فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی

با فایل فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی شامل 45 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پست مدرنیسم و جاذبه زیبایی :

گفت وگو با بهمن بازرگانی

جامعه نو، ش ۹

چکیده: به باور آقای بازرگانی، انسان ها با حالات وجودی خود، هاله ای بر گرد خود ایجاد می کنند و براثر تجمع افراد همنام و همدل، این هاله ها فضاهایی را می سازد . محور شکل دهی به هر فضا، کانون زیبایی شناختی نسبتا مشترک افراد شریک در آن فضاست . دوره های مختلف، بر مبنای کانون های زیبایی شناختی مختلف و در نتیجه، فضاهای مختلف از یکدیگر متمایز می گردند

.

پست مدرنیسم حالت انتقال از یک فضا به فضای دیگر است

.

به نظر شما هر فضایی، کانون جاذبه زیباشناسی خاص خودش را دارد . سؤال این است: کسی که در فضای نوین است، فضای جاودانگی را چگونه می تواند ببیند؟

این فضاها خارج از حالت های وجودی ما نیستند; یعنی این فضاها خارج از تک تک آدم ها وجود ندارند . فضای فرافردی به این معناست که شما هاله ای دور خودتان در نظر بگیرید . وقتی افراد همنام یک جا جمع می شوند، انگار هاله بزرگ تر می شود; چون همه همنام هستند . همین که شما پراکنده شوید، چیزی نمی ماند; چون این هاله ناشی از تجمع فضاهای فردی است; نه اینکه خارج از ما فضایی وجود داشته باشد

.

با پیش فرض من، هر فردی در فضایش یک کانون جاذبه زیبایی شناختی دارد که با فضای فرد همنام دیگر کمی فرق دارد، ولی در مقایسه با آنهایی که غیرهمنام هستند، خیلی به هم نزدیک ترند

.

من می خواهم بدانم بین الفضایی را درست فهمیدم یا نه . برای مثال، وقتی از فضای حلقوی به سمت فضای جاودانگی حرکت می کنیم، در قسمت هایی، این تجمع تقریبا وجود ندارد . بنابراین ما باید در طول تاریخ مابازایی برای این بین الفضایی ها داشته باشیم; چون همواره از فضایی به فضای دیگری حرکت می کنیم . آیا پست مدرن را هم می توان این گونه تبیین کرد؟

در ماتریس زیبایی زیر عنوان «وضعیت های پست مدرن پیش مدرن » نقل قولی از گمبیریچ

(۱)

آوردم . آنجا گفتم در اثر انتقال از یک فضا به فضای دیگر این حالت پیش می آید; یعنی حالتی که ما به عنوان وضعیت پست مدرن، حالت بی اعتمادی و بی معیاری داریم

.

یونان عصر هلنی چنین دوره ای است یا دورانی که بعد از رنسانس، پیش از اینکه باروک پیدا شود، پیش می آید; حالا هم همین طور

.

من از سال ۷۸ به بعد، به این نتیجه رسیدم که ما در حال ورود به فضای جدیدی هستیم; بار دیگر فراروایت های جدید تشکیل خواهند شد

.

اگر شما وارد فضاهای مختلف بشوید و باورمندانه با اینها روبه رو گردید، در انتقال از یک فضا به فضای دیگر، این حالت ها را حس نخواهید کرد . اما وقتی شما به شکل توریست وارد فضاهای مختلف شوید، برخوردتان با آنها باورمندانه نیست، بلکه گزینشی است

.

به نظر من باور یعنی خوکردن و یا حل شدن در چیزی . آن گاه که باورمندانه باشد، یعنی با همه چیز با فاصله برخورد کنید . در نتیجه، در انتقال از یک فضا به فضای دیگر شما آن حالت را نخواهید داشت; مسئله عوض می شود . این حالت بینابینی ناشی از باورمندی است . اگر این باورمندی دیگر در میان نباشد، این حالت بینابینی و نگرانی و بلاتکلیفی هم ناپدید خواهد شد

.

آیا فرد، طبقه اش را انتخاب می کند یا محکوم و تابع طبقه است؟ در مارکسیسم طبقه است که موقعیت و سرنوشت فرد را تعیین می کند; ولی این گونه که شما تصور می کنید، این منم که با کانون زیبایی خودم آن طبقه را برمی گزینم و متعلقات این کانون را در این طبقه، یا منافع یا جریان می بینم; من هستم که انتخاب می کنم

.

