فایل پاورپوینت کامل مهم ترین ویژگی های رهبری امام خمینی (ره)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مهم ترین ویژگی های رهبری امام خمینی (ره) :

۱- باور عمیق به مردم

پیوند و همبستگی میان امام و مردم در طول انقلاب و پس از آن، رابطه ای دوسویه بود که بر پایه «اعتماد متقابل» استوار بود. اعتماد و ایمان مردم به حضرت امام، افزون بر وجهه دینی و پایگاه معنوی ایشان، از طریق فرایند تاریخی مبارزه و مقاومت به وجود آمده بود. مردم، امام را تجربه کرده و در کوران حوادث، او را بارها و بارها آزموده بودند و از اعماق جانشان او را دوست داشتند.

اما اعتماد و علاقه امام به مردم از یک اعتقاد مبنایی و علمی سرچشمه می گرفت. پاک بودن سرشت انسان ها، در شمار مهم ترین اندیشه های فلسفی و عرفانی امام خمینی بود. ایشان بر این اعتقاد بودند که اگر ندای حق و حقیقت به گوش جان مردم برسد و طاغوت ها و شیاطین نتوانند مانع تراشی کنند، مردم با توجه به فطرت پاک و زلالی که دارند، راه حق و صواب را برمی گزینند. [۱] به همین دلیل، برخلاف برخی که معتقد بودند مردم قابل اعتماد نیستند و روز «زنده باد» می گویند و شب «مرده باد»، امام عمیقاً به مردم و حق خواهی آنها اعتماد داشت. ایشان در نخستین روزهای مبارزه، در ماجرای انقلاب سفید، با تشریح وضعیت و خطرات پیش رو، خطاب به علمای حوزه چنین گفت:

. . . بزرگ ترین کاری که از ما ساخته است، بیدار کردن و متوجه ساختن مردم است؛ آن وقت خواهید دید که دارای چه نیروی عظیمی خواهیم بود که زوال ناپذیر است و توپ و تانک هم حریف آن نمی شود. [۲]

امام خمینی پس از تبعید به نجف، طی ملاقات هایی که با مراجع و علمای نجف داشت، آنها را به دفاع از ملت ایران و رویارویی با شاه فراخواند. پاسخ امام به یکی از علمای نجف که معتقد بود مردم دروغ می گویند و اگر عرصه بر آنها تنگ شود، دست از حمایت می کشند، فرمود:

چطور مردم دروغ می گویند؟! این مردم که جان دادند، زجر دیدند، حبس کشیدند، تبعید شدند، اموالشان غارت رفت؛ چطور مردمی که سینه جلو گلوله دادند، دروغ می گویند! مردم در پانزده خرداد جوانمردی و صداقت نشان دادند. ما که قیام کردیم از احدی جز مزید احترام. . . ندیدیم. [۳]

ایشان در فضای پرالتهاب دوران حضورشان در فرانسه که انقلاب در آستانه پیروزی قرار گرفته بود، طرح حکومت آینده را بر دو پایه «اراده الهی» و «خواست مردم» بنا می نهند و می فرمایند:

ما می خواهیم یک حکومت الهی باشد، موافق میل مردم، رأی مردم و موافق حکم خدا. آن چیزی که موافق با اراده خداست، موافق میل مردم هم هست: مردم مسلمان اند؛ الهی اند. [۴]

با چنین اعتماد و رویکردی که امام به مردم داشت، استراتژی مبارزاتی ایشان هم نمی توانست فارغ و تهی از مردم باشد. شیوه مبارزاتی امام، بر تلاش برای آگاه ساختن مردم و حضور حماسی آنان در مسیر روبه رشد حرکت انقلابی متمرکز بود. به همین دلیل امام خمینی هرگز به مبارزه مسلحانه روی نیاورد و آن را تأیید هم نکرد؛ زیرا به اعتقاد ایشان، اراده عمومی و جمعی مردم، از هر سلاحی کاراتر و مؤثرتر است. این استراتژی امام سبب شد تا اراده جمعی ملت بزرگ ایران، یکپارچه و هماهنگ، خواهان برقراری نظام جمهوری اسلامی شود. میشل فوکو که از نزدیک شاهد راهپیمایی های مردم ایران بود، صحنه های حضور مردم را چنین شرح می دهد:

