فایل پاورپوینت کامل سبک مصرف غذا در تعلیم و تربیت اسلامی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سبک مصرف غذا در تعلیم و تربیت اسلامی :

مقدمه

خشنود زیستن در دورانی که تغییرات سریع اجتماعی و فناوری به وقوع می پیوندد کار آسانی نیست. افزایش داروهای آرام بخش، قرص های خواب آور، الکل، جنایت های خشونت بار و توسل روزافزون به مراقبه و انواع شیوه های درمانگری برای دستیابی به تسکین خاطر دلیل این مدعاست (یوسفی، ۱۳۹۱).

تغذیه صحیح و سالم از عوامل مؤثر در سلامت عمومی و پیشرفت اقتصادی جوامع به شمار می رود. کشورهایی که از این دانش شناخت بهتری دارند و آن را به نحو صحیح به کار می برند، از فواید مثبت آن – حفظ بهداشت و سلامت بدن و درنهایت افزایش طول عمر انسان ها- نیز بهره مند می شوند، زیرا بر این حقیقت مسلم واقف اند که تغذیه ی نامطلوب، با کاهش رشد و نمو، افزایش کسالت و بیماریها، کاهش قدرت خلاق جسمی و فکری، بیتفاوتی و نبود دل بستگی همراه است که علاوه بر کاهش نیروی انسانی سالم و تندرست، تعداد افراد سربار جامعه را افزایش می دهد (دل پیشه، ۱۳۷۰).

«تغذیه، علاوه بر تأمین سلامت جسمانی، نقش بسیار مهمی در پیشگیری و مدیریت بسیاری از اختلالات رفتاری، یادگیری و روانی ایفاء می نماید که بر شرایط رشد مدار زندگی کودکان و نوجوانان، رفتار آنان در مدرسه، فرآیند مراحل مختلف تحصیل، و رفتار و روحی بزرگ سالان، در ابعاد گوناگون زندگیشان، از خانه تا محل کار و جامعه اثر می گذارد.

ازجمله مهم ترین وجوه اختلالات رفتار انسانی نیز رفتارهای ضداجتماعی، انحراف و بزهکاری هستند. ارتباط تنگاتنگ تغذیه و عادات غذایی با جنبه های مختلف حالات روانی و رفتار انسان، توجه به کیفیت تغذیه، را به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای مبارزه با رفتارهای ضداجتماعی و جرم مطرح کرده است. مداخلات تغذیه ای در مورد افراد مستعد خشونت و بزهکاری، به ویژه کودکان، ازجمله مؤثرترین راهکارهای این رویکرد، در راستای پیشگیری از بزهکاری و کاهش نرخ آن، به شمار می آید. عدم موفقیت رویکردهای پیشگیرانه سنتی، در کنار تغییرات چشمگیر عادات غذایی جوامع مختلف، در چند ده گذشته و گرایش فزاینده به غذاهای محرک و مضر، نشان دهنده ضرورت و فوریت به کارگیری این مداخلات است» (محسنی، ۱۳۹۳).

بزرگان دین و ائمه ی معصومین علیهم السلام به همان نسبت که به روح توجه داشتند به جسم و بدن نیز عنایت کرده اند؛ زیرا جسم و روح همواره، تکامل بخش یکدیگر و در راستای هماهنگ و تکامل یکدیگرند. سعادت دنیا و آخرت نیز در پرتو همین همسازی و هم آوایی است. وجود نسخ معتبر پزشکی که توسط امامان و حکیمان مسلمان و شیعه نگاشته شده تأییدی بر این گفته است. کتبی مانند طب ارضا و طب الصادق علیها السلام که در پاسخ به نامه ی مأمون خلیفه ی عباسی از طرف امام رضا علیه السلام نگاشته شد؛ و خصوصا هزاران گزاره ی پزشکی از امامان معصوم که کتب اربعه شیعی و نسخ متقدم و نزدیک به عصر معصوم به صورت پراکنده موجود است (دریایی، ۱۳۹۳).

تغذیه صحیح در حفظ و تداوم سلامت روح و جسم انسان اهمیت زیادی دارد؛ یک برنامه غذایی مناسب، مقوی و مغذی علاوه بر تندرستی جسم و تقویت سیستم دفاعی بدن و ایجاد نشاط و شادابی در مبارزه با بیماریها نقش اساسی دارد. هر قدر انسان سالم تر و قوی تر باشد به امراض روحی و روانی کمتری مبتلا می شود؛ چه بسا به همین دلیل و ده ها دلیل ناشناخته دیگر حفظ سلامتی بدن ازنظر اسلام یک امر واجب محسوب می شود و گاهی بعضی از واجبات الهی مثل روزه، وضو و غسل از انسان بیمار ساقط شده و یا با تخفیف انجام می گیرد. امروزه به اثبات رسیده که سجایای اخلاقی و صفات پسندیده با تغذیه صحیح قابل رشد و تقویت اند (خدائی، ۱۳۸۷).

