فایل پاورپوینت کامل گوشه ای از فضایل و مناقب حضرت فاطمه معصومه(ع)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گوشه ای از فضایل و مناقب حضرت فاطمه معصومه(ع) :

فضایل حضرت فاطمه معصومه(ع)

۱. تربیت یافته در دامان عصمت

حضرت فاطمه معصومه(ع) از همان کودکی، تحت تعلیم و تربیت امام موسی کاظم(ع) و امام رضا(ع) قرار داشت و از جهت شخصیت فردی و کمالات روحی، به آنجا رسید که مرحوم حاج شیخ عباس قمی(ره) درباره اش می گوید: «برحسب آنچه به ما رسیده، افضل دختران موسی بن جعفر(ع)، سید جلیل معظمه، فاطمه بنت موسی (ع)، معروف به حضرت معصومه(ع) است.»[۱] شیخ محمدتقی تستری(ره) هم می گوید: «فضیلت این بانو بین فرزندان موسی بن جعفر(ع) بعد از امام رضا(ع) بی نظیر است.»[۲]

۲. دختری از آل رسول(ص)

دیگر فضیلتی که برای ایشان وجود دارد، آن است که ایشان هم دختر امام، هم خواهر امام و هم عم امام بود؛ چنان که در زیارت نام ایشان به این نکته تصریح شده است. در زیارت نامه حضرت فاطمه معصومه(ع)، ایشان دختر رسول خدا(ص)، دختر حضرت فاطمه (ع)، دختر حضرت خدیجه(ع) و همچنین دختر امیرالمؤمنین(ع) معرفی شده است. این امر، صرفاً برای بازگویی شرافت خانوادگی ایشان نیست؛ بلکه بیانگر آن است که از نظر مقامات عالی معنوی و ملکوتی، همچون آن بزرگواران و فرزند جسمی و روحی پیامبر(ص)، حضرت زهرا(ع)، حضرت خدیجه(ع)، امیر المؤمنین(ع) و دیگر امامان معصوم(ع) است.[۳]

۳. بشارت قبل از ولادت

یکی از اموری که می شود از آن به منزل فضیلت برای یک شخص نام برد و دلیل بر عظمت و تأثیرگذاری آن شخص و منزلت بالای اوست، بشارت هایی است که قبل از ولادت آن فرد از زبان ائمه عظیم الشأن(ع) درباره او بیان شده است. در مورد شخصیت والامقام فاطمه معصومه(ع) این بشارت از زبان چندین معصوم بیان شده است که به چند نمونه از آن ها اشاره می کنیم:

– راوی می گوید: نزد امام صادق(ع) رفتم و دیدم آن بزرگوار با کودکی در گهواره، سخن می گوید. با تعجّب از آن حضرت پرسیدم: «آیا شما با کودکی سخن می گویید که در گهواره است؟» آن حضرت فرمود: «آری، اگر تو هم تمایل داری، نزدش بیا و با او حرف بزن.» نزدیک رفتم، به کودک سلام کردم، کودک جواب مرا داد و فرمود: «نامی را که برای دخترت انتخاب کرده ای عوض کن؛ زیرا خداوند آن نام را دوست ندارد.»

خداوند چند روز پیش به من دختری عطا کرده بود که من نامش را حمیرا گذاشته بودم. سخن گفتن نوزاد، اطّلاعش از اخبار پنهانی و نهی از منکر او مرا به تعجّب واداشته و بهت زده کرده بود.