بله، اتفاقا این مسئله ای است که زمانی مورد توجه من بود و روی این مسئله دقت کرده ام

.

اگر نظریه مارکسیسم درست است، چرا در همه کشورهایی که به نحوی در آنها نهادهای اجتماعی دموکراتیک وجود دارند، کارگران به دو گروه تقسیم می شوند . گروهی از نظر سیاسی در طیف راست قرار می گیرند و گروهی در طیف چپ . خود بورژواها این گونه اند که بعضی به چپ می آیند و بعضی به راست . من می گویم نگاه زیبایی شناختی افراد متفاوت است . همان گونه که در حال حاضر، اگر جناح ها را در نظر بگیرید، چیزی را که یکی زیبا می بیند، چیزی نیست که دیگری در جناح مقابل زیبا می بیند

.

در نتیجه، اینها می خواهند جهان های زیبای خود را بسازند . بنابراین فرض بر این است که هرکس با چیزی که می گوید تطابق دارد . از این زاویه، بر اساس دیدگاه مارکس، اگر مسئله را در رابطه با ابزار تولید در نظر بگیریم، هیچ کدام از این طبقات انسجام ندارند; چون نگاه های زیبایی شناختی اینها با هم در درون آن طبقه ای که مارکس می گوید، فرق دارد . بنابراین از نگاه من، احزاب و گروه بندی های اجتماعی را همان زیبایی شناسی های مختلف تعیین می کند; نه وابستگی های طبقاتی . بر اساس دیدگاه من، تکثرگرایی در هر دوره ای هست، ولی متعلقاتش فرق می کند

.

در فضای دکارتی حقیقت جای زیبایی می نشیند; ولی در فضایی که ما هستیم، زیبایی در هنر متجلی است; آن موقع در خرد متجلی بوده است . از این زاویه که می نگرم تکثر در تمام فضاها هست . چه کسی می گوید احترام فضای متکثری است . وقتی به خود احترام نگاه کنیم، تمام کثرت گرایی از میان می رود و به یک رفتار واحد دیکتاتورمنشانه تبدیل می شود که اگر کسی محترمانه برخورد نکند، حذف می گردد . پس این با فضاهای دیگر فرقی ندارد . اما آن چیزهایی که متعلق تکثر می شوند، در فضاهای دیگر فرق دارند . این به ما یک حالت ترانساندانس جدید می دهد که هرکس متکثر و کثرت گراست، متعالی است . من با این هم مخالف هستم . می خواهم بگویم در فضاهای دیگر، چیزهای دیگری هم واجب است متکثر شوند که ما آنها را نمی بینیم

.

اکنون از پایگاه ماتریس زیبایی در مورد زبان می خواهیم صحبت کنیم . در این پایگاهی که شما دارید، زبان را چگونه می بینید

;

تعریف زبان برای شما چیست؟

واژه ها یک بار زیبایی شناختی دارند . براساس آن بار زیبایی شناختی، معقول یا منطقی دیده می شوند . وقتی شما یک جمله را با یک روال خاص می سازید، این جمله سازی منطقی و معقول دیده می شود . اگر یک جمله را جور دیگری بسازیم، چون در ملاک های زیبایی شناسی (یا آن گونه که در آنجا دیده می شود، در ملاک های خرد) تغییر رخ می دهد، دیگر آن جمله معقول دیده نمی شود . نگاه من به این شکل است; یعنی تغییر معانی واژه ها را اگر بخواهیم درک کنیم، باید در فضاهای گوناگون زیبایی شناختی که این واژه در آن به کار برده شده، ردپایش را بیابیم

.

آیا تنها شاعران می توانند این کار را انجام دهند، یا با تغییر یک کانون زیبایی، هر فردی می تواند این کار را انجام دهد؟

بله، بچه ها هم این کار را می کنند . معانی گوناگونی به کار می برند که معمولی نیست; شاعران هم به کار می برند . آن چیزی که من می گویم این است که یک چیزهایی در هر فضا زیبا دیده می شود; به عنوان مثال، در فضای حلقوی شجاعت زیباست . وقتی که