«اراده جمعی» اسطوره ای سیاسی است. . . اراده جمعی را هرگز کسی ندیده است و خود من فکر می کردم اراده جمعی مثل خدایان یا روح است و هرگز کسی نمی تواند با آن روبه رو شود. نمی دانم با من موافقید یا نه؛ اما ما در تهران و سرتاسر ایران با اراده جمعی یک ملت برخورد کردیم و باید به آن احترام بگذاریم؛ چون چنین چیزی همیشه روی نمی دهد. [۵]

۲- همدلی و همراهی با مردم

ورود مقتدرانه و جدی امام خمینی به دنیای سیاست در ابتدای دهه چهل، آن هم در فضای خاموش و بی تحرک آن عصر، به سرعت نام «آیت الله خمینی» را بر سرِ زبان ها انداخت و در مدتی بسیار کوتاه، شجاعت و جسارت او در دفاع از دین و کیان ملت، بسیاری را شیفته و عاشق مرام و منش او کرد. این ارتباط عمیق، از نگاه ناظران بیرونی نیز مخفی نمانده است؛ میشل فوکو، فیلسوف مشهور فرانسوی، پیوند مردم با امام را چنین ترسیم می کند:

شخصیت آیت الله خمینی پهلو به افسانه می زند. هیچ رئیس دولتی و هیچ رهبر سیاسی ای، حتی به پشتیبانی همه رسانه های کشورش، نمی تواند ادعا کند که مردمش با او پیوندی چنین شخصی و چنین نیرومند دارند. [۶]

یکی از مهم ترین دلایل این شیفتگی و ارادت، افزون بر تقوای الهی و خلوص نیت امام، همراهی و همدلی ایشان با مردم بود. طبیعی است که حضرت امام، به عنوان رهبر یکی از مهم ترین انقلاب های جهان، از ذهنی بسیار پیچیده- که لازمه طراحی و برنامه ریزی یک حرکت حساب شده انقلابی است- برخوردار بود و به همین دلیل دشمنان و مخالفان ایشان، او را شخصی بسیار پیچیده و غیرقابل پیش بینی می دانستند؛ [۷] اما از سوی دیگر، هیچ گاه در میان مردم چنین گمان و برداشتی پدید نیامد. زبان امام، آشناترین و قابل فهم ترین زبان برای مردم بود و مواضع ایشان، روشن ترین و بی ابهام ترین مواضع. مردم، امام را با خود کاملًا صمیمی و یکدل یافته بودند و سخنانش را ترجمان خواسته های خود می دیدند و ارزش ها و آرزوهایش را می شناختند.

کلام و ادبیات امام نیز برای مردم جذابیت داشت. بسیاری از اندیشمندان به دلیل اینکه سال های متمادی، با واژه ها و اصطلاحات تخصصی سروکار داشته اند، بی آنکه خود توجه داشته باشند، سخنانشان دیگران را به زحمت می اندازد و فهم کلماتشان برای مخاطب مشکل می شود. بگذریم از کسانی که با به کارگیری اصطلاحات علمی و تخصصی، دانش خویش را به رخ دیگران می کشند. اما امام با وجود آنکه در علوم فراوانی تخصص داشت، با مردم، ساده و صمیمی سخن می گفت و با دشوارگویی و به کارگیری اصطلاحات علمی، مردم را

نمی آزرد. برخلاف بسیاری از سیاستمداران و رهبران سیاسی، در ادبیات سیاسی او واژه های نامأنوس و دور از ذهن نمی توان یافت. او در لابه لای سخنرانی های اجتماعی و سیاسی، گاه ظریف ترین و دقیق ترین نکته های عرفانی را با زبانی ساده و صمیمی به یارانش ارزانی می کرد؛ این مطالب، همان رموزی بودند که دیگر عارفان، در پسِ واژه ها و اصطلاحات دشوار، به آنها اشاره می کردند. مثلًا امام، بسیار ساده و صمیمی می گفت: «عالَم محضر خداست؛ در محضر خدا معصیت خدا نکنید. »[۸] و از آن پس، یارانش، در هنگامه گناه، حضور و نگاه سنگین خدا را حس می کردند و از گناه دست می شستند و به همین سادگی عارف می شدند.