امام صادق(ع) به من فرمود: «تعجب نکن؛ زیرا این نوزاد، پسرم موسی است. خداوند از او دختری به من عنایت خواهد کرد که نامش فاطمه است و در سرزمین قم به خاک سپرده می شود و هرکس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می شود.»[۴]

– امام صادق(ع) فرمود: «بدانید بهشت هشت درب دارد که سه درب آن به سوی قم است، زنی از فرزندان من در آنجا رحلت می کند که نامش فاطمه دختر موسی(ع) است.»[۵]

این احادیث نشان دهنده آن است که حضرت معصومه(ع) یک زن عادی نبود؛ زیرا «اگر ایشان یک زن عادی بودند، این اهتمام به بیان شأن ایشان، قبل از ولادت پدر بزرگوارشان، بلاوجه است.»[۶]

– امام صادق(ع) فرمود: «برای خداوند حرمی است و آن مکّه است. برای پیامبر(ص) حرمی است و آن مدینه است، برای امیرالمؤمنین(ع) حرمی است و آن کوفه است. برای ما حرمی است و آن شهر قم است. به زودی، زنی از فرزندان من به نام فاطمه در آن شهر مدفون خواهد شد که هرکس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می شود.»[۷]

راوی می گوید: «امام این کلام را زمانی بیان فرمود که هنوز امام موسی کاظم(ع) به دنیا نیامده بودند!»

۴. مقام «فداها أبوها»[۸]

امام معصوم(ع) حرف لغو نمی زند و اهل اغراق و یا غلوّ نیست و هرچه بر زبان می راند، جز حکمت، فضیلت و حقیقت نیست؛ پس اگر حرفی می گوید: «قطعاً بدون پشتوانه و از روی هوا و هوس نیست.» تعبیری که امام کاظم (ع) در ارتباط با حضرت فاطمه معصومه (ع) به کار برده اند، نشان دهند اوج عظمت و والامقامی ایشان است. اگر بخواهیم به زبان ساده بگوییم؛ یعنی شأنیت و فضایل این خانم آن قدر بالا بوده است که یک امام معصوم، حاضر است، جانش را فدای او کند و این بالاترین نشانه برای عظمت این بانوی بزرگوار است.

۵. مقام شفاعت

در وانفسای قیامت که هر انسانی در جستجوی یک پناهگاه و ریسمان برای نجات خود است و دنبال راه گریزی می گردد، روزی که به سبب عظمت آن (یجْعَلُ الْوِلْدانَ شِیباً)[۹] و روزی که (وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَهُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ)[۱۰] شخصیتی دارای مقام شفاعت اهل قیامت باشد، بی شک بر عظمت و مقام والای او دلالت دارد.

حضرت فاطمه معصومه(ع) بعد از حضرت فاطمه زهرا(ع)، دومین زنی است که بنا به فرمایش اهل بیت(ع) مقام شفاعت دارد.[۱۱] یکی از این فرمایشات، این سخن امام صادق(ع) است: «زنی از فرزندان من (در قم) از دنیا می رود که نامش فاطمه است و با شفاعت او، همه شیعیان وارد بهشت می شوند.»[۱۲]

در زیارت نامه حضرت فاطمه معصومه(ع) -که از زبان امام رضا(ع) بیان شده – آمده است: «یا فاطمهُ اشفعی لی فی الجَنهِ.» علّت این شفاعت چنین بیان شده است: «فَانَّ لکِ عندالله شأناً مِنَ الشّأن.»[۱۳] شاید مراد حضرت از شأن، رابطه ای از رابطه هایی است که اولیای خداوند با ذات مقدس ربوبی داشتند. این بانوی جلیل القدر هم از سنخ همان رابطه ها را دارد.[۱۴]

در این باره برخی خواب هایی هم وجود دارد که می توان به صورت مؤیّد[۱۵] از آن ها نام برد.[۱۶] در واقع، شفاعت حضرت معصومه (ع) نسبت به ما همچون مجاورت نور با ماست. تنها زنگار دل است که موجب می شود مجاورت آن را درک نکنیم و از آن محروم بمانیم.[۱۷]

۶. مقام عصمت

عصمت ذومراتب و عصمت از خطا و اشتباه، مختص انبیا و ائمه هدی (ع) است؛ اما عصمت از گناه را می شود در غیر از معصومان هم پیدا کرد. بی شک یکی از نمونه های تالی تِلو برای معصومان(ع) شخصیت این بانوی بزرگوار است. در اثبات این ادعا، حدیث امام رضا (ع) کافی است که با صراحت ایشان را به «معصومه»[۱۸] ملقّب کرده اند. آن حضرت می فرمایند: «مَنْ زارَ المَعصومَهَ بِقُم کَمَن زارَنی؛[۱۹] هر کس حضرت معصومه (ع) را در قم زیارت کند، همانند آن است که مرا زیارت کرده است.»

