پاورپوینت فایل | مرجع دانلود فایل
توضیحات
بهترین فرصت برای دریافت فایل فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس همراه با یک هدیه ویژه!
یک پیشنهاد جذاب که نباید از دست بدهید!
اگر به دنبال یک فایل حرفهای و استاندارد هستید، ما فایل فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس را با محتوایی کامل و ساختاری منظم در اختیار شما قرار میدهیم. بهعلاوه، یک پاورپوینت رایگان نیز بهعنوان هدیه ویژه دریافت خواهید کرد!
فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس شامل 120 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس :
Normal
۰
false
false
false
EN-US
X-NONE
AR-SA
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
مقدمه
مفهوم «تقدس » همواره یکی از متداول ترین مفاهیم کاربردی در زندگی
انسان بوده است. انسان ها با توجه به قداستی که برای برخی چیزها همچون خدا یا
خدایان، زمان ها، مکان ها، اشیا و حتی افراد قایل می شوند نقش قابل توجهی را در صحنه
روابط اجتماعی ایفا می کنند. مقدس را، به خصوص اگر با تابوهایی که آن را در
برگرفته است ملاحظه کنیم به اهمیت آن در روابط اجتماعی بیش تر واقف خواهیم شد.
بنابراین، پرداختن به نظریه های مربوط به تقدس، منشا تقدس، تعمیم و انتقال تقدس و
چیزهای مقدس از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. این مقاله، گوشه چشمی به این موضوع
دارد
.
۱-
بررسی تاریخی
اعمال و اندیشه های مقدس اگرچه تقریبا در تمامی ادیان ابتدایی و ادیان
معاصر و همچنین در تعدادی از اندیشه های دین شناسان ظهور دارد، اما پرداختن به آن
و ارائه تعریفی از دین بر مبنای مقدس و غیر مقدس به دورکیم، جامعه شناس فرانسوی،
باز می گردد. همیشه در ادیان ابتدایی چیزهایی به عنوان مقدس مطرح بوده، هم چنان که
در ادیان بزرگ جهانی نیز چیزهایی به عنوان مقدس و قابل تکریم وجود داشته است. اما
نه از دیدگاه متدینان (درون دینی) و نه از دیدگاه جامعه شناسان دین، موضوع مقدس و
نامقدس، دست کم تا زمان دورکیم، این چنین مورد توجه قرار نگرفته است
.
در
حقیقت، دورکیم بود که در کنار تعاریف متفاوتی که از دین ارائه می شد، بر مبنای
مقدس و غیر مقدس تعریفی از دین ارائه داد
.
پیش از آن که از کیفیت دست یابی دورکیم به موضوع مورد اشاره سخنی به
میان آید، لازم است به گفته هایی از اندیشمندانی که درباب دین و تعریف
(۱)
آن تلاش نموده اند اشاره شود
:
نگاه مارکس به دین بسیار بدبینانه است. او که همانند بسیاری دیگر از
هم گنان خود، تحت تاثیر زمینه های اجتماعی، دین را با مسیحیت یکی می دانست
(۲)
معتقد بود که «دین نشان دهنده از خودبیگانگی انسان است; دین تریاک خلق
است
;
دین سعادت و پاداش ها را به زندگی پس از مرگ موکول می کند و پذیرش
تسلیم طلبانه شرایط موجود را در این زندگی می آموزد. دین دارای عنصر قدرتمند
ایدئولوژیکی است. اعتقادات و ارزش های دینی غالبا نابرابری های ثروت و قدرت را توجیه
می کند
.»
(۳)
تایلر دین را اعتقاد به ماورای طبیعت یا هستی های روحانی تعریف کرده،
اولین مرحله آن را همانندانگاری می داند; به این معنا که نه فقط در وجود انسان ها،
بلکه حتی در اشیا نیز لانه کرده است. به عقیده او، اعتقاد به ارواح از تمایز انسان
بین حالت خواب و بیداری به وجود آمده است
.
اسپنسر رویکردی مشابه با تایلر دارد و معتقد است تجربه خواب دیدن ماهیت
دوگانه جسم و روح را به انسان القا می کند
.
او سپس با طرح دیده شدن
مردگان در رؤیا، اولین نمودهای دین داری را در عبادت جان ها یا ارواح مردگان معرفی
می نماید
.
(۴)
فروید با بررسی آثار مردم شناسانه فریزر و رابرتسون اسمیت، یکی از
ویژگی های بنیادین قبایل مورد بررسی در استرالیا
(
قبایل ملانزی – پولینزی –
مالزی) را ممنوعیت شدید ازدواج با محارم می داند. او می گوید: «این قوم چنان از
زنای با محارم وحشت دارند که اگر ببینند حیوان اهلی مرتکب آن شده آن را تنبیه
می کنند.» فروید با نگاهی روان کاوانه به این پدیده، آن را ناشی از احساس گناه یا
عقده ادیپ می داند که پسر یا پسران با کشتن پدر نخستین خود به آن مبتلا شدند و بدین
ترتیب، سرچشمه دین را با یک نوع بیماری و روان رنجوری تحلیل می کند
.» (۵)
دانشمندان دیگری همچون جیمز فریزر، مالینوفسکی، رادکلیف براون، لوئی
اشتراوس، کیلفورد گیرتز و داگلاس نیز به دین توجه کرده اند که برای رعایت اختصار،
از ذکر نظرات آنان صرف نظر می شود. اما دورکیم بر خلاف اندیشمندان مزبور، دین را
واکنشی فلسفی یا روانی به طبیعت نمی داند، بلکه آن را تلاشی در جهت حفظ جامعه و
سرکوبی اهداف خویشتن مدارانه و اولویت بخشیدن به اهداف جامعه قلمداد می کند
.
