فایل پاورپوینت کامل وحدت مردم و جامعه اسلامی رمز پیرزوی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وحدت مردم و جامعه اسلامی رمز پیرزوی :

وجود مبارک امیرمؤمنان (سلام الله علیه) وقتی مسئله بعثت رسول خدا را تبیین می کنند از همان آغاز شروع می کند به جهانی بودن رسالت آن حضرت نمی فرماید عربستان این چنین بود، مکه چنان بود، مدینه چنین بود می فرماید جهان در عصر بعثت گرفتار شرک و الحاد و تشبیه بود و وجود مبارک رسول گرامی(علیه و علی آله آلاف التحیه و الثناء) آمده است جهان را موحّد کند. این چنین نبود که رسالت آن حضرت در آغاز مربوط به حجاز بود بعد منطقه های دیگر، در همان آغاز، جهانی بود منتها اجرای دستورها از حجاز و امثال حجاز شروع شد که قَاتِلُوا الَّذِینَ یلُونَکم مِنَ الْکفَّارِ فرمود جهان یا گرفتار تجسیم بود یا گرفتار تشبیه بود یا گرفتار الحاد بود یا گرفتار شرک. وجود مبارک رسول گرامی چند عنصر اصیل را به همراه خود آورد و به مردم منتقل کرد یکی اینکه جهان، ساخته خداست یکی اینکه انسان، آفریده خداست یکی اینکه پیوند انسان و جهان را خدا کاملاً تدبیر کرده است بعد از تبیین این عناصر سه گانه این مثلث، نسبت به انبیا از آدم تا خودش سخن گفت، صحف آسمانی و کتاب های انبیای گذشته را از کتاب هایی که برای انبیای ابراهیمی آمده است، صحف ابراهیم بود، زبور داود بود اینها را در کنار قرآن مطرح کرد فرمود خدایی که جهان را آفرید، منظم و یکسان آفرید هیچ ناهماهنگی در صدر و ساقه جهان نیست مَا تَرَی فِی خَلْقِ الرَّحْمنِ مِن تَفَاوُتٍیعنی شما علوم فراوانی مربوط به زمین و دریا و زیردریا و زیرزمین دارید هرگز بی نظمی نمی بینید علوم فراوانی درباره کیهان شناسی دارید درباره ستاره های ثابت و سیار دارید، هیچ بی نظمی در سپهر نمی بینید رابطه انسان با جهان هم بشرح ایضاً اصرار پیامبر این بود که آسمان، خلقت است زمین، خلقت است پیوند آسمان و زمین، خلقت است یعنی اگر علومی در حوزه ها و دانشگاه ها مطرح است ما علوم طبیعی نداریم تا بگوییم فیزیک اسلامی و غیراسلامی ندارد وقتی طبیعت نبود، علم طبیعی هم نداریم آنچه در آسمان و زمین هست خلقت است وقتی معلومِ ما مخلوق خدا بود علمِ ما می شود خلقت شناسی وقتی علم، خلقت شناسی شد همه علوم می شود دینی زیرا علم درباره کار خدا سخن می گوید. بسیاری از شماها با علوم رایج در حوزه آشنایید می گویند بحث کردن درباره قول معصوم، فعل معصوم، حجّت دینی است خب اگر بحث درباره فعل امام دینی است بحث درباره فعل پیغمبر دینی است یقیناً بحث درباره فعل خدا دینی خواهد بود اصرار پیامبر و قرآن این بود ما چیزی به نام طبیعت نداریم چیزی به نام دهر نداریم هر چه هست خلقت است یا کوتاه مدت یا دراز مدت یا ثابت یا سیار، یا ارضی یا سمایی یا جماد و نبات و انسان یا فرشته و عرش و کرسی اینها خلقت اند و خلقت شناسی نمی تواند غیردینی باشد زیرا آن عالِم لحظه به لحظه می گوید خدا چنین کرد، خب چه علم دینی از این شفاف تر! این نگاه را وجود مبارک حضرت به جوامع علمی داد فرمود نگویید طبیعت، نگوید علوم طبیعی، بگویید خلقت و خلقت شناسی. نظم در این عالَم حاکم است به نحوی که از برخی بزرگان نقل شد که اگر مجموعه این ستاره های آسمانی و موجودات زمینی به صورت نغمه و آهنگ در بیایند می شود موسیقی از بس جهان منظم است مَا تَرَی فِی خَلْقِ الرَّحْمنِ مِن تَفَاوُتٍ نه اختلاف در جهان هست نه تخلّف در جهان، نه ناهماهنگی در آسمان و زمین است نه دیر رسیدن به وظیفه؛ این مربوط به جهان. درباره انبیا هم که رهبران الهی اند فرمود آن حرفی را که اوّلین پیامبر گفت، آخرین پیامبر همان را تصدیق می کند دیگر نمی گوید زمان و زمین عوض شده است چون زمان و زمین موجود مادی و طبیعی را عوض می کند اما اگر خلقت الهی باشد فرمان خدا باشد حکم خدا باشد آنچه آدم فرمود همان را هم خاتم انجام می دهد منتها راه های فرعی و جزئی گوناگون است که فرمود: لِکلٍّ جَعَلْنَا مِنْکمْ شِرْعَهً وَمِنْهَاجاً ولی راه اصیل و اصلی واحد است که صراط مستقیم است پس انبیا هماهنگ با جهان سخن می گویند و صحف الهی انبیا هماهنگ با نظام حق تدوین شده است. دو مطلب است که نباید از آن غفلت