فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک شامل 43 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مطهری و سوسیالیسم دموکراتیک :

عصر ما، ش ۱۹۷ و ۱۹۸

چکیده: نشریه عصر ما در شماره های اخیر خود مقالاتی را از نویسنده ای بی نام به چاپ می رساند که به بازنگری و تفسیر آراء شهید مطهری اختصاص دارد. در این دو شماره، نویسنده ادعا کرده است که شهید مطهری با نظریه سوسیالیسم دموکراتیک و آراء نئومارکسیست های غربی موافقت کرده و نقد «سوسیالیسم واقعا موجود» را به همه اشکال سوسیالیسم و عدالت اجتماعی تعمیم نداده و فقط کاستی های آن را در مورد دموکراسی را نقد کرده است.

اطلاق عنوان «یادداشت » در مقابل «اثر» مؤلف، به اصلی ترین توجیه در جهت خمیر کردن یکی از نفیس ترین کتاب های استاد، یعنی کتاب مبانی اقتصاد اسلامی تبدیل شده; حال آنکه در اولین کلمه از مجموعه یادداشت های استاد، مرز میان یادداشت برداری و نظر خود استاد کاملا مشخص است. به علاوه، صرف اینکه یک مؤلف به کدام متون توجه داشته و چه چیزهایی را یادداشت برداری می کرده، شناخت ما را از او تکمیل می کند. در جاهایی هم مرز بین یادداشت صرف و برداشت خود مؤلف چندان برجسته نیست و این بیانگر آن است که مؤلف، متن مرجع را پذیرفته، آن را درونی کرده و حتی چیزهایی هم به آن افزوده; بی آنکه چیزی را کم کند. به عنوان مثال، استاد در همین جلد اول از یادداشت ها، در جایی مساله اولویت بندی بیان نظم و آزادی در بین روشنفکران دینی جهان اسلام را از قول حمید عنایت نقل کرده و سپس گزینه مختار خود، یعنی تقدم آزادی بر نظم را بر آن افزوده است.

در اصطلاح پل ریکور، برای واژه «برداشت »، از لفظ

Appropriation

استفاده می شود که به معنای جذب، هضم و درونی کردن یک متن در اندیشه مفسر است. همین معنا به ما کمک می کند تا روحیه تهاجمی علمی مطهری و عزم او برای تسخیر و ضبط اندیشه ها و هضم آنها در فاهمه فراخ خود، بهتر تبیین گردد. واژگان «سوسیالیسم »، «دموکراسی »، «اومانیسم »، «جامعه باز»، «اصالت الانسان »، «اصالت انسانیت » و کثیری از مفاهیم همبسته با آن که به سهولت تمام و به نحو جانبدارانه و همدلانه بر زبان مطهری جاری می شد، برخلاف آنچه برخی سعی در القای آن داشتند، التقاطی، کمونیسیتی یا لیبرالی اندیشیدن آن بزرگوار را نشان نمی داد; بلکه حاکی از عزم و اراده معطوف به «بر – داشت » و «جذب » اندیشه دیگران و عبور آن اندیشه از فاهمه و هاضمه قوی خود بود. به عنوان مثال، به «بر یادداشت » او درباره سوسیالیسم دموکراتیک اشاره می کنیم. مطهری ضمن نقل تعریف راسل از سوسیالیسم (که راسل علاوه بر اشتراک در زمین و سرمایه، ویژگی هایی چون: شکل دموکراتیک حکومت و… را اضافه کرده است) مطالبی را در تایید و تکمیل آن می افزاید. در اینجا، در درجه اول آنچه به مطهری اجازه می دهد تا به عنوان یک عالم دینی از یک روشنفکر ماتریالیست استفاده فکری نماید، ریشه در نوعی تمایزگذاری دارد که با مرزبندی های امروزی نمی خواند. وی به تمایزگذاری بین ماتریالیست ها پرداخته; نه متدینین و آنها را به «ماتریالیست های باانصاف و حقیقت جو و آزاداندیش » و «ماتریالیست های بی انصاف و غیرآزاد» تقسیم می نماید.