او با اعتقاد به این که با فهم علت مشترک ادیان می توان به فهم تمام
دیان نایل شد، بررسی های خود را از بدوی ترین و ابتدایی ترین صور دینی آغاز
می کند. به زعم او، دین علت واحدی دارد و آن جامعه است. بر این اساس، برای تسهیل
در تحلیل ادیان، می توان این هدف را با بررسی آیین توتم پرستی آغاز کرد
. (۶)
توتم چیست؟
«
توتم » حیوان یا گیاهی است که مهم ترین ویژگی آن
حیثیت نمادین آن برای گروه اجتماعی می باشد
. (۷) «
توتم »
چیز مقدسی است که با احترام به آن نگریسته می شود و با شعایر گوناگون احاطه گردیده
است. دورکیم پس از بیان مقدمه مذکور، دین را این گونه تعریف می کند: «دین بر حسب
تمایز میان چیزهای مقدس و نمادها، جدا از جنبه های عادی هستی – قلمرو چیزهای
نامقدس – در نظر گرفته می شود. بنابراین، دین امور مقدس از نامقدس را مشخص می کند
.
توتم
و اموری که به گونه ای وابسته به توتم می باشند مقدس و جنبه های عادی هستی نامقدس
می باشند. توتم به عنوان چیزی مقدس واجد صفات الهی است که آن را از حیوانات دیگر
که می توان شکار کرد یا حیوانات دیگری که می توان گردآوری یا مصرف نمود کاملا جدا
می کند
.»
(۸)
از دیدگاه دورکیم، دین اعتقاد به ماورای طبیعت نیست; چرا که در برخی از
مذاهب جهانی اعتقاد به خدا و ماورای طبیعت وجود ندارد; مثلا، بودیسم اعتقاد به خدا
را ترویج نمی کند. ذات دین به نظر دورکیم عبارت است از تقسیم جهان به دو دسته
نمودهای مقدس
(۹)
و نامقدس
. (۱۰)
به نظر می رسد در این تعریف، دین نقش مقسم به خود گرفته است: تقسیم
اشیا به مقدس و نامقدس و به عبارت دیگر، تمایز پدیده های لاهوتی از ناسوتی، در
حالی که دین در همان حال، منحصر در بخش لاهوتی (مجموعه ای از چیزها، باورها و
مراسم) است. «مذهب عبارت است از دستگاهی هم بسته از باورها و اعمال مربوط به امور
لاهوتی
.»
(۱۱)
سرایت یا انتقال
تقدس
مقدس ترین شی ء در توتم پرستی، خود توتم می باشد. تقدس و احترامی که
توتم دارد به چیزهای دیگری که به نحوی با توتم مرتبط می شود انتقال می یابد: اشیا،
قطعات چوبی یا سنگ صاف و صیقلی که تصویری از توتم بر آن ها نقش بسته در شمار
چیزهای مقدس است. این تقدس احتمالا به خود افراد هم منتقل می شود و بدین سان،
مجموعه ای از چیزهای مقدس تشکیل می شود که در مرحله نخست آن، حیوانات و گیاهان
توتمی قرار دارد، سپس اشیایی که تصویر توتم را در بردارد و یا افرادی که به نحوی
با توتم مرتبط است
.
(۱۲)
توتم و تابو
توتم و تابو لازم و ملزوم یکدیگرند. توتم به لحاظ این که چیز مقدسی
است، از احترام ویژه ای برخوردار است، در حریم آن نمی توان وارد شد، نمی توان آن
را هم چون حیوانات دیگر شکار کرد یا اگر گیاه است، نمی توان آن را گردآوری کرده، مصرف
نمود. دورکیم در تعریف دیگر که از دین ارائه می دهد، وجود تابوها و ممنوعیت ها را
که مستقیما به تابو یا چیز مقدس مربوط می شود در تعریف خود اخذ می کند: «دین عبارت
است از یک نظام مشترک و الزام آور از اعتقادات و اعمال که به امور مقدس مربوط
می شوند; اعتقادات و اعمالی که همه آن هایی را که از آن ها پیروی می کنند در یک
اجتماع اخلاقی که «کلیسا» خوانده می شود، گرد هم می آورد
.» (۱۳)
فروید نیز به ملازمه بین توتم و تابو تصریح می کند: «کسانی که توتم
واحدی دارند، بنابراین، این وظیفه مقدس را بر عهده دارند که توتم خود را نکشند و
یا از بین برند و یا از گوشت آن نخورند، ورنه از مکافات عمل خود در امان نخواهند بود
» (۱۴) .
فروید همچنین حرمت و ممنوعیت ازدواج با محارم را ناشی از توتم و تقدس
آن می داند; یعنی اعضای یک توتم نباید با یکدیگر روابط جنسی داشته باشند. «این
همان قانون ازدواج با بیگانه است که لازم و ملزوم توتم پرستی است
.» (۱۵)
منشا تقدس توتم
به اعتقاد دورکیم، توتم به این دلیل مقدس است که نماد گروه و جامعه
است. توتم نماینده ارزش هایی است که برای گروه یا اجتماعی اهمیت اساسی دارد. حرمت
و تکریمی که از توتم به عمل می آید در واقع، ناشی از احترام و تکریمی است که افراد
گروه برای جامعه قایل هستند. به عبارت دیگر، اشیای لاهوتی، گیاهان، حیوانات و
افراد دیگری که به لحاظ پیوند با اشیای لاهوتی، تقدس یافته اند، همه به دلیل
بهره مندی از عنصر مقدس «کلان » است، حتی نیروی بی نام و نامشخصی که توتم بر آن دلالت
دارد از خود اجتماع گرفته شده است
. (۱۶)
دورکیم در پاسخ به این پرسش که بنابراین، آنچه در مراسم و آیین ها
واقعا مورد پرستش و تقدیس واقع می شود چه چیزی است، معتقد است آن چیز جز جامعه
نیست. اگرچه افراد جامعه خود، بدان آگاه نیستند. مراسم و تشریفاتی که مؤمنان به
اجرا می گذارند برای ایجاد حس هم بستگی و اولویت بخشیدن به خواسته های اجتماعی و
کنار گذاشتن خواسته های خویشتن مدارانه است. «تشریفات، افراد را از امور مربوط به
زندگی اجتماعی نامقدس دور کرده به قلمروی متعالی [و مقدس] وارد می کند که در آن
اعضای گروه خود را در ارتباط نیروهای عالی تر احساس می کنند. این نیروهای عالی تر،
که به توتم یا تاثیرات الهی و یا خدایان نسبت داده می شوند. در حقیقت، بیان نفوذ و
تاثیر جمع بر فرد است
.»
