فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار شامل 69 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامهای نوروز و بهار :

مقدمه

قَالَ عَلِی(ع): «مَا اَکثَرَ الْعِبَرَ وَ اَقَلَ الْاِعْتِبَارَ؛[۱] چه قدر (حوادث) عبرت آموز فراوان است؛ ولی عبرت گیری کم.»

حوادث و دگرگونیهای طبیعت در نگاه انسان مؤمن درس آموز و عبرت انگیز است، نه اینکه عامل تفریح، بی خبری و گذران عمر باشد.

خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «یقَلِّبُ اللَّهُ اللَّیلَ وَ النَّهارَ إِنَّ فی ذلِک لَعِبْرَهً لِأُولِی الْأَبْصارِ»[۲]؛ «شب و روز دگرگون می شود، به راستی در این (تغییرات) برای صاحبان بصیرت عبرت است.»

در احوالات مرحوم «میرزا جواد ملکی تبریزی» استاد اخلاق حضرت امام(ره) نقل شده است: هنگامی که برای نماز شب برمی خاست، قبل از وضو گرفتن به آسمان نگاه کرده، با گریه این آیه را می خواند: «إِنَّ فی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ»[۳]؛ «به راستی در خلقت آسمانها و زمین و گردش شب و روز برای صاحبان خرد نشانه های (الهی) است.»

خداوند متعال بعد از نقل داستان حضرت یوسف(ع) می فرماید: «لَقَدْ کانَ فی قَصَصِهِمْ عِبْرَهٌ لِأُولِی الْأَلْباب»[۴]؛ «در قصه های آنها (انبیا) برای خردمندان عبرتی است.»

یعنی نقل این داستان طولانی جهت سرگرمی و وقت گذرانی نیست؛ بلکه حاوی درسها و پیامهای زیادی می باشد که جا دارد خردمندان از آن درس گیرند.

بزرگ ترین و شگفت انگیزترین دگرگونی طبیعت، پایان فصل زمستان و آغاز بهار و بیداری طبیعت است. این تغییر و تحول بزرگ در نظر اکثر مردم بهانه ای برای غفلت و بی خبری است، در حالی که نوروز و فصل بهار حاوی عبرتها و درسهای فراوان است.

الف) بیداری انسان همزمان با بیداری طبیعت

«قَالَ عَلِی(ع): أَهْلُ الدُّنْیا کرَکبٍ یسارُ بهِمْ وَ همْ نِیام؛[۵] اهل دنیا مانند سواره هایی هستند که سیر داده می شوند، در حالی که (همه) خوابند.»

از نگاه روایات، اکثر مردم زندگی دنیا را در حالت خواب می گذرانند و این همان غفلت است. نوروز و بیداری طبیعت باید زمینه ای برای بیدارشدن انسان باشد.

چقدر خوب است بهار و نشاط طبیعت همراه با بهار و نشاط دل باشد.

گفت پیغمبر به اصحاب کبار

تن مپوشانید از باد بهار

کانچه با برگ درختان می کند

با تن و جان شما آن می کند[۶]

بهار دل و جان ما با نسیم توبه و ندامت از گناه و سر و کار داشتن با قرآن پدید می آید. در روایات معصومین(ع) امور زیر بهار دلها شناخته شده است:

۱- انس با قرآن

امام علی(ع) فرمود: «تَعَلَّمُوا کتَابَ اللَّهِ تبَارَک وَ تعَالَی فَإِنَّهُ أَحْسَنُ الْحَدِیثِ وَ أَبْلَغُ الْمَوْعِظَهِ وَ تَفَقَّهُوا فِیهِ فَإِنَّهُ رَبِیعُ الْقُلُوبِ وَ اسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفاءٌ لِما فی الصدُور…؛[۷] کتاب خدای بلند مرتبه، (قرآن) را فراگیرید؛ زیرا بهترین سخن و رساترین موعظه است. در قرآن تفقّه و تفکر کنید؛ زیرا قرآن (عامل) بهار دلها است، و با نور آن خود را درمان کنید؛ زیرا شفابخش بیماری (اخلاق و) سینه ها (و دلها) است.»

۲- علم و حکمت

حضرت لقمان به پسرش اینگونه وصیت کرد: «یا بُنَی جَالِسِ الْعُلَمَاءَ وَ زَاحِمْهُمْ بِرُکبَتَیک فَإِنَّ اللَّهَ عزَّ وَ جلَّ یحیی الْقُلُوبَ بِنُورِ الْحِکمَهِ کمَا یحْیی الْأَرْضَ بِوَابِلِ السَّمَاءِ؛[۸] ای پسرم! با علما همنشین باش و با زانو زدن نزد آنان مزاحم (و بهره برنده از) آنها باش؛ زیرا خداوند دلها را با نور حکمت زنده می کند، چنانکه آسمان زمین را با باران شدید زنده می کند.»

