فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری

با فایل فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری شامل 75 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آداب و احکام عذرخواهی و عذرپذیری :

انسان در زندگی اش اشتباهات و خطاها و حتی گناهانی را مرتکب می شود که ریشه در غفلت، نسیان، جهالت، سفاهت، غرور و مانند آنها دارد. از این رو، پوزش طلبی امری بسیار مطلوب و نیکو است، به شرط آنکه خاستگاه آن اخلاص و توبه و نیت عدم بازگشت به آن اشتباه و خطا و گناه باشد. پذیرش عذر دیگران نیز امری نیک و از مصادیق احسان و اکرام است. نویسنده در این مطلب با مراجعه به آموزه های اسلام به برخی از آداب و ابعاد اعتذار و عذر پرداخته است.

مفهوم شناسی عذر و اعتذار

ابن منظور در لسان العرب می نویسد: عذر دلیل و حجتی است که بدان پوزش و عذر خواسته می شود و جمع آن اعذار است. گفته می شود فلانی معذرت خواهی کرد از دینی که بر گردن دارد. . . عذر هر چیزی است که به عنوان پوزش خواهی به کار گرفته می شود. معذرت اسم مصدر است و نتیجه عذرخواهی است. (لسان العرب، ج۴، ص۵۴۵، ذیل واژه عذر) عذر در زبان فارسی به معنای پوزش و در اصطلاح، به دلیل و بهانه آوردن برای سرپیچی از امری، یا توجیه خطا و گناه خود (فرهنگ بزرگ سخن، ج۵، ص۴۹۸۷) و اظهار اصلاح و توجیه نسبت به خطایا امر ناخوشایندی است که از انسان صادر شده به گونه ای که قبح و کراهت از آن برداشته شود. (التحقیق، ج۸، ص۷۰، «عذر») در قرآن ۶ بار واژه عذر و مشتقات آن در همین معنای اخیر به کار رفته است. به عنوان نمونه خداوند در آیه ۱۶۴ سوره اعراف می فرماید: واذ قالت أمه منهم لم تعظون قوماً الله مهلکهم أو معذبهم عذاباً شدیدا قالوا معذره الی ربکم و لعلهم یتقون؛ و آنگاه که گروهی از ایشان گفتند: «برای چه قومی را که خدا هلاک کننده شان است، یا آنان را به عذابی سخت عذاب خواهد کرد، پند می دهید؟» گفتند: «تا معذرتی پیش پروردگارتان باشد و شاید که آنان پرهیزکاری و مراقبت کنند.»

پس این معنای اصطلاحی که در فرهنگ نامه ها آمده است، تعریفی جامع نیست؛ زیرا با نگاهی به کاربرد واژه عذر در قرآن از جمله همین آیه معلوم می شود، عذر و پوزش خواهی تنها نسبت به اعمال نادرست خود نیست، بلکه عذرخواهی برای اعمال زشت دیگران، نیز از مصادیق عذرخواهی است؛ مگر آنکه گفته شود این مورد نیز از مصادیق عذرخواهی برای خود شخص است نه دیگران؛ زیرا یکی از وظایف هر مسلمانی امر به معروف و نهی از منکر است، پس اگر این کار را نکند باید مجازات شود چنانکه از آیه ۱۶۵ سوره اعراف معلوم می شود که تنها آمران به معروف و ناهیان منکر از عذاب الهی رستند و دیگرانی که گناه می کردند و یا آنانی که در قبال گناهکاران به وظیفه امر و نهی نمی پرداختند، از سوی خداوند مجازات و به بوزینه مسخ شدند. پس این نیز از مصادیق عذرخواهی است؛ زیرا آمران و ناهیان، با این کار خویش برای خودشان وسیله عذرتراشی مثبت فراهم آوردند.

