فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی

با فایل فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی شامل 53 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نهضت ملی ایران، حاجعلی رزم‌آرا و روایت یک مواجهه تاریخی :

در سوم دی ، سپهبد حاجعلی رزم آرا نخست وزیر وقت، با حضور در مجلس شورای ملی، امکان ملی شدن صنعت نفت ایران را نفی و آن را خیانت به کشور قلمداد کرد! بعدها مشخص شد نطق آن روز او، توسط سفارت انگلستان تنظیم و به وی تحویل شده بود!

نظر به اینکه این گفتمان، همچنان در ساحت سیاسی کشور ما مطرح و حامیانی نیز دارد، خوانش رویکرد آن روز رزم آرا، بهنگام و عبرت آموز به نظر می رسد. مقال پی آمده به اجمال، در پی مرور این رویداد تاریخی است. امید آنکه تاریخ پژوهان و عموم علاقه مندان را مفید و مقبول آید.

رزم آرا به مثابه نسخه دوم رضاخان!

در افواه تاریخ پژوهان معمولاً سپهبد معدوم حاجعلی رزم آرا، برکشیده دولت انگلستان در عرصه سیاست ایران به شمار می رود. از این روی انتخاب وی به نخست وزیری، از مصادیق دخالت های این دولت در امور داخلی کشورمان محسوب می شود. در آن دوره که مبارزه با نفوذ دولت انگلستان و ملی شدن نفت مطمح نظر تمامی نیرو های مذهبی و ملی بود، طبیعی بود رزم آرا مانعی بر سر راه آنان قلمداد گردد! یکی از پژوهشگر تاریخ معاصر ایران در این باره معتقد است: «شاه از یک سو به نخست وزیری رزم آرا تمایل داشت، زیرا انگلیس متمایل به این موضوع بود و از آنجا که شاه یارای مقاومت در برابر انگلیس را نداشت، به ناچار و در تبعیت از این کشور، از این موضوع استقبال نمود. اما در بخش دیگر داستان که واقعیت نهانی را آشکار می کند، شاه نسبت به نخست وزیری رزم آرا سخت بیمناک بود. اولین دلیل این موضوع به وجهه سیاسی انگلیس برمی گشت. انگلیسی ها به خاطر دخالت های طولانی در مسائل نفت، میان مردم وجهه ای نداشتند و گسترش روابط با این کشور بدین سبب می توانست از اعتبار شاه بکاهد. به طوری که خود شاه برای بدنام و بی اعتبار کردن برخی نخست وزیران قدرتمند، مانند مصدق، احمد قوام و… آنها را متهم به انگلیسی بودن می کرد. نکته مهم تر موضوع قدرت یافتن رزم آرا و ترس از شبه کودتا بود. رزم آرا پیش از این، در جریان دوره پانزدهم مجلس و مداخلات غیرقانونی خود این شبهه را در اذهان برخی ایجاد کرده بود. چنانچه بعد از استیضاح دولت ساعد، موضوع اعتراض سه نفر از نمایندگان استیضاح کننده (حائری زاده، دکتر مظفر بقایی و حسین مکی) اعتراض به تشکیل مجلس مؤسسان برای تغییر قانون اساسی و مداخلات غیرقانونی مقامات نظامی یعنی رزم آرا بود که می رفت تا حکومت دیکتاتوری تشکیل دهد و مقدمات آن را فراهم می کرد. از سویی ویژگی های شخصیتی رزم آرا نیز حاکی از روحیه مستبدانه و فرصت طلبانه او بود. رزم آرا از لحاظ هوش، خشونت، جسارت، بی رحمی، قاطعیت و درایت سیاسی نسخه دوم رضاخان محسوب می شد. او هم مانند رضاخان خود را ناسیونالیست می دانست…وی از دموکراسی و آزادی طبیعتاً بدش می آمد و می خواست قدرت فائقه و فردی خود را بر کشور مستولی کند. این ویژگی ها و البته اقدامات رزم آرا باعث شده بود تا شاه به او مظنون شده و تصور کند که او قصد کودتا دارد. البته تصورات شاه چندان هم اشتباه نبود و علاوه بر شاه، بسیاری از گروه ها از جمله جبهه ملی نیز او را متهم به کودتا می کرد، جبهه ملی دولت رزم آرا را دولت شبه کودتا نامید و خطر استقرار یک دیکتاتوری نظامی را اعلام کرد، چون تصور می کردند رزم آرا خیلی زود مجلس را منحل کند. در نهایت این وضعیت باعث شد تا بسیاری خواهان برکناری رزم آرا از صحنه قدرت سیاسی باشند. اتفاقی که در نهایت توسط خلیل طهماسبی از اعضای فدائیان اسلام عملی شد و مورد تأیید بسیاری از جمله جبهه ملی قرار گرفت. به همین دلیل بعد از ترور رزم آرا تلاش ها برای تبرئه طهماسبی آغاز شد. در مرداد طرحی سه فوریتی در مجلس شورا درباره قاتل سپهبد رزم آرا نخست وزیر اسبق به تصویب رسید. در نخستین طرح پیشنهادی او را مهدورالدم خوانده بودند، ولی بعد آن را به صورت ذیل به تصویب رسانیدند:، چون خیانت حاجعلی رزم آرا و حمایت او از اجانب بر ملت ایران ثابت است بر فرض اینکه قاتل او استاد خلیل طهماسبی باشد از نظر ملت بی گناه و تبرئه شده شناخته می شود!…در یک کلام باید گفت نزدیکی رزم آرا به انگلیس و انتصاب وی به نخست وزیری را می توان مصداق بارزی از دخالت این کشور و اهمیت منابع نفتی ایران برای غرب دانست. منبعی که گاه حتی با تحریک وسوسه آمیز برخی دشمنان داخلی، ابزاری جهت معاملات قدرت شده و باعث تعیین جایگاه آنان می شد. انگلیس و البته بعد ها امریکا از این ابزار به گونه ای ماهرانه سود می جستند و تلاش می کردند تا ضمن کنترل منافع سرشار و فراوان نفتی، با تعیین مهره های مورد نظر خود، تحولات سیاسی ایران را به گونه دلخواه خود رقم بزنند.»

