فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام شامل 57 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش حضرت عباس علیه السلام و خاندانش در نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام :

مقدمه

قال الله تعالی: «وَ البَلَدُ الطَّیبُ یخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذنِ رَبِّهِ وَالَّذِی خَبُثَ لَا یخْرُجُ إِلَّا نَکدا»[۱]

عباس بن علی از شخصیتهای نامدار تاریخ شیعه همواره از سوی اهل بیت و شیعیان مورد احترام بوده است. ایشان در کربلا به شهادت رسید اما پس از او خاندانش (فرزندان و نوادگان) نیز به شیوه شایسته ای همواره در فراز و نشیبهای تاریخ اسلام، بار و حتی مبلغ خاندان اهل بیت بودند. پیوند این خانواده با پیشوایان شیعه در تمامی تاریخ ائمه حتی تا زمان غیبت صغری در منابع دیده میشود. یافته ها گویای آن است که کارکرد فرهنگی – سیاسی خاندان عباس بن علی به چند دسته تقسیم میشود؛ بخشی از ایشان از شاگردان اهل بیت و نویسندگان سرشناس شیعی در عصر خود بودند شماری در قیام های شیعیان به یاری ایشان می شتافتند و بعضی نیز ارتباط عاطفی عمیقی با اهل بیت داشتند.

اهمیت محیط خانه در تربیت نسلی

تربیت نسلی یکی از شاخههای دانش تربیت است بر این اساس مربی به گونه ای محیط و محتوای تربیتی را آماده میکند که دست کم تا چند نسل این روند تربیتی ادامه پیدا کند. پیرو همین سیاست امام علی که خود پرورش یافته مکتب قرآنی پیامبر خدا بود، فرزندانش را به همین شیوه تربیت کرده بود؛ زیرا در سنت پیامبران الهی فرزندان مؤمن میبایست ادامه دهنده راه پدران خود باشند. به همین سبب زکریا این گونه دعا میکرد «رب هَبْ لِی مِنْ لَدُنْک ذُریه طَیبَهً إِنَّک سَمِیعُ الدُّعَاءِ».[۲] توجه به خانواده و محیط زندگی همواره یکی از سفارشهای آشکار قرآن است. آیه «و البلد الطَّیبُ یخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذنِ رَبِّهِ وَالَّذِی خَبَّثَ لا یخرج إلا نکدا»،[۳] به محیط رشد انسانی اشاره دارد و اولین دریافت از معنای آن این است که آدمی در هر جایی که پرورش یابد؛ خوی همان جا را به خود می گیرد؛ چنانکه رسول خدا فرموده است: «إذا أعطی الله أَحَدَکمْ خیراً فَلْیَبْدَأُ بِنَفْسِهِ وَ أهل بیته؛[۴] هر گاه خدا به یکی از شما خیری عطا کرد، ابتدا خود و خانواده اش را از آن بهره مند سازد». در واقع روش پیامبران الهی این بود که فرزندان را جزئی از خود و ادامه دهنده راه خود می دانستند و این گونه دعا می کردند: «ربنا إنی أسکنتُ مِنْ ذُرِّیتی. .. لیقیمُوا الصَّلاهَ»؛[۵] «رب نجنی و أهلی؛ پروردگارا! من و خاندانم را نجات ببخش».[۶]

بنابراین راهبرد تربیت نسلی یک امر قرآنی بود که در خانه امام علی پیگیری می شد و این گونه حضرت عباس نیز مانند حسنین و سایر فرزندان تحت برنامه تربیتی آن حضرت قرار داشت این برنامه ها در سه مرحله «بینش افزایی» «دانش افزایی» و «مهارت افزایی» اجرا می شد. با این نگاه تربیتی اگر چه نامه امام علی در نهج البلاغه خطاب به امام حسن است اما حکایت از آن دارد که این برنامه تربیتی برای یکایک فرزندان اجرایی شده است؛ زیرا آن حضرت فرزندانش را پاره تن خود می دانست:

«و وجدتک بعضی، بل وجدتک کلی، حتی کأن شیئاً لو أصابک أصابنی، وکأن الموت لو أَتَاک أَتَانِی، فَعَنَانِی مِن أمرک ما یعنینی من أمر نفسی؛[۷] چون تو را جزیی از وجود خود بلکه تمام وجود خودم یافتم گویی که اگر ناراحتی به تو رسد به من رسیده و اگر مرگ دامانت را بگیرد دامن مرا گرفته به این جهت توجه به کار تو را اهتمام به کار خود یافتم.

