بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سختی حسابرسى منصب‏ داران در قیامت‏ :

در روایات آمده است که خداوند در روز قیامت هفتاد گناه از جاهل می آمرزد قبل از آن که یک گناه از عالم آمرزیده شود. به قول باباطاهر، مردم عوام با یک حساب وکتاب مختصر و با یک شفاعت رستگار می شوند:

خداوندا به حق هشت و چارت اگر گویند شتر دیدی؟ ندیدی

مردم عادی در بهشت از نعمت های پروردگار استفاده می کنند اما حساب خواص این نیست، خواص در صورت رستگاری جایشان اگر عندالله نباشد لااقل بهشت رضوان و بهشت عدن است، جای او نزد پیغمبر اکرم (ص) است:

«وَ مَنْ یطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِک مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیهِمْ مِنَ النَّبِیینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولئِک رَفِیقاً»[۱]

و کسانی که از خدا و پیامبر اطاعت کنند، در زمره کسانی خواهند بود که خدا ایشان را گرامی داشته [عنی ] با پیامبران و راستان و شهیدان و شایستگان اند و آنان چه نیکو همدمانند.

«إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ، فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِیک مُقْتَدِرٍ»[۲] در حقیقت، مردم پرهیزگار در میان باغ ها و نهرها در قرارگاه صدق نزد پادشاهی توانا هستند.

آنان که تقوا در دلشان رسوخ کرده و مهذب شده اند بهشت برایشان کوچک و جایگاه آنان نزد خداوند است. این مقام عنداللهی را من و شما و بزرگتر از ما نمی تواند درک کند مگر اینکه خود به آن مقام برسد:

«فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِی لَهُمْ مِنْ قُرَّهِ أَعْینٍ جَزاءً بِما کانُوا یعْمَلُونَ»[۳] هیچ کس نمی داند چه چیز از آن چه روشنی بخش دیدگان است به پاداش آن چه انجام می دادند برای آنان پنهان شده است.

استاد بزرگوار ما، رهبر عظیم الشان انقلاب (ره) بارها در جلسه های خصوصی این شعر را می خواندند.

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار

چه کنم چیز دگر یاد نداد استادم

* حساب خواص از حساب عوام جداست

این شعر درواقع ترجمه روایتی است که مرحوم دیلمی در ارشاد نقل کرده و روایت این است که:

به پیامبر اکرم (ص) خطاب شد: گروهی هستند که بهشت برایشان کوچک است و آنان پیش من خواهند بود، لذت آنان صحبت کردن با من است. در هر نظری به آنان سعه وجودی می دهم، پرده هایی از جلوی چشم اینان بر می دارم

و…از طرف خداوند به آنان خطاب می شود که ای بندگان من! بگذارید بهشتی ها در نعمت های خود (حورالعین ها، قصرها، و بالاخره آن نعمت های عالی بهشت) متنعم باشند، نعمت و لذت شما مکالمه کردن با من است.

در روایات آمده است: وقتی این گروه (خواص) وارد بهشت می شوند تا هفتصد سال در عالم ملکوت منغمر می شوند (البته هفتصد سال از سالهای آخرت) تا این که حورالعین ها نزد خدا شکایت می کنند که خدایا! ما مال او هستیم و او هیچ اعتنایی به ما نمی کند. حورالعینی که اگر یک بار آن ها در دنیا ظاهر شود تمام زن و مرد از عشقش می میرند. دیگر کره زمین احتیاج به خورشید پیدا نمی کند! به حورالعین ها خطاب می شود: این بنده من منغمر در عالم وحدت است، او عاشق من است، نظر به من و رحمت من نمی گذارد که او به چیز دیگری توجه کند، بر لوح دلش نیست چیزی جز الله.

بدیهی است که این همه مقام و نعمت را به آسانی به دست نیاورده، ریاضت ها و سختی ها کشیده است. شب زنده داری ها و جهادها کرده است، در امتحان های سخت شرکت کرده واز عهده آن موفق و پیروز بیرون برآمده است. در هنگام حساب بر او سخت گیری ها شده است، مثل عوام مردم نبوده است که با ارفاق قبول شود و با شفاعت از آتش نجات پیدا کرده باشد. حساب خواص از حساب عوام جداست.

در همین جا باید گفت که هر چه مقام ومنصب بالاتر باشد، حساب رسی ها هم سخت تر و مشکل تر است؛ یعنی حساب مسئولان از حساب یک کارمند معمولی جداست، و همچنین حساب یک کارمند با حساب نظافت چی و آبدارچی اداره یا موسسه و. . تفاوت بسیار دارد.

مقام حضرت آدم بسیار بالا است تا جایی که مظهر اسماء و صفات حق است.

«وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ کلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَی الْمَلائِکهِ»[۴] و خدا همه نام ها را به آدم آموخت، سپس آن ها را بر فرشتگان عرضه نمود.

همین آدم ابوالبشر- اولین پیامبر خدا در روی زمین- با این مقام بلندش به خاطر یک ترک اولی به اندازه ای سقوط کرد که با آن همه مقام توبیخ شد و درجه اش از او گرفته شد و رانده در گاه خدا شد «وعصی آدم ربه فغوی»[۵] وخطاب رسید: «اهبطوا» شما تعجب نکنید وقتی که در روایت می خوانید آدم دویست سال گریه کرد تا سرانجام توبه اش پذیرفته شد.

آدمی که جایش بهشت بود وملائک بر او سجده می کردند، چرا با یک ترک اولی از بهشت رانده شد؟ برای این که آدم از خواص است و از او توقع و انتظار چنین غفلتی نبود، حساب او با دیگران جداست. هر چه مقام های مادی و معنوی بالاتر باشد مسئولیت بیشتری بر عهده انسان است. لذا نباید غفلت کردو مواظب لحظه ها هم بود، چرا که عمر کم است ومسیر طولانی و آنان که این نکته را فهمیده اند اگر لحظه ای در کارهایشان فتوری رخ دهد همه وجودشان به گریه و ضبح