رزم آرا در پی یک شبه کودتا علیه منافع ملی!

رزم آرا در شرایطی به صدارت رسید که تقریباً همه چیز علیه وی بود! ملت و نخبگان سیاسی دست در دست خویش، در پی آرمانی مشخص، یعنی بیرون راندن استعمار انگلستان از ایران بودند و مقاومت های این نخست وزیر نو آمده را بر نمی تابیدند. صدراعظم نیز درصدد تحدید انتخابات و فراهم آوردن مجلسی بود که منویات وی را جامه عمل بپوشاند، کاری که به او وصال نداد. محمدرضا چیت سازیان پژوهشگر تاریخ معاصر، این تقابل را به شرح ذیل تحلیل کرده است: «شاید این صحبت حاجعلی رزم آرا از مواضع سیاسی او حکایت کند که گفت چگونه می توان نفت را ملی کرد هنگامی که نه منابع مالی لازم برای این کار وجود دارد و نه نیروی انسانی و کارشناس نفت. با این حال این تنها دلیل اتخاذ چنین مواضعی از سوی این سیاست ورز نظامی نبود، بلکه منافع وی نیز در گرو پیوند با قدرت هایی همچون انگلستان بود که از او در معادلات سیاسی ایران حمایت می کردند و او نیز بر آن بود تا منافع آنان را در ایران پیش برد. او فردی قدرت طلب بود؛ به نحوی که برخی کارشناسان او را با رضاشاه مقایسه می کنند. رزم آرا تمام تلاش خود را به خرج داد تا اشخاص نزدیک به وی به مجلس شورای ملی راه پیدا کنند، اما با ترور هژیر و تجدید انتخابات تهران، سیاسیون نزدیک به جبهه ملی به مجلس راه پیدا کردند. در واقع مواضع سیاسی حاجعلی رزم آرا با خواست تاریخی مردم ایران یکی نبود. به عبارت دقیق تر، هم نیرو های مذهبی که رهبری شان را آیت الله کاشانی بر عهده داشت و هم نیرو های ملی که دکتر مصدق آنان را هدایت می کرد به دنبال ملی کردن صنعت نفت ایران بودند. اکثر مردم از این نیرو های سیاسی حمایت می کردند و به این موضوع کاملاً آگاه بودند که نفت ایران به ملت ایران تعلق دارد و قرارداد های تحمیلی در این موارد ارزش حقوقی ندارد. در نتیجه، جریان و روند تحولات اجتماعی ـ سیاسی کشور به سمتی سوق پیدا کرده بود که افکار عمومی و اکثریت جامعه از ملی شدن صنعت نفت حمایت می کردند. در چنین فضای سیاسی بود که رزم آرا به سمت نخست وزیری رسید. روی کار آمدن حاجعلی رزم آرا توسط جبهه ملی شبه کودتا نامیده شد و مصدق روی کار آمدن وی را تلاشی برای استقرار یک دیکتاتوری نظامی لقب داد. رزم آرا از قرارداد گس ـ گلشاییان یا همان قرارداد الحاقی دفاع می کرد و بعد ها نیز به دنبال تقسیم درآمد خالص حاصل از فروش نفت به نسبت – بود. البته این طرح در ابتدا نیز با مخالفت انگلیسی ها روبه رو شده بود، اما بعد لندن هنگامی که دید فضای جامعه ایرانی به شدت به دنبال ملی کردن صنعت نفت و کوتاه کردن دست این کشور از منابع نفت ایران است، از آن حمایت کرد. علاوه بر این، درست در همین مقطع، دولت عربستان با شرکت عربی ـ امریکایی آرامکو قراردادی بر اساس – به امضا رسانده و این امر ترس انگلیسی ها را دو چندان کرده بود. نمایندگان جبهه ملی که می دیدند رزم آرا منافع انگلستان را در ایران دنبال می کند در پی استیضاح او برآمدند. او در مجلس حاضر شد و از قرارداد الحاقی دفاع کرد. وی با رد این موضوع که علت عقب ماندگی ایرانیان ناشی از دخالت بیگانگان است، عقب ماندگی ایران را ناشی از حس بدبینی، فقدان وحدت نظر و عدم قبول مسئولیت دانست. کمیسیون نفت و در پی آن مجلس شورای ملی که به شدت با فشار افکار عمومی مواجه شده بود، طرح دولت، یعنی قرارداد الحاقی گس ـ گلشاییان را رد