فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 56 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رسانه ی ملی و تضعیف خانواده :

تضعیف تمایز و هویت جنسی، تضعیف نقش های جنسیتی، تبلیغ الگوی خاصی از خانواده و تغییر در سبک زندگی و منش اقتصادی خانواده ها از جمله آسیب هایی است که از طریق رسانه بر پیکر خانواده ی ایرانی وارد شده است.

شتاب تحولات فرهنگی و اجتماعی از ویژگی های مهم عصر ارتباطات است. سرعت تبادل اطلاعات، مرزهای جغرافیایی و اعتقادی را درنوردیده و خانواده را با دگرگونی هایی روبه رو ساخته که این نهاد تا پیش از این تصوری از آن ها نداشته است. از همین رو، در مواجهه با این تحولات، سردرگم، تنها و پراضطراب می نماید و سراسیمه در جست وجوی تکیه گاهی مطمئن است تا با دریافت تحلیلی دقیق و مشاهده ی افقی روشن، هم وضع خویش را به درستی بشناسد و هم مسیری به سوی آینده بگشاید.

جامعه ی ما افزون بر آنکه به تبع جامعه ی جهانی مسیر تحولات را می پیماید، ضرب آهنگ تحولات در آن، در پاره ای زمینه ها، تندتر و رساتر شنیده می شود. این تغییرات، به ویژه در دو سه سال گذشته، توجه بسیاری از کارشناسان را به خود معطوف ساخته و آنان را به بررسی ارتباط تحول در الگوی روابط خانوادگی و تغییر در الگوی مصرف کالاهای فرهنگی واداشته است.

با سیطره ی رسانه ها و تبدیل شدن آن ها به مهم ترین ابزار گذران اوقات فراغت، نه تنها مرجعیت خانواده در انتقال ارزش ها به نسل آتی رنگ باخته است، بلکه والدین رسانه های مدرن را به منزله ی یکی از مهم ترین منابع خود برای آشنایی با شیوه های جامعه پذیر کردن فرزندان برگزیده اند. از این رو، الگوی هویت پذیری نسل نو تا حد زیادی از اوقات فراغت و محصولات فرهنگی فراغتی تأثیر می پذیرد. اگر امروزه با کاهش انگیزه ی ازدواج و افزایش شمار دختران و پسران مجرد روبه رو شده ایم، که گاه در نگاهی تقلیل گرایانه به مشکلات اقتصادی بازگردانده می شود، بیش از هر چیز نشانِ تحولات فرهنگی و جایگزینی ارزش های جهان مدرن ـ فردگرایی و آزادی عمل (اباحه گرایی) ـ با ارزش های ریشه دار پیشین, یعنی تمایل به پذیرش تعهد و همراهی است؛ چنان که رشد روزافزون طلاق بیش از هر چیز نشانِ تحولات هویتی نسل جدید و غلبه ی تمایلات فردگرایانه و استقلال طلبانه بر ارزش های گروهی و تقدس خانواده به شمار می آید. رشد تک زیستی و ظهور پدیده ی تک زیستی دختران، به ویژه در کلان شهرها نیز که می تواند بستری مناسب برای رشد آسیب های اجتماعی و اخلاقی باشد، به روشنی از تغییرات فرهنگی در مناسبات خانوادگی حکایت می کند که به سادگی نمی توان از کنار آن ها گذشت.

در این بین، تلویزیون به عنوان رسانه ای مؤثر که امروزه حضوری پررنگ در خانواده دارد، سهم عمده ای از تغییرات را به خود اختصاص داده است. در جامعه ی ایران، به دلیل بی رقیب بودن تلویزیون، این سهم دو چندان شده است. امروز در جامعه ی ایرانی تلویزیون، به برکت برق رسانی به اقصی نقاط ایران، به مهمان ناخوانده ی هر خانواده ی ایرانی بدل شده است؛ شاید کمتر محلی باشد که از نعمت برق محروم باشد و نتواند از لوازم این نعمت الهی بهره گیرد. گسترش حضور این رسانه و عمق تأثیرات آن، نقل مجلس بسیاری از محافل کارشناسی و پژوهشی است. برخی بر تأثیرات مخرب آن تأکید دارند و برخی بر تأثیرات سازنده و بعضی دیگر نیز بر فاصله ی محصولات رسانه ی ملی از اهداف و آموزه های اسلامی. در این نوشتار، بر آنیم با بررسی مجملی از آسیب های رسانه ی ملی در حوزه ی خانواده، به بایسته ی مناسبات رسانه ی ملی و خانواده ی اسلامی بپردازیم.

آسیب شناسی رسانه ی ملی

تأثیرگذاری تلویزیون بر نهاد خانواده از یک سو و حساسیت به وجود ارزش های اسلامی در خانواده موجب شده است که پیام های تلویزیونی با تأکید بیشتر مورد مداقه قرار بگیرند؛ گرچه رسانه ی ملی به دلیل اینکه به نوعی صدای نظام جمهوری اسلامی قلمداد می شود، سعی داشته است ارزش های دینی را به مخاطبان خود منتقل کند و در مقایسه با برنامه های تلویزیونی دیگر کشورهای اسلامی، برنامه های عفیفانه تری ارائه دهد، اما عملکرد آن در حوزه ی خانواده انتقادهایی را نیز متوجه خود کرده است:

.تضعیف تمایز و هویت جنسی:

در سال های اخیر، فمینیسم با ورود به عرصه ی هنر و فیلم سازی، سعی در از میان برداشتن تمایزات جنسیتی میان زن و مرد داشته و یکی از پیام های پررنگ فمینیسم در رسانه همواره به این مورد اختصاص یافته است. در فیلم ها و سریال های غربی این مورد به خوبی مورد مشاهده است. به نظر می رسد رسانه ی ملی به دو صورت به رواج این ایده در برنامه های خود دامن زده است: از طرفی با پخش فیلم ها و سریال های غربی این پیام را به مخاطب خود القا کرده و از سوی دیگر با ساخت سریال های ایرانی، که متأثر از فضای سریال های غربی است، موجب تضعیف این تمایز گشته است. متأسفانه در تلویزیون بارها شاهد این بوده ایم که در سریال ها تصویر درستی از هویت مردانه و زنانه نمایش داده نشده است. ناگفته نماند حفظ این تمایزات، که از موارد مؤکد نگاه اسلامی به جنسیت است، به هیچ وجه به معنای تبعیض جنسیتی و نگاه فرادست ـ فرودست به دو جنس نیست. در اسلام، به تفاوت های تکوینی زن و مرد، اعم از تفاوت های جسمی و روانی، توجه بسیاری بذل شده است؛ ولی متأسفانه در تلویزیون شاهد کم لطفی نسبت به چنین امر مؤکدی هستیم. برای مثال، ویژگی حیا به عنوان خصلت برجسته ی جنس زن کمتر مرد توجه قرار گرفته است و بعضاً با نمایش شخصیت های داستانی زنی که ارتباط دوستانه با مردان برقرار می کند این حریم خدشه دار شده است. هرچند در اغلب موارد در انتهای داستان نتیجه ختم به خیر می شود، اما در طول روایت داستان سریال این رابطه ها نمایش داده می شود و به تبع آن ارزش حیا دست مالی می گردد.[۱]

نمونه ی دیگر مربوط به ارزش غیرت به عنوان خصلت مردانه است که در روایات فراوان به آن اشاره و از آن به خوبی یاد شده است. امام باقر فرموده اند: «خداوند غیرت را برای زنان قرار نداد و فقط برای مردان قرار داد.»[۲] در اغلب سریال های تلویزیونی، اعم از طنز و درام خانوادگی، به نوعی غیرت مورد تمسخر واقع می شود؛ معمولاً افراد بی منطق به چنین ویژگی ای متصف اند و در قرائت مرجح داستان مطرود این رفتار مطرود به حساب می آید.[۳] اگر معتقد باشیم که رسانه ها و به ویژه تلویزیون می توانند با استفاده از جذابیت های ذاتی خود ارزش های اخلاقی و اجتماعی را به مخاطبان منتقل نمایند، می توان گفت که نمایش چنین تصویرهایی از ویژگی های جنسیتی نه تنها به تخطئه ی ارزش های دینی منجر خواهد شد، بلکه بر کم رنگ شدن این ارزش ها در عرصه ی جامعه نیز کمک خواهد کرد. حال آنکه در رسانه ای که ادعای رواج ارزش های دینی را دارد، تناقض در نظر و عمل چندان پذیرفته نیست.

.تضعیف نقش های جنسیتی:

یکی از کارکردهای مهم خانواده حفظ تمایز جنسیتی است. تمایز جنسیتی در خانواده از دیرباز محل نقد و چالش دیدگاه های فمینیستی بوده است. خانواده به دو شیوه تمایزهای جنسیتی را استمرار می بخشد: تقسیم کار جنسیتی بین زن و شوهر، انتقال نقش های جنسیتی به کودکان از راه جامعه پذیری. اگرچه در خصوص تقسیم کار جنسیتی تعابیر متفاوتی وجود دارد، اما به نظر می رسد تقسیم دوگانه ی رفتار، جایگاه و نقش میان دو جنسی باعث بقا و استحکام خانواده می شود و در گام بعدی نیز خانواده به این تقسیم دوگانه استمرار می بخشد. در این گستره، تقسیم نقش های جنسیتی محل بحث نیست و می توان پذیرفت که تداوم بسیاری از تمایزهای جنسیتی، که معلول فرهنگ ها و الگو های رفتاری خاص است، به تحکیم و تقویت نهاد خانواده کمکی نمی کند، اما دیدگاه فمینیستی در نفی مطلق تمایزهای جنسیتی نیز قابل دفاع نیست. در رسانه ی ملی، به دلیل عدم شناخت ژرف نسبت به آموزه های دینی در حوزه ی خانواده و ورود ارزش ها و تلقیات مدرن در متن برنامه ها، در اغلب موارد شاهد بی توجهی نسبت به این کارکرد مهم خانواده و بعضاً تخطئه ی آن هستیم. در بسیاری از سریال های خانوادگی، مسئله ی نان آوری مرد، به عنوان اصلی ترین وظیفه ی او در اسلام، به محاق رفته است و جدای از اینکه در نوع خاصی از خانواده تبلیغ می شود، بعضاً این مسئله ی مهم به انحای مختلف به سخره گرفته می شود.

در سریال های طنز، بسیار شاهد نقش مرد بی عرضه و زن زرنگ بوده ایم. هرچند برخی معتقدند طنز واقعیت را بازنمایی نمی کند و اثرپذیری مخاطب از آنچه موجب خنده می شود، کمتر است؛ اما نگارنده باور دارد در سریال های طنز، به بهانه ی خنداندن، بسیاری از حدود پایمال می شود و اساساً به هر بهانه ای نباید مخاطب را خنداند و هر چیزی نیز نباید مستمسک خنده قرار گیرد. اگر معتقدیم مسئله ی قوامیت مرد اتکای اصلی اش بر وظیفه ی نان آوری است و نیز قوامیت یکی از ستون های خانواده ی اسلامی است، پس آیا صرف خنداندن این مجوز را به ما می دهد که چنین