فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 52 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چهره های انقلاب مشروطه: ستارخان :

گفت: چون باد بهاران آید از اقصای شهر

مردها روید زخاک؛

آن سان که از باران گیاه.

(شفیعی کدکنی)

در یک تقسیم بندی کلی، شخصیت های تاریخی را می توان به دو دسته تقسیم کرد؛ شخصیت های تاریخ ساز و شخصیت های تاریخ ساخته؛ و به عبارت دیگر، شخصیت هایی که تاریخ را می سازند و شخصیت هایی که تاریخ آن ها را می سازد. در نهضت مشروطیت ایران، اگر سیدجمال الدین اسد آبادی را شخصیت تاریخ ساز این نهضت بدانیم، گو اینکه خودش نهضت را ندید، ستارخان و بسیاری دیگر از چهره های درجه اول را باید از شخصیت هایی به شمار آوریم که در این نهضت به عرصه ظهور رسیدند و در پرتو آن ساخته شدند. در ادام معرفی چهره های مشروطه، در این شماره، ستارخان را معرفی می کنیم که به خاطر داشتن پاره ای سجایای اخلاقی و انسانی عنوان منحصر به فرد «سردار ملی» را از آن خود کرد.

ستار، فرزند حاج حسن بزاز قره داغی بود و به سال قمری (شمسی) در روستای بیشک ورزقان متولد شد. پیش از تولد او، پدرش حاج حسن در پی وقایع ناگواری که در منطقه روی داد و پسرش اسماعیل کشته شد، به تبریز مهاجرت کرد و ساکن این شهر شد. فرزندان او به طور کلی روحی سلحشوری داشتند. ستار هم به تعبیر کسانی که نمی خواهند او را – که بعداً سر دسته مجاهدان مشروطه خواه شد – سبک بشمارند، طریق عیّاری پیشه کرد. یعنی، به شیو عیّاران سیستان و یعقوب لیث سلحشوری می کرد ولی مستمندان و مستضعفان را هم از دستاورد خود بی نصیب نمی گذاشت. این کارها پای او را به زندان باز کرد و چند بار مز حبس را چشید. اما همین خوی و خصلت سلحشوری اش سبب شد بعداً او را در قراسوران، و به تعبیری در ژاندارمری، به خدمت گرفتند و مأمور حفاظت از راه خوی – مرند کردند. چند سال بعد هم در صف تفنگداران ویژ مظفرالدین میرزا (ولیعهد مقیم در تبریز) درآمد و از آن پس به «ستارخان» معروف شد. با این حال، روحی سلحشوری در او زنده بود طوری که در همان زمان تحت تعقیب مأموران دولت ناصری قرار گرفت و فراری شد. پس به عتبات رفت، به حضور آیت الله میرزای شیرازی (صاحب فتوای تنباکو) رسید و به او ادای احترام کرد و به زیارت بقاع متبرکه در نجف و کربلا نایل شد. جالب اینکه در همان جا هم، چون به طرفداری از هم وطنان ترک خود غیرت نشان داد و با چند تن از دوستانش با مأموران عثمانی در افتاد، نزدیک بود دستگیر و زندانی شود که با وساطت میرزای شیرازی آزاد شد؛ به شرط آنکه دیگر در عراق توقف نکند. پس به تبریز بازگشت و مدتی را در بیکاری و بلاتکلیفی گذراند. سرانجام یک بار دیگر به عتبات رفت و در حرم حضرت علی (ع) از گذشته خود اظهار پشیمانی کرد و تصمیم گرفت زندگی سر به راهی را در پیش گیرد. از آن پس مدتی کوتاه مباشر امالک یکی از زمینداران آذربایجان در سلماس شد و سرانجام در همان تبریز، در میدان اسب فروشان با دلال های اسب شریک شد و کم کم زندگی اش روال عادی یافت. در این وقت ستارخان حدود چهل سال داشت.

ستارخان و مشروطه خواهی

وقتی جنبش مشروطه آغاز شد و ندای عدالت و آزادی برخاست، ستارخان هم که در زندگی رنج ها دیده و فراز و فرود بسیاری را طی کرده بود، به علاوه اینکه روحی مبارزه جویی نیز داشت، به مشروطه خواهان پیوست. به نوشته ابراهیم صفایی: ستارخان همین قدر درک کرده بود که این ندا برای برانداختن قدرت دولتیان و زبون ساختن سلطنت قاجاریه برخاسته است. به همین دلیل به این ندا پاسخ داد و برای اثبات دلیری و میهن خواهی خویش به عضویت «انجمن حقیقت» که یکی از مراکز مشروطه خواهان بود درآمد، سپس به انجمن ایالتی تبریز رفته آمادگی خود را برای خدمت به مشروطه اعلام داشت. (صفایی، : )

اما حضور جدی ستارخان در مشروطه مرهون دور سه سال استبداد صغیر بود، یعنی هنگامی که محمد علی شاه بنای مخالفت با مشروطه را گذاشت و کوشید بین مشروطه خواهان به نفع خود جدایی بیندازد.

