فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس شامل 75 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به نوسروده های دفاع مقدس :

در آیینهء شعر نو شعر دفاع مقدّس،شعری است زنده و پویا که با الهام از آرمانهای انـقلاب و ارزشـهای اسـلامی،در پی ثبت لحظه های روحانی حماسه آفرینیهای رزمندگان راه حق و در عرصه های دفاع شکل گرفته است.شعری که از جان و دل شاعران بر می خیزد و ریـشه در عشق و ایمان و اعتقادات شاعران دفاع مقدس دارد.به همین سبب،این شاعران در سرودن شعرها،در قید شکل،فرم و قـالب خاصی نیستند،و هریک بـه نـوبهء خود با توجه به ذوق،سلیقه،توان و علایق فردی،تلاش می کنند در قالبی مناسب و دلخواه،حماسه آفرینیهای با شکوه دلیران عرصه های خون و شرف،و جانبازیها و ایثار گریهای رزمندگان راه حق و حقیقت را به صورت شعری زیبا به تصویر بکشند.

بدین جهت از همان آغـاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹، در کنار شاعرانی که در قالبهای سنّتی و کلاسیک به سرودن شعر در باب دفاع مقدس می پرداختند،شاهد تلاش شاعران نوپرداز، بویژه شاعران جوان نسل انقلاب،در سرودن شعر دفاع در قالبهای نو،اعمّ از نیمایی و سپید بوده ایم.

نتیجه ایـن تـلاشها مجموعه ای است نفیس از شعرهای نو که از همان آغاز جنگ تحمیلی،نمونه هایی از آن در نشریات و مجلات ادبی درج شده و بعدها در مجموعهء شعر شاعران گردآوری گردیده است.افزون بر این،پس از پایان جنگ با برگزاری کنگره های شعر دفاع مقدس،بخش عظیمی از ایـن شعرها در آن کـنگره ها قرائت و نیز،پس از پایان هر کنگره،در مجموعه از گردآوری و توسط بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس چاپ و منتشر شده است.

اکنون با گذشت سالها از آغاز جنگ تحمیلی و از پایان آن، با گنجینه ای نفیس و گرانبها از شعرهای خوب و بـه یـاد ماندنی دفاع مقدس در قالبهای نو،اعمّ از نیمایی و سپید روبرو هستیم، ه حاصل تلاش شاعران متعهد این مرز و بوم است و جا دارد که این شعرها یک جا و مستقل مورد بررسی قرار گیرند.

گفتنی است که سال ۱۳۵۹ مـصادف اسـت بـا چهلمین سال انتشار شعر«ققنوس»،نخستین شعر نـو واقـعی نـیمایوشیج، بنیانگذار شعر نو فارسی،و بدیهی است در این مدت،شیوهء نو نیما به عنوان سبکی نوین کاملا رواج یافته و تعداد زیادی از شاعران،به سرودن شعر در سبک نـو نـیمایی روی آورده اند.

افزون بـر این،در تداوم راه نیمایوشیج،شعر سپید نیز-که شعری است بی وزن-در کـنار شـعر نیمایی،تکوین یافته و با استقبال خاص شاعران و دوستداران شعر روبرو شده است،به گونه ای که گروهی از شاعران انقلاب،پیش از پیروزی انقلاب اسلامی نیز،تجربه هایی در زمینهء شـعر نـو اعـم از نیمایی و سپید داشتند و تا سال ۱۳۵۷ مجموعه هایی از شعر نو آنان چاپ و مـنتشر گردید.با پیروزی انقلاب،این شاعران نیز به سرودن شعر در باب انقلاب و ارزشهای اسلامی و نیز دفاع مقدس پرداختند،که از این میان،جز نگارنده،می توان از شاعرانی چون:طه حـجازی،جعفر حـمیدی،کریم رجـب زاده،مهدی رستگار،حیدر رقابی،محمد علی شاکری یکتا،ناصر شکوری،بهمن صالحی،طاهره صفارزاده،محمد رضا عبد الملکیان،تیمور گرگین،جواد محدثی،و علی مـوسوی گرما رودی نـام برد،که به شاعران نوپرداز شهرت داشتند.انتشار شعرهای این شاعران را چه دربارهء انقلاب اسلامی و ارزشهای اسلامی و چه درباره جـنگ و مـقاومت،در مـجلاّت و نشریات، نمی توان در روی آوردن شاعران جوان نسل انقلاب،به شعر نو نادیده گرفت.

ولی پیش از ورود به بحث اصلی و بـررسی شـعرهای نـو دفاع مقدس،لازم است نخست اشاره ای داشته باشیم به ویژگیهای شعر نیمایی و سپید و آنگاه از علل و انگیزه های گرایش شـاعران جـوان بـه شعر نو سخن بگوییم،و سپس به بررسی شعرها-که هدف اصلی نگارش این مقاله است- بپردازیم.

