فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران شامل 80 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قیام حماسه آفرینان تبریز فرازی فروزان از انقلاب اسلامی ایران :

به مناسب ۲۹ بهمن، سال روز قیام مردم تبریز(۱۲۸۱-۱۳۶۰ ش)

بذرهای عزّت و کرامت

پس از طلوع تابناک آیین اسلام از افق وحی، با بعثت حضرت رسول اکرم(ص)، منطق آذربایجان، به سال ۲۲ق به دست «حذیفه بن یمان» بدون خونریزی فتح گردید.[۱] از آن هنگام که آفتاب قرآن و عترت بر این سرزمین تابیدن گرفت، اهالی این خطه از قلمرو پهناور ایران، سرشت تشن خود را از چشم مقدس و با برکت توحید و جویبارهای ارزشهای الهی سیراب کردند و با شکوفایی با شکوه و شگفت انگیز خویش، در طول قرون و اعصار، این ناحیه را به کانونی از فضیلت، معرفت و حکمت مبدّل ساختند. مردم این سامان به یمن رویش معنوی و ایمانی، حصارهای اسارت آوری را که مانع بروز توانایی های فکری، علمی و فرهنگی خویش بوده، در هم شکستند و دروازه های خود را به سوی جهان اسلام گشوده، سهم مؤثری در توسعه و گسترش معارف و مکارم اسلامی ایفا کردند.

گنجینه های گرانبهایی از ارزشهای با اصالت که در گذر زمان به برکت نوری عرشی در دل و ذهن مردم این خطه به ودیعت نهاده شده و در تلألوی اسلام ناب محمدی(ص) و تشیع علوی(ع) و حماس حسینی(ع) جلا یافته و درخشان گردیده بود، در سیر صعودی خود، در دو بستر «عدالت خواهی» و «حق طلبی» حرکت کرد و از میان نگاشته های علما و تألیفات حکما و سروده های ادبا، به جنبه های عینی، عملی و کاربردی زندگی اجتماعی و سیاسی راه یافت و در بستر عمیق و فراگیری به برنشست و آثار شگرفی به بارآورد که در مجموع میراث تاریخی مهم و ارزشمندی را برای نسل کنونی به یادگار نهاده، رهاورد عزّت، هویت و کرامت انسانی آنان را صبغه ای دینی و ایمانی بخشیده است.[۲]

به گواهی تاریخ و مدارک مستند و معتبر، اهالی غیور این منطقه، ضمن علاق وافر به فرهنگ، سنت و ادبیات بومی، هیچ گاه اسیر عصبیّتهای افراطی قومی و نژادی نگردیده و هر جا با منطق، حکمت و حقیقت مواجه گردیده اند، نه تنها با آن همراه بوده اند؛ بلکه آداب و رسوم خود را به کمک موازین دینی و شرعی و سجایای اخلاقی و الهی اصلاح، تقویت، پالایش و گسترش داده اند.[۳]

حضور در عرصه های افتخارآفرین

امت مسلمان آذربایجان، ضمن اینکه کاروانی از دانشمندان و ادیبان وارسته همچون علامه ها: سید محمدحسین طباطبائی، محمدتقی جعفری، سید عبدالحسین امینی، و عرفای بزرگی نظیر: سید علی آقا قاضی طباطبائی و میرزا جواد آقا ملکی تبریزی را در بوستان معطّر خویش پرورش داده، در برابر طوفانهایی که به جامع اسلامی یورش آورده اند و ابرهای سیاهی که آسمان مؤمنین را کدر نموده اند، ایستادگی کرده اند؛ برخی از دیگر افتخارات این خطه عبارتند از:

۱. شروع دولت مقتدر شیعی از آذربایجان؛ از مهم ترین فرازهای تاریخ ایران، روی کار آمدن دولت مقتدر شیعی صفوی، با آن کارنام درخشان می باشد که شروع آن از آذربایجان بود. اعلام تشیّع دوازده امامی در سال ۹۰۷ق به عنوان مذهب رسمی کشور تازه تأسیس گردید صفوی، از سوی شاه اسماعیل در شهر تبریز، مهم ترین تصمیم او بود.[۴]

۲. پای بندی مردمان آذربایجان به دین و مذهب؛ آذربایجان به دلایل گوناگون اقلیمی، اجتماعی و ترکیب خاص جمعیتی، یکی از مهم ترین مراکز مذهبی ایران بوده و اعتقادات پاک مردمش، این قلمرو را از جمله پای بندترین اهالی ایران به اصول دین و مذهب و موازین شرعی بار آورده است، به طوری که حکمرانان، مخصوصاً در تاریخ معاصر، چنانچه این ویژگی را نادیده گرفته اند، راه زوال را پیموده اند.

