فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار

یک پیشنهاد فوق‌العاده: دریافت فایل فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار همراه با هدیه ویژه!

فرصتی که نباید از دست بدهید!

اگر به دنبال یک منبع کامل و دقیق هستید، فایل فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار را دریافت کنید و علاوه بر آن، یک پاورپوینت حرفه‌ای را به‌عنوان هدیه ویژه از ما بگیرید!

فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار شامل 120 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار :

v:* {behavior:url(#default#VML);}
o:* {behavior:url(#default#VML);}
w:* {behavior:url(#default#VML);}
.shape {behavior:url(#default#VML);}

Normal
۰

false
false
false

EN-US
X-NONE
AR-SA

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

در
گفت وگوی حجه الاسلام دکتر علی مصباح با پروفسور یورگن هابرماس

هنگامی که در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی
رحمه الله آقای فرد دالمایر

(۱)

را ملاقات کردم و مطلع شد که موضوع رساله دکترای بنده
نقد و بررسی نظریه هابرماس در زمینه دین و عقلانیت است

(۲)

، به من گفت که یورگن هابرماس قرار است به زودی از ایران دیدار
کند. از این جهت، مترصد بودم تا سؤالات و برخی انتقادات خود را مستقیما با ایشان
در میان بگذارم. روز یکشنبه

۲۲/۲/۸۱

اطلاع پیدا کردیم که آقای هابرماس در ایران است و در انجمن
حکمت و فلسفه سخنرانی دارد. پس از جلسه از آقای هابرماس دعوت کردیم تا در قم با
دانش پژوهان حوزوی نیز جلسه بحثی داشته باشد. وی قبول آن را منوط به پذیرش و
برنامه ریزی دست اندرکاران و میزبانان خود نمود که متأسفانه مورد قبول واقع نشد.
در نتیجه، تقاضای جلسه ای برای بحث درباره نکات مربوط به رساله خود کردم که با
استقبال هابرماس مواجه شد و فردای همان روز را تعیین کرد. روز دوشنبه ۲۳/۲/۸۱ در
خدمت آقایان دکتر محمد لگنهاوزن، حجت الاسلام ابوالحسن حقانی و حجت الاسلام مجتبی
مصباح در محل دیدارهای هابرماس در هتل لاله با ایشان ملاقات کردیم. وی فیلسوف
اجتماعی ۷۲ ساله از نسل دوم مکتب فرانکفورت می باشد. این مکتب زادگاه تئوری نقادانه
بوده و دیدگاه نئومارکسیسم را عرضه داشته است

.

ابتدا، پروفسور لگنهاوزن به ایشان خوش آمد گفته،
اظهار داشتند: “حدود یک هفته پیش فرصتی دست داد تا با فرد دالمایر دیداری
داشته باشیم، ایشان از ما خواست تا اگر شما را دیدیم سلامشان را به شما برسانیم.
“آقای هابرماس پس از تشکر و سؤالاتی در باره ملیت و مذهب آقای دکتر لگنهاوزن،
گفت: ” بله، من بارها با وی [آقای دالمایر

[

ملاقات کرده ام. فکر می کنم شما سؤالاتی
دارید و پس از آن، شاید بتوانیم سؤال و جواب متقابل هم داشته باشیم

.”

بنده با کسب اجازه از ایشان و آقای لگنهاوزن عرض
کردم

: “

من اولین بار هنگامی که در کانادا برای رساله دکترای خود پیرامون دین و
عقلانیت مطالعه می کردم با افکار و نظریات شما آشنا شدم، کتاب تئوری کنش ارتباطی

(۳)

را
خواندم و به نظرم رسید نقطه خوبی برای شروع باشد. در خلال مطالعاتم متوجه شدم که
دیدگاه شما درباره دین در طول تقریبا پنجاه سال تحقیق دچار تحولاتی شده است. اولین
موردی که بنده به نظری از شما در باره دین برخوردم مربوط می شود به مقاله ای با
عنوان “درباره هویت اجتماعی” که در مجله

Telos

به چاپ رسیده بود

.^(۴)

آیا
شما آن را به خاطر می آورید؟ “آقای هابرماس اظهار بی اطلاعی کرد و اظهار
داشت: “شاید عنوان اصلی آن به آلمانی چیز دیگری بوده و من باید آن را به
عنوان اصلی برگردانم. آیا می توانم نگاهی به آن بیندازم؟” من نسخه ای از
مقاله را که به همراه داشتم به وی نشان دادم و او با مقداری ناباوری آن را برانداز
کرد و گفت: “آیا من در این مقاله اسمی از دین برده ام؟

!

