فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان

فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامدهای ورود جمهوری اسلامی به باشگاه هسته‌ای جهان :

درحالیکه ۸۵ درصد عملیات ساختمانی و ۶۰ درصد تاسیسات برقی و مکانیکی نیروگاه هسته ای بوشهر اتمام یافته بود، با وقوع انقلاب اسلامی ایران، شرکت آلمانی زیمنس یک طرفه قرارداد ساخت نیروگاه را به حالت تعلیق درآورد. پس از آنکه با پی گیری مسئولین دولت ایران، مقامات آلمانی زیمنس اعلام کردند که حاضر به ادامه کار نیستند، ایران به روسیه روی آورد و در ۱۳۷۱ توافق نامه ای میان دو کشور امضاء گردید.

در سال ۱۳۷۲ با سفر رئیس جمهور وقت ایران، هاشمی رفسنجانی به روسیه، قرارداد تأمین سوخت هسته ای رآکتور بوشهر با این کشور امضاء گردید.[۱] در همین سال دو قرارداد ساخت دو نیروگاه تحقیقاتی ۳۰۰ مگاواتی و همچنین پروژه UCF با چینی ها به امضاء رسید، اما به دلیل مشکلات ایجاد شده از سوی آمریکا، قراردادهای فوق فسخ گردید و جمهوری اسلامی ایران توانست علاوه بر پول پرداختی، ۱۷ میلیون دلار به عنوان خسارت از طرف چینی دریافت نماید. پس از فسخ قرارداد، با تلاش دانشمندان و مهندسان ایرانی در سال ۱۳۷۹، تلاش برای به سرانجام رساندن پروژه UCF اصفهان آغاز شد و در حالیکه در قرارداد با چینی ها قرار شده بود این پروژه در مدت یازده سال به بهره برداری برسد، در سال ۱۳۸۳ یعنی در مدت چهار سال، به بهره برداری رسید.[۲]

ایران در سال ۱۳۸۱ به فناوری غنی سازی اورانیوم در حد یک پایلوت کوچک و آزمایشگاهی دست یافت. موفقیت در این مرحله مهم، کشور را قادر می ساخت که غنی سازی در ایران امری شدنی است. در همان سال گاز UF6 به سانتریفیوژ تزریق شد. یکی از پرسش های مهم در سال ۱۳۸۲ نیز در این رابطه مطرح بود که آیا ایران بدون اطلاع آژانس، تزریق انجام داده است ؟ آژانس بر اساس دلایل فنی آن را قطعی می دانست، در عین حال می توانست قصوری باشد که با اقدامات بعدی قابل حل و فصل است [۳] و ممکن است در بعضی کشورها نیز چنین قصوری اتفاق افتاده باشد. در ادامه موفقیت های هسته ای، در فروردین ۱۳۸۳، با همت دانشمندان جوان ایرانی، ماده UF4 برای نخستین بار در کشورمان و بدون کمک خارجی ها به تولید رسید. این دانشمندان پس از دیدار با مقام معظم رهبری که مورد لطف و عنایت ایشان قرار گرفته بودند، مصمم شدند تولید ماده هگزافلوراید اورانیوم (6UF) که ماده نهایی UCF است را تولید نمایند.[۴]

با تلاش دانشمندان ایرانی، جمهوری اسلامی توانست در خرداد ۱۳۸۳، برای نخستین بار ماده ((UF6 را تولید کند که از فناوری بسیار پیچیده ای برخوردار است. این پیروزی خشم طرف مقابل را برانگیخت و تبلیغات گسترده ای علیه جمهوری اسلامی ایران به راه انداختند.