۳. صلابت نهاد مرجعیّت و روحانیّت و پیروی عمومی از آنان؛ علمایی که از یک سو خود را مسئول و حافظ دیانت و شرع مقدس دانسته و از سوی دیگر بی نیاز از حاکمان عصر، از صلابت معنوی و نفوذ اجتماعی برخوردار بودند، در صحنه های سیاسی نقش آفرین گردیده، مسلمانان این خطه را در هنگام مواجهه با ستم مهار گسیخته فرمانروایان خودسر و نفوذ فزایند سیاسی، فرهنگی و اقتصادی بیگانگان و سلط اجانب، به نهاد مرجعیّت و روحانیّت رجعت داده اند.[۵]

در دوران ناصرالدین شاه قاجار، روابط میان دربار و علما به دلایل متعددی، از جمله اعطای امتیازات به استعمارگران، به سردی گرایید و زعامت و ریاست مذهبی و سیاسی با «حاج میرزا باقر مجتهد» و «میرزا علی اصغر شیخ الاسلام تبریزی» بود، به نحوی که برای «حمزه میرزا حشمت الدوله»، حاکم آذربایجان، جز اسمی باقی نمانده بود و دستورات این بزرگان به سرعت اجرا می شد و صدها نیروی مسلّح از محل اقامت علمای مذکور حراست می نمودند.[۶]

۴. همراهی با علمای جهان اسلام در جنبشهای متعدد از جمله جنبش تنباکو؛ در جنبش تنباکو نیز علاوه بر رهبری آن توسط میرزای شیرازی، دو شخصیت نقش مؤثری داشته اند: یکی حاج میرزا محمدحسن آشتیانی و دیگری حاج میرزا جواد آقا تبریزی از شاگردان شیخ انصاری(ره) که در علم و تقوا کم نظیر بود.[۷]

۵. کمک به گسترش نهضت مشروطه؛ مردم ایران در بیداد و باتلاق استکبار و استیلای ابرقدرتها در عصر قاجار، انقلاب مشروطه را رقم زدند؛ خیزشی که علما و غیورمردان تبریز در گسترش آن نقش اساسی داشتند. اگرچه فرمان مشروطیت صادر گردید و مجلس شورای ملی تأسیس شد؛ اما نفوذ و رسوخ غرب زدگان در صف مشروطه خواهان و اصرار آنان بر فاصله گرفتن از دیانت و پیروی از غربی ها، تضاد بین افراد طرفدار مشروطه وارداتی و مشروطه خواهان را رقم زد که در تبریز این شکاف مشهود گردید. علمای مشروعه خواه برای مقابله با مشروطه خواهان غرب زده، انجمن اسلامیه را تأسیس کردند.[۸] نهضت مرحوم شیخ محمد خیابانی نیز از حضور علمای آذربایجان در صحنه های مبارزاتی حکایت دارد.

آیات محترم: میرزا صادق تبریزی و سید ابوالحسن انگجی نیز همزمان با قدرت یابی رژیم دیکتاتور رضاخان، ماهیت ضد دینی او را افشا کردند و با اقدامات ضد اسلامی او به مقابله برخاستند.[۹] نقش روحانیت و اقشار گوناگون تبریز در شکل گیری، گسترش و اوج گرفتن نهضت اسلامی، به رهبری امام خمینی(ره) نیز برجسته، مهم و فراموش نشدنی است. حضرت امام (ره) به مبارزات اهالی این ناحیه اشاره ای روشن داشته، می فرماید: «شما آذربایجانیان غیور بودید که در صدر مشروطیت برای کوبیدن استبداد و خاتمه دادن به خودکامگی و خودسری سلاطین جور بپا خاستید و فداکاری کردید.»[۱۰]

