فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند شامل 92 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مقررات شریعت اسلامی در خصوص زنان در هند :

رایج ترین اتهامی که علیه شریعت اسلامی وارد می شود آن است که مقررات آن تبعیضات غیر عادلانه ای را علیه زنان در بر دارد. از همین روی روشنفکران چپ و هواداران جنبش بیداری زنان نیز در کنار هندوهای بنیادگرا علیه شریعت اسلامی همصدا شده اند و هر سه گروه خواستار لغو یا لااقل اصلاح مقررات شریعت اسلامی اند! این مسأله که آیا شریعت اسلامی در هند مواضع ضد زنان دارد یا نه و آیا اسلام از حقوق زنان دفاع کرده و یا آن را زیر پا گذارده است، یک مسأله نظری است که در باره آن کتابهای قطوری نگاشته شده و نیاز به بازگویی نیست. اما جالب اینکه برخی از صاحب نظران هندو نیز مجبور شده اند اعتراف کنند که شریعت اسلام بسیار مترقی تر از سایر شرایع است. قاضی «کریشنا آییر» اعتراف می کند شریعت اسلام در مورد نکاح، طلاق و غیره پیشرفته تر از مقررات ادیان دیگر است. دانیال لطیفی وکیل معروف دادگستری گفته است: «کسانی که بر شریعت اسلامی حمله می کنند، هیچ آشنایی با مقررات آن ندارند.»
در روزنامه ای در هند مقاله ای چاپ شد که در آن خاطرنشان می ساخت قوانین و مقررات مسیحیان و هندوها در موارد بیشتری تبعیض علیه زنان را نشان می دهد. از این روی درست نیست از مقررات اسلامی انتقاد شود و برای نمونه در این روزنامه نقل می شود:
برحسب لایحه ارث هندو که در سال ۱۳۳۵ش تصویب شد، دختران می توانند در خانه مسکونی پدر خویش زندگی کنند اما در تقسیم ارث (غیر منقول) سهمی ندارند. و همچنین برحسب قانون کفالت هندو، زن نمی تواند در صورت طلاق بدون اجازه پدر، بچه خود را نگه دارد. اما عکس آن صحیح است. این گونه تبعیضها علیه زن در قانون مدنی جدید هندوها نیز که در دوره معاصر در پارلمان اصلاح شده است به چشم می خورد. تعدد زوجات از جمله موارد اصلی حمله به شریعت اسلامی است. مرد حق چهار همسر دارد، در حالی که زن از چنان حقی برخوردار نیست و این امر را گواهی بر تبعیض علیه زن محسوب می کنند در حالی که در میان هندوها، تعدد ازدواج پشتوانه قانونی ندارد، اما رواج آن بیشتر است. این امر نشان می دهد به صرف تغییر و یا الغاء قانون، مسأله ای حل نمی شود. چنان که گزارش آمار رسمی هند نیز این یافته را تأیید می کند. برحسب آن تعدد زوجات در میان قبایل ۲۵/۱۵% در میان هندوها ۸/۵% و در میان مسلمین ۷/۵% است.
مسأله طلاق در میان مسلمین
طلاق از جمله مسایل دیگری است که اخیرا در روزنامه ها زیاد مطرح شده است. تیپ روشنفکران، هواداران جنبش زنان و بنیادگرایان هندو که خواستار الغاء شریعت هستند، مسأله طلاق فقه حنفی را پیراهن عثمان ساخته اند. در فقه حنفی مقوله ای به نام «طلاق بدائی» مطرح است. برحسب آن اگر مرد، حتی در خشم این جمله را به زن بگوید که «تو را سه طلاق دادم» و یا سه مرتبه کلمه طلاق را تکرار کند (طلاق، طلاق، طلاق) او به همسرش را طلاق «باین» داده و دیگر بدون محلل، مجددا زن و مرد نمی توانند با هم ازدواج کنند. روش «سه طلاق» را مردها به صورت شمشیر دموکلس بر سر زنان آمیخته اند.
این فتوا براستی قابل ایراد است. در فقه شیعه مسأله بدین قرار است که طلاق با شرایط خاص و در حضور گواهان صورت گیرد. یک مرتبه طلاق، ولو کلمه طلاق هزار بار نیز تکرار شود، طلاق رجعی است و حق رجوع وجود دارد. تنها پس از رجوع و طلاقهای مجدد در سه نوبت، طلاق همیشگی و باین می شود. جالب است که در این اواخر در جنجالی که در رسانه ها در مورد مسأله طلاق حنفی درگرفت، علماء و اندیشمندان سنی نیز خواستار تجدید فتوا شده و بعضی گفته اند، خوب است از حکم فقه شیعه تبعیت شود. هندوهای افراطی حکم خاص فقه حنفی را دلیل بر لزوم الغاء مقررات شریعت تلقی می کنند، که این امری کاملاً مغرضانه است.
