فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب شامل 53 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگرش دینی بر مؤلفه های مقوم حزب :

پگاه حوزه، ش ۳۱

چکیده: در این مقاله آقای سجادی به چهار مؤلفه حزب اشاره می کند و نسبت اسلام را با یکی از مؤلفه ها، یعنی کثرت گرایی سیاسی می سنجد . به نظر وی کثرت گرایی محدود اعتقادی و اجتهاد تخطئه پذیر، از مبانی ای هستند که امکان پیدایش تکثر سیاسی و احزاب را در جامعه اسلامی فراهم می کنند .

در بررسی نسبت دین (اسلام) و تحزب، دو نوع دیدگاه یا تلقی مطرح است: برخی با تاکید بر مفهوم «حزب » و کاربرد این واژه در متون دینی، تلاش می کنند تا رویکرد اسلام را در این زمینه به بحث بگذارند . این نوع تلقی نسبت به موضوع، با مشکلات خاصی همراه است که از آن جمله می توان به عدم انطباق محتوایی این مفهوم با موضوع اشاره کرد . رویکرد حاضر در این نوشتار، به گونه ای متفاوت تلاش می کند تا از طریق عملیاتی نمودن تعریف حزب و شاخص سازی برای این مفهوم، عناصر و مؤلفه های مقوم آن را از منظر دینی به بحث بگذارد تا دریابد که آیا می توان در جوامع و فرهنگ غیردموکراتیک از نظام حزبی سخن گفت؟

در حالی که عده ای از پژوهش گران غربی نوعی ملازمه دوسویه میان نظام حزبی و دموکراسی ایجاد می کنند، عده ای دیگر میان آن دو جدایی انداخته، با نگرش نخبه گرایانه، وجود عده ای از نخبگان را که برای دست یابی به قدرت با هم به رقابت می پردازند، به عنوان پیش زمینه تحقق نظام حزبی مطرح می نمایند .

در مجموع می توان نسبت به خاستگاه و پیش بایسته های حزب از سه رویکرد عام و نسبتا مشهور یاد کرد: ۱ . «رویکرد نهادی » که حزب را با شکل گیری نهادهای جدید سیاسی نظیر پارلمان پیوند می دهد; ۲ . «رویکرد بحران » که از توالی پنج نوع بحران (هویت، مشارکت، مشروعیت، توزیع منابع و دخالت دولت) و نحوه مواجهه با آن، به عنوان خاستگاه احزاب سخن می گوید; ۳ . «رویکرد نوسازی » که شکل گیری احزاب سیاسی را با توسعه و نوسازی مرتبط دانسته و معتقد است که احزاب سیاسی تنها زمانی زمینه تحقق پیدا می کنند که اقداماتی در جهت نوسازی به عمل آورند . ^(۱)

تعاریف مختلفی برای «حزب » ارائه شده است که از مجموع این تعاریف می توان چهار عنصر اصلی زیر را به عنوان مؤلفه های مقوم احزاب سیاسی مطرح کرد: ۱ . تکثرگرایی و پلورالیسم سیاسی یا پذیرش فعالیت های حزبی; ۲ . رقابت سیاسی یا تلاش برای دست یابی به مناصب دولتی و کرسی ها; ۳ . مشارکت سیاسی یا تلاش برای اعمال نفوذ در تصمیم گیری ها و سیاست گذاری های دولتی; ۴ . انتخابات و حق رای یا تلاش برای دست یابی به رای بیشتر .

بررسی حزب از منظر دینی (اسلام) قبل از هر چیز با این سؤال اساسی روبه روست که در درون فرهنگ اسلامی و اندیشه سیاسی – دینی اسلام، چه رویکردی نسبت به عناصر و مؤلفه های چهارگانه مذکور وجود دارد؟

۱ . اسلام و کثرت گرایی سیاسی

در فرهنگ ها و جوامعی که نوعی انحصارگرایی فکری در حوزه سیاست و مدیریت اجتماعی سایه افکنده و مجالی برای بروز و ظهور تنوعات سیاسی و دیدگاه های مختلف وجود ندارد، نمی توان از احزاب سیاسی صحبت کرد; زیرا در چنین جوامعی نوعی سانترالیسم و مرکزمحوری حاکم است که هر نوع حق انتخاب، رفتار و رقابت سیاسی را با انسداد روبه رو می سازد . در مقابل، سیستم سیاسی کثرت گرا، از نظر فنی سیستمی است که از چندین مرکز قدرت و اقتدار برخوردار است و دولت، به عنوان تنها نظام کنترل کننده مردم مطرح نمی باشد .

اهمیت کثرت گرایی سیاسی، به مثابه یکی از مؤلفه های مقوم احزاب سیاسی، از آن جهت است که مفهوم این واژه، متضمن نوعی توزیع قدرت و پذیرش افکار و آرای مختلف به عنوان یک اصل مفروض است .

تحقق احزاب سیاسی منحصرا مشروط به پلورالیسم سیاسی، به مفهوم تکثر و تنوع و پراکندگی قدرت در سطح توده مردم نمی باشد . علاوه بر این، تکثرگرایی خود یک مفهوم نسبی است که در هر جامعه ای به تناسب فرهنگ و باورهای عمومی، با درجات و سطوح مختلف قابل تحقق است . بر این اساس، جامعه ای دینی که در آن، فرهنگ و نظام ارزشی دین، قالب رفتارها و جهت گیری های سیاسی و اجتماعی افراد را رقم می زند، می تواند با سطوحی از تعدد و تکثر و توزیع قدرت همراه باشد و در زمینه تعدد آرا نیز می تواند با اندیشه ها و آرای متنوع همراه باشد; اما این همه، در چارچوب و محدوده خاصی که به عنوان مرزهای مسلم باورهای دینی تلقی می گردد، پذیرفته می شود .

