فایل پاورپوینت کامل چالش های حقوق کاربران در شبکه های اجتماعی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چالش های حقوق کاربران در شبکه های اجتماعی :

مقدمه

شبکه اجتماعی، عبارت است از پایگاهی اینترنتی که برای کاربران امکان ایجاد ارتباط، و اشتراک گذاری اطلاعات با سایر کاربران را فراهم آورده و به آنها امکان استفاده اطلاعات از اماکن دور را بر روی یک سرور مشترک به دست می دهد. در حقیقت، شبکه های اجتماعی برای در تماس بودن با دوستان و ایجاد تماس با افراد دیگری که ایده ها و منافع مشترکی دارند، مورد استفاده قرار می گیرد.

این خدماتِ برخط، دارای محبوبیت بسیاری بین کاربران اینترنتی می باشد؛ به گونه ای که تحقیقات مؤسسه PEW نشان می دهد که تعداد کاربران شبکه های اجتماعی فقط در یک مقطع زمانی سه ساله، یعنی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ چهار برابر شده و در ماه اکتبر سال ۲۰۱۲ تعداد کاربران شبکه اجتماعی فیس بوک از یک میلیارد نفر گذشته است. شبکه های اجتماعی این امکان را فراهم کرده اند که دوستان و آشنایان از احوال یکدیگر باخبر شده و به جست وجوی اطلاعات کسانی که می شناسند، بپردازند؛ اما به غیر از آشنایان، افراد دیگری نیز هستند که به دستیابی به اطلاعات کاربران علاقه مندند. جاعلان هویت، سارقان اینترنتی، کلاهبرداران، شرکت های تجاری و تبلیغاتی و حتی دولت ها، به دنبال جمع آوری اطلاعات از شبکه های اجتماعی بوده و جزء مصرف کنندگان آن هستند.

اینجاست که اهمیت بحث حقوق کاربران در دو محور «حفظ حریم خصوصی» و «مالکیت اطلاعات» برجسته تر می گردد و مدیران شبکه های اجتماعی ملزم اند که اطلاعات روشنی در مورد عملکردشان در صیانت از حریم خصوصی کاربران و تحت کنترل بودن اطلاعات تولیدشده توسط کاربران به ایشان داده، آنها را در این زمینه ها مطمئن گردانند.

چه نوع اطلاعاتی عمومی محسوب می شوند؟

دو گونه از اطلاعات در فضای مجازی از یک کاربر می تواند وجود داشته باشد. یک، اطلاعاتی که خود شخص در فضای مجازی به اشتراک می گذارد. دوم، اطلاعات جمع آوری شده از طریق ردیابی الکترونیکی.

اطلاعاتی که توسط خود کاربر به اشتراک گذاشته می شود، می تواند شامل موارد زیر باشد:

-عکس، صوت، فیلم و سایر رسانه ها؛

-سن و جنسیت؛

-اطلاعات مربوط به شرح حال فرد (تحصیلات، شغل یا محل زندگی)؛

-به روزرسانی وضعیت (پست هایی که ارسال می کند)؛

-ارتباطات و ایجاد فهرستی از کسانی که با آنها در ارتباط هستند؛

-علاقه مندی ها؛

-محل جغرافیایی.

گفتنی است، این اطلاعات به روش های زیر ممکن است در دسترس عموم قرار بگیرند:

کاربر این اطلاعات را به صورت عمومی و بدون اینکه تنظیمات دسترسی خصوصی را در مورد آن اعمال کند، در پروفایل خویش قرار دهد.

گاهی برخی شبکه های اجتماعی دسترسی به بعضی از اطلاعات را به صورت پیش فرض عمومی قرار داده اند و برای کاربر امکان محدودکردن دسترسی به آن را قرار نداده اند.

مدیران شبکه های اجتماعی می توانند هر زمان که اراده کنند، مفاد قرارداد حریم خصوصی را که کاربر در ابتدای عضویت تأیید نموده، تغییر دهند و در این صورت، ممکن است برخی از اطلاعات ارسال شده توسط کاربر در تغییر مفاد قرارداد به صورت عمومی در بیاید. برنامه های شخص ثالث که از طریق APIهای ایجادشده در شبکه های اجتماعی به اطلاعات کاربران دسترسی دارند.

واقعیت این است که کاربران شبکه های اجتماعی باید آگاه باشند که در حال حاضر، با وجود ادعاهای مدیران شبکه های اجتماعی، این شبکه ها دقت لازم را در حفظ شرایط حریم خصوصی کاربران به کار نمی بندند؛ به عنوان مثال، در یک اشتباه بزرگ در سال ۲۰۱۰، کاربرانِ غیرمجاز قادر به دیدن بایگانی چت های خصوصی افراد شدند که رسوایی بسیار بزرگی به حساب می آمد و حتی موجب اعتراض رسانه ای بسیاری شد.