ویژگیهای شعر نـیمایی و سپید

شعری کـه امروز به شعر نیمایی معروف است،شعری است که حدود شصت سال پیش با انـتشار شـعر«قفنوس»نیما یوشیج در شـماره دوم سال دوم مجلهء موسیقی آغاز گردید و بدین ترتیب،شیوه ای نو در شعر فارسی پدید آمد،که کم کم با استقبال شـاعران جـوانتر روبرو شد و با شیوع آن،سبکی نو در شعر فارسی پدید آمد.

این شعر از نظر شکل و سـاخت،هیچ تـشابهی بـا شیوه های سنتی فارسی ندارد.شعری که در آن مصراعها فاقد نظم و ترتیب حاکم بر شعر سنتی است و نیز اگر قـافیه ای وجـود دارد،آن گونه نیست که در شعر سنتی فارسی و در پایان هر مصراع می آید.به عبارت دیگر،شعر نیمایی،دارای دو ویـژگی اصـلی اسـت که عبارتند از:

1. .

   شکل بیرونی:آزادی وزن در شعر و کوتاه و بلندی مصراعها و حذف قافیهء ثابت پایانی.

2. .

   شکل درونی:که مربوط به دید و محتوای ایـن شـعر است و بـا دید و محتوای حاکم بر اشعار سنتی،تفاوت فاحشی دارد.

امّا آنچه بیشتر اهمیّت دارد،ویژگی دوم با دیـد و مـحتواست،که ریشه در اندیشه،تفکّر،دانش و بینش شاعران دارد،و در حقیقت،مهمترین ویژگی شعر نیمایی است.به عبارت دیگر،شعر نیمایی،شعری است اجتماعی که رویکردی جامعه گـرایانه دارد و هـدف اصلی شاعر،پرداختن به مسایل اجتماعی و پیرامونی است.به همین دلیل هم شعرهای نیما یوشیج از بـهترین نـمونه های شعرهای اجتماعی اند و شاعرانی

هم که بعد از نیما یوشیج بـه پیـروی از وی شـعر گفته اند،در سرودن شعر،گرایش به مسائل اجتماعی دارند.به هـمین گـونه نیز شعر سپید که فاقد وزن عروضی حاکم بر شعر نیمایی است، و گاهی نیز از قـافیه بـه عنوان عنصر موسیقایی در شعر بـهره می برد،از نـظر شکل درونـی بـاز شـعری است اجتماعی و جامعه گرا.

با چنین ظرفیّتی که شـعر نـو،اعمّ از نیمایی و سپید دارد، بدیهی است که می تواند قالب مناسبی باشد برای شعر دفـاع مقدّس،و بـه همین دلیل نیز شاعران دفاع مـقدّس،چه آنانی که پیش از پیروزی انـقلاب و نـیز آغاز جنگ تحمیلی در قالبهای نـو شعر سـروده و دارای تجربه لازم در این زمینه بوده اند،چه آنانی که از نسل جوانتری هستند و بعدها به شعر روی آوردند،با توجه بـه چـنین ظرفیت مهم و نیز سابقهء شـعر نـو اسـت،که به آن روی آورده و تـوانسته اند بـا استفاده از امکانات و ظرفیتهای بـدیع شعر نـو،شعرهای خوب و مانایی دربارهء دفاع مقدّس بسرایند. شعرهایی که البته از نظر زبان،بیان،فرم و ساختار در یک حد نیستند،و تـنها وجـه مشترک همگی آنها،در روی آوردن به زبان و بـیان و شـکل نو اسـت.در مـورد کـم و کیف و نقاط ضعف و قـوّت این شعرها،باید در فرصتی مناسب سخن گفت،که هم گفتنی زیاد است و هم در این فرصت مختصر،جای پرداختن به تک تک ایـن شـعرها نیست.

علل و انگیزه های نوگرایی

همان طور که گـفته شـد،فضای آزاد،بـاز و گـستردهء شـعر نو و ظرفیّتهای آن بـرای بـیان مسایل اجتماعی و نیز شیوع این شیوهء شعر در جامعه و بین دوستداران شعر و استقبال شاعران در دهه های پیشین به سـرودن شـعر در ایـن قالب؛خود از مهمترین عوامل و انگیزه هایی است که شاعران جـوان انـقلاب را بـه سـرودن شعر در ایـن قـالب نو رهنمون می شود،ولی غیر از اینها،عوامل دیگری نیز می توانند در این رویکرد،دخیل باشند.این عوامل، فهرست وار عبارتند از:

1. .

   حسّ نوجویی که به طور طبیعی و ذاتی در وجود شاعران نهفته است و مهمترین عاملی است که باعث مـی شود شاعران به سوی قالبها و ظرفیّتهای جدید شعری روی آورند

2. .

   جذابیت ذاتی شعر نو به دلیل زبان و بیان نو و فضای باز و گستردهء آن.

3. .

   ظرفیّت شعر نو در زمینهء بیان مسائل اجتماعی و قابلیّت ذاتی آن،جهت سرودن شعر در زمینه های گوناگون.

4. .