۲ . تکثرگرایی و اندیشه دینی

بحث از مشارکت سیاسی شهروندان نمی تواند به پدیده تکثرگرایی یا پلورالیسم سیاسی توجه نداشته باشد; زیرا مباحث رایج در زمینه مشارکت سیاسی عمدتا از مبدا پلورالیسم سیاسی آغاز می گردد . بنابراین، در بحث از مبانی فقهی تحزب، اشاره به جایگاه تکثرگرایی سیاسی در متون و منابع دینی، ما را در فهم بهتر مساله یاری خواهد کرد .

تکثرگرایی سیاسی رابطه مهمی با تکثرگرایی اعتقادی – فرهنگی دارد; از این رو لازم است تا اشاره ای هر چند گذرا به بحث تکثرگرایی اعتقادی از منظر تعالیم اسلامی نیز داشته باشیم .

الف) تکثرگرایی اعتقادی: تکثرگرایی اعتقادی که مذهب و دین از عناصر عمده آن محسوب می گردد، بر مبنای تنوع فهم ها و برداشت های افراد و گروه ها از متون دینی استوار است . اصولا سه نوع تفسیر برای تکثرگرایی دینی مطرح شده است: ۱ . تکثرگرایی; ۲ . انحصارگرایی; ۳ . شمول گرایی ^(۲) . از منظر پژوهش گران مسلمان، هیچ یک از تفاسیر مزبور پذیرفتنی نیست .

در مورد رویکرد دین (تعالیم اسلامی) به تکثرگرایی به مفهوم تعدد و تکثر حقایق و تو در تو بودن حقیقت که در نهایت به نفی هرگونه حقانیت محض می انجامد، شک و تردیدهای جدی وجود دارد . همچنین جزم نگری افراطی که هر نوع تلقی خارج از نحله فکری و مذهبی خاص را طرد و نفی می کند، دارای پشتوانه منطقی لازم به نظر نمی رسد . در این میان، تکثرگرایی دینی، به مفهوم پذیرش تنوع و تعدد آرا در امور فرعی دین، بعد از توافق بر سر اصول و کلیات به عنوان قوانین موضوعه، تا اندازه ای معقول و قابل قبول به نظر می رسد .

ب – کثرت گرایی سیاسی: در یک تعریف نسبتا جامع می توان گفت پلورالیسم سیاسی بدان معناست که حاکمیت را نباید متعلق به یک گروه واحد، سازمان یا فرقه خاص دانست; بلکه حاکمیت را باید در همکاری و وفاق چندین گروه جست وجو کرد . ^(۳) بنا بر این تعریف، پذیرش حداقلی از تکثرگرایی، شرط ضروری هر نوع مشارکت سیاسی و رقابت افراد و گروه هاست که از رهگذر احزاب و جناح های سیاسی سامان می یابد .

فرهنگ سیاسی اسلام چه رویکردی نسبت به تکثرگرایی سیاسی دارد؟ همان گونه که اشاره شد، جهت گیری مکاتب و نحله های فکری در زمینه پلورالیسم سیاسی – اجتماعی، عمدتا ناظر به رویکرد آنها به تکثرگرایی اعتقادی – فرهنگی است; به ویژه فرض پیوند همه جانبه دیانت و سیاست که پدیده های سیاسی را با تعالیم دینی گره می زند و این رابطه را به صورت جدی تری مطرح می سازد .

اگر عنصر اجتهاد در فقه اسلامی و انفتاح باب اجتهاد به مفهوم احترام به آرا و دیدگاه های افراد در فهم و استنباط مسائل شرعی و فروع شریعت مورد پذیرش قرار گیرد، پذیرش تعدد آرا در زمینه امور عرفی و مسائل حکومتی، به دلیل ماهیت عرفی آنها، از زمینه های مناسب تری برخوردار خواهد شد . بنابراین، اصل خطا در اجتهاد، استنباط سیاسی افراد و دست اندرکاران مسایل سیاسی را نیز در معرض خطاپذیری، نقد و انتقاد قرار می دهد و همین امر، به پذیرش درجه ای از تکثرگرایی سیاسی در فرهنگ سیاسی اسلام (حداقل اندیشه شیعه) اشاره دارد .

اما سؤال اساسی این است که آیا چنین حدی از تکثرگرایی، برای مشارکت سیاسی شهروندان و فعالیت احزاب و تشکل های سیاسی کافی است؟ برخی از منتقدان بر این باورند که فرهنگ سیاسی اسلام، به دلیل محدود کردن پذیرش تعدد آرا و نظرات در چارچوبی خاص، به نفی تکثرگرایی تمایل نشان می دهد و وجود تکثر و تنوع در سطح مورد پذیرش اسلام، برای آزادی عالیت سیاسی و مشارکت سیاسی افراد ناکافی به نظر می رسد .

ساده ترین جواب برای حل این معضل آن است که اولا تکثرگرایی به عنوان یک مفهوم کلی دارای سطوح مختلف است و جوامع مختلف، سطح خاصی از آن را پذیرا می شوند; بنابراین تعدد و تکثر مطلق وجود ندارد و همان گونه که تکثر مطلق در قلمرو دین شناسی و اخلاق به نفی