علاوه بر این، اطلاعات کاربران ممکن است از طریق ردیابی الکترونیک به واسطه کوکی ها(رشته های کوتاه متنی که اطلاعاتی از کاربر را بر روی هارد سیستم وی ذخیره نموده و در مراجعات بعد به همان پایگاه مورد استفاده قرار می دهد.) در دسترس دیگران قرار بگیرد، که شامل موارد زیر می گردد:

-ردیابی صفحاتی که کاربر مشاهده می نماید؛

-اطلاعاتی که در پایگاه به صورت موقت ذخیره می گردد(مثل سبد خرید)؛

-حرکت کاربر بین پایگاه ها؛

-هنگام ساختن پروفایل توسط کاربر.

در تحقیقی که در سال ۲۰۰۹ توسط آزمایشگاه AT&T و دانشگاه ورچستر انجام پذیرفت، مشخص شد که کدهای شناسایی منحصربه فرد که در شبکه های اجتماعی به کاربران اختصاص داده می شود، قابلیت ردیابی شدن توسط کوکی ها را دارند. این، به آن معناست که شرکت های تبلیغاتی می توانند از طریق استفاده از این کوکی ها، نمایی از هویت و زندگی کاربر به دست آورند که ارتباطات، عادات و چیزهایی را که علاقه دارند مشاهده کنند، شامل می شود.

با توجه به نکاتِ یادشده می توان به این نتیجه رسید که نه تنها اطلاعات شخصی افراد در اختیار اداره کنندگان شبکه های اجتماعی قرار می گیرد، بلکه الگویی رفتاری و شخصیتی از آنها نیز قابل استخراج خواهد بود. مشکل اصلی آنجاست که بیشتر کاربران معمولاً نسبت به این امر بی اطلاع و یا بی اعتنا هستند. سوءاستفاده هایی که می توان از این مسئله به ظاهر ساده کرد، بسیار گسترده است. شاید برخی بگویند که «من چیزی برای مخفی کردن ندارم»؛ اما باید متوجه بود که اطلاعات به ظاهر بی خطر افراد نیز می تواند برای آنها مشکل ساز شود؛ زیرا گاهی کسانی پیدا می شوند که از این اطلاعات برای پرونده سازی و یا ایجاد پاپوش بهره می برند.

شبکه های اجتماعی از اطلاعات کاربران چه استفاده هایی می کنند؟

شکی نیست که شبکه های اجتماعی، به خصوص فیس بوک، سیستمی برای بازخوانی الگوی رفتاری افراد دارند. گواه این مسئله را می توان در اخبار فراوانی که هرازگاهی از این کمپانی به بیرون درز می کند، جست وجو نمود.

فروش اطلاعات رفتاری افراد به آگاهی دهندگان

پروژه برج مراقبت(beacon)، توسط شبکه اجتماعی فیس بوک در سال راه اندازی گردید و طی آن، فیس بوک با توجه به شیوه لایک کردن و یا کامنت گذاری افراد و یا پایگاه ها و صفحاتی که مشاهده می کرد، تبلیغاتی را که به ذائقه وی نزدیک تر بود، به وی نشان می داد و از این طریق، از کمپانی های سفارش دهنده تبلیغات، درآمدهای بسیاری را کسب می کرد.

یا در تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، دانشمندان عضو گروه اطلاعات یا دیتای فیس بوک ادعا کرده اند که به لحاظ آماری، شواهدی آشکارکننده شکل گیری و شروع روابط کاربران (عاشق شدن) را یافته اند. این تحقیق نشان داده که در هنگام شروع آشنایی، پست های کاربران افزایش می یابد و بعد از رسمی شدن رابطه، پست های زوج ها به مرور کاهش می یابد و زوج ها ترجیح می دهند به جای برخط بودن، وقت بیشتری را با هم صرف کنند.

کشف روابط عاطفی بین افراد

اطلاع از شکل گیری روابط عاطفی یک کاربر، می تواند تأثیرات شگرفی داشته باشد؛ مثلاً شبکه های اجتماعی می توانند آگهی های متناسب چندصدهزار کاربر را که در شرف ازدواج هستند، به مؤسسه های خریدِ برخط هدیه یا ازدواج بفرشند یا حتی در صورت خراب شدن یک ازدواج، اطلاعات را در اختیار مؤسسه های حقوقی قرار بدهند.

ارائه اطلاعات افراد به نهادهای دولتی

چندی پیش فیس بوک اعتراف کرد که طبق حکم دادگاه فدرال آمریکا، بخشی از اطلاعات مربوط به کاربران خویش را در اختیار این دادگاه قرار داده که در نهایت، منجر به صدور حکم قضایی علیه ۶۲ نفر از آنان شده است.

