فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱

با فایل فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ شامل 43 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مناظره های میرسیّد شریف جرجانی و سعدالدّین تفتازانی۱ :

چکیده

یکی از معروفترین و مهمترین مناظره ها در دوره تیموری، مناظرات و مباحثات دو عالم بزرگ، میرسیّد شریف جرجانی (درگذشته ۸۱۶ ه . ق) و سعدالدّین تفتازانی (متوفی ۷۹۲ ه . ق) است. نخستین مناظره، درباره این موضوع بود که «آیا اراده انتقام، سبب غضب می شود، یا غضب، سبب اراده انتقام می شود». تفتازانی رای اوّل را ترجیح می داد و جرجانی از موضع مقابل دفاع می کرد. جرجانی در این مباحثه همچون دیگر موارد، غلبه یافته است. موضوع مناظره دوّم «اجتماع استعاره تبعیّه و استعاره تمثیلیه» و اختلاف بر سر موضع زمخشری (متوفی ۵۸۳ ه . ق) در کتاب الکشاف ذیل آیه ۵ سوره بقره «أولئکَ عَلی هُدیً مِنْ رَبِّهِمْ» بوده است. به نظر تفتازانی، این آیه دارای استعاره تبعیه تمثیلیه است. جرجانی به نظر او اشکال می گیرد و حضّار را قانع می کند که این آیه فقط استعاره تبعیه دارد و اجتماع آن با استعاره تمثیلیه ممکن نیست. داور مناظره نیز رأی او را صائب می داند. گفته اند که تفتازانی پس از این واقعه تدریس را رها کرد، تا جایی که همین سرخوردگی موجب مرگ او در سال ۷۹۲ ه . ق شد.

کلید واژه: میرسیّد شریف جرجانی، سعدالدّین تفتازانی، استعاره تبعیّه، استعاره تمثیلیّه، زمخشری.

پس از آنکه تیمور، علمای بزرگ را از شهرهای مختلف به سمرقند فراخواند، این شهر به یکی از مهمترین مراکز فرهنگی اسلام تبدیل شد. بسیاری از علما در دربار او گرد هم می آمدند، تیمور با آنان مجالست می کرد و به مناظره های علمی آنان که در حضور او صورت می گرفت، گوش فرا می داد. نامدارترین عالم زمان در علوم عقلی و نقلی، علاّمه سعدالدّین تفتازانی (متوفی ۷۹۲ ه . ق) نیز در مجالس او حضور داشت.۲ میر سیّد شریف جرجانی (متوفی ۸۱۶ ه . ق) که در آن زمان نسبتا جوان بود، با این عالم سالخورده چندین مناظره داشت.۳ جرجانی، فصیح و زبان آور بود و راههای مناظره و احتجاج را نیک می دانست، به همین دلیل بر تفتازانی که از درجه علمی چیزی از او کم نداشت، امّا به جهت لکنت زبان در مناظره ها ناموفّق بود،۴ همیشه غالب می آمد.۵

تاریخ دقیق مناظرات میان جرجانی و تفتازانی معلوم نیست، امّا از آنجا که جرجانی در سال ۷۸۹ ه . ق. به سمرقند رفته بود و تاریخ وفات تفتازانی بر اساس معتمدترین روایت ۷۹۲ ه . ق. است،۶ این مناظرات باید میان این دو تاریخ اتّفاق افتاده باشد. احمد مطلوب هم سال ۷۹۱ ه . ق را تاریخ مناظره مهمّی میان این دو عالم در حضور تیمور دانسته است.۷

نخستین مناظره ای که بین این دو عالم روی داد، درباره این موضوع بود که «آیا اراده انتقام، سبب غضب می شود، یا غضب، سبب اراده انتقام می شود»۸. تفتازانی رأی اوّل را ترجیح می داد؛ یعنی معتقد بود اراده انتقام، سبب غضب می شود. در مقابل، جرجانی از موضع مقابل دفاع می کرد، یعنی معتقد بود غضب، باعث اراده انتقام می شود.۹ معلوم نیست که چه کسی داور این مناظره ها بوده است، ولی می دانیم که جرجانی در این مباحثات همچون دیگر موارد، غالب شده است.۱۰