(۱۷)
از آنچه ذکر شد، به خوبی برمی آید که طبق پندار دورکیم
مقدس ومعبودواقعی و آنچه در آیین ها، مراسم و تشریفات مذهبی مورد ستایش و تقدیس
قرار می گیرد چیزی جز «جامعه » نیست
.
منشا تقدس جامعه
روشن شد که منشا تقدس پدیده ها، جامعه است. حال این سؤال مطرح می شود
که اگر تقدس توتم از جامعه است، تقدس جامعه از چیست؟ چرا جامعه به موضوع قابل
پرستش و اعتقاد تبدیل می شود؟ پاسخ دورکیم این است که
: «
جامعه خود به خود
بهره ای از تقدس دارد. به طور کلی، شکی نیست که جامعه با همان اثری که بر اذهان
می گذارد، همه توانایی های لازم را برای بیدار کردن احساس ملکوتی در آن ها دارا
است; زیرا جامعه نسبت به اعضای خود همان مقامی را دارد که خدا نسبت به مؤمنان از
آن برخوردار است
.»
(۱۸)
از نظر دورکیم، جامعه دارای اهدافی است که جامه عمل به خود نمی پوشد،
مگر آن که ما منافع شخصی را فراموش کنیم
.
جامعه برای نایل شدن به
اهداف خود نمی تواند به اقتدار مادی و نیروی نظامی متوسل شود، بلکه ناچار است با
اقتدار اخلاقی و ایجاد حس احترام برای خود نزد دیگران، افراد را به سرسپردگی و
تسلیم در برابر خود فرا خواند. جامعه طبیعت خاص خود و در نتیجه، اهداف خاص خود را
دارد، اما چون نمی تواند جز با واسطه ما به آن اهداف برسد با ابهت تمام از ما یاری
می طلبد، او خواهان آن است که ما منافع خود را از یاد ببریم و خدمت گزار او باشیم
و بدین سان، در هر لحظه ما مجبوریم به قواعدی در زمینه رفتار و اندیشه گردن نهیم
که خود ما آن ها را ساخته ایم; قواعدی که گاه با علایق بنیادی ترین غرایز ما
مخالف اند. اگر ما به دستور جامعه گردن می نهیم، برای آن نیست که جامعه چنان نیروی
مسلحی دارد که می تواند بر مقاومت های ما غلبه کند. تسلیم ما در برابر جامعه پیش
از هر چیز، برای آن است که جامعه موضوع یک احترام حقیقی [از جانب] ماست
. (۱۹)
نقد اندیشه های
دین شناسان درباره مقدس و نامقدس
الف – دورکیم: اندیشمندان دین شناس انتقادهای فراوانی از نظر
روش شناختی و مردم انگارانه نسبت به آراء دورکیم مطرح کرده اند، اما احتمالا
مهم ترین انتقاد این است که او دقیقا همان اشتباهی را مرتکب شده که معتقد بود جامعه شناسان
و مردم شناسان پیش از او همچون تایلر، اسپنسر، فریزر و فروید مرتکب شده اند.
دورکیم می گوید: «اگر خود مردم علاوه بر این که فریفته این دستگاه تصورات باطل
هستند، معمار آن نیز بوده باشند، در این صورت، این پرسش مطرح می شود که این فریب
حیرت انگیز چگونه توانسته است در سراسر تاریخ بعدی ادامه یابد. آن چگونه علمی است
که کشف اصلی اش عبارت از این است که موضوع خودش را بی اعتبار کند
.» (۲۰)
دقیقا همین انتقاد بر خود دورکیم نیز وارد است. چگونه ممکن است تعداد
بسیاری از مردم در طول تاریخ گرفتار اباطیل شده باشند که خود آن را بافته و
پرداخته اند و این چگونه دین شناسی است که موضوع خود را باطل اعلام می کند؟ آیا
دین شناسی دورکیم با تقلیل توتم و نیروی مرموز و ناشناخته ای که توتم بر آن دلالت
می کند به جامعه، به معنای فریفتگی حیرت انگیز در تمامی قرون و اعصار نیست؟ آیا با
تبدیل شدن توتم مقدس یا نیروی غیرمشخص غیر طبیعی به جامعه، هنوز می توان برای
دین شناسی و دین واقعیتی تصور کرد؟
شکی نیست که میان احکام و مراسم و تشریفات دینی با جامعه پیوندی
ناگسستنی وجود دارد (هر چند که همه اعمال و باورهای دینی اجتماعی نیستند)، اما
همانندی ها و پیوندهای میان این دو ثابت می کند که دین یا توتم چیزی جز جلوه نمادین
جامعه نیست و مردمی که توتم را به عنوان یک امر مقدس قلمداد می کنند در واقع، بدون
این که خود آگاه باشند، امر مقدس آن ها همان جامعه است
.
به نظر می رسد مشخص کردن این که آیا توتم جلوه نمادین امر فوق طبیعی و
به تعبیر دورکیم، نیروی بی نام و نامشخص یا جامعه است، سخنی خارج از بررسی و
صلاحیت و قلمرو دین شناسی و جامعه شناسی به عنوان یک علم می باشد. آنچه در صلاحیت
جامعه شناسی ادیان قرار می گیرد بررسی پیوندهای بین آیین های توتمی و جامعه است.
اما بررسی این که توتم نماد جامعه است یا امر فوق طبیعی، در قلمرو کلام و فلسفه
می باشد
.
همچنین تعریفی که دورکیم از «مقدس » ارائه می دهد دارای اشکالاتی است.
دورکیم در تعریف «مقدس » می گوید
: «
چیزی مقدس است که توسط یک سلسله احکام
تحریم کننده حفظ و مجزا شده باشد. و چیزی غیر مقدس است که این احکام در مورد آن
اعمال نمی شود و آن را از امر مقدس جدا نگه می دارد. اعتقادات دینی نمایش دهنده
طبیعت این مقدسات و روابط آن ها با یکدیگر و نیز روابطشان با آنچه غیر مقدس است
می باشند
.»
(۲۱)
آیه الله محمد تقی جعفری رحمه الله بر این تعریف دو ایراد وارد می کنند
:
۱-
اعم بودن دایره مقدسات نسبت به دین; به عنوان
مثال آزادی و پرچم در نزد بعضی ملت ها امور بسیار مقدسی هستند، اما در حیطه دین
نمی گنجند
.
