فایل پاورپوینت کامل عرفات، خلوت با خویش

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عرفات، خلوت با خویش :

از عصر روز هشتم ذی حجّه، حرکت به سوی عرفات آغاز می شود. بعضی هم صبحدم روز نهم حرکت می کنند تا پیش از ظهر در آنجا باشند و وقوف به عرفات را درک کنند.

گام نهادن در عرفات، انسان را وارد دنیای جدیدی می کند، سرشار از معنویت و خاطره. ستون سفید رنگی که بالای جبل الرّحمه دیده می شود، نشانی از این کوه مقدسّ است که سیدالشهدا(علیه السلام) روزی در دامنه آن کوه رحمت و مغفرت، دعای عرفه می خواند و می گریست. گام زدن در صحرای عرفات، زائر را بی اختیار به یاد مولایش حضرت مهدی(علیه السلام)می اندازد و چشم می دوزد تا بلکه از آن یوسف زهرا نشانی بیابد.

آنچه به عنوان عمل واجب در این صحرا لازم است، صِرف وقوف و درنگ است و اگر با عبادت و دعا بگذرد، چه بهتر. مسجد بزرگ نَمِره به وسعت ۱۴۰۰ متر مربع در یک سمت عرفات، دهها هزار حاجی را در خود جای می دهد. بالای جبل الرحمه، غلغه جمعیت است. عدّه ای به تضرّع و دعا مشغول می شوند، عده ای هم به تماشا و گرفتن عکس یادگاری. به نقلی، آدم و حوّا در همین عرفات، یکدیگر را شناختند، یا به خطای خویش اعتراف کردند.

در ایام حج، در همین صحرای عرفانی، مراسم برائت از مشرکین اجرا می شود. به هرحال، وقوف در عرفات، فرصتی برای پرداختن به خدا و خلوت با خویش و طلب رحمت از خداست. خواندن دعای عرفه نیز، یکی از برنامه های این عصرِ دل انگیز و عرفانی است.

امّا نگاهی به مضامین این دعای عزیز و عمیق:

گرچه دریا را نمی توان در انگشتانه گنجاند و مضامین بلند و عمیق دعای امام حسین(علیه السلام) در عرفه را هم نمی توان در چند سطر، تبیین کرد، لیکن آشنایی اجمالی با آن مفاهیم ژرف و عارفانه، برای دعا کننده مفید است.

روز عرفه، روز رحمت عام الهی است. سرزمین عرفات هم، جلوه گاه مغفرت و آمرزش پروردگار است. حسین بن علی(علیه السلام)هم، این دعای شریف را در پای جبل الرحمه، در همین صحرای رحمت خیز خوانده است. مهمانان خانه خدا هم، با وقوف در عرفات، خود را در معرض تابش مغفرت و بارش رحمت الهی قرار می دهند.

دلهایی که می لرزد، چشمهایی که می گرید، بغضهایی که می ترکد، دستهای پرنیازی که به آستان خدا بلند می شود، چهره های خیس از اشک، که بر خاک عرفات قرار می گیرد، همه و همه نازل کننده رحمت الهی است.

در دعای عرفه، ابتدا اوصاف پروردگار مطرح می گردد و نعمتهای فراوان الهی در خلقت انسان و موهبتهایی که در جسم و جان و درون و برون به او عطا کرده، یاد می شود.

توجه به نعمتها، زمینه ساز شکر است و غفلت از الطاف الهی، موجب ناسپاسی و عصیان. از این رو، عجز انسان از ادای شکر نعمتهای بی پایان الهی، زمینه ساز انابتِ انسان و خضوع و خشوع او به درگاه الهی است.

در فرازی دیگر، ذکر، خشیت، تسلیم، رضا و حمد یاد می شود، و باز هم تکرار یاد کرد نعمتهای پیدا و پنهان خدا و باز هم درخواست عافیت، توفیق، ایمنی، عظمت، آبرومندی، وسعت رزق، توکل و تسلیم، دینداری و رضامندی. در دعای عرفه، نیایشگر با خداوند عاشقانه حرف می زند، خاشعانه صدایش می کند، خود را در دامن رحمت الهی می افکند، به سایه غفران خدا پناه می برد، تنها و تنها از خدا نصرت و کفایت و حاجت و آمرزش می طلبد، تنها درِ خدا را به روی خود باز می بیند.

در بخشی از دعا، یادی از کرامتها و الطاف خداوند به اولیاء و پیامبران است، آنچه در باره یوسف و یعقوب و ابراهیم و اسماعیل و یونس انجام داد و یاد مرحمتهای الهی، ترجیع بند این دعاست، اینکه او درمانده ها را پناه است و گرسنگان و تشنگان و برهنگان را کفایت می کند، مونس تنهایی ها و یاور مظلومان است و در فصل بلندی یاد کرد موهبتها و رحمت های خاص خدا با بنده دعا خوان است و قصور و تقصیرهای بنده در پیشگاه خدا… و اینکه خدا چه قدر خوب و مهربان است، و ما چه قدر جفاکار و بی اعتنا. مقایسه میان نعمت خدا و کفران بنده، یاری پروردگار و غفلت ما، از او وفا از ما جفا، از او پرده پوشی و از ما پرده دری و… از زیباترین فصلهای دعاست.

در این دعا، بنده مضطر و مسکین به پیشگاه خدا می نالد و او را به پیامبر و آل او و به همه مقدّسات و اولیاء و شفعاء قسم می دهد که در عصر عرفه، او را از رحمت خویش