خداوند مهربان در آیه در قرآن کریم می فرمایند: «فلینظر الانسان علی طعامه»؛ انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد (عبس، ۲۴). روشن است که منظور از «نگاه کردن» تماشای ظاهری نیست، بلکه نگاه به معنی دقت و اندیشه در ساختمان این مواد غذایی، و اجزاء حیات بخش آن، و تأثیرات شگرفی که در وجود انسان دارد، و سپس اندیشه در خالق آن ها است؛ و اینکه بعضی احتمال داده اند مراد نگاه ظاهری است، نگاهی که باعث تحریک غده های بزاقی دهان، میشود، درنتیجه کمک به هضم غذا میکند، بعضی نیز معتقدند که منظور از نگاه کردن به مواد غذایی این است که انسان هنگامی که بر سر سفره مینشیند دقیقا بنگرد که آن ها را از چه راهی تهیه کرده؟ حلال یا حرام؟ مشروع یا نامشروع؟ و به این ترتیب جنبه های اخلاقی و تشریعی را موردتوجه قرار دهد (مکارم شیرازی، ۱۳۷۶).

در آیه ۵۱ سوره مؤمنون می خوانیم: «یا ایها الرسل کلوا من الطیبات و اعملوا صالحا…

ای پیامبران! از غذاهای پاکیزه بخورید و عمل صالح انجام دهید.»، ذکر این دو (خوردن غذاهای پاک و انجام عمل صالح) پشت سر یکدیگر دلیل بر وجود یک نوع ارتباط بین این دو است؛ و اشاره به این است که غذاهای مختلف آثار اخلاقی متفاوتی دارد. غذای حلال و پاک، روح را پاک می کند و سرچشمه ی عمل صالح می شود؛ و غذاهای حرام و ناپاک، روح و جان را تیره و سبب اعمال ناصالح می گردد (مکارم شیرازی، ۱۳۷۶).

در روایات زیادی که در کتاب کافی باب «اطعمه و اشربه» آمده است، رابطه ای میان بسیاری از غذاها و اخلاق خوب و بد، بیان گردیده، به عنوان نمونه؛ در حدیثی از امام صادق علیه السلام میخوانیم: که از کلام پیامبر اکرم صلی الله علیه آله و سلم چنین نقل میکند: «من سره ان یقل غیظه فلیاکل لحم الدراج»؛ کسی که دوست دارد خشم او کم شود گوشت دراج را بخورد. (کلینی، ۱۳۶۹)، از این تعبیر به خوبی استفاده میشود که رابطه ای میان تغذیه و خشم و بردباری وجود دارد.

در روایات متعددی که در کافی درباره ی انگور آمده است رابطه ی میان خوردن انگور و برطرف شدن غم و اندوه دیده می شود؛ ازجمله، در حدیثی از امام صادق علیه السلام می خوانیم: «شکی نبی من الانبیاء الی الله عزوجل الغم فامره الله عزوجل باکل العنب؛ یکی از پیامبران الهی از غم و اندوه (و افسردگی) به پیشگاه خداوند متعال شکایت می کند و خداوند متعال به او دستور داد که انگور بخورد.» (کلینی، ۱۳۶۹).

بنابراین شناخت و پژوهش درزمینه نقش تغذیه و غذاهای مختلف در به وجود آوردن رفتارهای انسانی میتواند گام بسیار مهمی در سلامتی جسم و اندیشه باشد.

توجهی جامع به گزاره های اسلام در موضوع تغذیه نشانگر این مطلب است که اسلام پس از بیان اهمیت و نقش تغذیه در حالات روانی و خلقیات آدمیان در مقام عمل به بیان سبک و برنامه مشخصی برای رسیدن به این امر مهم پرداخته است. به نحویکه دارای ساختار و نظامی جالب توجه است که خروجی آن سبک مصرف غذایی است.