هنگامی که با پاسخ مثبت من مواجه شد، ادامه داد:
“در این مقاله، دین مسأله اصلی من نبوده است. فکر کنم این یک سخنرانی است که
در سال ۱۹۷۲ ایراد کرده ام. مشکل و طرف مقابل من در آنجا تئوری سیستم ها بود که
منکر این مسأله است که سیستم های پیچیده اجتماعی مدرن هنوز هم با یک آگاهی جمعی به
یکدیگر پیوستگی داشته باشند و قصد من در این مقاله نقد این دیدگاه بوده است. ولی
به خاطر نمی آورم به چه مناسبتی دین در این مقاله مطرح شده است. شاید به این
مناسبت بوده که در مدرنیته، اطلاعات مربوط به گذشته دیگر نقطه اتکایی برای شکل دادن
به آگاهی جمعی به حساب نمی آید

.”

در اینجا آقای دکتر لگنهاوزن اظهار داشتند که
“این مقاله تا حدی بر دیدگاه هگلی صحه می گذارد که معتقد است در دوران مدرن
باید بر دین فائق آمد و این فلسفه است که می تواند به جای دین یکپارچگی لازم را
تأمین نماید.” هابرماس که در حال تصدیق بخش اول گفته های آقای لگنهاوزن بود،
با شنیدن بخش آخر سخنان ایشان به شدت موضع مخالف گرفت و با تکرار کلمه “نه، نه،
نه” ادامه داد: “فلسفه نه، فلسفه نه. من هرگز آتئیسم افلاطونی را
نپذیرفتم. فلسفه فقط تحلیل می کند، اما این خود مردم هستند که در ساحت عمومی و در
یک چارچوب فرهنگی مشخص افکار خویش را سامان می دهند. از این افکار است که هویت
فردی و جمعی ساخته می شود نه از فلسفه. البته، دین هم دیگر نقشی در این جهت
ندارد.” از آنجا که بحث اصلی بنده به این مقاله مربوط نمی شد، من این بحث را
ادامه ندادم، ولی واقعیت این است که آقای هابرماس در مقاله مزبور با قبول تحلیل
هگل درباره پیدایش ادیان و کارکرد آن ها در شکل دادن به هویت اجتماعی، راه حل هگل
مبنی بر جایگزین ساختن فلسفه به جای دین در دوران مدرن را به چالش می کشد و آن را
فاقد کارآیی می شمارد. در اینجا هابرماس از بنده خواست تا بحث را ادامه دهم

.

من اضافه کردم: “آخرین مقاله ای که از شما
درباره دین دیدم مقاله ای بود تحت عنوان “تعالی از درون، تعالی در این جهان

.”^(۵)

البته، در فاصله انتشار این دو مقاله شما این مبحث را در قالب های مختلف و
در نوشته های گوناگونی مطرح کرده اید. مثل گفتمان فلسفی مدرنیته و تئوری کنش
ارتباطی. آقای هابرماس با تصدیق مطالب، اظهار داشت: “بله، بله، کاملاً حق با
شماست

.”

من ادامه دادم: “در مقاله اخیر، گرچه شما به
نوعی دیدگاه های پیشین خود درباره دین را مورد نقد قرار داده اید ولی حاوی نکاتی است
که منظور شما را درست نمی رساند، علاوه بر آن که، متوجه نمی شوم این توصیفات از
دین چگونه با کل نظام فکری و سایر نظریات شما قابل جمع است. به عنوان مثال، در این
مقاله می نویسید: “من باید اقرار کنم که از روی شتابزدگی بسیار، دین را در
دوران مدرنیته مشمول مراحل تحول تکاملی ماکس وبر تحت عنوان خصوصی سازی نیروی ایمان
دانسته ام و در دادن پاسخ منفی به این پرسش که آیا پس از فروپاشی جهان بینی دینی،
از حقیقت دینی چیزی بیش و چیزی غیر از اصول کلی اخلاق مسؤولیت سکولار قابل نجات
دادن هست شتاب به خرج داده ام.” در جای دیگری به این نکته اشاره کرده اید که
زبان دین از غنای معنایی برخوردار است و به دلیل سطح بالایی از تفکیک که در آن
وجود دارد، قابل ترجمه به هیچ زبان دیگری از جمله زبان علم یا فلسفه نیست.”
این در حالی است که یکی از ارکان نظریه هابرماس در باره مدرنیته و عقلانیت و تفاوت
آن با دین آن است که زبان دین را با ویژگی عدم تفکیک ادعاها معرفی می کند و از این
جهت آن را غیر عقلانی و فاقد کارآیی و غیر قابل دوام در دوران مدرن می شمارد