در شهریور ۱۳۸۳، ایران فرآیند تبدیل ۳۷ تن کیک زرد به گاز هگزافلوراید اورانیوم را شروع کرد. این پیروزی نیز جنگ روانی دیگری از سوی رسانه های غربی علیه کشورمان به راه انداخت و باعث شد که در ۲۸ شهریور همین سال، شورای حکام آژانس با صدور قطعنامه ای، ضمن نگرانی عمیق در باره تصمیمات جدید ایران، از تهران درخواست نماید که فوراً و به شکل قابل اثبات، تمام فعالیت های مرتبط با غنی سازی را در بخش های گوناگون تعلیق نماید.[۵]

در آبان ۱۳۸۳ و در پی مذاکرات تیم هسته ای به ریاست حسن روحانی با سه کشور اروپایی، خبرها چنین بود که از سوی ایران، پذیرش تعلیق جدید و کوتاه مدت (چند ماه) پذیرفته شده است، اما اروپایی ها سخن از تعلیق نامحدود(حداقل ده سال) می گفتند. در نامه ای که در ۲۴ آبان ۱۳۸۳ به آژانس بین المللی هسته ای ارسال گردید، مذاکره کنندگان ایرانی اعلام کردند که مطابق توافقنامه پاریس، تعلیق داوطلبانه کوتاه مدت مجتمع UCF را پذیرفته اند. در تیرماه ۱۳۸۴ و در فاصله توافقنامه پاریس و مذاکرات بعدی تیم مذاکره کننده ایرانی با سه کشور اروپایی، معلوم شد که تروئیکای اروپایی به چیزی کمتر از تعلیق فعالیت های هسته ای ایران راضی نیست.[۶] در حالیکه غربی ها با پیگیری سیاست هویچ وچماق، در صدد تحمیل دیدگاه های خود بر جمهوری اسلامی ایران بودند، انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۴ با حضور پرشور و رای معنادار مردم به رویکرد مقاومت در مقابل زیاده طلبی غربی ها، شُک محکمی به غرب و امیدواری زایدالوصفی در میان دوستداران ایران اسلامی در سراسر جهان و به خصوص دانشمندان جوان هسته ای که نهضت بزرگ خیز علمی کشور را شروع کرده بودند، ایجاد نمود.

پس از اثبات ناکارآمدی مذاکره با غربی ها، جمهوری اسلامی ایران در ۱۰ مرداد ۱۳۸۴ در نامه ای به آژانس بین المللی هسته ای، تصمیم خود را برای ازسرگیری فعالیت تاسیسات UCF اصفهان اعلام و تاکید داشت که این اقدام در چارچوب معاهده ان پی تی است. همچنین در بهمن ۱۳۸۴، جمهوری اسلامی ایران اقدام به بازگشایی تأسیسات نظنز و اراک نمود.

بدین گونه تلاش شبانه روزی دانشمندان، حمایت نظام اسلامی و ناکارآمدی سیاست تنش زدایی و مذاکره با غربی ها، باعث شد که در بهار ۱۳۸۵، محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور وقت ایران در جوار حرم امام رضا علیه السلام، دستیابی به چرخه غنی سازی اورانیوم در تاسیسات نطنز را اعلام نماید. همچنین در فروردین ۱۳۸۶، رئیس جمهور در نطنز و در حضور بسیاری از مسئولین نظام، اعلام کرد که کشور به غنی سازی صنعتی دست یافته است.[۷] اینچنین بود که جمهوری اسلامی ایران با رویکرد مقاومت به باشگاه هسته ای جهان ملحق گردید. این رویداد مهم، پیامدهای بسیار مهمی در عرصه داخلی و در راستای پیشرفت کشور و همچنین در عرصه بین المللی داشته و دارد که بعضی از آنها در ادامه مرور می گردد.

استحکام استقلال و امنیت

امروز این مساله تا حدود زیادی برای افکار عمومی جهان آشکار گردیده است که مسأله اصلی آمریکا با انقلاب اسلامی ایران این است که کانون های متعدد مقاومت در منطقه و جهان که در مقابله با نظام سلطه شکل گرفته، یا برگرفته از آموزه های انقلاب اسلامی است و یا تحت تاثیر آن. از این رو پی گیری سیاست هسته ای شدن کشور باعث تحکیم و تقویت هویت انقلابی و اسلامی در کشور و تاثیر گسترده آن بر منطقه و جهان می گردد و برعکس عقب نشینی از خواست منطقی ملت ایران در دست یابی به چرخه سوخت هسته ای و استفاده از مواهب آن در حوزه های گوناگون علمی که مطابق قرارداد ان پی تی است که جمهوری اسلامی یکی از اعضای آن است باعث مخدوش شدن هویت نظام اسلامی شده و خود مهم ترین تهدید علیه امنیت ملی کشور بشمار می رفت و می رود، کمااینکه پس از قرارداد بر جام، تهدیدات آمریکا علیه ایران افزایش یافت و معلوم شد که تن دادن به خواسته های غرب باعث تخفیف فشارها نمی شود و درپیش گرفتن روحیه سازشکاری این خطر را نیز به دنبال دارد که تصویر ضعیفی چه در داخل و چه در صحنه بین المللی به جای گذاشته و دشمن را برای پی گیری شرارت های خود علیه ملت ایران جسورتر نماید.