در این پژوهش سعی شده است که با ارائه یک دسته بندی جدید در سبک مصرف غذا در اسلام نشان داده شود که نگاه اسلام به غذا یک نگاه یک بعدی نیست، بلکه جایگاه بسیار والایی برای غذا قائل است و فقط غذایی که دردهانمان میگذاریم مهم نیست ؛ بلکه نگاه و بینش ما به غذایی که میخوریم چگونه است؟ از کجا آمده؟ چه باید بخوریم؟ در چه زمان و حالتی باید بخوریم؟ چگونه باید خورده شود؟ چه مقدار بخوریم؟ بعد از خوردن غذا چه باید کرد؟ نیز مهم است. نگاه اسلام به غذا بستر را مهیا میسازد که سایر اصول تربیتی بر اساس آن چیده شود.

هدف اصلی ما در این پژوهش تبیین و معرفی فایل پاورپوینت کامل سبک مصرف غذا در تعلیم و تربیت اسلامی، است؛ که به صورت جزئی به تبیین مؤلفه های سبک تغذیه ای اسلام یعنی الگوی شناختی در تغذیه، الگوی اخلاقی در تغذیه، الگوی رفتاری-آدابی در هنگام مصرف تغذیه، الگوی عملیاتی-آثاری در تغذیه است؛ و انتظار می رود بتوانیم در پایان این پژوهش به این پرسش که سبک مصرف غذا در اسلام چگونه است؟ پاسخ دهیم.

روش پژوهش

این پژوهش در زمره پژوهش های بنیادی است. به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش پژوهش به صورت توصیفی و تحلیلی است. این پژوهش به روش کتابخآن های است. جامعه موردپژوهش ما کلیه آیات و روایات معصومین که به موضوع تغذیه پرداخته اند. کتاب ها، مقالات، پایان نامه های مربوط به تغذیه در اسلام، شناسایی و جمع آوری شده و موردمطالعه قرار گرفته است و همچنین با استفاده از امکانات رایآن های مطالب از کتابخانه های دیجیتالی و مقالات علمی در نشریات دیجیتالی و صفحات وب جمع آوری شده است و همچنین با استفاده از امکانات لوح فشرده برای جستجو مطالب، موضوعات مورد کاوش قرار گرفته است و با استفاده از روش های نوین فیش برداری متنی از روی سند، مطالب استخراج شده است.

در این پژوهش فایل پاورپوینت کامل سبک مصرف غذا در تعلیم و تربیت اسلامی به وسیله آیات و روایات مربوطه به موضوع در تفاسیر و کتب حدیثی موردبررسی قرار می دهیم. به طور خلاصه ابزار مورداستفاده در این پژوهش به شرح زیر است:

* استفاده از تفاسیر و ترجمه های قرآنی نوشته شده و گفته های اندیشمندان اسلامی که با موضوع پژوهش در ارتباط است.

* استفاده از کلیه منابع حدیثی و ترجمه های آن ها و نوشته ها و گفته های مفسرین که با موضوع پژوهش در ارتباط هستند.

* استفاده از کتب پزشکی و مقالات و نوشته های مختلف در همین زمینه

* استفاده از نرم افزار کتابخانه قائمیه که شامل کتاب های جامعی در این خصوص است.

* استفاده از کتابخانه های دیجیتالی و نمایه نشریات کشور.

اطلاعات در روش کتابخانه ای به روش فیش برداری گردآوری می شوند. فیش ابزاری است که پژوهشگر بخشی از یک متن موردمطالعه را که در رابطه با موضوع پژوهش خود می یابد، روی آن ثبت می کند (حافظ نیا، ۱۳۷۷).

از طریق کامپیوتر متن موردنظر را، جستجو کرده و نشانه گذاری[۱] می کند و در صورت نیاز، مطالب موردنظر خود را هم اضافه کرده. متن موردنظر ممکن است: ۱- عین مطلب به طور نقل قول مستقیم باشد.۲ – برداشت پژوهشگر از موضوع باشد. ۳- به صورت نقل قول غیرمستقیم باشد. ۴- ترجمه از متن به زبان دیگری باشد.

پس از جمع آوری مطالب و نشانه گذاری آن ها و اضافه کردن مطالب، اطلاعات را دسته بندی کرده و هرکدام از اطلاعات را با توجه به شرایط و اقتضای محتوایی در دسته بندی مشخص جای می دهیم؛ تا اینکه پژوهش موردنظر به اثبات فرضیه و پاسخ سؤال اصلی خود برسد.

از طریق استدلال قیاسی و استقرایی، نشانه یابی، تجرید، تشخیص تفاوت و تمایز، مقایسه که جملگی به کمک تفکر و تعقل و منطق صورت می پذیرد، داده های گردآوری شده را ارزیابی و تجزیه وتحلیل کرده و نتیجه گیری کند (حافظ نیا، ۱۳۷۷).