کاری نکن که عذر بخواهی

براساس آموزه های قرآن و اسلام، انسان باید عذرخواهی را بیاموزد و هرگاه خطا و اشتباه و گناهی کرد، باید عذر بخواهد و عذر دیگران را نیز بپذیرد، ولی انسان نباید کاری کند تا عذر بخواهد. پیامبر(ص) می فرماید: ایاک و ما تعتذر منه؛ فان فیه الشرک الخفی؛ زنهار از کاری که به سبب آن پوزش بخواهی؛ زیرا در این کار شرک پنهان، است. (بحارالانوار؛ ج۸۷، ص۲۰۰، ح۸۲- ) بنابراین بهتر است کاری کرد که نیازمند پوزش نباشد، چرا که عزت آدمی در آن است. امیرمؤمنان می فرماید: الاستغناء عن العذر أعز من الصدق به؛ نیاز نیافتن به پوزش خواهی، عزت بخش تر از پوزش خواهی موجه است. (نهج البلاغه، الحکمه۹۲۳)از آن حضرت در نامه ای به حارث همدانی آمده است: بپرهیز از هر کاری که اگر از کننده آن درباره اش بازخواست شود، انکارش کند و یا پوزش خواهد و آبروی خود را آماج تیرهای سخن مردم قرار مده. (نهج البلاغه، نامه۹۶) انسان نباید کاری کند که مجبور به عذرخواهی شود. اگر کارهای انسان همواره معروف و خیر و پسندیده باشد، نیازی به پوزش نیست. اصولاً کسانی دنبال عذر و یا عذرتراشی و توجیه و بهانه جویی هستند که دنبال توانایی علمی و عملی نمی روند؛ زیرا اگر کسی دنبال توانایی باشد دیگر نیازی نیست عذر بخواهد. امام علی(ع) می فرماید: اذا قلت المقدره کثر التعلل بالمعاذیر؛ هرگاه توانایی، کاستی گیرد، تمسک به عذر و بهانه ها فزونی یابد. (غررالحکم: ۴۰۳۸)

اقسام عذرو موارد عدم پذیرش عذر

اعتذار یا پوزش خواهی می تواند: ۱- مستند به دلیل و حجت واقعی باشد؛ ۲- مستند به دلیل و حجت واقعی نباشد و از مصادیق عذرتراشی و بهانه جویی باشد. به عنوان نمونه در موارد زیر عذر افراد پذیرفته نمی شود:

۱- غفلت در برخی از موارد به عنوان یک عذر شرعی پذیرفتنی نیست. (یوسف، آیات ۱۷ و ۱۸؛ اعراف، آیه۱۷۲)

۲- فراموشی که بر اساس گناه پدید آید قابل پذیرش نیست. (مائده، آیه۱۳)

۳- عذر تقلیدکنندگان کورکورانه درحالی که دسترسی دارند تا با تعقل و خردورزی کار درست و راه درست بروند، پذیرفتنی نیست. (مائده، آیه۱۰۴؛ اعراف، آیه۲۸؛ ابراهیم، آیه۲۱)

۴- عذر شرایط محیطی نمی تواند به عنوان یک عذر پذیرفته شود. کسی نمی تواند مدعی شود چون در شرایط گفتمان حاکم یا جبر و شرایط محیطی قرار داشتم گناه و خطا کرده و ترک واجب نمودم؛ زیرا چنین عذری پذیرفته نمی شود. (نساء، آیه۹۷؛ کهف، آیه۱۵) البته اگر شرایط به گونه ای باشد که شخص را از هرگونه عملی ناتوان سازد و در حقیقت احاطه و سلطه ای را موجب شود که کاری از دست شخص برنیاید، در آن زمان عذرش پذیرفته می شود. (یوسف، آیه۶۶)

۵- دلبستگی به کسی یا چیزی نمی تواند به عنوان یک حجت برای عذر قابل قبول تلقی شود، از این رو، چنین عذری پذیرفته نمی شود. (زمر، آیه۱۰)

۶- فقر و نداری نمی تواند عذری موجه برای هر خطا و گناهی چون زنا و دزدی باشد. (نور، آیه۳۳) در روایات آمده است که انسان نسبت به برخی از چیزها نمی تواند کاری کند که بعداً پوزش بخواهد؛ زیرا عذرش در این موارد پذیرفتنی نیست. مثلاً امام صادق می فرماید: سه چیز است که هیچ کس درباره آنها عذرش پذیرفته نیست: برگرداندن امانت به صاحبش آدم خوب یا بد باشد، وفای به عهد با نیک و بد، و نیکی کردن به پدر و مادر، خوب باشند یا بد. (الخصال، صدوق، ص۱۲۳، حدیث۱۱۸) بنابراین، در پذیرش عذر باید به شرایط و اموری توجه داشت که موجب قبولی و پذیرش عذرخواهی طرف خطاکار یا شفاعت کننده از طرف خطاکار می شود.

شرایط پذیرش عذر

با توجه به آنکه پوزش خواهی اشکال مختلفی دارد، نمی توان یک حکم کلی نسبت به آن صادر کرد، بلکه برای پذیرش عذر دیگری باید شرایطی فراهم آید و اگر آن شرایط فراهم نباشد، پذیرش عذر معنایی ندارد.

مهم ترین شرایط پذیرش عذر عبارتند از:

۱- حسن نیت: شخصی که عذر می خواهد، نیت نیک داشته و قصد فریب دیگری را نداشته باشد. پس همان طوری که در هر کاری حسن فاعلی در کنار حسن فعلی لازم است؛ عذرخواهی که یک فعل نیک است باید در کنارش نیت نیک نیز وجود داشته باشد. (توبه، آیات ۹۱ تا ۹۳)

۲- اخلاص و خلوص: عذرخواه باید خالصانه عذر بخواهد و واقعا چیزی جز کسب رضایت دیگری نداشته باشد. (همان) می توان گفت که خلوص و حسن نیت هر چند دو واژه با دو معنا و مفهوم جداگانه است، ولی از نظر مصداقی یکی بوده و اهل خلوص به طور طبیعی دارای حسن نیت یعنی همان حسن فاعلی هستند.

