فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 44 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مدینه قدیم و جدید :

روزی که پیامبر به مدینه هجرت کرد، چون از قُبا به طرف ثنیه الوداع و یثرب آمد، یثربیان به استقبال آمدند. آن حضرت در زمینی که متعلّق به دو یتیم از بنی نجّار بود فرود آمد. زمین خریداری شد تا مسجد ساخته شود. تا ساخته شدن مسجد و خانه برای پیامبر، آن حضرت مدّتی در خانه ابو ایوب انصاری ساکن شد.

در مساحتی به اندازه ۶۰×۷۰ ذراع، با کمک مهاجرین و انصار و مشارکت رسول خدا و امیرالمؤمنین و… مسجدی ساده و بی پیرایه ساخته شد. مسجدی که سرنوشت جهان و بشریت را تغییر داد و پایگاه عظیمترین تحوّل بشری گردید. مسجد که تمام شد، چند اتاق اطراف آن، سپس خانه هایی متصل به مسجد ساختند که اصحاب مهاجر در آنها ساکن شدند. از خانه ها دری به مسجد باز می شد که بعدها آن درها بسته شد، جز درِ خانه علی و فاطمه. خانه فاطمه نزدیک باب جبرئیل بود که اکنون داخل محدوده مرقد پیامبر قرار دارد. در گوشه ای از مسجد صُفّه و سکویی ساخته شد. برخی مهاجران بی خانه، همچون سلمان، ابوذر، عمار یاسر، مقداد و… شبها آنجا به سر می بردند. تعداد اصحاب صفّه را تا ۷۰ نفر هم نوشته اند.

بلال، اذان گوی پیامبر خدا بود. روزی چند وعده مسلمانان در همین مسجد، پای سخن پیامبر می نشستند یا با وی به جماعت می ایستادند. رسول خدا که به مدینه آمد، نزاع دیرینه اوس و خزرج به دوستی تبدیل شد. آن حضرت پیمان اخوّت میان مهاجران و انصار بست. حکومت الهی رسول خدا مدینه را جلوه گاه وحی و مدنیت قرآن ساخته بود. جهادها از این شهر و با شمشیر مسلمانان مجاهد شکل می گرفت. جنگ بدر و اُحد، احزاب، خیبر، تبوک، فتح مکّه و… در همین جا سازماندهی می شد.

مدینه، عظمتش را مدیون عظمت پیامبر و دین بود. زندگیها ساده و خانه ها معمولی بود. مدینه صورتِ یک روستای آباد را داشت. امّا مهد مدنیت معنوی بود.

پیامبر خدا از دنیا رفت و در خانه اش (کنار مسجد، که اکنون داخل مسجد است) به خاک سپرده شد. بعدها بارها مسجد پیامبر بنا به نیاز، توسعه یافت.

بقیع، آن روز گورستانی در حاشیه مدینه بود که اینک در قلب شهر قرار دارد، ولی همچنان ویرانه و بی سایه بان.

اطراف مدینه، نخلستان بود. در بخشهای پراکنده ای در اطراف، قبیله ها و خاندانهای کوچک و بزرگی زندگی می کردند. اهل بیت، این شهر را که مدفن جدّشان و مولد خودشان بود، دوست می داشتند و جز به دلیل خاص یا به اجبار، مدینه را ترک نکردند. کوچه و محله بنی هاشم در قسمت شرقی مسجد النبی بود، خانه ابوایوب انصاری، خانه امام صادق(علیه السلام) و بسیاری از جاهای خاطره انگیز دیگر در همین بخش بود، تا به بقیع می رسید، که اینک همه تخریب شده و آثاری از آنها نیست.

در قسمتهای جنوبی مدینه، نخلستانی به دست سلمان فارسی احداث شد. علی(علیه السلام)هم باغهای خرما در اطراف مدینه پدید آورده بود. سیر حکومت، پس از رسول خدا عمدتاً دست امویان و عباسیان افتاد. ائمّه مظلوم واقع شدند و فرهنگ اهل بیت، که نابترین و نزدیکترین فرهنگ به تعالیم پیامبر، بلکه ادامه همان خط و برنامه بود، در انزوا قرار گرفت. در غوغای حاکم بر تاریخ اسلام و مدینه، همواره وفاداران به خطّ اهل بیت در این شهر بوده اند، امّا در اقلیت و محرومیت. از آن زمان که خانه کوچک فاطمه(علیها السلام) پایگاه معترضین به سقیفه بود، تا این زمان که شیعیان و نخاوله جنوب مدینه، سرسختانه خطِ ولای اهل بیت را با همه دشواریهایش زنده نگه داشته اند، این جریان اصیل و سرچشمه گرفته از تعالیم عترت پیامبر، تداوم داشته و دارد.