رهبر انقلاب در این زمینه بیان داشتند:«اگر ملت و مسئولان شاخص های اصلی هویت اسلامی نظام را حفظ کنند هیچ دشمنی قادر به آسیب رساندن به این کشور نخواهد بود… حفظ ساخت اصلی و هویت حقیقی نظام اسلامی مهم ترین وظیفه ماست و هویت حقیقی نظام در حکم روح، معنا و مضمون نظام است که حفظ ساخت حقوقی بدون حفظ این هویت حقیقی فایده ای ندارد، ساخت حقیقی و هویت اصلی نظام آرمان های جمهوری اسلامی یعنی عدالت، کرامت انسان، حفظ ارزش ها، سعی در ایجاد برابری و برادری، اخلاق و ایستادگی در مقابل نفوذ دشمن است.[۸]

از سوی دیگر کاهش تنش ها و درگیری ها بین ایران و آمریکا در دولت هشتم، نقش مهمی در بازسازی هویت های طرفین نزد یکدیگر نمود اما در سال ۲۰۰۲ و بعد از حادثه ۱۱ سپتامبر، رئیس جمهور آمریکا ایران را به همراه عراق و کره شمالی در گروه کشورهای محور شرارت[۹] قرار داد و به تعبیری اصطلاح بحث برانگیز و تحریک آمیز محور شرارت اعتبار فهم بین ذهنی رو به بهبودی را که در روابط میان دولت هشتم و آمریکا شکل گرفته بود، به شدت زیر سؤال برد و گفتمان تساهل محور دولت در ایران را نیز قربانی خود نمود[۱۰] و باردیگر مسأله استعمار ملت ایران که پیشینه تاریخی بلندی دارد را در اذهان برجسته و باعث شد که بر گفتمان استقلال و مقاومت بیش از گذشته اصرار گردد، زیرا حافظه تاریخی ملت ایران گواه این واقعیت است که با نفوذ استعمار غرب، هویت و منزلت ملت ایران سرکوب گردیده بود، ملتی که قبل از اسلام به عنوان یک امپراطوری نیمی از جهان را اداره می کرد و پس از اسلام نیز تا زمان ورود استعمار به شرق اسلامی پیش قراول تمدن اسلامی و همواره یکی از دو کشور مهم جهان اسلام تلقی و در اواخر نیز در کنار عثمانی و هند، بعنوان یکی از سه امپراطوری بزرگ اسلامی بشمار می رفت.

بنابراین علاوه بر اینکه پیشینه ایران اثبات می نماید که این کشور توانایی و ظرفیت لازم را دارد که به عنوان یک قدرت بزرگ در جهان نقش ایفا نماید، و همچنین از آنجا که همیشه قربانی تجاوز قدرت های بزرگ و حتی همسایگان خود بوده است، از این رو داشتن استقلال و اصرار بر مقاومت در مقابل قدرت های استعماری که در پی آنند که این کشور را به دوران قبل از انقلاب که درواقع کشوری نیمه مستعمره بود برگردانند، به یک گفتمان غالب تبدیل شده است که البته دست یابی به این هدف هزینه هایی نیز داشته و دارد. زیرا قدرت های استعماری و به خصوص آمریکا بر این باور هستند که در صورت عقب نشینی جمهوری اسلامی ایران از حقوق هسته ای خود که مانع مهم دست یابی ایران به استقلال و پیشرفت در حوزه های گوناگون خواهد بود، آنگاه می توانند خواسته های خود را یکی بعد از دیگری بر این کشور دیکته کنند. پی گیری این سیاست، آنگاه که هنوز مُرکب امضاء قرارداد بر جام خشک نشده و آمریکا در تلاش برای ایجاد محدودیت بر قدرت دفاعی کشور تحت عنوان بر جام ۲ و همچنین از بین بردن نفوذ کشور در منطقه تحت عنوان بر جام ۳ برآمد که با پایداری و مقاومت رهبر انقلاب مواجه شد، مثال روشنی از این فزون طلبی است.

