضع حضرت امام و نظام اسلامی، موجب ناکامی منحرفان در مواقع متعدد گردید. امیر انتظام از سوی هیات دولت، نامه ای تهیه کرده بود که به امضای پانزده نفر از وزرای کابینه دولت موقت رسیده بود و بنا شد نامه را برای عموم پخش کنند و مجلس خبرگان را غیر قانونی و منحل اعلام کنند. بنابر این گذاشته بودند که اگر امام با این خواست موافقت فرماید، که به مراد رسیده اند و اگر مخالفت فرماید، دسته جمعی استعفا دهند! !
موقعی که این نامه در هیات وزیران مطرح می شود، آیت الله خامنه ای که از طرف شورای انقلاب در آن جلسه حاضر بودند، بشدت در مقابل این توطئه می ایستند و بالاخره آنها را قانع می کنند که پیش از انتشار نامه، مساله را با امام درمیان گذارند. حضرت امام نیز با شنیدن درخواست آنان، به طور قاطع مخالفت خود را اعلام و بر قانونی بودن ادامه کار مجلس خبرگان قانون اساسی، تاکید و حتی استعفای جمعی آنان را بلامانع اعلام می کنند و بدین وسیله، توطئه شوم لیبرالها خنثی شد. [۹]

سخت ستیزی با امریکا و ملی گرایان و لیبرالها
توطئه امریکا و عناصری که در داخل به دنبال ارتباط و اتصال با امریکا بودند، تنها به این مورد اختصاص نمی یابد. جریانهای رنگارنگی در صدر انقلاب اتفاق افتاد که هریک از آنها می توانست آغاز انحرافی بزرگ در اهداف و مسیر انقلاب اسلامی باشد. حجم این توطئه ها و تنوع آنها به گونه ای است که جمع آوری و تدوین آنها، بخوبی نشان می دهد که از یک سو عمق عناد، کینه و دشمنی استکبار جهانی و در راس آنها، امریکای جهانخوار، با اسلام و انقلاب اسلامی چقدر است و از سوی دیگر، عنایت حق تعالی و توفیق رهبر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی قدس سره و ملت مسلمان، متعهد و فداکار ایران در خنثی کردن این توطئه ها چه میزان بوده است و حقیقتا تنها از یک نظام الهی و بزرگ، این معجزه ساخته است.
مقام معظم رهبری در نقل خاطرات خود، به بخشهایی از برخی توطئه های عناصر ملی گرا که در راستای طرح مجدد امریکا و بازگشت او به ایران انجام می گرفت، اشاره فرموده اند که نقل آنها، هم شیرین است و هم عبرت آموز، و یادآور سختی روزگاری که تنها هوشیاری و ایمان شاگردان وفادار امام، باعث شد که آن تلخیها به شیرینی پیروزی تبدیل شود. عبرت از آن جا که اعتماد به این عناصر امتحان پس داده، ولو در شعارهای به ظاهر پسندیده و زیبا، در حکم از یک سوراخ دوبار گزیده شدن است که شایسته بندگان هوشیار و مؤمن خدا نیست.
باید بگویم که مبارزه با امریکا