فایل پاورپوینت کامل مناظره امیرمومنان (ع) با خوارج (دستاویزهای خوارج و پاسخ های امام)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مناظره امیرمومنان (ع) با خوارج (دستاویزهای خوارج و پاسخ های امام) :

مناظره با خوارج

در رویارویی سپاه امام (ع) با لشکر معاویه به نام جنگ صفین، رهبری امام به قدری مؤثر بود که نزدیک بود جنگ به نفع امام (ع) پایان پذیرد و شجره خبیثه از بیخ کنده شود، ولی نقشه خائنانه عمروعاص، سبب شد که جنگ متوقف گردد، زیرا در گرماگرم جنگ که مالک اشتر نزدیک بود به خیمه معاویه برسد، عمروعاص دستور داد که قاریان شام که همراه لشکر آمده بودند، قرآن ها را بر سر نیزه کنند و بگویند: بیایید همگی به قرآن پناه ببریم و خونریزی را متوقف کنیم و حکم قرآن را بپذیریم.

آن حضرت پس از درگذشت پیامبر گرامی اسلام (ص) لحظه ای از ارشاد ناآگاهان، اعمّ از مسلمان و غیر مسلمان باز نایستاد ولی تا رسول گرامی در قید حیات بود، حتی کلمه کوتاهی از آن حضرت در معارف، در اخلاق و یا احکام، شنیده نشد. و این خود یکی از نقاط برجسته امام (ع) است که با وجود پیامبر گرامی اسلام (ص) به خود اجازه نمی داد که به سخن درآید

مسلّماً هدف؛ جلوگیری از پیشرفت سپاه امام بود و اگر بنا بود که قرآن میان آن ها حکومت کند، در روز نخست این کار انجام می گرفت. امیرمؤمنان (ع) وقتی از نقشه خائنانه او آگاه شد و دید برخی از نفوذی ها مانند اشعث بن قیس، سپاه را به خودداری از جنگ دعوت می کنند، آنان را جمع کرد و فرمود: «ای مردم! آگاه باشید، این یک حیله و فریب است. آنان با این نقشه می خواهند جلو شکست خود را بگیرند و فرصت بی نظیری که نصیب شما شده است، از بین ببرند.» امام فرمود: «دعوت به قرآن، ظاهر آن، ایمان و درون آن، عدوان و تجاوزگری است. آغاز آن رحمت، و پایان آن پشیمانی است، به کار خود ادامه دهید، دندان ها را روی هم بفشارید، به این صداهای بی خردانه گوش ندهید». [۱]

ولی سخنان امام (ع) در آنان کمتر اثر کرد زیرا گروه بزرگی از سپاه امام، فریب ظاهرسازی را خوردند و به امام فشار آوردند که پیشنهاد آتش بس را بپذیرد. سرانجام قرار شد که طرفین، دست از جنگ بکشند و در تعیین تکلیف، به قرآن مراجعه کنند و حکم قرآن را نافذ بشمارند. گروهی که به امام فشار آوردند تا آتش بس را بپذیرد، گروه خوارج بودند که بعداً از کار خود پشیمان شدند و از امام خواستند قرار و توافق را به هم بزند و مجدداً با سپاه معاویه بجنگد. این گروه، مشکلاتی را برای حکومت امام به وجود آوردند. پس از یک رشته کشمکش ها، سرانجام طرفین صلح نامه ای را امضا کردند و قرار شد که ابوموسی اشعری، از طرف امام و عمروبن عاص از طرف معاویه در یک نقطه بی طرف گرد آیند و به مذاکره بپردازند و حکم قرآن را اعلام کنند. ما فعلاً با این که سرانجام قرارداد صلح، به کجا انجامید و چگونه عمروعاص، ابوموسی را فریب داد، کاری نداریم. روی سخن درباره مناظره ای است که امام با سران خوارج انجام داد، زیرا چنان که گفته شد، همان خوارج که در واقع گروه فشار بودند، بعداً از نظر خود بازگشتند و اصرار ورزیدند که امام (ع) آن عهد و پیمان را بشکند، درحالی که امام کسی نبود که عهدی را که بسته، بشکند.

سپاه معاویه که سپاه قاسطین بودند، به شام و سپاه امام به کوفه بازگشتند ولی خوارج از سپاه امام منشعب شده اردوگاهی در نهروان تشکیل دادند. آنان پیوسته پشت سر امام بدگویی می نمودند و اموری را دستاویز قرار داده و اهانت می نمودند. از سوی دیگر، آنان پیوسته برای مسلمانان ایجاد مزاحمت می کردند، حتی عبداللّه فرزند خبّاب بن الأَرَتّ را که از عُبّاد و قاریان قرآن بود، با همسر حامله اش به خاطر علاقه به امام علی (ع) کشتند، امام (ع) سرانجام، تصمیم گرفت که ریشه فساد را قطع کند و لذا با سپاهی گران که عازم حرکت به صفین بود، به سمت نهروان حرکت کرد و در آن نقطه هر دو طرف به آرایش نظامی پرداختند. پیش از آغاز جنگ، خوارج، ابن عباس را خواستند تا علت جدایی خود را به گوش امام برسانند، و لذا این گفت وگو و مناظره به واسطه ابن عباس برگزار شد. اینک متن کامل مناظره را به گونه ای روشن از نظر خوانندگان می گذرانیم:

خوارج: چرا به هنگ