این دلایل باعث شد که به تعبیر یکی از محققان، امروز دست یابی به چرخه کامل سوخت و توانایی هسته ای به عنوان بخشی از اعتماد به نفس ملت ایران به خود تلقی می گردد که نباید بر سر آن سازش کرد.[۱۱] همچنین به تعبیر پرکویچ داشتن توانایی هسته ای یکی از سمبل های هویتی دولت پیشرفته و مدرن است و لزوما به معنای تلاش برای ساخت سلاح هسته ای نیست.[۱۲] جرمی هاموند نیز بیان می دارد که ایران به دنبال سلاح هسته ای نیست، او معتقد است برنامه هسته ای ایران صلح آمیز است و دلیل این که این برنامه به موضوعی بحث انگیز تبدیل شود، این است که ایران به عنوان یک کشور مستقل نمی خواهد از دستورات غرب به ویژه آمریکا پیروی کند.[۱۳] جرج فریدمن، مسئول مرکز راهبردی استراتفوز آمریکا نیز در همین راستا گفت، مشکل آمریکا با ایران، برنامه هسته ای این کشور نیست، مسأله اصلی این است که ایران نشان داده است نه فقط بدون رابطه با آمریکا، بلکه در حال دشمنی با آن نیز می توان قدرتمندترین کشور منطقه در همه عرصه ها، ازجمله نظامی، علمی و تکنولوژیک بود. ایران از این رهگذر به الگوی برای کشورهای منطقه تبدیل شده است.[۱۴] علاوه بر تحکیم استقلال و امنیت، تاثیر دانش هسته ای بر پیشرفت علمی و صنعتی کشور نیز از جمله دیگر پیامدهای هسته ای شدن کشور است.

پیشرفت علمی و صنعتی ایران

استفاده از انرژی هسته ای در جهان امروز از جمله اقتصادی ترین شیوه ها است، زیرا گستره عظیمی از کاربردهای مختلف در حوزه های پزشکی، کشاورزی، صنعت، انرژی و حمل و نقل دارد. بجز صرفه اقتصادی، بر خلاف انرژی های فسیلی از دو ویژگی پاک بودن و جلوگیری از آلوده شدن محیط زیست به جهت عدم تولید گازهای گلخانه ای و همچنین پایان ناپذیری برخوردار است. بعلاوه از آنجا که حوزه های گوناگون علمی از جمله فیزیک، شیمی، ریاضیات و انواع رشته های مهندسی در حوزه هسته ای بکار گرفته می شوند، بنابراین پیشرفت دیگر حوزه های علمی فوق نیز منوط به برخوردار بودن از دانش هسته ای است. به جهت رعایت اختصار و به طور خلاصه، در ادامه به استفاده از انرژی هسته ای فقط در حوزه پزشکی اکتفا می گردد.

امروزه تاثیر دانش هسته ای در تشخیص و درمان بیماری های گوناگون به خصوص در حوزه سرطان ها بر هیچ اهل تحقیقی پوشیده نیست. یکی از کاربردهای مهم پزشکی هسته‌ای در تومورشناسی[۱۵] متجلّی می‌گردد؛ در این خصوص، اسکن استخوان (با استفاده از مواد رادیواکتیو) به خاطر حساسیت دقیقی و مناسبی که دارد به طور وسیعی در بررسی بیماران مبتلا یا مشکوک به بیماری‌های بدخیم استخوان به کار می‌رود.[۱۶]جراحی با اشعه[۱۷] یکی دیگر از کاربردهای انرژی هسته‌ای در علوم پزشکی قلمداد می‌گردد؛ این نوع از جراحی به عنوان روشی درنظرگرفته می‌شود که اجازه می‌دهد یک‌سری از جراحی‌های مغز بدون بازکردن جمجمه انجام شود.

