فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه شامل 46 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روزه باطن و باطن روزه :

ماه مبارک رمضان مستقیما به خداوند سبحان استناد دارد. تنها ماهی که نام آن در قرآن کریم آمده است، ماه مبارک رمضان است و خدای سبحان این ماه مبارک را به «نزول قرآن کریم» معرفی کرد: «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن»

معلوم می شود که عظمت ماه مبارک رمضان به نزول قرآن کریم است، نه به روزه گرفتن. قرآن کریم احکام و حکمی دارد که یکی از آن احکام روزه گرفتن است. ماه مبارک رمضان ماه نزول قرآن کریم است. انسان در این ماه میهمان خداوند است و خدای سبحان نیز در این ماه مبارک غذایی به نام «قرآن» برای انسان ها فرستاده است.

از رسول گرامی-صلی الله علیه و آله- چنین نقل شده است: قرآن کریم غذای آماده الهی است. قرآن کریم سفره نیست که هر کسی غذای خود را به همراه آورد و در سفر قرآن بخورد. بلکه غذایی است لذیذ و آماده. خداوند سبحان ما را به خواندن قرآن کریم در این ماه فراخوانده است و با ما در این ماه مبارک سخن می گوید. بزرگان اهل معرفت می گویند گرچه روزه گرفتن دشوار است، لکن لذت شنیدن این ندای خداوند سبحان که می فرماید: «یا ایها الذین آمنوا کتب علیکم الصیام…» خستگی و رنج روزه گرفتن را از انسان می گیرد.

آنان که اهل سیروسلوک الی الله هستند، سال خود را از ماه مبارک رمضان آغاز می کنند. اول سال یک کشاورز، پاییز است که درآمدهای خود را از پاییز حساب می کند. اول سال یک جوان یا نوجوان، ماه فروردین است که لبس نو در برمی کند. لکن اول سال سالکان کوی حق، نظیر مرحوم ابن طاووس و سایر بزرگان، ماه مبارک رمضان است. آن ها از ماه مبارک رمضان تا ماه مبارک رمضان دیگر حساب خود را بررسی می کنند که در چه مرحله و در کدام مقام هستند.

رسول خدا-صلی الله علیه و آله- در آخرین جمع ماه شعبان خطبه ای ایراد فرمود: «یا ایها الناس ان انفسکم مرهونه باعمالکم ففکوها باستغفار کم.» ای مردم شما آزاد نیستید، در قفس هستید و نمی دانید که در قفس به سر می برید. گناهانتان شما را در قفس زندانی کرده است، بکوشید در ماه مبارک رمضان با «استغفار» خود را آزاد کنید. انسان گنهکار بدهکار است و بدهکار باید گرو بسپرد. لکن در اینجا خانه و زمین و مانند آن را گرو قبول نمی کنند؛بلکه «جان» انسان را به گرو می گیرند.

ماه مبارک رمضان برای پی بردن به اسرار عالم فرصت خوبی است. لذا لازم است که حداکثر استفاده را از لحظات این ماه ببریم؛ بکوشیم مواظب گفتار و رفتار خویش باشیم؛ به همان مقدار غذایی که انسان را تأمین کند، بسنده کنیم؛زیرا هیچ کسی با پرخوری به جایی نرسیده است. یکی از موانع اصلی فهمیدن اسرار، «پرخوری» است. چه این که در تغییرات اخلاقی اسلام آمده است که انسان هیچ ظرفی را بدتر از شکم پر نکرده است. اگر انسان ساک یا چمدانی را پر کند، تنها زیپ آن پاره می شود و خطر دیگری نخواهد داشت. اما اگر انسان شکم را پر کرد، راه فهم بسته خواهد شد. از وجود مبارک امیر المؤمنین- علیه السلام-رسیده است که: «لا تجتمع العزیمه و الولیمه». پرخوری و شکم بارگی هرگز با روح عزم سازگار نیست. چه این که با هوشمندی و فطانت نیز هماهنگ نخواهد بود: «لا تجتمع الفطنه و البطنه».

هر عبادتی یک ظاهر و یک باطن دارد که ظاهر آن را احکام واجب و مستحب و باطن آن را اراده و نیت می دانند. قرآن کریم علاوه بر آن که ما را به ظواهر عبادات دعوت کرده است، با «اسرار عبادات »نیز آشنا فرموده است، اما دربار روزه، همان طور که اصل روزه گرفتن و ماه و ساعت شروع و ختم آن و همچنین خصوصیات آن را تبیین کرد، فرمود: «من شهد منکم الشهر فلیصمه» اگر کسی ماه مبارک رمضان را درک کرد، باید روزه بگیرد. در بخش دیگر نیز فرمود: «و اتمو الصیام الی اللیل» یعنی تا شب روزه بگیرید، اما سرّ روزه گرفتن را چنین تبیین فرمود که «…لعلکم تتقون، و لعلکم تفلحون. »

روزه بگیرید تا تقوا پیدا کنید.