ازآنجاییکه این پژوهش فاقد جنبه های آماری بوده و متکی به اسناد و مدارک و شهود و ادراک و تحلیل عقلانی است لذا باید از روش های مناسب کیفی استفاده کرد. به این صورت که پژوهشگر با استفاده از عقل و منطق و غور و اندیشه باید اسناد و مدارک را موردبررسی و تجزیه وتحلیل قرار داده، حقیقت و واقعیت را کشف و درباره فرضیه ها اظهارنظر نماید.

یافته های پژوهش

از نگاه قرآن سلامت تغذیه از جایگاه بالایی برخوردار است و برای نیل به آن ضرورت دارد تا از گذرگاه معنوی و جهان بینی توحیدی عبور شود. اگر انسان ها با الهام گیری از دستورات حیات بخش قرآن به کنترل و مدیریت غذایی بپردازند و به جنبه های اعتدال در تغذیه، ارتزاق از روزی های حلال و خوردن طیبات و افراط نکردن در آن و پرهیز از خوردنی های حرام و غیرمجاز و توصیه های دیگر ازاین دست توجه کنند و هدف از زیستن سالم و مطلوب در این دنیا را بشناسد و این را اعتقاد داشته باشند که همه چیز به خواست و اراده خداوند در اختیار انسان ها قرار گرفته، به طور یقین به زندگی سالمی خواهند رسید. رعایت دستورات بهداشتی در خوردن و آشامیدن مهم ترین گام برای نیل به این هدف به شمار می رود کنترل غذایی و اینکه انسان بداند که چه باید بخورد و چه نباید بخورد و اینکه اگر جایز به خوردن باشد، چه میزان و چگونه باید خورده شود، بی تردید رعایت این گونه آداب غذایی، موجب پیشگیری از ابتلا شدن به انواع بیماری های جسمی و به دنبال آن آلام روحی می شود. انسان ها باید در مسیر تلاش برای کسب شناخت و آگاهی لازم در امر مدیریت تغذیه سالم و رسیدن به تندرستی و زندگی سالم قرار گیرند که هرگونه غفلت از آن موجب هلاکت آن ها خواهد بود (غفاری، ۱۳۹۳).

توجهی دقیق و جامع به گزاره های اسلام در موضوع تغذیه نشانگر این مطلب است که اسلام پس از بیان اهمیت و نقش تغذیه در روح و خلقیات آدمیان در مقام عمل به بیان سبک و برنامه مشخصی برای رسیدن به این امر مهم پرداخته است. به بیان دیگر مطالب و گزاره های اسلام در حوزه ی تغذیه صرفا توصیه هایی پراکنده نیستند بلکه دارای ساختار و نظامی جالب توجه است که خروجی آن برنامه و سبک غذایی مناسب و جامعی است.

مؤلفه های برنامه و سبک مصرف تغذیه در اسلام. پس از تبیین اهمیت و نقش تغذیه در تعلیم و تربیت آدمی، با نگاهی به روایات و آیات مبارک حکایت گر این نکته ی مهم است که در موضوع تغذیه بخشی از آیات و روایات نگاهی شناختی و معرفتی به این امر دارند. برخی دیگر از منظر نوع رفتارهای تغذیه ای آورده شده است. یا برخی از این آیات و روایات به آثار غذاها و دستورات مصرف آن ها اشاره کرده است و حتی در برخی موارد درباره دستورات اخلاقی که توجه به آن ها می تواند بسیار در تربیت انسان ها مؤثر باشد اشاره شده است، که با جمع بندی این موارد سعی شده است دسته بندی در سبک مصرف غذا در اسلام ارائه گردد. درواقع این گونه می توان گفت که از منظر اسلام سبک مصرف غذا در چند الگو قابل ارائه است:

الگوی شناختی در تغذیه. در الگوی شناختی، هدف دانستن و فهمیدن است و بیانگر این مفهوم است که در تعلیم و تربیت اسلامی یک مسلمان در مواجهه با موضوع تغذیه و نعمت آن، قبل از هر چیز باید یک مسائلی را بداند و نگاهش را به غذا و روزی مادی این گونه کند.

مثلا باید بداند و بشناسد مالک و روزی دهنده ی این غذا را (ذاریات، ۵۸) و بداند این غذا نعمتی است از جانب مالک و خالقش (هود، ۶) و اینکه کم و کیف آن هم تضمین شده است (ابن ابی الحدید، ۱۳۸۵ ق).