.

بنابراین، وی یا
باید از نظر منطقی امکان تناقض را بپذیرد و یا اگر استحاله تناقض را قبول دارد
باید در کل نظام فکری خود تجدیدنظر کرده، آن را بازسازی نماید

.

گفتم: “آنچه برای من مبهم و سؤال برانگیز است
این نکته است که شما در اینجا زبان دین را با اوصافی همچون “از نظر معنایی
غنی” توصیف کرده اید و گفته اید که این زبان در سطح بالایی از تفکیک است که
نمی توان آن را به زبان های دیگر ترجمه کرد.” این در تضاد با مبنای تفکرات
هابرماس و تئوری عمل ارتباطی است که فرض را بر عدم تفکیک در زبان دین گذاشته و ویژگی
منحصر به فرد زبان علم و مدرنیته را در همین تفکیک ساحت های ادعا می بیند و به
همین دلیل زبان دین را در دوران مدرن غیر قابل فهم می پندارد

.

هابرماس در پاسخ اظهار دا صفحه محتوای علمی و استاندارد است که به‌صورت کاملاً منظم و حرفه‌ای تنظیم شده است. تمامی اطلاعات به‌دقت گردآوری شده و برای استفاده در تحقیقات و پروژه‌های علمی ایده‌آل است.

با داشتن این مجموعه، نیازی به ویرایش و تغییر ندارید. فایل فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار کاملاً آماده استفاده است و ارائه شما را حرفه‌ای‌تر خواهد کرد. به‌علاوه، پاورپوینت هدیه‌ای که دریافت می‌کنید، کار شما را در جلسات و سمینارها آسان‌تر می‌کند.

تمامی مطالب بر اساس آخرین استانداردهای آموزشی و تحقیقاتی به‌روز شده‌اند و ساختار فایل به‌گونه‌ای طراحی شده که کار با آن راحت و سریع باشد. همچنین، امکان ویرایش تمامی بخش‌ها برای شخصی‌سازی محتوا فراهم است.

ما کیفیت این محصول را تضمین می‌کنیم و در صورت نیاز، پشتیبانی کامل ارائه خواهد شد. همین حالا اقدام کنید و این مجموعه ارزشمند را از دست ندهید!

---

بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت زبان دین و زبان سکولار :

v:* {behavior:url(#default#VML);}
o:* {behavior:url(#default#VML);}
w:* {behavior:url(#default#VML);}
.shape {behavior:url(#default#VML);}

Normal
۰

false
false
false

EN-US
X-NONE
AR-SA

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

در
گفت وگوی حجه الاسلام دکتر علی مصباح با پروفسور یورگن هابرماس

هنگامی که در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی
رحمه الله آقای فرد دالمایر

(۱)

را ملاقات کردم و مطلع شد که موضوع رساله دکترای بنده
نقد و بررسی نظریه هابرماس در زمینه دین و عقلانیت است

(۲)

، به من گفت که یورگن هابرماس قرار است به زودی از ایران دیدار
کند. از این جهت، مترصد بودم تا سؤالات و برخی انتقادات خود را مستقیما با ایشان
در میان بگذارم. روز یکشنبه