۲-
تعریف دورکیم از «مقدس » به وجود یک سلسله
احکام تحریم کننده ای که مقدس را از غیر مقدس جدا می کند، تعریف ویژگی های امر
مقدس است، نه بیان کننده اصل و ذات و ماهیت آن
. (۲۲)
بنابراین، دورکیم به جای تعریف ماهیت امر مقدس، آن رابه مخالفت آن
(نامقدس) تعریف کرده است. علاقه افراطی دورکیم به بحث جامعه (همچون علاقه افراطی
مارکس به اقتصاد، نیچه به قوه، فروید به غرایز جنسی، داروین به انتخاب طبیعی) او
را بر آن داشته است که نه تنها با نادیده گرفتن ماوراء الطبیعه به عنوان حقیقت
ذاتی و ماهوی ادیان، بلکه با انکار آن، دین را تماما اجتماعی و آن را به یکی از
ویژگی های نسبی اش تعریف نماید، چنان که از ویژگی های دیگر دین می تواند این باشد
که حالت انبساط و نوعی تجربه عرفانی را در مؤمنانش ایجاد نماید
.
انتقاد دیگری که متوجه دورکیم است، لازمه رابطه بین توتم و تابو یا
مقدس و حریم های آن است. همان گونه که ذکر شد، دورکیم معتقد است نظام مشترک و
الزام آوری اعمال و اعتقادات مقدس را احاطه کرده است. دین اسلام به عنوان یکی از ادیان
بزرگ جهانی با وجود اشتمال بر اعتقادات و احکام الزامی، دارای اعتقادات و احکام
دیگر غیر الزامی نیز هست که عمل به آن ها ضرورتا درخواست نشده است. مستحبات و
مکروهات و مباحات و بعضی اعتقادات این چنین اند
.
از دیگر اندیشمندان که به مبحث مقدس و نامقدس پرداخته اند، می توان به
مارسل موس، هوبرت، رودلف اوتو، روبلوم و میرچاالیاده اشاره کرد
.
ب – مارسل موس: مارسل موس در انتقاد از دایی خود، دورکیم، به عدم
جامعیت تعریف او اشاره می کند. او معتقد است تقدس نسبی است و بعد فرافرهنگی ندارد;
به این معنا که شامل ادیان غیرسامی نمی گردد. موس با توجه به تحقیقات مارسل
گرایانه می گوید: در ادیان چینی، تمییز قطعی بین چیزها، جنبه های مقدس و نامقدس
(دنیوی) کار بسیار مشکلی است. او همانند اسلافش، مفهوم «مانا» را، که یک نیروی
بی شکل و ماورای طبیعی بسیار گسترده است، ترجیح می دهد. با وجود این، او در تبیین
و تکمیل عقاید دورکیم سهم داشته است و از مراسم قربانی به عنوان عملی یاد می کند که
از طریق وساطت یک قربانی، دنیای مقدس را با دنیای غیر مقدس مرتبط می سازد
. (۲۳)
ج – روبلوم: «خدمت شایان توجه روبلوم به دین پژوهی عرضه مفهوم «قدس »
یا «قدسیت » به عنوان مفهوم کلیدی در دین بود که حتی از مفهوم خدا هم فراتر
می رود; زیرا به تصریح او، ممکن است دینی بدون مفهوم خدا وجود داشته باشد، ولی هیچ
دینی بدون تمایز بین قدس و دنیوی وجود ندارد. تجربه دینی تجربه بی همتایی است که
مشخصه اش همانا حضور قدسیت است
.» (۲۴)
د – رودلف اتو (۱۹۱۷ -۱۹۲۳): وی بنیاد دین را تجربه قدسی یا اهورایی
می داند. نگرش او به دین بر خلاف دورکیم، جامعه شناسانه نیست. همچنین نگاه او به
دین بر خلاف تایلر و فریزر، عقلانی نمی باشد. اتو پایه دین را اساسا باورداشت ها و
اندیشه ها نمی داند، بلکه معتقد است دین تجربه اعجاب انگیز در حضور یک نیروی الهی
یا مقدس است. بنابراین، او نگرشی عاطفی به دین دارد. در حقیقت، اتو آنچه را که
مارت پیش از او به عنوان یک اندیشمند عاطفه گرا، مبنی بر احساس حضور یک قدرت یا
نیروی شگفت انگیز و رمزآمیز نزد اقوام ابتدایی به آن رسیده بود، به عنوان «تجربه
قدسی
»
معرفی نمود. مارت سرچشمه رفتار مذهبی را احساس حضور یک قدرت شگفت انگیز
می دانست و نام آن را «مانا
»
می گذاشت. احساس اقوام ابتدایی در برابر
چیزهایی که «مانا» دارند، آمیزه ای از هراس، اعجاب و جاذبه است
: (۲۵)
اتو در کتاب مفهوم امر قدسی، این احساس وحشت در برابر مقدس را، که با
احترام و عظمت آمیخته است، ناشی از شدت عظمت قدرت می داند. جوهر دین از نگاه او،
خشیت است; آمیزه بی همتایی از ترس و مجذوبیت در برابر لاهوت
. (۲۶)
در تجربه
قدسی، امر مقدس خود را همچون چیزی «به کلی دیگر» ظاهر می کند; چیزی که اساسا با
امور کیهانی متفاوت است و متدین خود را در برابر او یک مخلوق و به تعبیر حضرت
ابراهیم علیه السلام، گرد و خاکستر می داند
. (۲۷)
ه- میرچا الیاده: «جدیدترین و نافذترین تدوین و تنسیق قدسیت – به عنوان
جوهر یگانه و تحول ناپذیر صفحه محتوای کاملاً استاندارد است که بر اساس اصول علمی و دانشگاهی تدوین شده است. تمامی اطلاعات با دقت تنظیم شده و آماده استفاده برای پروژههای تحقیقاتی و علمی میباشد.