اگر انسان واقعا خداوند متعال را رازق بداند برای کمی یا زیادی رزق حسرت نمیخورد، چراکه این خداوند است که رزق او را تعیین میفرماید و به او عطا میکند؛ قرآن کریم در سوره الذاریات درباره رازق بودن خداوند متعال میفرماید: «إن الله هو الرزاق ذو القوه المتین» خداوند روزی دهنده و صاحب قوت و قدرت است. (ذاریات، ۵۸) هرکسی در پی رزق و روزی است، برای تهیه غذا تلاش می کند، باید بداند که رزق و روزی مقسوم است و نباید برای آن حرص بزند و خویش را تباه کند. از ثمرات ترک کردن حرص، زیادشدن روزی است چنانچه حضرت علی علیه السلام در این زمینه میفرمایند: «ترک الحرص یزید فی الرزق»؛ ترک کردن حرص، رزق را زیاد میکند (ابن بابویه، ۱۳۸۲). امام حسین علیه السلام در حتمی بودن روزی و رسیدن آن به انسان را در هر شرایطی بیان می کنند و اینکه حرص در زیادشدن آن اثری ندارد: لیست العفه بمانعه رزقا و لا الحرص بجالب فضلا و إن الرزق مقسوم و الأجل محتوم و استعمال الحرص طالب المأثم ؛ نه خودداری از حرام و ناپسند، مانع روزی می شود و نه حرص روزی بیشتر می آورد، که روزی تقسیم شده و اجل حتمی است و حرص به سوی گناه می کشد (دیلمی، ۱۳۶۶).

از عواملی که می تواند در تمامی امور دنیوی و اخروی ما اثرگذار باشد مسئله حق الناس است پس باید بدانیم اموالی که از دیگران رضایت در آن نیست نباید مورداستفاده قرار گیرد تا جایی اجازه تصرف در مال دیگری بر اساس روایات به هیچ فردی داده نشده است، حضرت مهدی ارواحنا فداه می فرمایند: لایحل لأحد أن یتصرف فی مال غیره الا باذنه؛ کسی حق ندارد در مال دیگری بدون اجازه او دخل و تصرف نماید (مجلسی، ۱۳۶۴). امام جعفر صادق علیه السلام تصویر حق الناس در قیامت را این چنین ارائه می کنند: من اکل من مال اخیه ظلما و لم یرده الیه اکل جذوه من النار یوم القیامه؛ کسی که از مال برادر دینی خود به ناحق بخورد و آن را به صاحبش برنگرداند خوراک او در روز قیامت شعله های آتش خواهد بود (حر عاملی، ۱۳۷۴).

یکی از مهم ترین عواملی که می تواند اثرات بسیار زیادی بر روح و تربیت ما داشته باشد، مسئله لقمه حلال و حرام است و در این مسیر باید کوشش خود را بکند که کسب حلال داشته باشد و جز از اموال حلال نخورد (طبرسی، ۱۳۷۰) و بداند که تغذیه را حلال و حرامی است معین شده از جانب خالق (مجلسی، ۱۳۶۴). اثر لقمه حلال حتی بر تربیت فرزندان در رحم مادران نیز اثر می گذارد. رسول الله صلی الله علیه آله می فرمایند: فرزندانتان را در رحم مادرانشان تربیت کنید. عرض شد این چطور ممکن است یا رسول الله؟ فرمودند: با خوراندن غذای حلال به مادرانشان (قمی نژاد، ۱۳۸۰). همان طور که لقمه حلال اثرات مشخص و خوبی دارد لقمه حرام نیز اثرات سوء و بدی را برای انسان دارد به طوری که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: من أکل لقمه حرام لم تقبل له صلاه أربعین لیله؛ نماز کسی که لقمه اش حرام است تا چهل روز از ارزش چندانی برخوردار نیست و لم تستجب له دعوه أربعین صباحا و تا چهل روز دعای او مستجاب نمی گردد و کل لحم ینبته الحرام فالنار أولی به و هر مقدار از بدن که پرورش یافته لقمه حرام باشد سزاوار آتش و سوختن است (مجلسی، ۱۳۶۴). حرام خواری و قساوت قلب ارتباطی تنگاتنگ با هم دارند که اگر کسی حرام خورد قلبش سخت شده و در برابر حق، نرمش نخواهد داشت و این همان سخنی است که امام حسین علیه السلام در روز عاشورا به سپاه کوفه فرمود. آن حضرت وقتی دید که کلام حقش در دل سخت تر از سنگ کوفیان اثر نمی کند علت را این سخت دلی و عدم کرنش در برابر حق را لقمه های حرامی برشمرد که شکم های کوفیان از آن پر شده بود: فقد ملئت بطونکم من الحرام و طبع علی قلوبکم… ویلکم ما علیکم أن تنصتوا إلی فتسمعوا قولی؛ شکم هایتان از حرام پر شده و بر قلبهایتان مهر خورده است… چرا ساکت نمی شوید تا حرفم را بشنوید؟ (مجلسی، ۱۳۶۴).

