فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 37 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهادت ائمه در قرآن :

۱. آیه شاهد (سوره هود)

آیه اوّل در سوره مبارکه هود است:

«أَ فَمَن کانَ عَلی بَینَه مِّن رَّبِّهِ وَ یتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَ مِن قَبْلِهِ کتَابُ مُوسی إِمَامًا وَ رَحْمَه»[۱]

آیا کسی که از جانب پروردگارش بر حجّتی روشن است و شاهدی از او،[۲] پیرو آن است، و پیش از وی [نیز] کتاب موسی راهبر و مایه رحمت بوده است، [دروغ می بافد]؟

بنا بر آن چه مورد اتّفاق میان شیعه و مشهور میان اهل سنّت است، خداوند متعال می فرماید: آیا پیامبری که مانند قرآن و علی(ع)، شاهد نبوّت اویند و دلیل دیگر این که کتاب های آسمانی قبل از او نیز بر نبوّت او گواهی داده اند، آیا با وجود این همه دلیل، باز هم در نبوّت او شک دارید؟

آن گونه که ملاحظه می کنید، در این آیه شریفه، وجود مقدّس امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع) به عنوان شاهدی بر حقّانیت پیامبر اکرم(ص) معرّفی شده است.

اگر کسی علی را بشناسد، همین که او به اسلام گرویده است، کافی است تا به حقّانیت اسلام پی ببرد؛ چنان چه اگر کسی قرآن شناس باشد، از قرآن پی به حقّانیت اسلام می برد.[۳]

۲. آیه شاهد (سوره رعد)

مضمون همین آیه به بیان دیگر در آیه آخر سوره مبارکه رعد هم تکرار شده است:

«وَ یقُولُ الَّذِینَ کفَرُواْ لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ کفَی بِاللَّهِ شَهِیدًا بَینی وَ بَینَکمْ وَ مَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْکتَاب»[۴]

و کسانی که کافر شدند، می گویند: «تو فرستاده نیستی.» بگو: «کافی است خدا و آن کس که نزد او علم کتاب است، میان من و شما گواه باشد.»

در آیه قبل، قرآن به عنوان شاهد و دلیل اوّل ذکر شده بود، در این آیه ابتدا خداوندمتعال به عنوان شاهد معرّفی شده که از این نظر چندان تفاوتی نمی کند؛ چون شاهد بودن قرآن هم به این دلیل است که کلام خداست.

تفاوت دیگر این آیه و آیه قبل در مورد شاهد دوّم است. در آیه قبل فقط از لفظ «شاهد» استفاده شده بود: وَ یتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ، امّا در این آیه علاوه بر آن، به «صاحب علم الکتاب بودن» او هم اشاره شده است.

تمامی علمای شیعه اتّفاق نظر دارند و میان اهل سنّت هم مشهور این است که مراد از مَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْکتَاب وجود مقدّس امیرمؤمنان علی(ع) است.[۵]

و این فضیلت بسیار بالایی برای آن حضرت است؛ چون از نظر ادبی، «علم» مصدر است که به «الکتاب» اضافه شده است، و در زبان عربی، مصدر مضاف دلالت بر استغراق و شمول دارد؛ یعنی علم همه قرآن نزد علی(ع) است. قرآنی که نسخه مکتوب عالم وجود است، قرآنی که تِبْیاناً لِکلِّ شَی ء[۶] است یا وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ إِلَّا فی کتابٍ مُبین؛[۷] هیچ چیز پیدا نمی شود مگر این که در قرآن است، علی(ع) عالم به علم تمامی چنین کتابی است.

در داستان حضرت سلیمان(ع)، بعد از آن که هُدهُد به او خبر داد که در یمن، قومی را دیده ام که زنی بر آنان سلطنت می کند و همگی خورشید پرست هستند، حضرت سلیمان(ع) نامه ای به او نوشت و او را دعوت به خدا پرستی کرد. آن زن در پاسخ با تلطّف و مهربانی، هدیه ای برای او فرستاد، مبنی بر این که کاری به کار ما نداشته باش؛ تو در منطقه خود حکومت کن، من هم در منطقه خودم.

وقتی هدیه آن زن رسید، حضرت سلیمان(ع) خشمگین شد و از اطرافیان خود خواست که تخت آن زن را به آن جا بیاورند. یکی از جنّیان که در خدمت او بود، گفت: قبل از آن که از جایت برخیزی، من آن تخت را می آورم، امّا آصف بن برخیا گفت: من به یک چشم به هم زدن آن را می آورم. شاهد بحث همین جاست که قرآن در معرّفی این شخص می فرماید:

«قالَ الَّذی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکتابِ أَنَا آتیک بِهِ قَبْلَ أَنْ یرْتَدَّ إِلَیک طَرْفُک»[۸]

یعنی آن شخص بخشی از علم کتاب را داشت و توانست چنین کاری بکند. به فرمایش امام صادق(ع)، او به اندازه قطره آبی در برابر دریا، از علم کتاب بهره مند بود.[۹] حال چنین شخصی را با امیرالمؤمنین(ع) مقایسه کنید که طبق آیه مورد بحث تمامی علم کتاب را در اختیار دارد. وقتی آن شخص با دانستنِ بخشی از کتاب، توانست تخت بالقیس را به یک چشم به هم زدن بیاورد، معلوم است که امیرالمؤمنین(ع) با علم به تمام کتاب، می تواند دلیل و شاهد برای حقّانیت اسلام و پیامبر(ص) باشد؛ به عبارت واضح تر، پیامبراسلام(ص) حق است؛ چون کسی که علم تمامی قرآن و کتاب نزد اوست، شهادت می دهد که او حقّ است.

اگر خود امیرالمؤمنین(ع) روی منبر می فرمودند:

«سلونی قبل أن تفقدونی »، خداوند متعال هم در مورد او می فرماید: علی آن کسی است که تمام علم قرآن نزد اوست و چنین کسی که تمامی علم قرآن نزد اوست، بر حقّانیت اسلام گواهی می دهد.

نکته دیگری که در این دو آیه به چشم می خورد، تقارن علی(ع) و قرآن است؛ همان چیزی که پیامبر اکرم(ص) بارها در روایت ثقلین- که إن شاء الله بعداً به بحث از آن خواهیم پرداخت- در مواقع حسّاس و فرصت های مختلف نسبت به آن تذکر دادند:

«إِنِّی تَارِک فِیکمُ الثَّقَلَینِ مَا إِنْ تَمَسَّکتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا کتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیتِی فَإِنَّهُمَا لَنْ یفْتَرِقَا حَتَّی یرِدَا عَلَی الْحَوْض»[۱۰]

ای مردم، من دو چیز گران بها در میان شما می گذارم. تا زمانی که پیرو این دو باشید، اهل هدایت هستید: یکی کتاب خدا و دوّم عترت من و این دو از هم جدا نمی شوند تا آن که روز قیامت به من ملحق شوند.

یعنی قرآن منهای عترت ضلالت است، هم چنان که عترت منهای قرآن هم ضلالت است.

نکته دیگر این که لفظ «شهادت» در چند جا ازقرآن کریم به امیرالمؤمنین(ع) اطلاق شده است که در موارد مختلف، معانی مختلفی دارد.

معنای اوّل همین است که در این دو آیه عرض کردم؛ یعنی «دلیل». پیامبر(ص) اگر ادّعا می کند که پیامبر است، دلیلش این است که علی(ع) به او ایمان آورده است.