از سوی دیگر تقوا را مدار کرامت می داند. هر انسان باتقوا، کریم است و هرکه تقوای او برتر و بیشتر باشد، گرامی تر است: «ان اکرمکم عند الله اتقیکم.» بنابراین، باطن روزه این است که انسان را کریم می کند و کرامت از اوصاف برجست فرشتگان است و این انسان کریم گناه نمی کند زیرا تن دادن به معصیت با کرامت او سازگار نیست. وجود مبارک، رسول گرامی- صلی الله علیه و آله-فرمود: خوشا به حال کسی که به عبادت عشق ورزیده با آن معانقه کند (دست به گردن عبادت باشد ) و او را با تمام وجود لمس کند. خوشا به حال روزه داری که عاشق روزه باشد.

در بعضی روایات آمده است که روزه بگیرید برای آن که طراوت و خرمی و شادابی غیر ماه مبارک رمضان را از دست بدهید. زیرا یک نشاط کاذب است، وقتی انسان روزه گرفت و به آن علاقه پیدا کرد و به آن دل بست، کم کم به باطن روزه پی می برد. باطن روزه انسان را به «لقای حق» می کشاند که خداوند سبحان فرمود: «الصوم لی و انا اجزی به.» چنین تعبیری تنها دربار روزه وارد شده است. انسان در روزه گرفتن ابتدا از درجه ضعیف آن اسرار آغاز می کند؛سپس به درجه عالیه سرّ روزه می رسد که «لقای حق»است.

حکمت های ظاهری روزه

روایات ائمه معصومین-علیه السلام – یک سلسله از حکمت های ظاهری روزه را بیان می کند. «هشام بن حکم»از وجود مبارک امام صادق-سلام الله علیه-می پرسد: چرا روزه گرفتن بر مردم واجب شد؟ حضرت در پاسخ چنین می فرماید: خداوند روزه را واجب کرد تا فقیر و غنی هردو در امساک یکسان باشند. هردو نباید بخورند و بیاشامند، زیرا افراد توانگر، که همیشه سیرند، رنج گرسنگی را تحمل نکرده اند. لذا از طریق روزه گرفتن رنج گرسنگی را تحمل می کنند تا درد گرسنگان را بچشند؛ زیرا کسی که وضع مالی او خوب است و هروقت هرچه بخواهد در اختیار اوست، هرگز گرسنه نیست، بنابراین، درد گرسنگی گرسنگان را احساس نمی کند و با گرفتن روزه درد فقرا را احساس و با آن ها همکاری خواهد کرد. این نازل ترین درج روزه گرفتن است. انسان در غیر ماه مبارک رمضان نیز نباید آنقدر بخورد که همیشه سیر باشد و درد گرسنگی گرسنگان را نچشد، یا بی خبر باشد و نداند که در جهان چه می گذرد. این قدم اول است. خدای سبحان می خواهد از طریق روزه گرفتن، بین هم مردم مساوات برقرار کند که همه از درد گرسنگی و رنج تشنگی با خبر شوند. این حدیث شریف با ما با زبان ما سخن گفته است، نه آن که سرّ عمومی را بیان فرموده باشد. زیرا اگر علت روزه این است پس فقرا که همواره گرسنه اند، چرا روزه بگیرند؟روزه برای این نیست که انسان گرسنه و تشنه شود. اگر کسی چیزی به دست نیاورد و گرسنه و تشنه ماند، رنج گرسنگی را تحمل کرده است. اما این آن روزه ای نخواهد بود که انسان را به تقوا و فلاح و در نتیجه به کرامت، که وصف ممتاز فرشتگان است، می رساند. این عبادت، قدم اول است.

از وجود مبارک امام باقر- سلام الله علیه-رسیده است که دین پنج پایه دارد که یکی از آن ها «روزه گرفتن» است. اکنون این سؤال مطرح می شود که آیا این روزه گرفتن (صوری و ظاهری ) که با خوردن یک قطره آب باطل می شود، پای این است یا آن باطن و سرّ روزه پای دین به شمار می رود؟ همچنین از وجود مبارک، رسول خدا- صلی الله علیه و آله -چنین نقل شده است که: «الصوم جنه من النار»روزه به منزل سپری در مقاب