۲۲/۲/۸۱

اطلاع پیدا کردیم که آقای هابرماس در ایران است و در انجمن
حکمت و فلسفه سخنرانی دارد. پس از جلسه از آقای هابرماس دعوت کردیم تا در قم با
دانش پژوهان حوزوی نیز جلسه بحثی داشته باشد. وی قبول آن را منوط به پذیرش و
برنامه ریزی دست اندرکاران و میزبانان خود نمود که متأسفانه مورد قبول واقع نشد.
در نتیجه، تقاضای جلسه ای برای بحث درباره نکات مربوط به رساله خود کردم که با
استقبال هابرماس مواجه شد و فردای همان روز را تعیین کرد. روز دوشنبه ۲۳/۲/۸۱ در
خدمت آقایان دکتر محمد لگنهاوزن، حجت الاسلام ابوالحسن حقانی و حجت الاسلام مجتبی
مصباح در محل دیدارهای هابرماس در هتل لاله با ایشان ملاقات کردیم. وی فیلسوف
اجتماعی ۷۲ ساله از نسل دوم مکتب فرانکفورت می باشد. این مکتب زادگاه تئوری نقادانه
بوده و دیدگاه نئومارکسیسم را عرضه داشته است

.

ابتدا، پروفسور لگنهاوزن به ایشان خوش آمد گفته،
اظهار داشتند: “حدود یک هفته پیش فرصتی دست داد تا با فرد دالمایر دیداری
داشته باشیم، ایشان از ما خواست تا اگر شما را دیدیم سلامشان را به شما برسانیم.
“آقای هابرماس پس از تشکر و سؤالاتی در باره ملیت و مذهب آقای دکتر لگنهاوزن،
گفت: ” بله، من بارها با وی [آقای دالمایر

[

ملاقات کرده ام. فکر می کنم شما سؤالاتی
دارید و پس از آن، شاید بتوانیم سؤال و جواب متقابل هم داشته باشیم

.”

بنده با کسب اجازه از ایشان و آقای لگنهاوزن عرض
کردم

: “

من اولین بار هنگامی که در کانادا برای رساله دکترای خود پیرامون دین و
عقلانیت مطالعه می کردم با افکار و نظریات شما آشنا شدم، کتاب تئوری کنش ارتباطی

(۳)

را
خواندم و به نظرم رسید نقطه خوبی برای شروع باشد. در خلال مطالعاتم متوجه شدم که
دیدگاه شما درباره دین در طول تقریبا پنجاه سال تحقیق دچار تحولاتی شده است. اولین
موردی که بنده به نظری از شما در باره دین برخوردم مربوط می شود به مقاله ای با
عنوان “درباره هویت اجتماعی” که در مجله

Telos

به چاپ رسیده بود

.^(۴)

آیا
شما آن را به خاطر می آورید؟ “آقای هابرماس اظهار بی اطلاعی کرد و اظهار
داشت: “شاید عنوان اصلی آن به آلمانی چیز دیگری بوده و من باید آن را به
عنوان اصلی برگردانم. آیا می توانم نگاهی به آن بیندازم؟” من نسخه ای از
مقاله را که به همراه داشتم به وی نشان دادم و او با مقداری ناباوری آن را برانداز
کرد و گفت: “آیا من در این مقاله اسمی از دین برده ام؟

!

هنگامی که با پاسخ مثبت من مواجه شد، ادامه داد:
“در این مقاله، دین مسأله اصلی من نبوده است. فکر کنم این یک سخنرانی است که
در سال ۱۹۷۲ ایراد کرده ام. مشکل و طرف مقابل من در آنجا تئوری سیستم ها بود که
منکر این مسأله است که سیستم های پیچیده اجتماعی مدرن هنوز هم با یک آگاهی جمعی به
یکدیگر پیوستگی داشته باشند و قصد من در این مقاله نقد این دیدگاه بوده است. ولی
به خاطر نمی آورم به چه مناسبتی دین در این مقاله مطرح شده است. شاید به این
مناسبت بوده که در مدرنیته، اطلاعات مربوط به گذشته دیگر نقطه اتکایی برای شکل دادن
به آگاهی جمعی به حساب نمی آید

.”

