بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کاهش جمعیت ناسازگار با فلسفه اسلام و روح ایمان :

اعتقاد به روزی رساندن خدا، از مسلّمیّات قرآن و حکمت اسلام است . کاهش جمعیّت بِأیِّ نَحوٍ کان، از ترس فقر و مشکلات زندگی، ضدّ فلسفه اسلام و روح ایمان است.

«وَ فِی السَّمَآء رِزْقُکُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ* فَوَرَبّ السَّمَآء وَ الارْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ أَنَّکُمْ تَنطِقُونَ؛ و در آسمان است روزی شما و چیزهایی که به شما وعده داده شده است، پس قسم به پروردگار آسمان و زمین، آن حقّ است به مثل همین گفتار و سخنی که بر سر زبانتان دارید!»[۱]

یعنی روزی و جمیع مواعید الهی، همه در آسمان بطور حتم و یقین وجود دارد. و مسلّمیّت آن بدون شبهه و تردید می باشد، به مثابه همین نطق و عباراتی که بر زبان جاری می کنید! همان طور که کسی در این گفتگوهای شما به خود شکّ راه نمی دهد، همین طور در روزی ابداً نباید کسی بخود شکّی راه دهد.

«وَ مَن یَتَّقِ اللَهَ یَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَ مَن یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَهَ بَلِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَهُ لِکُلّ شَیْ ءٍ قَدْرًا؛ و کسی که تقوای خداوند را پیشه سازد، خداوند برای او گریزگاه قرار می دهد، و از آنجایی که به خیالش هم نمی رسد به او روزی می دهد. و کسی که بر خداوند توکّل نماید، خداوند کافی می باشد برای او. تحقیقاً خداوند رساننده امر خود هست. و حتماً خداوند برای تمام چیزها اندازه ای قرار داده است.»[۲]

در این آِیه مبارکه با اختصارش پنج قانون فلسفی الهی گنجانیده شده است :

اوّل: کسی که تقوی پیشه گیرد، کارش به بن بست برخورد نمی کند و همیشه مفرّی خواهد داشت.

دوّم: از طریقی که اصلًا نمی پندارد و به گمانش نمی رسد، خدا به او روزی می رساند.

سوّم: کسی که خدا را در امور خود وکیل بگیرد، خدا برای وی کافی است و بجای وی می نشیند.

چهارم: خداوند پیوسته به امر و اراده و خواست خود می رسد؛ و چیزی نمی تواند او را برگرداند.

پنجم: خداوند برای هر چیز، اندازه و مقداری معیّن قرار داده است که کم و بیش نخواهد شد.

«وَ کَأَیِّن مِّن دَآبَّهٍ لتَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَهُ یَرْزُقُهَا وَ إِیَّاکُمْ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ؛ و چه بسیار از جنبندگانی وجود دارند که نمی توانند روزی خودشان را برعهده گیرند؛ خداوند است که آنها و شما را روزی می دهد و اوست تنها که شنوا و دانا می باشد.»[۳] در این آِیه شریفه به وضوح می رساند که روزی جمیع جنبندگان و انسان از توان آنها بیرون است.

«اللَهُ لَطِیفُ بِعِبَادِهِ یَرْزُقُ مَن یَشَآءُ وَ هُوَ الْقَوِیُّ الْعَزِیزُ؛ «خداوند به بندگانش لطیف است؛ هر کس را بخواهد روزی میدهد و اوست تنها قویّ و عزیز.»[۴]

لطیف به معنی نافذ در خصوصیّات و جزئیّات. یعنی خداوند بقدری به بندگانش وجوداً و صفهً و فعلًا قریب و نزدیک می باشد که گویا در تمام شراشر وجودی نفسانی و مثالی و طبیعی بندگانش نفوذ کرده است. روزی دادن از اختیارش بیرون نیست که نتواند بدهد؛ و یا جبراً و اضطراراً به همه یکسان بدهد؛ بلکه طبق اراده و اختیار خود، هر کس را که بخواهد روزی می دهد. و او قویّ می باشد، ضعیف نیست؛ در روزی اش فتور و سستی پدیدار نمی گردد. و دارای مقام عزّت و تمکین و استقلال است، نه ذلّت و انفعال که مغلوب حوادث و أمر غیر گردد.

«قُلْ مَن یَرْزُقُکُم مِّنَ السَّمَآء وَ الارْضِ أَمَّن یَمْلِکُ السَّمْعَ وَ الأبْصرَ وَ مَن یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیّتَ مِنَ الْحَیّ وَ مَن یُدَبّرُ الأمْرَ فَسَیَقُولُونَ اللَهُ فَقُلْ أَفَلا تَتَّقُونَ* فَذلِکُمُ اللَهُ رَبُّکُمُ الْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقّ إِلا الضَّلَلُ فَأَنَّی تُصْرَفُونَ* کَذلِکَ حَقَّتْ کَلِمتُ رَبّکَ عَلَی الَّذِینَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لا یُؤْمِنُون؛ بگو ای پیغمبر: کیست که شما را روزی دهد از آسمان و زمین؟! بلکه کیست که صاحب اختیار و ولایت بر قوّه شنوائی و بر چشمها باشد؟! و کیست که زنده را از مرده بیرون آورد؛ و مرده را از زنده بیرون آورد؟! و کیست که تدبیر امر را بکند؟! پس بزودی خواهند گفت: الله می باشد. پس ای پیغمبر بگو بنابراین به چه سبب تقوای چنین خدائی را پیشه نمی گیرید؟ و خود را در حفظ و صیانت وی قرار نمی دهید؟!

پس آگاه باشید ای گروه مردمان! الله است پروردگارتان که حقّ می باشد! پس، از حقّ که صرف نظر نمائیم چه چیزی می تواند وجود داشته باشد غیر از ضلالت و گمراهی؟! پس بکجا از حقّ اعراض کرده، بدانجا روی آور می شوید؟!

ای پیغمبر! مثل این موضوع بود که کلمه حتمیّه پروردگارت بر کسانیکه فسق ورزیدند و از راه حقّ عدول کردند مُهر شده، ثابت و متحقّق گشت که ایشان ابداً ا