با دریافت این مجموعه، دیگر نیازی به صرف وقت برای تنظیم و ویرایش نخواهید داشت. ساختار منظم و حرفهای فایل فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس کار شما را سادهتر کرده و ارائه مطالب را آسانتر میسازد. همچنین، پاورپوینت هدیهای که همراه فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس دریافت میکنید، یک ابزار ایدهآل برای ارائههای دانشگاهی و حرفهای خواهد بود.
تمامی محتوا بهروزرسانی شده و مطابق با استانداردهای آموزشی تهیه شده است. علاوه بر این، فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس کاملاً ویرایشپذیر بوده و میتوانید آنها را بر اساس نیاز خود شخصیسازی کنید.
کیفیت این مجموعه تضمینشده است و در صورت بروز هرگونه مشکل، تیم پشتیبانی آماده پاسخگویی خواهد بود. پس این فرصت استثنایی را از دست ندهید و همین حالا فایل فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس را دریافت کنید!
بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت مفهوم مقدس و نامقدس :
Normal
۰
false
false
false
EN-US
X-NONE
AR-SA
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
مقدمه
مفهوم «تقدس » همواره یکی از متداول ترین مفاهیم کاربردی در زندگی
انسان بوده است. انسان ها با توجه به قداستی که برای برخی چیزها همچون خدا یا
خدایان، زمان ها، مکان ها، اشیا و حتی افراد قایل می شوند نقش قابل توجهی را در صحنه
روابط اجتماعی ایفا می کنند. مقدس را، به خصوص اگر با تابوهایی که آن را در
برگرفته است ملاحظه کنیم به اهمیت آن در روابط اجتماعی بیش تر واقف خواهیم شد.
بنابراین، پرداختن به نظریه های مربوط به تقدس، منشا تقدس، تعمیم و انتقال تقدس و
چیزهای مقدس از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. این مقاله، گوشه چشمی به این موضوع
دارد
.
۱-
بررسی تاریخی
اعمال و اندیشه های مقدس اگرچه تقریبا در تمامی ادیان ابتدایی و ادیان
معاصر و همچنین در تعدادی از اندیشه های دین شناسان ظهور دارد، اما پرداختن به آن
و ارائه تعریفی از دین بر مبنای مقدس و غیر مقدس به دورکیم، جامعه شناس فرانسوی،
باز می گردد. همیشه در ادیان ابتدایی چیزهایی به عنوان مقدس مطرح بوده، هم چنان که
در ادیان بزرگ جهانی نیز چیزهایی به عنوان مقدس و قابل تکریم وجود داشته است. اما
نه از دیدگاه متدینان (درون دینی) و نه از دیدگاه جامعه شناسان دین، موضوع مقدس و
نامقدس، دست کم تا زمان دورکیم، این چنین مورد توجه قرار نگرفته است
.
در
حقیقت، دورکیم بود که در کنار تعاریف متفاوتی که از دین ارائه می شد، بر مبنای
مقدس و غیر مقدس تعریفی از دین ارائه داد
.
پیش از آن که از کیفیت دست یابی دورکیم به موضوع مورد اشاره سخنی به
میان آید، لازم است به گفته هایی از اندیشمندانی که درباب دین و تعریف
(۱)
آن تلاش نموده اند اشاره شود
:
نگاه مارکس به دین بسیار بدبینانه است. او که همانند بسیاری دیگر از
هم گنان خود، تحت تاثیر زمینه های اجتماعی، دین را با مسیحیت یکی می دانست
(۲)
معتقد بود که «دین نشان دهنده از خودبیگانگی انسان است; دین تریاک خلق
است
;
دین سعادت و پاداش ها را به زندگی پس از مرگ موکول می کند و پذیرش
تسلیم طلبانه شرایط موجود را در این زندگی می آموزد. دین دارای عنصر قدرتمند
ایدئولوژیکی است. اعتقادات و ارزش های دینی غالبا نابرابری های ثروت و قدرت را توجیه
می کند
.»
(۳)
تایلر دین را اعتقاد به ماورای طبیعت یا هستی های روحانی تعریف کرده،
اولین مرحله آن را همانندانگاری می داند; به این معنا که نه فقط در وجود انسان ها،
بلکه حتی در اشیا نیز لانه کرده است. به عقیده او، اعتقاد به ارواح از تمایز انسان
بین حالت خواب و بیداری به وجود آمده است
.
اسپنسر رویکردی مشابه با تایلر دارد و معتقد است تجربه خواب دیدن ماهیت
دوگانه جسم و روح را به انسان القا می کند
.
او سپس با طرح دیده شدن
مردگان در رؤیا، اولین نمودهای دین داری را در عبادت جان ها یا ارواح مردگان معرفی
می نماید
.
(۴)
فروید با بررسی آثار مردم شناسانه فریزر و رابرتسون اسمیت، یکی از
ویژگی های بنیادین قبایل مورد بررسی در استرالیا
(
قبایل ملانزی – پولینزی –
مالزی) را ممنوعیت شدید ازدواج با محارم می داند. او می گوید: «این قوم چنان از
زنای با محارم وحشت دارند که اگر ببینند حیوان اهلی مرتکب آن شده آن را تنبیه
می کنند.» فروید با نگاهی روان کاوانه به این پدیده، آن را ناشی از احساس گناه یا
عقده ادیپ می داند که پسر یا پسران با کشتن پدر نخستین خود به آن مبتلا شدند و بدین
ترتیب، سرچشمه دین را با یک نوع بیماری و روان رنجوری تحلیل می کند
.» (۵)
دانشمندان دیگری همچون جیمز فریزر، مالینوفسکی، رادکلیف براون، لوئی
اشتراوس، کیلفورد گیرتز و داگلاس نیز به دین توجه کرده اند که برای رعایت اختصار،
از ذکر نظرات آنان صرف نظر می شود. اما دورکیم بر خلاف اندیشمندان مزبور، دین را
واکنشی فلسفی یا روانی به طبیعت نمی داند، بلکه آن را تلاشی در جهت حفظ جامعه و
سرکوبی اهداف خویشتن مدارانه و اولویت بخشیدن به اهداف جامعه قلمداد می کند
.