علاوه بر لقب مذکور در این روایت، مقام زیارت یک معصوم به مثابه زیارت شخص دیگر قرار گرفته است و اگر آن شخص شایسته عصمت نباشد، این کلام، سخن بی جا، لغو و اشتباهی می شود و این از شأن معصوم به دور است که فرمایش بدون دلیل بگوید و این روشن ترین دلیل بر عصمت این بانوی بزرگوار است.

همچنین مقام شفاعتی که بیان شد هم می تواند دلیلی بر عصمت باشد؛ زیرا مقام شفاعت، مقامی است که نباید دارنده آن خود نیازمند شفیع باشد و نیاز به شفاعت برای کسی است که معصیت، خطا و جرم دارد و کسی که به شفاعت دیگری نیاز ندارد، قطعاً معصوم است.

۷. داشتن زیارت نامه مخصوص منقول از معصوم(ع)

از جمله مناقب و شرافت های آن بزرگوار، وجود زیارت نامه مخصوص از ناحی مقدّس امام رضا(ع) است[۲۰] که در آن زیارت نامه حضرت، اولاً: دختر رسول خدا(ص)، دختر امیرمؤمنان(ع)، دختر فاطمه و خدیجه(عهما)، دختر امام حسن و امام حسین(عهما) و نهایتاً دختر امام، خواهر امام و عمه امام خوانده شده است؛ ثانیاً: مقام شفاعت نیز برایش تصریح، و پاداش خواندن خالصانه و همراه با معرفت زیارت نامه او رسیدن به بهشت قلمداد شده است.

نوشته اند مرحوم آیت اللّه میرزا رضی تبریزی، از مجتهدان بزرگ برای خواندن فاتحه بر سر قبر زکریا بن آدم -که در شیخان قم است- می آید. وی در حین قرائت فاتحه به فکر می رود که آیا زکریا بن آدم با آن جلالت قدر و رفعت و روایاتی که درباره اش وارد شده، بالاتر است یا حضرت معصومه(ع) که ناگهان یک نفر -که کلاه نمدی به سر داشته- پیش می آید و می گوید: «آن بالا را بخوان.» ایشان ابتدا اعتنایی نمی کند؛ امّا پس از رفتن مرد نگاه می کند می بیند نوشته اند:

«السلامُ علی أرواح محمد و آل محمد فی الأرواح، السلامُ علی أجساد محمد و آل محمد فی الأجساد؛ سلام بر ارواح محمد و آل محمّد در میان ارواح و سلام بر اجساد محمّد و آل محمّد در میان اجساد.» در این حال متوجّه می شود که آن شخص به ظاهر معمولی، فکرش را خوانده و از آنچه در ذهنش گذشته باخبر شده و بدین وسیله به تردید او پاسخ گفته است؛ پس حساب حضرت معصومه(ع) که از آل محمّد(ص) است با سایرین جداست و هیچ کس قابل مقایسه با این خاندان نیست[۲۱] و دلدادگی به ایشان همان پذیرش ولایت معصومان(ع) و مقبول درگاه الهی است.

۸. مقام نقل حدیث

اختناق شدیدی در دوران زندگانی حضرت فاطمه معصومه(ع) حاکم بود و به سختی کلام اهل بیت(ع) و سیره و منش ایشان بیان می شد. مرور نقش ایشان در چنین فضای بسته ای