فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان شامل 48 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علم ملائکه به فساد انسان :

پرسش:

با توجه به «آیه ۳۰، سوره بقره»، این سؤال مطرح می شود که ملائکه از کجا می دانستند که انسان فساد و خونریزی خواهد کرد؟ و دیگر این که چرا خداوند با ملائکه مشورت فرمود؟ مگر ملائک در شأن مشاوره بودند؟

پاسخ:

در این مورد دو نظریه داریم که یکی از آن ها به نظر من قوی تر است. ابتدا موردی را که خیلی قوی نیست و سپس موردی را که به نظر صحیح تر می آید، عرض می کنم.

نظریه یکم- پیش از آدم، آدم هایی در این دنیا آمده اند و رفته اند و آن ها هم، همین خودخواهی ها و تنگ نظری ها، روزگارشان را سیاه کرده بود. جنگ ها داشتند و کشته ها داشتند و پیکارها. .. یعنی ملائک آن ها را دیده بودند.

یک احتمال قوی که آیه هم نشان می دهد، این است که فرشتگان، روی این درک چنین سؤالی را مطرح کردند، پس مشورت نیست. خداوند می فرماید: إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَهً.[۱]

«من در زمین جانشینی خواهم گماشت.»

یعنی؛ از شما نمی پرسم و مشورت نمی کنم. یکی از اشتباهات مولوی هم همین است که می گوید: مشورت می رفت در ایجاد خلق.

نخیر، مشورت نرفت. خداوند متعال به فرشتگان، به این موجودات مقرّب فرمود: «می خواهم چنین کاری را بکنم»، تا این ها هم آماده باشند بعد از این خدماتی را برای اولاد آدم انجام بدهند.

نظریه دوم- وقتی خداوند فرمود: إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَهً، فرشتگان این را احساس کردند که آن چه از ماده زمین برخوردار خواهد شد، تزاحم در زمینه آنان (انسان ها) است. خاکی و خاک خور هستند و خاک خوار! [فرشتگان احساس کردند کار انسان ها] مسلماً به تنازع خواهد کشید. از این رو سؤال کردند، وگرنه بحث مشورت نیست. اگر مشورت بود، خداوند متعال [یک هزارم ] گفته آن ها را می پذیرفت، اما فرمود من چیزی را می دانم که شما نمی دانید. آیا خداوندی که همه چیز می داند، با کسی که چیزی نمی داند مشورت می کند؟ متأسفانه این شخص بزرگ (مولوی ) که واقعاً خیره شدنی است، این عبارت را دارد که:

مشورت می رفت در ایجاد خلق جانشان در بحرِ قدرت تا به حلق [۲]

لذا خداوند فرمود:

إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ.[۳]

«من چیزی می دانم که شما نمی دانید.»

یک بار یکی از پیرمردها، که سوادی هم نداشت، ولی دل خیلی صافی داشت، می گفت: شاید اشاره خداوند به این بود که «ابراهیم » ها، «موسی » ها، «عیسی » ها، محمدبن عبدالله صلی الله علیه و آله و. ..، چه فداکاری ها، چه گذشت ها، چه علم ها، چه معارف ها و چه عظمت ها که در این انسان به وجود خواهد آمد.

بنابراین، مشورت نبود. مسأله این بود که خداوند به اینان خبر داد: إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَهً. بعد نفرمود نظر شما چیست. اگر مشورت بود، می فرمود: من می خواهم بر روی زمین خلیفه ایجاد کنم، نظر شما چیست؟ فرشته ها گفتند:

لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا.[۴]

«ما را جز آن چه که به ما آموخته ای، هیچ دانشی نیست.»

ملائکه به این «گل پاره در ظاهر، ولی گنجینه حقایق الهی» سجده کردند و وقتی آدم آن اشتباه را مرتکب شد، چنین گفت:

رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ.[۵]

«پروردگارا! ما بر خویشتن ستم کردیم و اگر بر ما ببخشایی و به ما رحم نکنی، مسلماً از زیانکاران خواهیم بود.»

حضرت آدم علیه السلام گفت: خدایا ما نفهمیدیم و به خویشتن ظلم کردیم. نمی گوید امر تو را اطاعات نکردیم. این حرف پدر ما [حضرت آدم علیه السلام ] بود، و خدا را شکر می کنیم که از صُلب این انسان هستیم که اشتباه را متوجه شد و گفت غلط کردم.

شما هم که از فرزندان او هستید، ان شاءاللّه فراموش نکنید که در برابر خدا ایستادگی نکنید و عذرخواهی آدم علیه السلام را به یاد داشته باشید.

این عبارت منسوب به ابن سینا ست:

«به یاد داشته باشید که اگر برای تصحیح یک حرف غلط، هزار دلیل بیاورید، می شود هزار و یک غلط».