مقام معظم رهبری(حفظه الله) می فرماید: «از نهضت مشروطیت تا امروز، آذربایجان همیشه در صفوف مقدم خط اسلام و تبعیت از رهبری اسلامی و مقابله با دشمنان قرار داشته است. همین نقاط قوت، دشمن را مأیوس می کند. شما مردم [آذربایجان] آزموده ای هستید که از امتحانهای مختلف سربلند و رو سفید بیرون آمده اید.»[۱۱]

۶. قیام علیه رژیم طاغوت شاهنشاهی؛ یکی از فرازهای حساس در تاریخ انقلاب اسلامی ایران، قیام اهالی تبریز علیه رژیم استبدادی در ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ش بود که در افشای نظام طاغوتی و گسترش نهضت امام خمینی(ره) نقش عمده ای داشته است که در ادامه مقاله آن را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

زمینه ها و بسترهای خیزش ۲۹ بهمن

یکی از شخصیتهایی که در هدایت، انسجام و رهبری مبارزات مردم غیور تبریز نقش بارزی بر عهده داشته است، شهید محراب، آیت الله والا مقام، محمدعلی قاضی طباطبائی (۱۲۹۱ ۱۳۵۸ش) می باشد. وی بعد از تکیه بر قله های علم و اجتهاد در حوز نجف اشرف و فیض بردن از محضر بزرگانی چون آیت الله شیخ محمدحسین کاشف الغطاء(ره) در سال ۱۳۷۲ق (۱۳۳۲ش) با کوله باری از دانش و فضیلت به تبریز بازگشت و به تحقیق، تدریس و ترویج فرهنگ قرآن و عترت اهتمام ورزید. در آن روزهای شوم و سیاه که دستهای پلید طاغوت می رفت تا بر تمامی ارزشهای نورانی سایه بگسترد و تشکیلات رژیم پهلوی خاک پاک ایران قهرمان پرور را به خارستانی خشک و لم یزرع مبدل نماید، این شهید بزرگوار هم آوا و هم گام با رهبر کبیر انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره)، فریاد عزت، آزادگی و عدالت خواهی سر داد و در این راه دشوار در کنار سایر همرزمان از بذل جان، تبعید، زندان و شکنجه هراسی به دل راه نداد.[۱۲]

با گذشت زمان، حضور و نقش ایشان در صحنه های مبارزاتی و سیاسی مؤثرتر و منسجم تر گردید. در شرایطی که ذکر نام امام خمینی(ره) جزء جرایم سنگین به شمار می آمد، رویداد تلخ و ناگوار شهادت آیت الله حاج سید مصطفی خمینی(ره) سیر جریانها را تغییر داد و به روند مبارزات حرکت و شتاب بیش تری بخشید. علمای پیرو خط امام محافل و مجالس شهادت ایشان را در بسیاری از شهرهای ایران، با عظمت خاصی منعقد نمودند. برگزاری این مراسم فرصت مناسبی برای افشای مفاسد و منکرات رژیم جفاگستر پهلوی و تبیین اهداف نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) به وجود آورد.

در تبریز شهید طباطبائی مراسم ترحیم و سوگواری با شکوهی در مسجد آیت الله بادکوبه ای (واقع در سر بازار کفاشان تبریز) بر پا نمود که حضور اقشار گوناگون، به خصوص دانشجویان، در این مراسم چشمگیر و قابل توجه بود. بعد از وقوع ضایع اسفبار شهادت حاج مصطفی، امام خمینی(ره) ذخیر گرانقدری را از دست دادند؛ نحو برخورد حکیمان آن روح قدسی از سویی و ابراز انزجار و نفرت عمومی بیش از پیش امت مسلمان نسبت به رفتارهای خائنانه و ظالمان حکومت ستمشاهی از طرف دیگر، باعث شد تا دستگاه ستم به تصوّر باطل خود برای جبران این شکست و خروج از حالتی که ناشی از حسن تدبیر امام بود، اقدام به تحقیر و تخریب شخصیت و موقعیت بی بدیل امام، مراجع عظام و روحانیت همیشه در صحنه نماید. بر این اساس، در شنبه ۱۷ دی ۱۳۵۶ / ۲۷ محرم الحرام ۱۳۹۸ق مصادف با سال روز دستور کشف حجاب رضاخانی، به دستور شاه مقاله ای با عنوان «ایران و استعمار سرخ و سیاه» با نام مستعار «احمد رشیدی مطلق» در دفتر مطبوعاتی هویدا (وزیر بهائی وقت دربار شاهنشاهی) تهیه و در روزنامه اطلاعات همان روز به چاپ رسید. نویسند مقاله مزبور با وقاحت تمام اتهاماتی را دربار شخصیتی مطرح می کرد که تمام وجود و حیثیت خود را در راه احیای اسلام و عزت مسلمانان گذاشته بود.