سپس در ادامه می فرمایند: «إِنَّما قَلب الحَدَثِ کالأرض الخالیه ما أُلقی فِیهَا مِنْ شَیءٍ قَبِلَتْهُ فبادرتک بالأدب قبل ان یقسو قلبک؛ و از آنجا که قلب جوان همچون زمین خالی است و هر بذری در آن پاشیده شود، آن را می پذیرد؛ پیش از آنکه قلبت سخت شود و فکرت به امور دیگر مشغول گردد (گفتی ها را گفتم)».

درباره تربیت نسلی در روزگار معاصر میتوان به خاندان بسیاری از علمای برجسته شیعه و نیز خاندان معظم شهدا و بسیاری از مؤمنان اشاره کرد که با تربیت صحیح دینی و خانوادگی توانسته اند نسلی نمونه و خدوم به جامعه تحویل دهند برای مثال میتوان به خاندان آیت الله خامنه ای اشاره کرد که نسل در نسل از پدرشان (سید جواد) و جدشان (سید حسین)، از علما و اهل تقوا و مبارز در راه خدا بودند.[۸]

مادر نیز در این تربیت نقش تعیین کننده ای دارد؛ چنانکه ام البنین مادر عباس نیز همواره همین مسیر تربیت اسلامی را پیمود. این بانوی ارجمند پس از حادثه کربلا نیز همواره در مسیر اهل بیت قرار داشت. او در حالی که دست فرزند عباس را که عبیدالله نام داشت. می گرفت، روزها به بقیع میرفت و برای فرزندانش مرثیه سرایی می کرد. مردم مدینه برای شنیدن مرثیه های جانسوز او اجتماع و همنوای با او گریه میکردند. عزاداری او به اندازه ای جانسوز بود که حتی هنگامی که مروان بن حکم آن منظره را دید متاثر شد و اشک ریخت.[۹] مادران شهدا نیز با تأسی به زنان اهل بیت و این بانوی ارجمند، صبر و استقامت را پیشه کردند و به نماد صبر و بردباری برای خدا تبدیل شدند. مادر شهیدان سجادیان (سید کریم ساله، سید کاظم ساله، سید داود ساله و سید قاسم ساله) که همسرش هم شهید شد، بعد از سال چیزی جز «سلامتی حضرت آقا» نمی خواهد.[۱۰]

«فرق مادر شهید

یا تمام مادران دیگر زمین

خلاصه میشود به این:

مادر شهید

پیش از آنکه مادر شهید می شود.

شهید می شود. ….»[۱۱]

تربیت نسلی و علاقه حضرت عباس(ع) به اهل بیت(ع)

پیوند قلبی حضرت عباس با خاندان اهل بیت، از همان زمان امام علی شکل گرفته بود.[۱۲] ایشان جزو آن دسته از فرزندان امام علی بود که در شمار یاران حسنین بودند و از امام علی روایت نیز نقل میکردند. بعدها نوادگانش این روایت ها را سینه به سینه ثبت کردند. در یکی از این روایت ها آمده است:

روزی امام علی همه پسرانش و از جمله عباس را فرا خواند و به آنها فرمود: «در میان خودتان، کوچک ترها به بزرگترها احترام بگذارید و بزرگ ترها نسبت به کوچک ترها مهربان باشید. در فراگیری دین تلاش کنید و تقوی پیشه نمایید. .. و همگی از حسنین فرمان ببرید».[۱۳] عباس در خانه امام علی مسائل شرعی و احکام اسلامی را فرا می گرفت و کتب و احادیثی را که امام علی ثبت و ضبط نموده بودند، در اختیار داشت.[۱۴]