در موردی دیگر، یکی از اساتید دانشگاه کرنل به نام جفری تی. هنکاک، بودجه ای تحقیقاتی را از سوی پنتاگون دریافت کرده است تا آن را در قالب ابتکار عملی با عنوان Minerva Research Initiative در مورد گسترش ایده ها از طریق رسانه های اجتماعی در کشورهایی که از دیدگاه آنها رژیم مستبد و تمامیت خواه دارند، به مصرف رساند.

در مورد دیگر، نشریه انگلیسی ایندیپندنت در گزارشی نوشت که دولت انگلیس از شبکه های اجتماعی همچون: توئیتر، فیس بوک و یوتیوب خواسته تا اطلاعات مرتبط با تبلیغاتِ برخط افراد افراطی را به مقامات لندن تحویل دهند.

دستکاری اطلاعاتی که در اختیار کاربران قرار می گیرد

رویترز گزارش داد که فیس بوک در ارائه خبرها به بیش از ۷۰۰ هزار نفر از کاربران خود دستکاری هایی صورت می داده تا بتواند تغییراتی را که در رفتارهای آنها ایجاد شده است، بسنجد. محققان با بررسی این موضوع، به نتایج جنجال برانگیز دیگری رسیده اند؛ اینکه فیس بوک به سفارش وزارت دفاع آمریکا یا پنتاگون به بررسی و دستکاری فید خبری کاربرانش اقدام نموده است.

اقتصاددانان می گویند که هیچ ناهاری نمی تواند مجانی باشد. آنها معتقدند که در ازای هر چیزی که رایگان به دست می آید، بدون شک چیز دیگری از دست خواهد رفت؛ چنان که «رابرت پیکارد» در کتاب «اقتصاد رسانه ها؛ مفاهیم و مسائل آن»، به چرخه اقتصاد رسانه ها اشاره کرده و گفته است که رسانه ها، یا کالا و خدمات (محتوا) تولید می کنند و یا مخاطبان خود را در اختیار صاحبان آگهی ها قرار می دهند.

کاربران شبکه های اجتماعی نیز ناهاری را به طور رایگان مصرف می کنند که به همراه سایر کاربران آن را تهیه کرده اند؛ ولی در ازای مصرف آن، چیزهای بیشتری را از دست می دهند.

الزامات اطلاع رسانی سرویس دهندگان شبکه های اجتماعی

امروزه، ارائه دهندگان خدمات شبکه های اجتماعی، در یک موقعیت بسیار منحصربه فرد قرار گرفته اند؛ چرا که آنها واسطه و میزبان ارتباطات، گفت وگوها و بیان علایق بین افراد خانواده ها، دوستان و همکاران می باشند و این مطلب، به این معناست که آنها به اطلاعات بسیار حساسی که افراد در طول زمان با نزدیکانشان در میان می گذارند، به راحتی دسترسی دارند.

سرویس دهندگان شبکه های اجتماعی باید این اطمینان را به کاربران خویش بدهند که حریم خصوصی آنان حفظ شده و هیچ کنترل خاصی روی اطلاعات شخصی آنان صورت نمی پذیرد. آنان باید این را بپذیرند که کاربران، کالا نیستند و باید حقوق آنها به رسمیت شناخته شده و محترم داشته شود.

از جمله حقوقی که مدیران شبکه های اجتماعی در مورد کاربران خویش باید به آن پایبند بوده و به اجرا بگذارند، موارد زیر است:

۱.آگاهی رسانی در مورد استفاده از اطلاعات: مدیران شبکه های اجتماعی باید به وسیله یک رابط کاربری ساده و به دور از ابهام و پیچیدگی، به کاربران در مورد استفاده از اطلاعات شخصی شان توضیح داده و از کاربران برای استفاده از آن اجازه بگیرند. حق استفاده و در اختیار قراردادن اطلاعات به: مقامات دولتی، پایگاه های دیگر، برنامه های کاربردی، کارگزاران تبلیغاتی و سایر خدمات، باید به روشنی از کاربر پرسیده شده و مورد تأیید آنان قرار گیرد.

۲.کنترل و استفاده مجدد از اطلاعات: خدمات دهندگان شبکه های اجتماعی باید قبل از ایجاد هرگونه تغییر (مثل تحلیل اطلاعات شخصی افراد برای رسیدن به دانسته های جدید از وی) و یا استفاده ثانوی از اطلاعات فرد (نظیر ارائه اطلاعات به اپلیکیشن های دیگر و پایگاه های شخص ثالث)، او را به طور کامل و روشن در جریان گذاشته و در این استفاده از اطلاعات، رضایت وی را کسب نمایند.

این به هیچ وجه درست نیست که در دیالوگ گرفتن مجوز از کاربران، حق استفاده از اطلاعات وی به صورت پیش فرض بر روی گزینه «بله» قرار داشته باشد. همچنین در استفاده از خ