اگر امروز، شیعه در مدینه نه منبری دارد، نه مسجدی و نه آزادی، آن روز هم ائمّه در سخت ترین شرایط به سر می بردند و حتی در دوران امام صادق(علیه السلام) که اوج گشایش فضا برای اهل بیت بود، گاهی پرسیدن مسأله شرعی از امام و ارتباط برقرار کردن با آن حضرت، با پوشش و محمل انجام می گرفت.

بقیع، به وضع فعلی اش، یک معرکه بزرگ است، صحنه ای از درگیری سنّت و بدعت. بعضی، ساختن مرقد و بوسیدن قبر و احترام به مزار شهید را بدعت و آن را خلاف سنّت پیامبر می شمارند. امّا… مگر رسول خدا(صلی الله علیه وآله)مقدّسات را نمی بوسید؟ مگر به زیارت امر نمی کرد؟ مگر قرآن به مودّتِ ذی القربی فرمان نداده است؟ و مگر پیامبر، آن همه سفارش به گرامیداشت عترت نداشته است؟ حال، آنان که به سفارش پیامبر عمل کرده، به زیارتِ قبور ذی القربی می آیند و بر تربت هزاران شهید خفته در بقیع، احترام می کنند و در و دیوار حرم و ضریح محبوب دلشان را می بوسند، اهل عمل به سنّت حضرت رسولند، یا آنان که نسبت به اهل بیت و آثارشان و دوستداران و عاشقانشان بی مهری نشان می دهند و بذر دشمنی در دلها می پراکنند؟

اکنون می خواهی در مدینه کنونی قدم بزنی و گذشته را در امروز بیابی. سرِ راهت از کنار مسجد الاجابه می گذری که به مسجد مباهله هم معروف است، داستان مباهله پیامبر اسلام با مسیحیان نجران و نزول آیه قُلْ تَعالوا نْدعُ اَبناءَنا… معروف است. راه را ادامه می دهی تا به حاشیه شمال شرقی مدینه، به عُریض می رسی.

عریض، دهی بیرون مدینه در سمت شرق (در مسیر فرودگاه، شارع المطار) است و از حرم پیامبر چند کیلومتری بیشتر فاصله ندارد. در آن محلّ، خانه و قبر علی بن جعفر، فرزند امام صادق(علیه السلام) و برادر امام کاظم(علیه السلام)قرار داشته است. در گذشته، به صورت مدرسه علمیه بوده که اکنون رو به ویرانی است. ساختمانِ سنگی قدیمی آن، با دیوارهای بلندش شبیه یک قلعه است. دو دری هم که برای ورود به مقبره یا داخل آن مدرسه بود، با سیمان بسته شده و راهی برای نفوذ به داخل نیست.

پس از آنجا به داخل شهر برگشته مسیر شمال مدینه را پیش می گیری تا به اُحد برسی. قبر حضرت حمزه سید الشهدا، عموی پیامبر و مصعب بن عمیر کنار هم و قبر بقیه شهدای اُحد به فاصله ای دورتر، و همه اینها داخلِ یک چهار دیواری بزرگ است که دری بسته و نرده هایی آهنین در قسمتی دارد و زائران پشت نرده ها و درِ بسته زیارتنامه شهدای اُحد را می خوانند. عدّه ای هم بالای تپه جبل الرُّماه می روند که محلّ استقرار تیراندازان سپاه اسلام در جنگ اُحد بوده است و آنان به امر پیامبر مأمور کنترل تنگه کنار آن بودند.

از آن جا به مسجد ذو قبلتین می روی، جایی که هنگام نماز، آیاتِ تغییر قبله از بیت المقدس به کعبه بر پیامبر خدا نازل شد و آن حضرت، روی به سوی مسجد الحرام کرد. مسجدی است که در آن به دو قبله نماز خوانده شده است.

سپس به دیدار مساجد سبعه می روی که در منطقه جنگ خندق قرار دارد. بر دامنه کوه سَلع رو به مغرب، ۶ مسجد است که به نامهای فتح، علی بن ابی طالب، فاطمه زهرا، سلمان فارسی، ابوبکر و عمر است. قسمت چپ آن ها در زمان آن جنگ، بصورت یک ربع دایره خندق حفر شده بود تا سپاه شرک نتواند وارد مدینه شود