مطهری، در این مرزبندی راسل را در ردیف «فیلسوف آزادفکر» و «ماتریالیست آزاداندیش » در مقابل «ماتریالیست های حزبی و جزم اندیش » می گذارد. مطهری معیار «آزادگی » و «آزاداندیشی » را برتر از همه معیارهایی قرار می دهد که مستند و مبنای اصلی مرزبندی های زمینی و محلی است و در میزان سنجی نه فقط برای پاسخ درست به مساله، بلکه به نفس طرح مساله و شجاعت برخورد با آن به صورت یک «مساله » نمره می دهد. همین فضاست که به مطهری اجازه می دهد تا به سهولت اندیشه سوسیالیسم دموکراتیک را از آن خود کرده، مهر و نشان و قرائت و هاضمه خود را بر آن حک نماید.

در این راستا، مطهری می گوید که روشنفکران امروز اروپا، یعنی همان صفوف آزاداندیشان غیرحزبی، سوسیالیسم نوع شوروی را دیگر سوسیالیسم نمی شمارند; و لذا او در تبیین برداشت خلاقانه از مفهوم سوسیالیسم دموکراتیک، لحن همدلانه و هم سخنانه ای با آنها گرفته و این نظریه را که دموکراسی، محصول فرعی و خود به خودی مالکیت اشتراکی است، نقد کرده، می گوید: «ولی تجربه نشان داد که این جور نشده; یعنی سوسیالیسم به معنای مالکیت اشتراکی آمد، اما دموکراسی نیامد.» لذا روشنفکران غربی گفتند که در تعریف سوسیالیسم، «مالکیت اشتراکی بازار» کافی نیست; آن وقت قیود دیگری اضافه کردند و گفتند: استفاده دموکراتیک از ابزار تولید و اینکه تولید به منظور استفاده اجتماع باشد; نه به منظور قدرت ملی و به علاوه همه اینها، حاکمیت، ملی باشد.

بنابراین، مطهری تلاش احیاگران مارکسیستی را در جهت اضافه کردن قیودات دموکراتیک، در عین پذیرفتن و درونی کردن همه قیودات، امری منافی با مارکسیسم می داند. اما از آن مهم تر، تفکیکی که مطهری ضمن قرائت مذکور بین استفاده دموکراتیک از تولید به منظور اجتماع، نه «قدرت ملی »، قائل می شود، فوق العاده مهم بوده، ریشه در جدیدترین اندیشه های مربوط به جامعه مدنی دارد که اجتماع را به نحو مستقل از ولت بررسی می کند. مرزبندی استعلایی مطهری با «سوسیالیسم واقعا موجود»، از رهگذر همین نقدها و همین تفکیک و تمایزها بین «اجتماع » و «قدرت » بهتر مفهوم خواهد شد و به ویژه جنبه استعلایی آن که مرزکشی با سوسیالیسم واقعا موجود را به همه اشکال سوسیالیسم و عدالت اجتماعی تعمیم نداده و فقط کاستی های آن در را مورد دموکراسی نقد می کرد، درخشش خود را بیشتر عیان خواهد نمود.

حدود دو دهه پیش از آنکه مطهری نظریه مربوط به ماشین و مربوط به سوسیالیسم دموکراتیک را عرضه نماید، مداقه بی نظیری حول مقوله عدالت اجتماعی داشته که رگه های آن تا آخرین روزهای حیات پربار فکری او استمرار می یابد. او از همان ابتدا نه فقط به خود مقوله عدالت اجتماعی توجه داشت، بلکه به آن موانع تاریخی و موانع معرفتی ای که باعث مغفول ماندن آیات و احادیث مربوط به عدالت اجتماعی می شد تاکید نموده است … از این رو بی راه نبود که استاد شهید مطهری در ماجرای پایانی عمر شریف خود، مشرب اجتماعی اسلام را قریب به نوعی «سوسیالیسم اخلاقی خواند; مضمونی که بعدها به صراحت در کتاب پیرامون انقلاب اسلامی مندرج گشت. مطهری در ماه صفر سال ۵۶ خورشیدی در دروس فلسفه تاریخ، ضمن بحث سوسیالیسم یک بار دیگر به آیه مذکور (تعالوا الی کلمه سواء بیننا وبینکم الا نعبد الا الله ولا نشرک به شیئا ولا یتخذ بعضنا بعضا اربابا من دون الله فان تولوا فقولوا اشهدوا بانا مسلمون; آل عمران: ۶۴) مراجعت نموده و بی آنکه تردیدی در کاربرد جانب دارانه واژه سوسیالیسم به خود راه دهد، این مقوله را با توجه به همان آیه معنی کرده و پس از قرائت آن می گوید: «یعنی ایده عالی معنوی خداش