او با اعتقاد به این که با فهم علت مشترک ادیان می توان به فهم تمام
دیان نایل شد، بررسی های خود را از بدوی ترین و ابتدایی ترین صور دینی آغاز
می کند. به زعم او، دین علت واحدی دارد و آن جامعه است. بر این اساس، برای تسهیل
در تحلیل ادیان، می توان این هدف را با بررسی آیین توتم پرستی آغاز کرد
. (۶)
توتم چیست؟
«
توتم » حیوان یا گیاهی است که مهم ترین ویژگی آن
حیثیت نمادین آن برای گروه اجتماعی می باشد
. (۷) «
توتم »
چیز مقدسی است که با احترام به آن نگریسته می شود و با شعایر گوناگون احاطه گردیده
است. دورکیم پس از بیان مقدمه مذکور، دین را این گونه تعریف می کند: «دین بر حسب
تمایز میان چیزهای مقدس و نمادها، جدا از جنبه های عادی هستی – قلمرو چیزهای
نامقدس – در نظر گرفته می شود. بنابراین، دین امور مقدس از نامقدس را مشخص می کند
.
توتم
و اموری که به گونه ای وابسته به توتم می باشند مقدس و جنبه های عادی هستی نامقدس
می باشند. توتم به عنوان چیزی مقدس واجد صفات الهی است که آن را از حیوانات دیگر
که می توان شکار کرد یا حیوانات دیگری که می توان گردآوری یا مصرف نمود کاملا جدا
می کند
.»
(۸)
از دیدگاه دورکیم، دین اعتقاد به ماورای طبیعت نیست; چرا که در برخی از
مذاهب جهانی اعتقاد به خدا و ماورای طبیعت وجود ندارد; مثلا، بودیسم اعتقاد به خدا
را ترویج نمی کند. ذات دین به نظر دورکیم عبارت است از تقسیم جهان به دو دسته
نمودهای مقدس
(۹)
و نامقدس
. (۱۰)
به نظر می رسد در این تعریف، دین نقش مقسم به خود گرفته است: تقسیم
اشیا به مقدس و نامقدس و به عبارت دیگر، تمایز پدیده های لاهوتی از ناسوتی، در
حالی که دین در همان حال، منحصر در بخش لاهوتی (مجموعه ای از چیزها، باورها و
مراسم) است. «مذهب عبارت است از دستگاهی هم بسته از باورها و اعمال مربوط به امور
لاهوتی
.»
(۱۱)
سرایت یا انتقال
تقدس
مقدس ترین شی ء در توتم پرستی، خود توتم می باشد. تقدس و احترامی که
توتم دارد به چیزهای دیگری که به نحوی با توتم مرتبط می شود انتقال می یابد: اشیا،
قطعات چوبی یا سنگ صاف و صیقلی که تصویری از توتم بر آن ها نقش بسته در شمار
چیزهای مقدس است. این تقدس احتمالا به خود افراد هم منتقل می شود و بدین سان،
مجموعه ای از چیزهای مقدس تشکیل می شود که در مرحله نخست آن، حیوانات و گیاهان
توتمی قرار دارد، سپس اشیایی که تصویر توتم را در بردارد و یا افرادی که به نحوی
با توتم مرتبط است
.
(۱۲)
توتم و تابو
توتم و تابو لازم و ملزوم یکدیگرند. توتم به لحاظ این که چیز مقدسی
است، از احترام ویژه ای برخوردار است، در حریم آن نمی توان وارد شد، نمی توان آن
را هم چون حیوانات دیگر شکار کرد یا اگر گیاه است، نمی توان آن را گردآوری کرده، مصرف
نمود. دورکیم در تعریف دیگر که از دین ارائه می دهد، وجود تابوها و ممنوعیت ها را
که مستقیما به تابو یا چیز مقدس مربوط می شود در تعریف خود اخذ می کند: «دین عبارت
است از یک نظام مشترک و الزام آور از اعتقادات و اعمال که به امور مقدس مربوط
می شوند; اعتقادات و اعمالی که همه آن هایی را که از آن ها پیروی می کنند در یک
اجتماع اخلاقی که «کلیسا» خوانده می شود، گرد هم می آورد
.» (۱۳)
فروید نیز به ملازمه بین توتم و تابو تصریح می کند: «کسانی که توتم
واحدی دارند، بنابراین، این وظیفه مقدس را بر عهده دارند که توتم خود را نکشند و
یا از بین برند و یا از گوشت آن نخورند، ورنه از مکافات عمل خود در امان نخواهند بود
» (۱۴) .
فروید همچنین حرمت و ممنوعیت ازدواج با محارم را ناشی از توتم و تقدس
آن می داند; یعنی اعضای یک توتم نباید با یکدیگر روابط جنسی داشته باشند. «این
همان قانون ازدواج با بیگانه است که لازم و ملزوم توتم پرستی است
.» (۱۵)
منشا تقدس توتم
به اعتقاد دورکیم، توتم به این دلیل مقدس است که نماد گروه و جامعه
است. توتم نماینده ارزش هایی است که برای گروه یا اجتماعی اهمیت اساسی دارد. حرمت
و تکریمی که از توتم به عمل می آید در واقع، ناشی از احترام و تکریمی است که افراد
گروه برای جامعه قایل هستند. به عبارت دیگر، اشیای لاهوتی، گیاهان، حیوانات و
افراد دیگری که به لحاظ پیوند با اشیای لاهوتی، تقدس یافته اند، همه به دلیل
بهره مندی از عنصر مقدس «کلان » است، حتی نیروی بی نام و نامشخصی که توتم بر آن دلالت
دارد از خود اجتماع گرفته شده است
. (۱۶)
دورکیم در پاسخ به این پرسش که بنابراین، آنچه در مراسم و آیین ها
واقعا مورد پرستش و تقدیس واقع می شود چه چیزی است، معتقد است آن چیز جز جامعه
نیست. اگرچه افراد جامعه خود، بدان آگاه نیستند. مراسم و تشریفاتی که مؤمنان به
اجرا می گذارند برای ایجاد حس هم بستگی و اولویت بخشیدن به خواسته های اجتماعی و
کنار گذاشتن خواسته های خویشتن مدارانه است. «تشریفات، افراد را از امور مربوط به
زندگی اجتماعی نامقدس دور کرده به قلمروی متعالی [و مقدس] وارد می کند که در آن
اعضای گروه خود را در ارتباط نیروهای عالی تر احساس می کنند. این نیروهای عالی تر،
که به توتم یا تاثیرات الهی و یا خدایان نسبت داده می شوند. در حقیقت، بیان نفوذ و
تاثیر جمع بر فرد است
.»