در این جراحی، از تابش‌های جهت‌گیری‌شده پرتوهای یونیزه استفاده می‌گردد. جراح‌هایی که برای درمان از پرتوها استفاده می‌نمایند از وسایل بسیار دقیق و مجهزی همچون شتاب‌دهنده‌های خطی، اشعه لیزر و غیره استفاده می‌کنند.[۱۸] به طور خلاصه، انواع کاربردهای پزشکی مربوط به فناوری هسته‌ای به ترتیب ذیل معرفی قرار می‌گیرند: تهیه و تولید کیت‌های رادیودارویی جهت مراکز پزشکی هسته‌ای؛ تهیه و تولید رادیوداروی جهت تشخیص بیماری تیروئید و درمان آن‌ها؛ تهیه و تولید کیت‌های هورمونی؛ تشخیص و درمان سرطان پروستات؛ تشخیص سرطان‌های کولون، روده کوچک و برخی از سرطان‌های سینه؛ تشخیص محل تومورهای سرطانی و بررسی تومورهای مغزی، سینه و ناراحتی‌های وریدی؛ تصویربرداری بیماری‌های قلبی، تشخیص عفونت‌ها و التهاب مفصلی، آمبولی و لخته‌های وریدی؛ تشخیص کم‌خونی، کنترل رادیوداروهای خوراکی و تزریقی و غیره، همچنین در مرحله درمان با استفاده از منبع کبالت ۶۰ می توان به رشد سلول های سرطانی خاتمه داد. ید ۱۳۱ برای درمان سرطان تیروئید مورد استفاده قرار می گیرد. ساماریم ۱۵۳ تنها راه درمان سرطان مغز استخوان محسوب می گردد. افزون برموارد فوق، فن آوری هسته ای از مهمترین روش های درمان ناباروری مردان است.

در هرحال علاوه بر اینکه صنعت هسته ای به جهت درگیر شدن دیگر حوزه های علمی و مهندسی با این دانش، به رشد علمی کشور کمک شایانی خواهد کرد، از خروج دانشجویانی که تمایل به ورود به این حوزه علمی به عنوان حوزه علمی برتر دارند،جلوگیری خواهد نمود، که در غیر این صورت، مشکل فرار مغزها تشدید خواهد شد، به خصوص به این دلیل که در سال های اخیر خیل عظیمی از دانشجویان با توجه به تصمیم نظام مبنی بر ایجاد زیرساخت های لازم برای پیشرفت در حوزه های گوناگون علوم هسته ای، وارد این حوزه شده اند، طبعاً از کشور خارج و جذب بازار کار کشورهای دیگر خواهند شد که باعث خسارت های جبران ناپذیری خواهد شد. علاوه بر پیاهدهای فوق، مهمترین پیامد جهانی دست یابی جمهوری اسلامی ایران به چرخه سوخت هسته ای، دریافت این خبر در سطح جهانی بود که ایران به بسترهای لازم برای تبدیل به یک قدرت بین المللی دست یافته است. بنابراین ارتقاء قدرت جایگاه ایران در عرصه بین الملل از جمله مهمترین پیامدهای هسته ای شدن کشور بود.

ارتقاء جایگاه ایران در نظام بین الملل

بی تردید هر کشوری که در جهان امروز مصمم باشد از منافع ملی و ارزش های خود حفاظت نماید، لاجرم باید نقشی برجسته در محیط بین الملل داشته باشد که مهمترین الزام آن، برخوردار بودن از منابع متکثر قدرت است. در این راستا کشوری که به باشگاه هسته ای جهان وارد و از ذخایر استراتژیک اورانیوم غنی شده برخوردار باشد، علاوه بر تحکیم بازدارندگی و کسب قدرت، ازارتقاء قدرت در ساختار نظام بین الملل نیز برخوردار خواهد شد. به همین دلیل بود که کشورهای عضو شورای امنیت، پس از اینکه به این توانایی مجهز شدند، تلاش داشتند تا با تشکیل کلوپ هسته ای از ورود دیگر کشورها به آن جلوگیری نمایند. اما امروزه این واقعیت که تنها ساخت و یا داشتن بمب اتم نیست که باعث بازدارندگی و ارتقاء قدرت در نظام بین الملل خواهد شد، بلکه بازدارندگی هسته ای بدون تسلیحات هسته ای و با داشتن ذخایر لازم از اورانیوم غنی شده، که خطرات و هزینه های نگهداری بمب هسته ای نیز در بر ندارد، امری مقبول و پذیرفته شده است.