از جمله محورهای حمله بر شریعت اسلام آن است که در اسلام تنها مرد حق طلاق دارد و زن نمی تواند این کار را به دست گیرد. در روزنامه های هندی اخیرا این محور نیز کرارا مطرح شده است و منتقدین این امر را نمونه ای از عدم تساوی زن و مرد دانسته اند. برحسب لایحه انحلال ازدواج در مورد ظهار، لعان و یا اثبات عدم رجولیت، زن می تواند از دادگاه طلاق بگیرد. گذشته از آن در فقه اسلامی اصل «طلاق تفویضی» نیز مطرح است. هنگام ازدواج زن می تواند شرط کند مرد حق طلاق را به زن تفویض کند. از این رو نیازی به الغاء «پرسنل لا» یا تغییر مقررات شریعت نیست، بلکه ضرورت دارد از امکاناتی که شریعت اسلامی به زنان اعطا کرده است، استفاده به عمل آید.
از جنجالی که رسانه های گروهی هند مدتی است به پا کرده اند، زمان کوتاهی می گذرد. آنها تلاش می کنند این اتهام را الغاء کنند که اجرای قانون احوال شخصیه مسلمانان در هند به دلیل مغایرت داشتن با حقوق انسانی و اجتماعی غیر ممکن است! در این باره مولانا سید ابوالحسن ندوی رئیس سازمان «احوال شخصیه» مسلمین می گوید: «اگر هدف از این بحث رفع اختلافات بود می بایست در مقام و محل خود یعنی در مذاکره و تحقیق علمی و فقهی علماء و حوزه های علمیه صورت می گرفت، در این روش هدفی جز مورد تمسخر قرار دادن و توهین به شریعت اسلام وجود ندارد.» نتیجه این بحثهای غیر ضروری در مطبوعات این بوده که مسأله طلاق را یک عمل ظالمانه که طی آن حقوق زنها پایمال می شود جلوه داده و این مسأله به عنوان یک تفریح برای مسلمانان عنوان گردد!
زنان مسلمان و وضعیت اجتماعی آنان در هند
در بسیاری از خانواده های مسلمان، دختر به عنوان یک مخلوق بیچاره و بی عاطفه تصور می شود که اطاعت بی چون و چرا از بزرگان، وظیفه اصلی او به شمار می آید. زن مسلمان در اجتماع خود از تشخص و منزلت و مقام لازم برخوردار نیست. وی موظف است در جهت شناخت و تشخص پدر و برادرش تلاش نماید و به قول خانم «بانو اکبر» که متعلق به یک خانواده متعصب مسلمان است طبیعت، در هر حال مرد را در مقابل زن قدرت تفوق و برتری بخشیده است و در کلیه شؤون حیات، زن یک انسان مطیع و فرمانبردار مرد اعلام شده است. یعنی از مهد تا لحد، وی باید در خدمت مردان باشد تا در انتها نجات یافته تلقی گردد. وی می گوید که اجتماع اسلامی، به زن اجازه نمی دهد تا وی بدون حجاب در برابر نامحرم ظاهر شود و حق دارد فقط دو نوبت، در طول عمر خود از خانه بیرون آید اول در موقع مراسم ازدواج و دوم پس از مرگ و به صورت جنازه!
واقعیت این است که جامعه اسلامی هند، از ابعاد مختلف با سیستمهای اجتماعی هند امتزاج یافته و تحت تأثیر قرار گرفته است. هنگامی که پادشاهان مسلمان وارد هند شدند به منظور جلب غیر مسلمانان به اسلام و فرهنگ اسلامی، تا حدود زیادی اصول اجتماعی غیر اسلامی را با اجتماع اسلامی مخلوط ساختند و بسیاری از عادات و سنن فرهنگی آنان را به خود اختصاص دادند. این است که می بینیم از آن روز، مسایل غلط بسیاری در جامعه اسلامی هند نفوذ پیدا کرده و به منظور نشان دادن برتری پسر در مقابل دختر، حتی تعبیرات و تفسیرات مختلفی از احکام و دستورات آسمانی در کلام اللّه را ارائه می نمایند.