خداوند متعال به بندگان دستور میدهد که شکر نعمت ها را به جای آورند و از طرف دیگر از بندگان شکور، تعریف و تمجید کرده بندگان غیر شکور را مورد سرزنش قرار میدهد، شکر را موجب زیادشدن نعمت و کفران را موجب حرمان نعمت میداند (مجلسی، ۱۳۶۴). وظیفه هر بنده قدردان و شاکر این است که شکر نعمت های آفریدگار خود را به جای آورده و هنگام خوردن روزی، سپاس گزار او باشد. هرگاه خدا نعمتی به بنده اش عطا کند، خرد باشد یا کلان، و به پاس آن بگوید «الحمدلله» شکر آن نعمت را به جا آورده است.

(مجلسی، ۱۳۶۴) از اثرات شکر نعمت های الهی راضی شدن خدا از بنده اش است ؛ إن الله لیرضی عن العبد أن یأکل أکله أو یشرب شربه فیحمده علیها؛ خداوند از بنده ای که پس از خوردن لقمه ای غذا و یا آشامیدن جرعه ای او را سپاس می گوید، خشنود می گردد (ورام، ۶۰۵ ق).

فطرت انسانی گرایش به خوردن پاکها دارد اما ممکن است انسان با مسائلی مواجه شود که لازم است بداند که چه غذایی حلال و طیب و مناسب برای خوردن است (اعراف، ۱۵۷).

آیات مربوط به غذا معمولا با دو قید «حلال» و «طیب» همراه است. «حلال» چیزی است که ممنوعیتی نداشته باشد و «طیب» به چیزهای پاکیزه گفته می شود که موافق طبع سالم انسانی است، نقطه مقابل «خبیث» که طبع آدمی از آن تنفر دارد. (مکارم شیرازی، ۱۳۷۶) اما رجوع می کنیم به آیات قرآن تا این مسئله را در آیات قرآن بررسی نماییم: «یا أیها الناس کلوا مما فی الأرض حلالا طیبا ولا تتبعوا خطوات الشیطان إنه لکم عدو مبین»؛ ای مردم! از آنچه در زمین، حلال و پاکیزه است بخورید و از گام های (وسوسه انگیز) شیطان، پیروی نکنید.

به راستی که او دشمن آشکار شماست (بقره، ۱۶۸). این آیه دلیل بر این است که اصل اولی در همه غذاهایی که در روی زمین وجود دارد حلیت است، و غذاهای حرام جنبه استثنائی دارد، بنابراین حرام بودن چیزی دلیل می خواهد، نه حلال بودن آن و ازآنجاییکه قوانین تشریعی باید با قوانین تکوینی هماهنگ باشد، طبع آفرینش نیز این چنین اقتضا می کند. به عبارت روشن تر آنچه خدا آفریده حتما فایده ای داشته و برای استفاده بندگان بوده است ؛ بنابراین معنی ندارد که اصل اولی تحریم باشد. درنتیجه هر غذایی که ممنوعیت آن با دلیل صحیح ثابت نشده، مادام که منشأ فساد و زیان و ضرری برای فرد و اجتماع نباشد طبق آیه شریفه فوق حلال است (مکارم شیرازی، ۱۳۷۶).

الگوی اخلاقی در تغذیه. بیانگر این مفهوم است که در باید در ورای مصرف غذا به چه عواملی که بر روی اخلاق ما تأثیرگذار است، توجه نماییم. درواقع پس از شناخت کلیاتی در حوزه غذا باید یک سری امور را در برخورد با غذا بر خود لازم بدانیم و به اجرا ببندیم تا اثرات طبعی آن ها را بر خود مشاهده نماییم. مثلا اینکه اسراف و تبذیر چه اثراتی بر رزق و غذای ما دارد و توجه اسلام به گرسنگی و پرهیز و مخالفت با پرخوری بدانیم.

تبذیر آن است که ما