فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ

فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ شامل 54 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل میزگرد نامه فرهنگ :

نامه فرهنگ ، ش ۴۳

چکیده: در این گفت وگو آقایان دکتر داوری، دکتر لاریجانی، دکتر ضیمران، دکتر نهاوندی و دکتر خانیکی به مسئله جهانی شدن و نحوه مواجهه ما با آن می پردازند

.

داوری: استدعا می کنم نخست بفرمایید جهانی شدن یعنی چه؟ سپس به پیشینه آن و اینکه در حال حاضر چه صورتی یافته است و با آن چه می توانیم بکنیم، می پردازیم

.

ضیمران: سال ۲۰۰۰ به طور کلی نویددهنده عصر تازه ای است و بر خلاف قرن بیستم که به قرن اتم معروف بود، قرن انفجار اطلاعات و دوران واقعیت های نامنظم است

.

به طور کلی، به گمان بنده، قرن بیست و یکم منش و ماهیتی رایانه ای دارد و در حقیقت، واقعیت قرن بیستم به واقعیت مجازی در قرن بیست ویکم تبدیل شده است و حادثه مجازی سازی یکی از مهم ترین رویدادهایی است که در قرن بیست ویکم رخ خواهد داد

.

در واقع، در این عصر است که اصل، جای خود را به بدل می دهد . همه پدیده ها به نشانه تبدیل خواهند شد . واقعیت به فراواقعیت تغییرپذیر است

.

خانیکی: ما می توانیم مسئله تحول و دگرگونی بزرگی را که رخ داده است و از آن به تعبیرهای گوناگونی یاد شده است، از نگاه های مختلفی ببینیم

.

اگر بخواهیم یک رهیافت فرهنگی برگزینیم، به نظر من می شود جهانی شدن را پروسه و فرآیندی دید که نقطه آغازین آن الزاما در عصر ما قرار نمی گیرد; یعنی می شود این دگرگونی را در ادامه همان تحولاتی دانست که از دوران مدرنیته آغاز شده است . اما اگر بخواهیم آن را به عرصه سیاست تقلیل دهیم، آن گاه آن را پروژه ای خاص همین دوران خواهیم دید; طرحی سیاسی که به همگن سازی و یکپارچه سازی جهانی محدود می شود و قطعا معطوف به تصمیم گیری های مراکز خاص سیاسی در جهان است

.

در خصوص روند جهانی شدن فرهنگ و ارزیابی واکنش های مختلف درونی، دو نکته مقدماتی را نباید از نظر دور داشت

:

۱ .

جهانی شدن فرهنگ الزاما امری تازه نیست، بلکه می توان جلوه های جدید آن را از بدو ظهور مدرنیته دید . هرچند اکنون در مدرنیته متاخر – به قول گیدنز – با روندهای شدید و متراکم این پدیده قدیمی مواجه هستیم

.

۲ .

جهانی شدن فرهنگ یک فرآیند پیچیده و چندوجهی است که، از یک سو، به تشدید روندهای یکسان سازی در سطح بین الملل کمک کرده است و از سوی دیگر، به رشد منطقه گرایی، بومی گرایی و توجه به فرهنگ های خرد اقلیمی و محلی منجر شده است

.

با ورود به دوران مدرن، جهان بینی هر جامعه، از وجه تک ساختی دوره پیشین خارج شده و نظام معانی و ساختار ادراکات فرهنگی آن دستخوش معضلات پیچیده درونی می گردد . تمدن غربی به طور پیوسته فضاهای تک ساختی را شکسته و جهان چندشالوده ای خود را بسط داده است . چند شالوده ای شدن جهان چندوجهی و چندبنیادی به بحران هویت و معنا در فضای فرهنگی مغرب زمین انجامیده است

.

اما در دنیای پیرامونی، در مواجهه با جهان گرایی دوران مدرن

:

گروهی هدم سنت را پی گیری کرده اند و بر این باور بوده اند که یکسره باید به حسب موازین و معانی دنیای جدید، به سامان دهی امور بپردازند

;

گروهی دیگر جهت حفظ میراث و ذخایر معنایی موجود، در پی نگاهبانی و کفایت میراث سنت بوده اند و

گروه سوم که بیش از همه در جلب آرای عمومی توفیق داشته اند، درپی آن بوده اند که میان این دو نظام متفاوت معنایی، پل هایی بزنند

.

به این ترتیب، می توان گفت در پرتوی جهانی شدن، به معنای تازه ای که یکی دو دهه اخیر نمایانگر آن است، همه واکنش های سنتی ما به چالش کشیده شده است و همان گونه که غرب خود را نیازمند بازاندیشی یافته است، ما نیز به بازاندیشی نیاز پیدا کرده ایم . این شاید مهم ترین مسئله در پروسه ای دیدن جهانی شدن فرهنگ باشد

.