البته علومی که انسان را به سوی خدا بکشاند و امر و دستورات او را زنده کند. رسول خدا(ص) فرمود: «إِن اللَّه عَزَّ وَ جَلَّ یقُولُ تَذَاکرُ الْعِلْمِ بَینَ عِبَادِی مِمَّا تَحْیا عَلَیهِ الْقُلُوبُ الْمَیتَهُ إِذَا هُمُ انْتَهَوْا فیهِ إِلَی أَمرِی؛[۹] به راستی خداوند می فرماید: مذاکرات علمی بین بندگانم از اموری است که دلها را زنده می کند، به شرطی که به امر و دستور من (خدا) منتهی شود.»

۳- پند و موعظه

حضرت علی(ع) به فرزندش امام حسن(ع) فرمود: «أَحْی قَلْبَک بِالْمَوْعِظَهِ وَ أَمتْهُ بالزَّهَادَه؛[۱۰] قلبت را با موعظه (و پند پذیری) زنده کن و با زهد و بی رغبتی [هوا و هوس را در آن] بمیران!»

۴- دیدار دوستان خوب

در این ایام که مردم به دید و بازدید بستگان می روند، مناسب است بخشی از دیدارها و زیارتها را به افراد متدین، علمای ربانی، و اهل خیر اختصاص دهیم؛ زیرا این گونه دیدارها، دلها را بهاری کرده، حیات می بخشد.

امام علی(ع) فرمود: «لِقَاءُ أَهْلِ الْخَیرِ عِمَارَهُ الْقَلْب؛[۱۱] ملاقات اهل کار خیر قلب را آباد می کند.»

۵- یاد خدا

رسول خدا(ص) فرمود: «جَلَاءُ هَذِهِ الْقُلُوبِ ذِکرُ اللهِ وَ تلَاوَهُ الْقرْآنِ؛[۱۲] جلادهنده و صفابخش قلبها، یاد خداوند و خواندن قرآن است.»

حضرت علی(ع) به فرزندش فرمود: «أُوصِیک بِتَقْوَی اللَّه أَی بنَی وَ لُزُومِ أَمْرِهِ وَ عِمَارَهِ قلْبِک بذِکرِهِ؛[۱۳] تو را به تقوای الهی و انجام امر خدا و آباد کردن قلبت با یاد خدا سفارش می کنم.»

۶- استغفار

حضرت صادق(ع) فرمود: «إِن لِلْقلُوبِ صَدَأً کصدَإِ النحَاسِ فاجْلُوهَا بِالِاسْتِغْفَارِ؛[۱۴] برای قلبها زنگاری است مانند زنگار گرفتن مس، پس با استغفار آن را جلا بخشید!» آری، موعظه، دیدن افراد خوب، ذکر و یاد خدا، تلاوت و انس با قرآن قلبها را جلا بخشیده، موجب خانه تکانی دلها می شود و نشاط و بهاری شدن آن را به همراه خواهد داشت.

ب) نوروز و توجه به گذر عمر

در سوره «عصر» می خوانیم: «وَ الْعَصْرِ * إِنَّ الْإِنْسانَ لَفی خسْرٍ * إِلاَّ الَّذین آمنُوا وَ عمِلُوا الصالِحاتِ وَ تواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ»[۱۵]؛ «به عصر سوگند! همانا انسانها در زیانند، مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام دادند.»

انسان در این دنیا مانند کسی است که سرمایه عظیمی دارد؛ اما بی آنکه بخواهد، هر روز بخشی از آن را از او بگیرند. سرمایه های وجودی انسان که در ضمن ساعات عمر انسان در اختیار او قرار گرفته است، به سرعت می گذرد و نیروهای معنوی و مادّی او را به سرعت به یغما می برد «خُسر» بر وزن «عُسر» چنانکه راغب می گوید: «به معنای کم شدن سرمایه است، گاه به انسان نسبت داده می شود و می گویند: فلان کس زیان کرد. و گاه به خود عمل نسبت داده می شود و می گویند: تجارتش زیان کرد. این واژه غالباً در سرمایه های برونی مانند مال و مقام به کار می رود، و گاه در سرمایه های درونی مانند صحّت و سلامت و عقل و ایمان و ثواب. و این همان است که خداوند متعال به عنوان «خسران مبین» و زیان آشکار از آن یاد فرموده استآنجا که می فرماید: «إِنَّ الْخاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَ أَهلِیهِمْ یوْمَ الْقِیامَهِ أَلا ذلِک هُوَ الْخسْرانُ الْمبِین»[۱۶]؛ «زیانکاران واقعی کسانی هستند که سرمایه وجود خود و خانواده خویش را در قیامت از دست می دهند، بدانید خسران مبین همین است.»