همدردی امام با مردم هم شنیدنی است؛ شدت گرمای نجف در تابستان ها که گاه تا پنجاه درجه نیز می رسد، بسیاری را از آنجا فراری می دهد و روانه کوفه، که آب و هوای خوبی دارد، می کند؛ اما امام هرگز چنین نکرد و در پاسخ به اصرار اطرافیان، با تعجب گفته بود: «آیا من می توانم به کوفه بروم، درحالی که بسیاری از مردم ایران در سیاه چال ها به سر می برند؟!» وقتی اطرافیان از ایشان اجازه خواستند تا لااقل وسیله خنک کننده ای تهیه کنند، امام به این دلیل که بسیاری از مردم، از تهیه چنین وسیله ای ناتوان اند، اجازه ندادند. [۹]

در سرمای سخت فرانسه نیز امام دستور داد که بخاری ها را خاموش کنند؛ تنها به این دلیل که اعتصاب کارکنان نفت، مردم ایران را با بحران کمبود نفت مواجه ساخته بود![۱۰] همین ماجرا در سال ۱۳۶۲ که در غرب کشور مشکل کمبود نفت ایجاد شده بود، تکرار شد. [۱۱]

در اواخر جنگ که تهران، هدف موشک باران و بمباران رژیم عراق قرار گرفته بود، اطرافیان و محافظان امام، هر چه اصرار کردند، نتوانستند امام را راضی کنند به پناهگاه برود؛ استدلال امام این بود که چون همه مردم امکان استفاده از پناهگاه ندارند، من نیز استفاده نمی کنم. [۱۲] از نظر مادی نیز زندگی امام خمینی برای مردم جالب بود. زندگی او پیش از آنکه رهبری نهضت را برعهده گیرد، همچون غالب مردم و در حد متوسط بود.

با شروع مبارزه، زندگی امام از آنچه بود هم ساده تر شد و این، برای مردم بسیار مهم و معنادار بود. لوسین ژرژ، خبرنگار روزنامه لوموند، خانه و محله امام را در تبعیدگاهش چنین توصیف می کند:

در پیچ یکی از کوچه های تنگ نجف که خانه هایش. . . سخت به هم فرو رفته است، مسکن محقّر آیت الله خمینی قرار دارد. این خانه نظیر مسکن فقیرترین افراد نجف است. در سه اتاق این خانه، حداکثر دوازده تن از نزدیکان وی حضور داشتند. در این مسکن محقّر، از قدرت رؤسای شورش و یا رؤسای جبهه مخالف که در تبعید به سر می برند، هیچ نشان و علامتی دیده نمی شود و اگر آیت الله خمینی قدرت آن را دارد که ایران را به حرکت درآورد، این قدرت مسلّماً ناشی از تسلط و اقتدار وی بر افکار مردم ایران است. . . اکنون ما در حضور آیت الله در اتاقی دو در سه متر و در خانه ای هستیم که در دورترین قسمت نجف است. [۱۳]

پیروزی انقلاب نیز چیزی به دارایی های امام نیفزود. این بخش از زندگی امام نیاز به شرح ندارد؛ دیداری از منزل استیجاری امام در جماران، اتاق کوچک کار و ملاقات ایشان، حسینیه جماران که محل ملاقات های عمومی امام بود و به

اصرارامام نیمه کاره ماند[۱۴] و حتی کوچه پس کوچه های تنگ محله های جماران، بهترین گواه سلامت نفس و پارسایی مردی است که از همان خانه کوچک و قدیمی، هیمنه و شکوه ابرقدرت های شرق و غرب را فرو ریخت و خواب را از چشم آنان گرفت.

فهرست دارایی های امام خمینی دیدنی است؛ امام خمینی بر اساس اصل ۱۴۲ قانون اساسی، [۱۵] در تاریخ ۲۴ دی ماه ۱۳۵۹ دارایی های خود را چنین شرح می دهد: [۱۶]

نام- نام خانوادگی: روح الله مصطفوی، معروف به خمینی، شماره شناسنامه: ۲۷۴۴، محل صدور: خمین، سِمَت: روحانی.

۱- دارایی غیرمنقول (با ذکر مشخصات):

۱- یک باب منزل مشتمل بر بیرونی و اندرونی در قم، محله باغ قلعه که معروف است.

۲- قطعه زمینی است ارث پدری است و به حسب اطلاع حضرت آقای پسندیده مشاع است بین اینجانب و معظمٌ له و ورثه مرحوم اخوی (آقای هندی) که اجاره سهمیه اینجانب از قرار اطلاع آقای اخوی، سالی چهار هزار ریال است که داده نمی شود. [۱۷]

– ۲- دارایی منقول اعم از نقدی، موجودی یا سپرده بانکی، سهام و اموال غیرمنقول دیگر با