(۱۷)
از آنچه ذکر شد، به خوبی برمی آید که طبق پندار دورکیم
مقدس ومعبودواقعی و آنچه در آیین ها، مراسم و تشریفات مذهبی مورد ستایش و تقدیس
قرار می گیرد چیزی جز «جامعه » نیست
.
منشا تقدس جامعه
روشن شد که منشا تقدس پدیده ها، جامعه است. حال این سؤال مطرح می شود
که اگر تقدس توتم از جامعه است، تقدس جامعه از چیست؟ چرا جامعه به موضوع قابل
پرستش و اعتقاد تبدیل می شود؟ پاسخ دورکیم این است که
: «
جامعه خود به خود
بهره ای از تقدس دارد. به طور کلی، شکی نیست که جامعه با همان اثری که بر اذهان
می گذارد، همه توانایی های لازم را برای بیدار کردن احساس ملکوتی در آن ها دارا
است; زیرا جامعه نسبت به اعضای خود همان مقامی را دارد که خدا نسبت به مؤمنان از
آن برخوردار است
.»
(۱۸)
از نظر دورکیم، جامعه دارای اهدافی است که جامه عمل به خود نمی پوشد،
مگر آن که ما منافع شخصی را فراموش کنیم
.
جامعه برای نایل شدن به
اهداف خود نمی تواند به اقتدار مادی و نیروی نظامی متوسل شود، بلکه ناچار است با
اقتدار اخلاقی و ایجاد حس احترام برای خود نزد دیگران، افراد را به سرسپردگی و
تسلیم در برابر خود فرا خواند. جامعه طبیعت خاص خود و در نتیجه، اهداف خاص خود را
دارد، اما چون نمی تواند جز با واسطه ما به آن اهداف برسد با ابهت تمام از ما یاری
می طلبد، او خواهان آن است که ما منافع خود را از یاد ببریم و خدمت گزار او باشیم
و بدین سان، در هر لحظه ما مجبوریم به قواعدی در زمینه رفتار و اندیشه گردن نهیم
که خود ما آن ها را ساخته ایم; قواعدی که گاه با علایق بنیادی ترین غرایز ما
مخالف اند. اگر ما به دستور جامعه گردن می نهیم، برای آن نیست که جامعه چنان نیروی
مسلحی دارد که می تواند بر مقاومت های ما غلبه کند. تسلیم ما در برابر جامعه پیش
از هر چیز، برای آن است که جامعه موضوع یک احترام حقیقی [از جانب] ماست
. (۱۹)
نقد اندیشه های
دین شناسان درباره مقدس و نامقدس
الف – دورکیم: اندیشمندان دین شناس انتقادهای فراوانی از نظر
روش شناختی و مردم انگارانه نسبت به آراء دورکیم مطرح کرده اند، اما احتمالا
مهم ترین انتقاد این است که او دقیقا همان اشتباهی را مرتکب شده که معتقد بود جامعه شناسان
و مردم شناسان پیش از او همچون تایلر، اسپنسر، فریزر و فروید مرتکب شده اند.
دورکیم می گوید: «اگر خود مردم علاوه بر این که فریفته این دستگاه تصورات باطل
هستند، معمار آن نیز بوده باشند، در این صورت، این پرسش مطرح می شود که این فریب
حیرت انگیز چگونه توانسته است در سراسر تاریخ بعدی ادامه یابد. آن چگونه علمی است
که کشف اصلی اش عبارت از این است که موضوع خودش را بی اعتبار کند
.» (۲۰)
دقیقا همین انتقاد بر خود دورکیم نیز وارد است. چگونه ممکن است تعداد
بسیاری از مردم در طول تاریخ گرفتار اباطیل شده باشند که خود آن را بافته و
پرداخته اند و این چگونه دین شناسی است که موضوع خود را باطل اعلام می کند؟ آیا
دین شناسی دورکیم با تقلیل توتم و نیروی مرموز و ناشناخته ای که توتم بر آن دلالت
می کند به جامعه، به معنای فریفتگی حیرت انگیز در تمامی قرون و اعصار نیست؟ آیا با
تبدیل شدن توتم مقدس یا نیروی غیرمشخص غیر طبیعی به جامعه، هنوز می توان برای
دین شناسی و دین واقعیتی تصور کرد؟
شکی نیست که میان احکام و مراسم و تشریفات دینی با جامعه پیوندی
ناگسستنی وجود دارد (هر چند که همه اعمال و باورهای دینی اجتماعی نیستند)، اما
همانندی ها و پیوندهای میان این دو ثابت می کند که دین یا توتم چیزی جز جلوه نمادین
جامعه نیست و مردمی که توتم را به عنوان یک امر مقدس قلمداد می کنند در واقع، بدون
این که خود آگاه باشند، امر مقدس آن ها همان جامعه است
.
به نظر می رسد مشخص کردن این که آیا توتم جلوه نمادین امر فوق طبیعی و
به تعبیر دورکیم، نیروی بی نام و نامشخص یا جامعه است، سخنی خارج از بررسی و
صلاحیت و قلمرو دین شناسی و جامعه شناسی به عنوان یک علم می باشد. آنچه در صلاحیت
جامعه شناسی ادیان قرار می گیرد بررسی پیوندهای بین آیین های توتمی و جامعه است.
اما بررسی این که توتم نماد جامعه است یا امر فوق طبیعی، در قلمرو کلام و فلسفه
می باشد
.
همچنین تعریفی که دورکیم از «مقدس » ارائه می دهد دارای اشکالاتی است.
دورکیم در تعریف «مقدس » می گوید
: «
چیزی مقدس است که توسط یک سلسله احکام
تحریم کننده حفظ و مجزا شده باشد. و چیزی غیر مقدس است که این احکام در مورد آن
اعمال نمی شود و آن را از امر مقدس جدا نگه می دارد. اعتقادات دینی نمایش دهنده
طبیعت این مقدسات و روابط آن ها با یکدیگر و نیز روابطشان با آنچه غیر مقدس است
می باشند
.»