براین اساس و از آنجا که جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر آموزه های انقلاب اسلامی، رویکرد جدیدی در نظام بین الملل و خارج از بلوک بندی نظام سلطه شروع و ایجاد کرده که خواهان زیادی در بین ملت ها و دولت های بسیاری که سال های مدیدی به جهت برخوردار بودن بعضی قدرت ها از سلاح هسته ای مانند آمریکا، آنها مجبور بودند که در مقابل زورگوی، تفرعن و تکبر آنها ساکت و یا دستورات آنها را اطاعت نمایند، با الهام بخشی انقلاب اسلامی، از استکبار متنفر شده و از اینرو جمهوری اسلامی ایران با برخورداری از عمق استراتژیک و منابع متکثر قدرت که اساس آن بر مردم بنیان بودن قدرت، تلاش و مجاهدات نیروهای مومن به انقلاب اسلامی و نفوذ اسطوره ای در بین ملت ها است، نظام اسلامی را در رأس قطب قدرت جدید که معتقد به پیشرفت و عدالت برای همه ملت ها است قرار خواهد داد و باعث خواهد شد که بسیاری از ملت ها و دولت ها، پشتیبان اصلی خود را جمهوری اسلامی ایران قرار دهند، که البته باعث افزایش قدرت داخلی نظام در بسیاری از حوزه ها و از جمله اقتصاد نیز خواهد شد.[۱۹]

همچنین با التفات به ویژگی نظام بین الملل موجود یعنی آنارشیک (هرج و مرج) بودن آن و این واقعیت که در چنین نظامی بحث دفاع از خود و یا به تعبیر بهتر «خودیاری»، اولین مفهومی است که به ذهن هر تحلیل گر راهبردی و حتی مردم عادی خطور خواهد کرد و از دگرسو با توجه به نقش راهبردی منطقه در شکل یابی نظم نوین بین الملل و نقش راهبردی جمهوری اسلامی ایران در منطقه، بنابراین لازم بلکه تلاش برای افزایش قدرت در ساختار نظام بین الملل، اولین وظیفه نظام اسلامی است،[۲۰] زیرا آمریکایی ها در صدد دست یابی به هژمون جهانی هستند که بدون سلطه بر ایران، رسیدن به این هدف امکان پذیر نخواهد بود. از اینرو و با توجه به اینکه در مقولات مختلف اجتماعی، امنیت اولویت اول هر کشوری است، نتیجه اینکه تسلط ایران بر دانش هسته ای از بعد بازدارندگی نیز یک وظیفه است و هر ایرانی، فارغ از هر اعتقاد و اندیشه و گرایشی، اگر نیم نگاهی به مسائل راهبردی منطقه و جهان داشته باشد، این واقعیت را تصدیق خواهد کرد که تسلط بر دانش هسته ای در حد اعلای آن، برای امروز و فردای ایران، یک ضرورت است.

نهایت آنچه مشخص است این است که علاوه بر اینکه پیمودن راه پیشرفت کشور در گروه هسته ای شدن کشور است، حفظ هویت جمهوری اسلامی و همچنین حفظ امنیت و استقلال کشور ایران در گرو دست یابی به دانش های برتر است و هسته ای شدن کشور، فاکتور مهم و اساسی بود که باعث تحقق خیز علمی کشور در دهه هشتاد گردید. همچنین ورود ایران به باشگاه هسته ای جهان، در ابعاد گوناگون موجب امیدوارشدن بیش از پیش مردم گردید.

امیدوارشدن بیش از پیش مردم به آینده کشور

جمهوری اسلامی ایران ضمن نفی انفعال