آغاز قیام تبریز

وقتی در تهران، در خیابان اکباتان، به محمد علی شاه سوء قصد شد و در پی آن اوضاع بیش از پیش متشنج شد، و شاه بر جدیت خود در مقابله با مشروطه خواهان راسخ تر شد، خبر آن به تبریز رسید. خون در رگ های مشروطه خواهان به جوش آمد طوری که انجمن ولایتی نه تنها خواستار عزل محمد علی شاه شد بلکه در همین انجمن تصمیم گرفتند از تبریز گروه هایی مسلح برای کمک به آزادی خواهان، به تهران اعزام نمایند. سه گروه هر یک به تعداد نیروی مسلح، به فرماندهی ستارخان، باقرخان و محمد قلی خان اَق بولاغی آماده شدند و در باسمنج – نزدیک تبریز – اردو زدند تا وقتی تعدادشان به نفر رسید اعزام شوند. در این میان بود که خبر به توپ بستن مجلس به تبریز رسید. شکاف میان مشروطه خواهان و طرفداران محمد علی شاه بیشتر شد طوری که وجود نیروی مسلح در تبریز ضروری تر شد تا در تهران. بنابراین ستارخان و همراهان به شهر بازگشتند. کم کم شهر به دو قسمت، محله های مشروطه خواهان و محله های مخالفان تبدیل شد و کار به تنازع و درگیری کشید که تا یازده ماه ادامه داشت. مشروطه خواهان در محله های امیرخیز و خیابان مستقر بودند و ستارخان و باقرخان و محمدقلی خان دفاع از آن ها را به عهده گرفته بودند. شجاع نظام مرندی و ضرغام نظام قره باغی هم در مقابل آن ها از مخالفان مشروطه دولتی ها حمایت می کردند و بنای تعرض علیه مشروطه خواهان را گذاشتند. کم کم کار سخت شد به طوری که موجب گردید اعضای انجمن ایالتی عقب نشینی کنند. این عقب نشینی، همچنین باعث شد دولتی ها، و بعضی از قدّاره بندهای محله های مخالف، از محله های دوه چی و سرخاب، به محله های امیرخیز و خیابان حمله ببرند، که با مقاومت سرسخت سیصد نفر افراد مسلح نیروی ملی یعنی ستارخان و دیگران روبه رو شدند و عقب نشینی کردند. طوری که حتی با اعزام مجدد هفتصد سوار و تفنگچی تازه نفس هم کاری از پیش نرفت. حقیقت این است که در این ماجرا ستارخان نقش اصلی را به عهده داشت. نقل شده است که کنسول روس به نام پاختیانوف، که البته طرفدار مشروطه خواهان نبود، در ملاقاتی با ستارخان خواست دست از جنگ بکشد و راه مسالمت در پیش گیرد و به او قول داد که پرچم روس را به او بدهد تا بالای در خانه خود بزند تا در امان باشد، اما پاسخ ستارخان چنین بود: جناب قونسور! من می خواهم هفت دولت زیر سای امیر المؤمنین باشند، شما می خواهید من زیر بیرق روس بروم؟! (امیرخیزی، : )

باری، چون کار پیش نرفت، محمد علی شاه عین الدوله را به فرماندهی قشون آذربایجان منصوب کرد و او از مشهد به طرف تبریز حرکت کرد. عین الدوله سعی کرد با تفاهم اختلاف را حل کند از این رو قبل از آمدن به آذربایجان هیئتی را به تبریز فرستاد تا با مشروطه خواهان مذاکره کند. مذاکره به علت لجاجت و سختگیری هر دو طرف به جایی نرسید. زیرا عین الدوله تسلیم بی گفت و گوی مجاهدان و مشروطه خواهان را می خواست که یکی از آن ها ستارخان بود و مشروطه خواهان هم باز شدن مجلس و اعاد قانون اساسی را می خواستند و همچنین مجازات رحیم خان و شجاع نظام و دیگر فرماندهان دولتی را. (صفایی، : ) در این ضمن، مردمی که از این کشمکش طولانی خسته شده بودند و امیدوار بودند کار به مصالحه تمام شود، به نشانه تسلیم و بی طرفی بیرق های سفید بر بالای خانه های خود زده بودند، اما ستارخان این کار را تحمل نکرد و به مقابله با آن برخاست: «روز پنجشنبه جمادی الاخری ستارخان بعد از ظهر برای سرنگون کردن بیرق های سفید از انجمن حقیقت با عده ای که بیش از هفده تن نبودند بیرون رفت و هر جا که بیرق سفید دیده می شد پایین آورد و یا با تیر زد و پاره کرد. مردم که در این چند روز در کار خود حیران بودند وقتی که دیدند ستارخان بی محابا پیش می رود و بیرق ها را واژگون می کند از هر سو بر وی گرد آمدند و چنان شوری در دل ها پدید آمد که فریاد زنده باد ستارخان و نابود باد دشمنان مشروطه در تمام شهر پیچید و کار به جایی رسید که خود اهالی در فرود آوردن بیرق ها بر همدیگر پیش گرفتند.» (امیرخیزی، : )

به نتیجه نرسیدن مذاکرات و پایین کشیدن بیرق های سفید، جبهه مشروطه خواهان را