داوری: اگر بپرسند که تکلیف فرهنگ ها در جریان

Globalization

چه می شود، چه پاسخ می دهید؟

خانیکی: اگر این فرآیند را به عنوان پدیده ای چندوجهی در نظر بگیریم، خواهیم پذیرفت که در وضع جدید باید هم در پی رصت بود و هم تهدید . در حقیقت باید گفت یک وجه این تحول به سوی همگن ساختن می رود; اما وجه دیگر آن مبتنی بر الگوهای چندگانه فرهنگی، به جای انحصار دوران مدرنیته، است . پس روشن است که جهانی شدن فرهنگ با به چالش کشیدن وضع مستقر و وضع سنتی همراه شده است . ازاین رو، این وضع، هم می تواند امکانی برای پیدایش یا شکل گیری گفت وگوهای چند طرفینی باشد و هم، در صورت نداشتن موضع و نقش فعال، می تواند به مخاطره ای جدی بینجامد . در فرآیندهای نوین جهانی، هویت هایی فراتر از هویت های صرفا سیاسی معنا می یابد . این مسئله، خود به خود، حساسیت ها را متوجه حوزه فرهنگ می کند

.

یکی از فرصت هایی که امروز به وجود آمده است، همین امکان ورود به عصر اطلاعات و بازنگری فرهنگی در دوران فشردگی زمان و مکان است . روشن است که جهان کنونی به سمت گشودگی می رود; نه فروبستگی . ازاین رو می توان گفت امکان پیدایش دیالوگ بیش از مونولوگ شده است; هرچند در عرصه سیاست بین الملل، گرایش به سمت چیرگی طلبی می تواند با این فرآیند در تعارض باشد

.

به نظر من، امروز این زمینه مشهود است که در لایه های بنیادین این جهان، امکان گفت وگو و تنوع فرهنگی به وجود آمده است

.

معنای این گفت وگو فراهم شدن فرصت برای فرهنگ ها و اندیشه های زنده و پویاست که البته با چالش ها و پرسش های نو نیز روبه رو هستند اگر در برابر این پرسش ها و چالش بتوانند نقش بازیگرانه ای داشته باشند، به یقین خواهند توانست سهمی هم به خود اختصاص دهند

.

لاریجانی: تمایز بین پروژه جهانی شدن و پروسه جهانی شدن به نظرم موضوع بسیار مهمی است و در مباحث جهانی شدن، در واقع، این تفاوت خیلی اساسی است . جهانی شدن به عنوان پروسه، مبانی فلسفی دارد و عمدتا از تفکر لیبرال، به طور طبیعی، ناشی می شود . وقتی ما از هویت یک انسان صحبت می کنیم، بهتر است شناسنامه انسان در نهایت جهانی باشد . انسان شهروند یک جهان باشد، خیلی طبیعی تر از این است که شهروند این کشور یا آن کشور باشد

.

من فکر می کنم به این ترتیب، تصور از انسانی که شهروند جهان است، تصور زیبایی است . مثلا من خودم در خیابان راه می روم، اول احساس می کنم شهروند ایران هستم، بعد احساس می کنم شهروند جهان هستم . پاسپورت جهانی دارم و هرجا بروم حقوق حفاظت شده ای دارم و این به نظرم موضوع جالبی است . اما جهانی شدن به عنوان یک پروژه – به نظرم – دقیقا تئوری آمریکایی ها و اروپایی هاست

.

در این معنا جهانی شدن یعنی اداره کل دنیا توسط باشگاه غرب و در راس آن نیز باید مقوله ای قرار داشته باشد . مبناقراردادن سیاست برای آمریکا تنازعاتی با دیگر اعضای غربی باشگاه به وجود خواهد آورد; ولی اگر اقتصاد مبنا و محور گردد، گرچه باز هم شکل تنازع وجود خواهد داشت، ولی شدت آن بسیار کم خواهد بود . به نظر من در تاریخ بشر هیچ گاه سیطره حاکمان بر محکومان به این شدتی که امروز وجود دارد، و امکان آن پیدا شده، وجود نداشته است

.

نهاوندیان: باید دید ما در رابطه با جهانی شدن چه می توانیم بکنیم که این برمی گردد به اینکه اصولا جهانی شدن را ما چه می دانیم؟ تعریف ما از جهانی شدن چیست؟

به نظر می رسد آنچه در این دوره اتفاق افتاده و آن را از دوره های پیشین جدا کرده است، این است که درجه شدت ارتباطات انسانی بالا رفته است که این مرهون تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات است . در حال حاضر این امر تجلیات گوناگونی یافته است

.

اصولا حوزه تاثیر و تاثر متقابل یک فرد انسانی و درجه شدت و درجه نفوذ آن در گذشته، با درجه شدت و نفوذی که الان دارد، متفاوت است

.

سؤال این است که ما در قبال جهانی شدن چه کاری می توانیم بکنیم؟ اصلا چه چیز آن، متعلق اختیار ما قرار می گیرد . آیا ما می توانیم تصمیم بگیریم که این درجه شدت ارتباطات بالا نرود؟ آیا ما می توانیم از اثرگذاری این پدیده بر آحاد ملتمان جلوگیری کنیم؟ این میسور نیست . در مقابل ما سه گزینه وجود دارد: گزینه پرهیز; گزینه تسلیم، و گزینه مشا