طرز تفکر در خصوص زنان مسلمان بر سه اصل استوار است، یکی اینکه زن در هر حال، در برابر مرد از موقعیت کمتری برخوردار است و از لحاظ توانایی جسمی و روحی، ضعیف تر از مرد تصور می شود. دوم اینکه زن در مقابل مرد، مسؤولیتش برای حفط حیثیت خاندان بیشتر است و نباید کاری کند که باعث سرافکندگی والدین و دیگر اعضای خانواده گردد. سوم اینکه زن باید در هر حالت، خود را پاسدار عزت و ناموس خاندان تصور نماید. در اجتماع مسلمانان برخلاف زن، مرد یک مخلوق آزاد از انجام کلیه مسؤولیتهای اخلاقی، فرهنگی و اجتماعی تصور می گردد و زن خوب کسی است که در مقابل تمام آزار و اذیتی که به دست شوهرش صورت می پذیرد حتی یک آه هم نکشد.
به دنبال نفوذ تعلیمات غربی در کشور، تنی چند از مصلحان مسلمان مانند «سر سید احمدخان» و «مولانا حالی» از باسواد شدن دختران دفاع کردند و مدرسه دختران را در شهر «علیگره» تأسیس کرده که بعدا به صورت دانشکده زنان در آمد. اما سر سید احمدخان هم حجاب را برای شاگردان دختر ضروری و الزامی اعلام کرد و متذکر شد که دختران باید با حجاب به فراگیری علم بپردازند تا بتوانند خدمات شایانی برای جامعه اسلامی به عنوان یک مادر باوجدان و آگاه انجام دهند و نسل جوان مسلمان را پرورش دهند. تقسیم شبه قاره هند در سال ۱۳۲۶ش تغییرات اساسی را در اجتماع اسلامی در هند به وجود آورد، مثلاً در اثر بروز درگیریهای گروهی بین هندوها و مسلمانان، حجاب بین زنان مسلمان یک زنگ خطر برای جان آنها تلقی گردید! و یا محرومیتهای اقتصادی باعث شد که دختران مسلمان از حریم خانه بیرون آیند و دوشادوش پسران کار کنند و بیش از پیش به فراگیری تحصیلات بپردازند.
* سازمان زنان مسلمان هند و رئیس حزب جانتادال شعبه دهلی، تنها ارگان مربوط به زنان مسلمان است که فعالیتهایی در خصوص احقاق حقوق زنان مسلمان انجام داده است و در رابطه با جنایتهایی که بعد از قضیه تخریب مسجد بابری بویژه در مورد زنان مسلمان در شهرهای «سورت»، «سهارانپور» و غیره صورت گرفت خواستار رسیدگی به ظلم و تعدی هندوهای افراطی نسبت به زنان مسلمان بوده و گزارشاتی تنظیم و به مقامات دولتی از جمله نخست وزیر داده است تا در این خصوص اقدام شود. اما به طور کلی می توان گفت: «هویت مسلمانان هند، هویتی هندی است که با هویت مسلمانان دیگر کشورها متفاوت است. هویتی که در طول قرنها با آمیزش سنتها، فرهنگها و تماسهای اجتماعی شکلی تازه به خود گرفته است. این آمیزش به یک اختلاط منتهی شده که کشمکشها و تضادهایی را هم به دنبال آورده است. این وضع هنگامی به وقوع پیوست که برخوردهای تازه، بدعتهای اجتماعی و فرهنگی به سهولت مورد قبول واقع نگردید. تأثیر پیروی از مذاهب مختلف در هند بر سنتهای مذهبی مسلمانان در آن دیار تأثیر گذارد و سبب تحول این سنتها بر اساس بافت اجتماعی شد».
روانشناسی اجتماعی زنان هند
نگاه به موقعیت و جایگاه زنان هند در جامعه از زاویه نگاه اندیشمند شهیر هند «سودهیر کاکار» به وضوح شناختی جامع از مبحث را ارائه می کند. کاکار می گوید: هویت زنان هند از وابستگی به دیگران تأمین می شود. او روانشناسی اجتماعی زنان هند را در سه مرحله زندگی خلاصه می کند:
۱ زن هندی، دختر والدینش است
۲ او همسر شوهرش و عروس خانواده شوهر است
۳ او مادر فرزندان است
زن هندی با این سه مرحله هویت یافته و امنیت خویش را نیز در ارمغان کامل نقش خود در هر مرحله جستجو می کند.