مناظره دوّم به طور قطع در مجلس تیمور در سمرقند اتّفاق افتاده و داور آن نعمان الدّین خوارزمی (متوفی ۸۰۵ ه . ق)، از علمای معروف آن عصر بوده است. موضوع این مناظره «اجتماع استعاره تبعیه و استعاره تمثیلیه»۱۱ و اختلاف بر سر موضع زمخشری (متوفی ۵۸۳ ه . ق) در الکشاف ذیل آیه ۵ سوره بقره «أولئکَ عَلی هُدیً مِنْ ربّهِمْ» آنان بر هدایتی از پروردگارشان هستند) بوده است. زمخشری در تفسیر این آیه گفته است که: معنای استعلا در حرف «علی» دلالت بر آن دارد که هدایت شدن، به تمکن و استقرار بر هدایت و درآویختن (تمسّک) بدان تمثیل شده است. قرار گرفتن ایشان بر هدایت، به حال کسی که از مرکبی بالا رفته، بر آن سوار شده و قرار می گیرد، تشبیه شده است.۱۲

به نظر تفتازانی، این آیه، استعاره تبعیه تمثیلیه دارد؛ زیرا از آنجا که استعاره به سبب حرف «علی» است و مستعار حرف «علی» است، استعاره تبعیه؛ و از آنجایی که هر دو طرف تشبیه از امور متعدّد گرفته شده است، استعاره تمثیلی می شود.۱۳ در نتیجه می توان گفت که هر دو استعاره با هم جمع شده است. جرجانی بر او اعتراض دارد که به همان صورت که حرف «من» دلالت بر ابتدا دارد و «إلی» دلالت بر انتها، معنای متعلّق حرف «علی» نیز استعلاست. با این حال استعلا مثل کلمات «قتل» و «ضرب» معنای مفرد دارد. به همین جهت معنای حرف «علی» مفرد است.۱۴

بنا بر نظر تفتازانی، هرگاه دو طرف تشبیه، یعنی مشبه و مشبّهٌ به، از امور متعدّد اخذ شود، می بایست که هر دو طرف تشبیه، مرکّب باشد. جرجانی با استناد به این رای [ظاهرا برگرفته از آثار نحوی تفتازانی] می گوید که این تشبیه هم باید هر دو طرفش مرکّب باشد؛ امّا همانطور که معنای استعلا نمی تواند مشبهٌ به باشد، معنای «علی» نیز طبعا نمی تواند مشبهٌ به باشد؛ زیرا که معنای هر دوی آنها مفرد است. در این صورت چگونه می توان گفت که چیزی به چیز دیگری تشبیه شده است؟.۱۵

تفتازانی در پاسخ می گوید که: در تشبیه تمثیلی، اینکه هر دو طرف از امور متعدّد اخذ شده است، به معنای مرکّب بودن طرفین نیست، بلکه صرفا به معنای آن است که آنها از جهت مأخذ ضرورتا ترکّب دارند.۱۶

جرجانی این ادّعا را از چندین جهت نادرست می خواند: اولاً وقتی می گوییم مشبهٌ به از امور متعدّد اخذ شده است، منظورمان این نیست که تمامی آن از هر کدام از آنها اخذ شده باشد، زیرا اگر تمامی آن از هر یک از آنها اخذ می شد، آن وقت با اخذ از یکی مقصود حاصل می شد و دیگر دلیلی نبود که از دیگری دوباره اخذ کند. امّا از آنجا که می دانیم از امور متعدّد اخذ شده است، پس یک جزء مشبهٌ به از برخی از آن امور و جزء دیگرش از برخی دیگر از آن امور گرفته شده است. بدین جهت می توان گفت که مشبهٌ به ضرورتا مرکّب است.

ثانیا علمای بلاغت در خصوص مرکّب بودن وجه شبه در تشبیه تمثیلی متفق القول اند. مرکّب بودن وجه شبه هم ناگزیر باید به دلیل این باشد که از امور متعدّد اخذ شده است، زیرا برای آن علّت دیگری نمی توان متصوّر شد…

ثالثا از اینکه هر کدام از طرفین از امور متعدّد اخذ شده است، می توان نتیجه گرفت که مشبهٌ به مرکّب است. چنانکه تفتازانی خود در تشبیه به کار رفته در آیه «مَثَلُهُمْ کَمَثلِ الَّذی اسْتَوْقَدَ نارا» (یعنی صفت منافقین مثل کسی است که آتش می افروزد)،۱۷ مخالف نظر کسانی است که امکان تشبیه مفرد به مفرد را جایز می دانند.۱۸ جرجانی، مخالفت تفتازانی در این مسئله را عینا [از آثار او] نقل کرده و در آخر تصریح می کند که این عین عبارات اوست. بر این اساس، او نتیجه می گیرد که اگر