انتشار این نوشتار سراسر دروغ و وهن انگیز علیه امام(ره) همچون جرقه ای، شعله های خشم و نفرت مردم ایران را مشتعل ساخت. شهر قم یکپارچه آتشفشان گردید. فردای همان روز مردم برای اعلام اعتراض به این مقال اهانت آمیز، ابتدا حوز علمیه، سپس بازار و سراسر شهر را تعطیل کردند و دسته جات گوناگون به رهبری مراجع، علما و مدرسین حوزه، دست به تظاهراتی وسیع زدند. این خروش قهرمانانه، رژیم مستبد و به خصوص شخص شاه را چنان برآشفت که در ۱۹ دی ۱۳۵۶ش دستور تیراندازی به مردم معترض را صادر کرد و تظاهرکنندگان در معرض آماج گلوله های سرخ و آتشین قرار گرفتند و عده ای به شهادت رسیدند. تنی چند از اساتید و فضلای حوزه های علمیه قم و مشهد روان زندان و تبعید شدند و بدین گونه قیام قم رقم خورد.

این خیزش واکنش اولیه در برابر آن وقاحت بود. خونهای به ناحق ریخت شهدای قم، اهالی دیگر نقاط ایران را به شدت تحت تأثیر قرار داد. شهید آیت الله قاضی طباطبائی که در تبریز با نگاهی دقیق، نظاره گر اوضاع بود، در اعتراض به درج مقال اهانت آمیز و نیز قیام قم، در روز بیست و پنجم دی ماه، برای اعلام انزجار، نماز جماعت خود را تعطیل کرد. او در هجدهم بهمن ۱۳۵۶ش، در مسجد مقبره، منبر رفت و با اشاره به مبارزات شهید شیخ فضل الله نوری(ره) و عدم اجرای متمّم قانون اساسی کشور، با حمله به نویسند آن مقال وهن آمیز، گفت: «احکام شرعی را علما می دانند، نه آن روزنامه نگار مزدور که می نویسد: در اسلام و قرآن حجاب وجود ندارد! به علاوه، به موجب ماد هفدهم قانون مطبوعات (برای مدعیان ملتزم به قانون می گویم)، هر کس در روزنامه اش به مرجع تقلید اهانت کند، از یک تا سه سال حبس تأدیبی دارد؛ چرا دادگاه و دادستان به این جرم رسیدگی نمی کند؟ متأسفانه به قانون عمل نمی شود. عیناً مثل زمان جاهلیت شده است.»[۱۳]

در پی قیام حماسه آفرینان قم، موجی از اعتراضات گسترده، دانشگاه های ایران را در بر گرفت. در ۲۳ دی ۱۳۵۶ش تظاهرات دانشجویان دانشگاه تبریز به درگیری با پلیس انجامید که در روز بعد ادامه یافت و منجر به مجروح و مضروب گردیدن عده ای از دانشجویان شد. شعار نویسی روی دیوارهای شهر تبریز وسعت پیدا کرد، به گونه ای که مأموران رژیم، حتی نتوانستند نیمی از آنها را پاک کنند. چند روز قبل از فرا رسیدن اربعین شهدای قم، با وجود سانسور شدید مطبوعات، مراجع عظام تقلید از طریق سخنرانی و انشتار اعلامیه،