فخر رازی در تفسیر آیه «والخسر…» سخنی نقل می کند که حاصلش چنین است: «یکی از بزرگان پیشین می گوید: معنی این سوره را من از مرد یخ فروشی آموختم که فریاد می زد: «اِرْحَمُوا مَنْ یذُوبُ رَأسَ مَالِهِ! اِرْحَمُوا مَنْ یذُوبُ رَأسَ مَالِه؛ رحم کنید به کسی که سرمایه اش ذوب می شود، رحم کنید به کسی که سرمایه اش ذوب می شود.» پیش خود گفتم: این است معنی «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفی خُسْرٍ» عصر و زمان بر او می گذرد و عمرش پایان می گیرد، و ثوابی کسب نمی کند و در این حال زیانکار است.»[۱۷]

گویند: گدایی از مغازه دار خواست که یک گونی گردو به عنوان کمک به او بدهد، صاحب مغازه گفت: گدای ناشی! یک گونی گردو را چه کسی به گدا می دهد؟ لا اقل چند عددی تقاضا می کردی. گدا گفت: اجازه می دهی کنار این گونی گردو بنشینم؟ وقتی نشست، اجازه خواست تا یک عدد از آن گردوها را بردارد و بعد دوم را، سوم را و… اجازه گرفت. صاحب مغازه گفت: گدای زرنگ! می خواهی یکی یکی همان گونی گردو را از من بگیری؟

گذشت زمان نیز با ظرافت روزها و لحظه ها را از ما می گیرد؛ ولی ما غافلیم.

در روایات نیز به این گذر عمر و زیان جمعی در این معامله اشاره شده است.

حضرت هادی(ع) فرمود: «الدُّنْیا سُوقٌ رَبِحَ فِیهَا قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُون؛[۱۸] دنیا بازاری است که جمعی در آن سود می برند و جمع دیگر زیان.»

امام صادق(ع) به نقل از آباء گرامیشان فرمودند: «مَا مِنْ یوْمٍ یأْتِی عَلَی ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ لَهُ ذَلِک الْیوْمُ یا ابْنَ آدَمَ أَنَا یوْمٌ جَدِیدٌ وَ أَنَا علَیک شهِیدٌ فَقُلْ فِی خَیراً وَ اعْمَلْ فِی خَیراً أَشْهَدْ لَک بِهِ یوْمَ الْقِیامَهِ فَإِنَّک لَنْ تَرَانِی بَعْدَهَا أَبَداً؛[۱۹] هیچ روزی بر بنی آدم نمی گذرد، مگر اینکه آن روز می گوید: فرزند آدم! من روز جدیدی هستم و بر رفتارت گواهم، پس کار خیر در من انجام بده. که روز قیامت به نفعت گواهی می دهم و بعد از آن مرا نخواهی دید.»

درس مهم هر سال جدید، توجه به فرصتهای از دست رفته و زمانهای باقیمانده است.

باید توجه داشت آنچه در حال تمام شدن است، زمان نیست؛ بلکه ما هستیم. «قَالَ الْحُسَینُ(ع): یا ابْنَ آدَم إِنَّمَا أنْتَ أیامٌ کلَّمَا مَضَی یوْم ذَهبَ بعْضُک؛[۲۰] ای فرزند آدم! (عمر) تو همین روزها هستی، هر روزی که می گذرد، بخشی از تو نیز رفته است.»

هر روز که می گذرد، مقداری از هستی ما نیز می رود و با گذشت روزها، ماه ها و سالها به همان مقدار از وجود ما کم می شود، پس امسال نیز بخشی از هستی ما از دست رفت. پیغمبر خدا(ص) فرمودند: «کنْ علَی عمْرِک اَشحَّ مِنْک عَلَی دِرْهَمِک وَ دِینَارِک؛[۲۱] بر عمرت بیش از طلا و نقره ات حریص باش و به راحتی آن را از دست مده.»

ج) اعمال در نوروز

۱- محاسبه نفس

امیر المؤمنین علی(ع) از پیامبر بزرگوار اسلام(ص) نقل فرموده اند: «الْکیسُ مَنْ حَاسَبَ نَفْسَهُ وَ عمِلَ لِما بَعْدَ الْمَوْت؛[۲۲] هوشمند کسی است که نفسش را حسابرسی کند و برای بعد از مرگ خود عمل کند.» این ایام وقت حسابرسی نسبت به عمر است.

هنگامی که امیرالمؤمنین علی(ع) حدیث فوق را از پیامبر(ص) نقل کردند، شخصی پرسید: «کیفَ یحَاسِبُ نَفْسَهُ قالَ إِذَا أَصبَحَ ثمَّ أَمْسَی رَجَعَ إِلَی نَفْسِهِ وَ قَالَ یا نَفْسِی إِنَّ هَذَا یوْمٌ مَضَی عَلَیک لَا یعُودُ إِلَیک أَبَداً وَ اللَّهُ یسأَلُک عنْهُ بِمَا أَفْنَیتِهِ فَمَا الَّذِی عَمِلْتِ فِیهِ أَ ذَکرْتِ اللَّهَ أَمْ حَمِدْتِهِ أَ قَضَیتِ حَوَائِجَ مُؤْمِنٍ فیهِ أَ نفَّسْتِ عنْهُ کرْبَهُ أَ حَفِظْتِیهِ بِظَهْرِ الْ