بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل  چرا حتی یکی از زنان را به مقام نبوت و امامت نرسیده است؟ :

فایل پاورپوینت کامل  چرا حتی یکی از زنان را به مقام نبوت و امامت نرسیده است؟

از دیدگاه قرآن، افراد انسان (چه مرد و چه زن) از نظر حقیقت انسانیت و مسائل ارزشی یک سانند و هیچ یک بر دیگری جز به تقوا و عمل صالح بیشتر، برتری ندارد: (إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَیکُمْ) [ حجرات، آیه ۱۳- (مَنْ عَمِلَ صَلِحًا مِّن ذَکَر أَوْ أُنثَی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَوهً طَیِّبَهً وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ)؛ [ نحل، آیه ۹۷- هر کس، مرد یا زن، کار شایسته کند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگی پاکیزه [و نیکو]یی و حیات [واقعی] می بخشیم و به یقین بهتر از آن چه انجام داده اند به آنان پاداش می دهیم.

قرآن، اگر در جایی از مردان شایسته ای هم چون لقمان حکیم سخن می گوید، در جای دیگر نیز از زنان شایسته نام می برد؛ مانند: حضرت مریم(سلام الله علیها) ( آل عمران، ۴۲، همسرفرعون [ تحریم، آیه ۱۱- ]و….

همان گونه که مردان، دارای اندیشه، اراده و اختیارند و برای رسیدن به تکامل و قرب الهی، وظایف و تکالیفی بر عهده آنهاست، زنان نیز همین گونه اند و در این جهت، هیچ امتیازی بین زن و مرد وجود ندارد، ولی در بعضی احکام و وظایف با یک دیگر متفاوتند. وظایفی، به عهده مردان است و بر عهده زنان نیست و بر عکس و این تفاوت برای این است که طبیعت و آفرینش زن و مرد متفاوت است.

خدای متعال، به مقتضای حکمت بالغه خود و مصالح و مفاسدی که پشتوانه احکام اوست، وظایفی برای مرد و وظایفی برای زن معین کرده است؛ همان طور که مرد نمی تواند فرزندی به دنیا بیاورد، زن هم نمی تواند برخی از کارهای طاقت فرسا، چون: امامت، رهبری، سیاست و کشورداری را به عهده بگیرد. (هر کسی را بهر کاری ساختند. ) در زندگی زنان، «احساس» و در حیات مردان تعقّل غلبه دارد (البته متوسط زنان و مردان این گونه هستند) و برای همین تفاوتی که در آفرینش زن و مرد وجود دارد، قوانین اسلام هم با آفرینش انسان سازگار است. اسلام، وظایف و تکالیفی را که به صلابت بیشتری نیاز دارد و احساسات بیش از اندازه در انجام آنها مانع است؛ مانند: حکومت، امامت، قضاوت، جهاد ابتدایی و … به عهده مردان قرار داده است و وظایفی را که ارتباطش با احساس، بیشتر از تعقّل است و زن، بهتر از مرد می تواند از عهده آن برآید؛ مانند: پرورش و ترب