بعد از شهادت امام حسن، نزدیک ترین شخص به امام، برادرش حضرت عباس که در جایگاه معاون، ایشان در کربلا به سمت پرچمداری سپاه برگزیده شد.[۱۵] این میزان علاقه میان حضرت عباس و اهل بیت، دو طرفه بود؛ چنانکه وقتی دشمن در روز تاسوعا به سوی سپاه امام حسین حرکت کرد آن حضرت با لحنی بسیار محبت آمیز به برادرش عباس فرمود: «یا عباس ارکبْ بِنَفْسِی أَنْتَ یا أَخِی حَتَّی تَلْقَاهُمْ وَ تَقُولَ لَهُمْ مَا لَکمْ وَ مَا بدَا لَکمْ وَ تَسْأَلُهُمْ عَمَّا جَاءَ بِهِمْ؛[۱۶] ای عباس جانم به فدایت ای برادر! سوار شو و برو از آن ها بپرس هدف آنها چیست؟ چه روی داده است و پیرس چه دستور تازه ای به آنان داده شده است؟». این در حالی بود که امام حسین بیش از سال از ایشان بزرگتر بود در آن سو حضرت عباس نیز در معرکه داغ کربلا نهایت وفاداری را به جا آورد و به برادرانش (فرزندان ام البنین) فرمود: «بروید در پیشگاه امام حسین بجنگید و از ایشان دفاع کنید».[۱۷] خود نیز به مبارزه پرداخت تا به شهادت رسید.[۱۸] هنگام شهادت آن حضرت نیز این عاطفه دو طرفه تداوم یافت و امام حسین بر بالینش آمد و فرمود: «خدا تو را پاداش خیر عطا بفرماید که در راه خدا حق جهاد را به جا آوردی».[۱۹]

نکته مهم این ماجرا، نگاه اعتقادی حضرت عباس به امام بود و آن را به صراحت هنگام رد کردن امان نامه شمر بیان کرد و لقب اعتقادی «ابن رسول الله» را برای امام حسین به کار برد: «شمر! خدا تو و امان نامه ات را لعنت کند؛ چطور ما در امان باشیم، اما پسر رسول خدا امان نباشد».[۲۰] پس از شهادت نیز مانند مؤمن آل یس که قرآن درباره او می فرماید: «یالَیتَ قَوْمی یعْلَمُونَ بِمَا غَفَرَ لِی رَبِّی وَجَعَلَنِی مِنَ الْمُکرَمین»،[۲۱] پس از شهادت در راه خدا از مقربین درگاه الهی، و به لقب «باب الحوائج» معروف شد.

منم ماه بنی هاشم که عباس است نام من

بود ام البنین مام و علی باب کرام من

بود این افتخارم بس که گوید خسرو خوبان

بود عباس نام آور نگهبان خیام من

من آن سرباز جانبازم که از لطف خداوندی

لبالب از می حب حسینی گشته جام مـن

ندادم تن به زیر بار ظلم و ذلت و خواری

که بر ذرات عالم گشته واجب احترام من[۲۲]

بازماندگان عباس بن علی(ع) در تاریخ

همه خاندان و فرزندان حضرت عباس به پیروی از آن حضرت همواره در خط اهل بیت بودند. بنا بر اسناد تاریخی و نسب شناسی از حضرت ابوالفضل عباس تنها یک پسر به نام «عبیدالله» به جای ماند که مادرش لبابه، دختر عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب بود و این فرزند در کربلا اسیر شده بود.[۲۳]

این شهر آشوب در مناقب آل ابیطالب، به پسر دیگری برای آن حضرت به نام محمد اشـاره کرده است که در کربلا شهید شد اما این نام در هیچ یک از کتب پیش از او وجود ندارد. طبــق سخن مورخان و عالمان علم انساب از عبیدالل