(۲۱)
آیه الله محمد تقی جعفری رحمه الله بر این تعریف دو ایراد وارد می کنند
:
۱-
اعم بودن دایره مقدسات نسبت به دین; به عنوان
مثال آزادی و پرچم در نزد بعضی ملت ها امور بسیار مقدسی هستند، اما در حیطه دین
نمی گنجند
.
۲-
تعریف دورکیم از «مقدس » به وجود یک سلسله
احکام تحریم کننده ای که مقدس را از غیر مقدس جدا می کند، تعریف ویژگی های امر
مقدس است، نه بیان کننده اصل و ذات و ماهیت آن
. (۲۲)
بنابراین، دورکیم به جای تعریف ماهیت امر مقدس، آن رابه مخالفت آن
(نامقدس) تعریف کرده است. علاقه افراطی دورکیم به بحث جامعه (همچون علاقه افراطی
مارکس به اقتصاد، نیچه به قوه، فروید به غرایز جنسی، داروین به انتخاب طبیعی) او
را بر آن داشته است که نه تنها با نادیده گرفتن ماوراء الطبیعه به عنوان حقیقت
ذاتی و ماهوی ادیان، بلکه با انکار آن، دین را تماما اجتماعی و آن را به یکی از
ویژگی های نسبی اش تعریف نماید، چنان که از ویژگی های دیگر دین می تواند این باشد
که حالت انبساط و نوعی تجربه عرفانی را در مؤمنانش ایجاد نماید
.
انتقاد دیگری که متوجه دورکیم است، لازمه رابطه بین توتم و تابو یا
مقدس و حریم های آن است. همان گونه که ذکر شد، دورکیم معتقد است نظام مشترک و
الزام آوری اعمال و اعتقادات مقدس را احاطه کرده است. دین اسلام به عنوان یکی از ادیان
بزرگ جهانی با وجود اشتمال بر اعتقادات و احکام الزامی، دارای اعتقادات و احکام
دیگر غیر الزامی نیز هست که عمل به آن ها ضرورتا درخواست نشده است. مستحبات و
مکروهات و مباحات و بعضی اعتقادات این چنین اند
.
از دیگر اندیشمندان که به مبحث مقدس و نامقدس پرداخته اند، می توان به
مارسل موس، هوبرت، رودلف اوتو، روبلوم و میرچاالیاده اشاره کرد
.
ب – مارسل موس: مارسل موس در انتقاد از دایی خود، دورکیم، به عدم
جامعیت تعریف او اشاره می کند. او معتقد است تقدس نسبی است و بعد فرافرهنگی ندارد;
به این معنا که شامل ادیان غیرسامی نمی گردد. موس با توجه به تحقیقات مارسل
گرایانه می گوید: در ادیان چینی، تمییز قطعی بین چیزها، جنبه های مقدس و نامقدس
(دنیوی) کار بسیار مشکلی است. او همانند اسلافش، مفهوم «مانا» را، که یک نیروی
بی شکل و ماورای طبیعی بسیار گسترده است، ترجیح می دهد. با وجود این، او در تبیین
و تکمیل عقاید دورکیم سهم داشته است و از مراسم قربانی به عنوان عملی یاد می کند که
از طریق وساطت یک قربانی، دنیای مقدس را با دنیای غیر مقدس مرتبط می سازد
. (۲۳)
ج – روبلوم: «خدمت شایان توجه روبلوم به دین پژوهی عرضه مفهوم «قدس »
یا «قدسیت » به عنوان مفهوم کلیدی در دین بود که حتی از مفهوم خدا هم فراتر
می رود; زیرا به تصریح او، ممکن است دینی بدون مفهوم خدا وجود داشته باشد، ولی هیچ
دینی بدون تمایز بین قدس و دنیوی وجود ندارد. تجربه دینی تجربه بی همتایی است که
مشخصه اش همانا حضور قدسیت است
.» (۲۴)
د – رودلف اتو (۱۹۱۷ -۱۹۲۳): وی بنیاد دین را تجربه قدسی یا اهورایی
می داند. نگرش او به دین بر خلاف دورکیم، جامعه شناسانه نیست. همچنین نگاه او به
دین بر خلاف تایلر و فریزر، عقلانی نمی باشد. اتو پایه دین را اساسا باورداشت ها و
اندیشه ها نمی داند، بلکه معتقد است دین تجربه اعجاب انگیز در حضور یک نیروی الهی
یا مقدس است. بنابراین، او نگرشی عاطفی به دین دارد. در حقیقت، اتو آنچه را که
مارت پیش از او به عنوان یک اندیشمند عاطفه گرا، مبنی بر احساس حضور یک قدرت یا
نیروی شگفت انگیز و رمزآمیز نزد اقوام ابتدایی به آن رسیده بود، به عنوان «تجربه
قدسی
»
معرفی نمود. مارت سرچشمه رفتار مذهبی را احساس حضور یک قدرت شگفت انگیز
می دانست و نام آن را «مانا
»
می گذاشت. احساس اقوام ابتدایی در برابر
چیزهایی که «مانا» دارند، آمیزه ای از هراس، اعجاب و جاذبه است
: (۲۵)
اتو در کتاب مفهوم امر قدسی، این احساس وحشت در برابر مقدس را، که با
احترام و عظمت آمیخته است، ناشی از شدت عظمت قدرت می داند. جوهر دین از نگاه او،
خشیت است; آمیزه بی همتایی از ترس و مجذوبیت در برابر لاهوت
. (۲۶)
در تجربه
قدسی، امر مقدس خود را همچون چیزی «به کلی دیگر» ظاهر می کند; چیزی که اساسا با
امور کیهانی متفاوت است و متدین خود را در برابر او یک مخلوق و به تعبیر حضرت
ابراهیم علیه السلام، گرد و خاکستر می داند
. (۲۷)
ه- میرچا الیاده: «جدیدترین و نافذترین تدوین و تنسیق قدسیت – به عنوان
جوهر یگانه و تحول ناپذیر همه تجربه های دینی – از آن میرچا الیاده است
.» (۲۸)
- لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.