منشأ اسنادی این هویت و جایگاه اجتماعی زنان هند را باید در تاریخ افسانه های مذهبی آئین هندو جستجو کرد. از معروفترین این افسانه ها، روایت مربوط به رب النوع «راما» و همسرش «ستیا» می باشد. این داستان که در واقع وظیفه زن در خانواده را مختصر می کند، در کتاب «رامایانا» که شرح زندگی «راما» یکی از خدایان هندی را توصیف می کند آمده:
سنّت معروف «ساتی» در هند که زنان بعد از مرگ شوهر، خود را در آتش می سوزاندند تا وفاداری خود به شوهر را ثابت کنند، از همین روایت و از نام «ستیا» ناشی می شود. در واقع شرایط اجتماعی زن در جامعه هند طوری بوده که اگر زنان مرتکب «ساتی» نمی شدند، به عنوان زنان غیر وفادار و خیانتکار شناخته می شدند و تحت فشارهای روانی، اینچنین رسم «خودسوزی» در هند جان میلیونها زن را در تاریخ این کشور گرفته است. منابع مقدس آیین هندو سرشار از این نابرابریها و بی عدالتیها در خصوص زن جامعه خود می باشد. در کتاب ادعیه هندو «وداها» هر جا دعا برای تولد اولاد نوزاد شده موضوع فرزند پسراست و در هیچ کجای این مرجع بحثی از جنس دختران به میان نرفته است.
کمیسیونی به نام «نیکسون» در سال ۱۳۵۴ش تعیین شده تا نقش کتابهای درسی در تفسیر زن هندی را بررسی نماید. در بررسی انجام شده اعلام گردید که در این کتابها، زن هندی در مجموع همان زن قدیمی بی عاطفه فاقد اختیار قلمداد می شود و نشان می دهد که زن، گویی به غیر از یک جنس جذاب، هیچ صلاحیت فکری و ذهنی دیگری را در نزد مرد دارا نمی باشد. در حالی که در مقابلش، مرد را به عنوان یک انسان ماجراجو، مخترع، دلیر و سلحشور مجسم می سازند. مثلاً بعضی از کتابهای علوم، دارای تصاویری هستند که نشان می دهد پسران مشغول فراگیری تجربیات علمی هستند در حالی که شاگردان دختر در کنار آنها، فقط ناظر هستند و یا معلم به پسران دستور می دهد که نقشه و تصاویر علمی دیگر به دیوار نصب نمایند و در عوض، به دختران یاد می دهد که چگونه غذا تهیه نمایند. در موضوعات نمایشی مدارس، پسران در نقش پادشاهها و افراد سلحشور ظاهر می شوند در حالی که دختران در نقش مادر، کلفت و خدمه. همین طور در رسانه های گروهی نیز بین زن و مرد تبعیض قائل می شدند. فیلمهای هندی زبان که در تلویزیون به نمایش گذاشته می شود، زن را به عنوان مخلوق بی تفاوت و بی دفاع در مقابل مرد نشان می دهد و در پوسترهای تبلیغاتی، از زن و تصویر او سوءاستفاده می شود.
تحقیقات اخیر مردم شناسی در هند که انجام پذیرفته نشان می دهد که تعداد نوزادان دختر و پسر چه واکنشهای متفاوتی را در منطقه از این کشور برمی انگیزد. در مطالعه مراسمی مربوط به تولد نوزاد توسط همین مردم شناسان، آمده: هنگام تولد نوزاد پسر طبلها نواخته می شود و مردم به نشان شادی بر سر هم پوست صدف می ریزند. ماما یا قابله هدایای فراوان دریافت می کند. اما تعدادی از این محققین سرودهای غم انگیزی را از مناطق روستایی این کشور ثبت کرده اند که اکثر مربوط به مادران صاحب نوزاد دختر است. توجیه اصلی برای نامبارک جلوه دادن فرزند دختر در هند را پاراگراف تأمین جهیزیه یا «دوری» می دانند که در مناطق روستایی و حتی مناطق متوسط به پایین شهری تأمین این هزینه برای حتی دو دختر در یک خانواده می تواند باعث خسارتهای جبران ناپذیر شود. «سودهیر کاکار» سه مرحله از بازتاب تأثیرات اجتماعی هند بر زنان را مورد اشاره قرار می دهد:
مرحله اول: تنفر از خود و اقدام علیه خود
مرحله دوم: اقدام علیه سلطه مردان در جامعه و شوهران در خانواده
مرحله سوم: اقدام علیه ساختار اساسی جامعه
تحلیل نظر «کاکار» در سه مرحله زندگی زنان هند ما را به تقسیم بندیهای تاریخی عملکرد
زن در جامعه نزدیک می کند. به لحاظ روانی بخش اول «خودانکاری» و اقدام علیه خود منبعث از القائات احادیث با