   آزادی بـیان و عـدم محدودیّت،که به دلیل کوتاه و بلندی مصراعها در شعر نیمایی وجود دارد،و نیز باز و گسترده بودن بیش از حد فضای شعر در قالب سپید،گرچه اکثر شعرهای بی وزنی که به ظاهر در قالب شعر سپید،سروده شده و مـی شوند،فاقد ضـوابط شعری حاکم بر شعر سپیدند و تنها از نظر صوری در هیأت شعر سروده و یا نوشته شده اند.

5. .

   نبود قافیه یا محدودیّت پایانی مصراعی که در شعر سنتی فارسی وجود دارد،مـوجب مـی شود تا شاعر به جای قافیه انـدیشی،در پی خـلاقیّت واقعی باشد.گرچه به موقع نیز می توان از قافیه به عنوان عامل موسیقایی در شعر نو نیز سود برد،ولی نقش آن به گونه ای نیست که محدودیتی برای شاعر پیش آورد.

6. .

   نزدیکی زبان رایـج در شـعر نو،اعم از نیمایی و سپید، به زبـان مـحاوره و زبان معمول در بین مردم.

7. .

   رویکرد اکثر مجلّه های ادبی و روزنامه ها به شعر نو و استقبال مردم از این شعرها.

8. .

   شیوع شعر نو اعمّ از نیمایی و سپید،به عنوان قالبی جدید در شعر و پذیرش آن از جانب دوستداران شعر،و موفقیّت شاعران آغازگر شعر نو در ارایـهء شـعرهای خوب و مانا در این سبک.

9. .

   نبود صنایع لفظی و معنوی و یا کاربرد اندک آنها در شعر نو،که موجب گستردگی فضای شعر شده و ظاهری ساده و بی پیرایه به شعر بخشیده است.طبیعی است که این امر برای شاعران جوان و تـازه کـار-به خاطر هـمین ظاهر ساده و فریبنده- جذابیّت بیشتری دارد.

10. .

    فضای ملموس و صمیمی شعر نو و ارتباط تنگاتنگ آن با مخاطبین،به لحاظ روانی زبان و بیان مـفاهیم و قابلیّت آن برای بیان عواطف درونی شاعر.

11. .

    بدیهی است که انتشار آثار شاعران مـتعهّدی کـه پیـش از پیروزی انقلاب و حتی در دوران جنگ تحمیلی،دارای تجربه هایی در زمینه شعر نو بوده و شعرهایشان در مجلاّت و نشریات ادبی و مجموعه های شعر،چاپ و در اختیار نـسل جوان انـقلاب قرار گرفته است،می تواند عامل مهمّی در پیروی جوانان از این شیوه های نوین باشد.

بدین ترتیب،این ویژگیها روی هم رفـته،فضایی ایـجاد می کنند کـه نه تنها بر شاعران جوان،تأثیر گذار بوده،بلکه شاعران معروف و صاحب سبکی چون استاد محمد حسین شهریار و مـهرداد اوستا را نیز به شعر نو جذب کرده است.به طوری که هر دو این عزیزان،با تـمام شهرت و اعتباری که در شـعر سـنتی فارسی،از قبیل غزل،مثنوی و غیره دارند،به شعر نو روی آورده،و حتی به عنوان تجربه هم که شده،چند نمونه شعر در قالب نیمایی سروده اند.

بدیهی است در این مقال،سخن از شعر نو،صرفا محدود به شعرهای نیمایی و آزاد،و نیز شعرهایی است که در قالب سپید یا بـی وزن سروده شده اند و به همین دلیل نیز چهارپاره ها، که در حقیقت قالبی بینابین آنها بوده و اصطلاحا«نئوکلاسیک» نامیده می شوند،گرچه در روزگار نیما و پیروان وی،در دهه های سی و حتّی چهل،به عنوان شعر نو تلقّی شده و شعرهای زیادی در این قالب سـروده و مـنتشر شده اند؛ولی با توجه به کم و کیف و چارچوب محدود و فضای نسبتا بسته ای که بر آنها حاکم است،انصافا نمی توان از آنها به عنوان شعر نو- به مفهوم آزاد-نام برد،وگرنه سزاوار بود که به شعر چهار پارهـء مهرداد اوسـتا در مورد حماسه آرش نیز اشاره شود،ولی چون با توجه به تعریف و برداشت فعلی از شعر نو،چهار پاره ها جزو شعرهای نئوکلاسیک به شمار می روند،بحث در مورد آنها، فرصت و مجال جداگانه ای می طلبد که باید بموقع به بـررسی آنها پرداخت.

به طور کـلّی،شعر نو،اعمّ از نیمایی و سپید،به دلیل داشتن ظرفیّتهای زبانی،بیانی و فضایی،قالبی است مناسب برای بیان صادقانه و بی واسطهء مسائل اجتماعی و بویژه دفاع مقدّس،که به دلیل گونه گونی فضاها و افقهای بی کرانه ای که دارد،ظرف و قالب مناسبی است تا شاعران بـتوانند در آن بـه طور شایسته،آنچه را در طـول هشت سال جنگ تحمیلی در صـحنه های حـق و بـاطل گذشته و نیز مسائلی که به دنباله آن در جریان است،دقیقا و آن چنان که از زبان شعر برمی آید،به تصویر