کنیم یکی نظم جهان است که ما را به وجود ناظم هدایت می کند؛ یکی حق بودن جهان است که ما را به معاد رهبری می کند در قرآن بر این دو اصل خیلی تکیه شده نظم را ممکن است بسیاری بفهمند اما حق بودن نیاز به تذکر دارد این دو اصل کاملاً از هم جدایند و بحثشان جداست نظم را ممکن است دانشمندان عادی هم بفهمند اما حق بودن خیلی شفاف و روشن نیست حق یعنی این نظام در سیر و حرکت است که به مقصد برسد اگر این نظام مقصدی نمی داشت و دوباره برمی گشت به حالت اول و رجوع می کرد می شد یک نظام پوچ و باطل اما وقتی همه موجودات به دارالقرار می رسند هر کسی چه صالح چه طالح به پاداش و کیفرش می رسد و هیچ چیزی در جهان یاوه و باطل و بیهوده نیست این می شود حق. خدای سبحان اصرارش در قرآن کریم با دو قضیه موجبه و سالبه این است که این جهان حق است (یک) این جهان باطل نیست (دو) فرمود: مَا خَلَقْنَا السَّماءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَینَهُمَا بَاطِلاً باطل یعنی بی هدف و پوچ، حق یعنی هدفمند بودن و دارالقرار داشتن اگر حرکت، مقصدی را در پی نداشته باشد و به مقصودی نرسد می شود شناوری و سرگردانی نه حرکت. حرکت مستحضرید که شش امر را دارد محرّک را دارد، متحرّک را دارد، مسافت را دارد، زمان را دارد، قوّه را دارد، فعل را دارد، هر حرکتی بالأخره باید به سامان برسد اگر به سامان رسید به ثبات می رسد نه به سکون، جهان به ثبات راه پیدا می کند و آن دارالقرار است و دیگر خستگی در آن نیست لذا بهشتی ها نمی گویند حالا که ما یک میلیون سال اینجا ماندیم خسته شدیم چیزی نیست که با خستگی همراه باشد آنکه خستگی می آورد سکون است آنکه منزّه از خستگی است ثبات است که انسان به دارالقرار می رسد ثابت می شود همه نِعم برای او هر لحظه تازه است اصرار قرآن کریم این است که این جهان حق است نظم را برای آن بیان می کند که ما پی به ناظم حکیم ببریم حق بودن را که فرمود: خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ این بِالْحَقِّ یعنی مصالح ساختمانی جهان حقیقت است یک وقت است می گویند این مرکز را این مسجد را یا این حسینیه را با چه چیزی ساختند می گویند با سیمان و گچ و آهن ساختند یک وقت سؤال این است که گچ را با چه چیزی ساختند، زمین را با چه چیزی ساختند، آسمان را با چه چیزی ساختند، می گویند با حق ساختند؛ یعنی زمین هدف دارد آسمان هدف دارد باید به جایی برسد این بِالْحَقِّ گفتن ها برای اثبات معاد است آن منظّم بودن ها برای اثبات وجود ناظم دقیق حکیم علیم. این دو کار را که در کنار هم حضرت رسول(علیه و علی آله آلاف التحیه و الثناء) انجام داد بعد به ما فرمود شما که جامعه بشری هستید با قانونی سر و کار دارید که دو اصل دارد: کلی است و دائم یعنی همگانی است و همیشگی نسل پذیر نیست؛ الی یوم القیامه هر فردی را شامل می شود، می شود کلی و چون تا روز قیامت است می شود دائم؛ کلیت و دوام یعنی همگانی و همیشگی را گوشزد کرد تا همه مردم را به یک اصل دعوت کند. هدف والا و اصلی حضرت هم دعوت جامعه انسانی به توحید بود حالا اگر توحید نشد و اسلام نشد حداقل آن است که به وحدت برسند جامعه را به وحدت دعوت می کند نه تنها امت اسلامی را، نه تنها شیعه را، نه تنها تقریب بین مذاهب را تشویق می کند، بلکه تقریب بین جمیع جوامع بشری را می طلبد که این اتحاد برای آن است که نه کسی بیراهه برود نه کسی راه کسی را ببندد. نموداری از این را شما در بیان نورانی که مرحوم کلینی از امام صادق(سلام الله علیه) نقل کرده است می بینید؛ در زمان آن حضرت جنگی بین دو گروهی که هر دو باطل بودند رخ داد شخصی به حضور حضرت رسید عرض کرد جنگی بین دو گروه که هر دو باطل اند رخ داد آیا ما به اینها سلاح بفروشیم یا نه حضرت در جواب کوتاه سه نکته را فرمود اول اینکه بفروش و این حرام نیست دوم اینکه به هر دو گروه بفروش، سوم اینکه فقط سلاح های دفاعی بفروشید نه سلاح های تهاجمی یعنی تیر و دشنه و شمشیر و نیزه و عمود نفروشید خود و سپر و زره و چکمه و اینها بفروشید «بِعْهُما ما یکنّهما» آنچه حافظ هر دو گروه است بفروشید چون دین آمده جلوی خونریزی را بگیرد ولو در بین کفار و اهل باطل، آمده با جنگ مخالقت کند ولو