در اینجا آقای دکتر لگنهاوزن اظهار داشتند که
“این مقاله تا حدی بر دیدگاه هگلی صحه می گذارد که معتقد است در دوران مدرن
باید بر دین فائق آمد و این فلسفه است که می تواند به جای دین یکپارچگی لازم را
تأمین نماید.” هابرماس که در حال تصدیق بخش اول گفته های آقای لگنهاوزن بود،
با شنیدن بخش آخر سخنان ایشان به شدت موضع مخالف گرفت و با تکرار کلمه “نه، نه،
نه” ادامه داد: “فلسفه نه، فلسفه نه. من هرگز آتئیسم افلاطونی را
نپذیرفتم. فلسفه فقط تحلیل می کند، اما این خود مردم هستند که در ساحت عمومی و در
یک چارچوب فرهنگی مشخص افکار خویش را سامان می دهند. از این افکار است که هویت
فردی و جمعی ساخته می شود نه از فلسفه. البته، دین هم دیگر نقشی در این جهت
ندارد.” از آنجا که بحث اصلی بنده به این مقاله مربوط نمی شد، من این بحث را
ادامه ندادم، ولی واقعیت این است که آقای هابرماس در مقاله مزبور با قبول تحلیل
هگل درباره پیدایش ادیان و کارکرد آن ها در شکل دادن به هویت اجتماعی، راه حل هگل
مبنی بر جایگزین ساختن فلسفه به جای دین در دوران مدرن را به چالش می کشد و آن را
فاقد کارآیی می شمارد. در اینجا هابرماس از بنده خواست تا بحث را ادامه دهم

.

من اضافه کردم: “آخرین مقاله ای که از شما
درباره دین دیدم مقاله ای بود تحت عنوان “تعالی از درون، تعالی در این جهان

.”^(۵)

البته، در فاصله انتشار این دو مقاله شما این مبحث را در قالب های مختلف و
در نوشته های گوناگونی مطرح کرده اید. مثل گفتمان فلسفی مدرنیته و تئوری کنش
ارتباطی. آقای هابرماس با تصدیق مطالب، اظهار داشت: “بله، بله، کاملاً حق با
شماست

.”

من ادامه دادم: “در مقاله اخیر، گرچه شما به
نوعی دیدگاه های پیشین خود درباره دین را مورد نقد قرار داده اید ولی حاوی نکاتی است
که منظور شما را درست نمی رساند، علاوه بر آن که، متوجه نمی شوم این توصیفات از
دین چگونه با کل نظام فکری و سایر نظریات شما قابل جمع است. به عنوان مثال، در این
مقاله می نویسید: “من باید اقرار کنم که از روی شتابزدگی بسیار، دین را در
دوران مدرنیته مشمول مراحل تحول تکاملی ماکس وبر تحت عنوان خصوصی سازی نیروی ایمان
دانسته ام و در دادن پاسخ منفی به این پرسش که آیا پس از فروپاشی جهان بینی دینی،
از حقیقت دینی چیزی بیش و چیزی غیر از اصول کلی اخلاق مسؤولیت سکولار قابل نجات
دادن هست شتاب به خرج داده ام.” در جای دیگری به این نکته اشاره کرده اید که
زبان دین از غنای معنایی برخوردار است و به دلیل سطح بالایی از تفکیک که در آن
وجود دارد، قابل ترجمه به هیچ زبان دیگری از جمله زبان علم یا فلسفه نیست.”
این در حالی است که یکی از ارکان نظریه هابرماس در باره مدرنیته و عقلانیت و تفاوت
آن با دین آن است که زبان دین را با ویژگی عدم تفکیک ادعاها معرفی می کند و از این
جهت آن را غیر عقلانی و فاقد کارآیی و غیر قابل دوام در دوران مدرن می شمارد

.

بنابراین، وی یا
باید از نظر منطقی امکان تناقض را بپذیرد و یا اگر استحاله تناقض را قبول دارد
باید در کل نظام فکری خود تجدیدنظر کرده، آن را بازسازی نماید

.

گفتم: “آنچه برای من مبهم و سؤال برانگیز است
این نکته است که شما در اینجا زبان دین را با اوصافی همچون “از نظر معنایی
غنی” توصیف کرده اید و گفته اید که این زبان در سطح بالایی از تفکیک است که
نمی توان آن را به زبان های دیگر ترجمه کرد.” این در تضاد با مبنای تفکرات
هابرماس و تئوری عمل ارتباطی است که فرض را بر عدم تفکیک در زبان دین گذاشته و ویژگی
منحصر به فرد زبان علم و مدرنیته را در همین تفکیک ساحت های ادعا می بیند و به
همین دلیل زبان دین را در دوران مدرن غیر قابل فهم می پندارد

.

هابرماس در پاسخ اظهار داشت: “بله، این نکته
در مقاله دیگری آمده است. من کتابی را برای شما خواهم فرستاد که