چرا روی یک مطلب غلط معطّل می شوید؟ قبول کنید که کار شما غلط و اشتباه بوده است. [این اقرار به اشتباه ] دلیل بر عظمت شما اولاد آدم است، دلیل بر این است که شما واقعاً فرزند خلفِ ابوالبشر آدم علیه السلام هستید. این سخن آدم است:

رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ.

ملائکه هم عرض کردند: سُبْحانَک لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا.

چون ملائک گو لا عِلْمَ لَنا یا الهی غَیرَ ما عَلَّمْتَنا[۶]

نه مثل شیطان که وقتی خداوند به او گفت چرا سجده نکردی؟ گفت: به من مهلت بده تا روز قیامت فرزندان آدم را اغوا کنم. آیا این جواب بود که شیطان داد؟

گفت انْظِرْنی الی یوْمِ الْجَزا کاشکی گفتی که تُبْ یا رَبَّنا[۷]

(انْظِرْنی یعنی مهلت بده). منظورم این است که اعضای محترم جلسه ما- چه آقایان، چه خانم ها- توجه بفرمایید که موضوعی را که غلط است، درست نکنید؛ این دلیل بر بزرگی خود شماست [که به اشتباه خود پی ببرید].

یک بار در دانشگاه اهواز، درباره فارابی، مجلس بزرگداشتی گرفته شده بود

که من هم شرکت کردم. یک نفر در نسبت دادنِ فارابی به ارسطو خیلی مبالغه کرد و خلاصه کلامش این بود که فارابی هرچه دارد از ارسطو دارد.

یکی از دانشجویان دست بلند کرد و گفت: شما ارسطو را مطلق معرفی کردید و فارابی را هم وابسته به او، در حالی که ارسطو درباره بردگی اشتباه کرده و می گوید: «برده برای ابد برده است». ارسطو هیچ قدمی از این جهت برنداشته که بگوید بردگی در دوره ای برحسب ضرورتِ تاریخی پیش آمده است، اما کم کم آن را از میان بردارید؛ اگرچه «برداریدِ» او غیر از «برداریدِ» پیغمبران است. مردم از پیغمبران شنیده اند، اما از فیلسوفان نمی شنوند.

ارسطو ربا را تحریم کرد و گفت جداً ممنوع است. او گفت کسب بر دو قسم است:

۱- کسب تولیدی، ۲- کسب حقیقی (مثل تجارت). اما ربا، کسبی ضد کسب است. منتسکیو در مورد منع ربا توسط ارسطو می گوید: «چون ارسطو ربا را ممنوع کرد و اقوام و ملل از رباخواری خودداری کردند، یک قوم این قانون ایشان را قبول نکردند و بانک های دنیا را در آن موقع (قرون وسطی) قبضه کردند».

اولًا: آقای منتسکیو می بایست بداند که این مطلب که در کتاب سیاست ارسطو نیز گفته شده است، در قرن ۱۷ در یکی از صومعه های کشیشان کشف شد و جوامع قبلی سابقه سخنان ایشان را در این مورد نداشتند.

ثانیاً: مردم سخن را از فیلسوف به عنوان این که حقوق جانشان را می تواند بدهد، قبول نمی کنند. اگر حقیقت بود، بلی، قبول می کنند. اگر برای خودشان اثبات شد که این مطلب که فیلسوف گفته درست است، سخن او را قبول می کنند؛ چه به طور مستقیم با درک خودشان و چه به وسیله کارشناسانِ آن مسائل. اما درباره انبیا این طور نیست. من این مطلب را از کسی دیگر هم دیدم که می گوید این استدلال منتسکیو اشتباه است. مردم از فیلسوفان گوش نمی کنند، ولی از انبیا، یا از کسانی که برای آن ها ارزشی مافوق طبیعی قایل هستند، گوش می کنند.

برمی گردیم به آن جا که دانشجویی دست خود را بلند کرد و سؤال کرد. من تشکر کردم از ایشان که مطالبشان خوب بود و گفتم: همین طور که ایشان بیان کرد، ارسطو مردی غیرعادی و خیلی فوق العاده است، اما چند جا اشتباه کرده که یکی هم این قضیه بردگی است و قابل دفاع نیست! مگر انسان ها اشتباه نمی کنند؟

آیا ملاصدرا اشتباه نمی کند؟ آیا ارسطو اشتباه نمی کند؟ اگر آن ها بزرگ باشند، وقتی ما شاگردانشان گفتیم در این مورد ارسطو اشتباه کرده و یا در آن مورد ملاصدرا اشتباه کرده است، اگر از خاک بلند شوند، اول باید پیشانی