۳- پشیمانی: عذرخواه باید از کرده خود پشیمان باشد و نشانه های پشیمانی در افکار و رفتارش نمایان شود. (همان)

۴- عدم تکرار: همان طوری که در توبه گفته شده است، توبه کار کسی است که قصد تکرار نداشته و نخواهد دوباره همان خطا و گناه را تکرار کند. همچنین در عذرخواهی که نوعی توبه است باید گفت که از دیگر شرایط پذیرش کامل عذر آن است که شخص، دیگر به خطایی که انجام داده است بازنگردد و با عمل صالح و خوب و به دور از اشتباهی که مرتکب شده، صداقت خویش را نشان دهد.

۵- اصلاح: کسی که عذر می خواهد باید به اصلاح اشتباهات خویش بپردازد و دوباره نخواهد به همان راه و رویه برود و آن را تکرار کند. تغییر شرایط می تواند نشانه ای از پشیمانی باشد. از این رو در آیات قرآن مثلا هجرت به عنوان یک راه اصلاحی و نشانه ای از پشیمانی و عذرخواهی واقعی بیان شده است. (نحل، آیات ۱۰۶ و ۱۱۰)

۶- صبر: به طور طبیعی اصلاح اموری که تخریب کرده سخت خواهد بود و نیازمند صبر و بردباری است. باید گفت صبر و تحمل مشکلات بعدی در راه توبه و بازگشت، می تواند شرطی برای پوزش خواهی باشد؛ به این معنا که شخص اگر توبه واقعی کرد و در عمل نشان داد که در راه جدید خویش صادق است، می کوشد تا اشتباهات خویش را جبران کند و در این راه مشکلات آینده را نیز تحمل کند. به سخن دیگر، عذرخواهی باید به گونه ای باشد که شخص واقعا در مسیر درست قرار گیرد و از اشتباه خویش پند گیرد و دوباره به آن باز نگردد و حتی با کارهای درست در شرایط سخت و دشوار خود را بیازماید که دوباره به سوی خطا بازنگردد و گناه و اشتباهی را مرتکب نشود.

۷- بهنگام: عذرخواهی باید بهنگام و به موقع باشد؛ زیرا اگر در زمان و مکان خودش انجام نگیرد، تاثیری ندارد، همان طوری که عذرخواهی در قیامت برای کافران و مشرکان و گناهکاران سودی ندارد؛ عذرخواهی هنگام مرگ و توبه نیز سودی ندارد. (قیامت، آیات ۱۳ و ۱۵؛ روم، آیه ۵۷؛ غافر، آیه ۵۲؛ جاثیه، آیات ۳۴ و ۳۵؛ نساء، آیه ۹۷) پیامبر(ص) می فرماید: شر المعذره حین یحضر الموت؛ بدترین پوزش، زمانی است که مرگ فرا رسد. (بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۱۳۳، حدیث ۴۳)

۸- صداقت: عذرخواهی باید صادقانه باشد. پس عذرخواهی دروغی و بهانه تراشی کردن، می تواند پذیرش آن را با خطر مواجه کند یا تاثیر مثبتی به جا نگذارد. (فتح، آیه ۱۱؛ قیامت، آیات ۱۰ تا ۱۵)

۹- عدم اجبار: عذرخواهی نباید اجباری باشد و شخص به رضا و از روی علم به خطا و پشیمانی باید عذر بخواهد و با اختیار خودش این عذرخواهی را انجام دهد و نیز نباید از روی تمسخر انجام گیرد. (توبه، آیات ۶۴ تا ۶۶)

۱۰- حجت و بهانه مقبول: عذر باید بر اساس حجت و بهانه قابل قبولی باشد نه بر اساس بهانه تراشی. از همین رو عذر خضر(ع) برای جدایی از حضرت موسی(ع) برای حضرت موسی(ع) قابل قبول بود؛ زیرا حجت را بر آن حضرت(ع) تمام کرده بود و بهانه اش برای جدایی مقبول بود. (کهف، آیات ۷۶ تا ۷۸)

مهارت عذرخواهی

یکی از مهارت هایی که انسان باید در زندگی بیاموزد، مهارت عذرخواهی و نیز پذیرش عذر مقبول و دارای حجت و بهانه درست و راست است. به این معنا که انسان هم باید بیاموزد که چگونه عذرخواهی کند و چگونه پوزش دیگران را بپذیرد و نسبت به خطاکار گذشت داشته باشد. اصولا عذرخواهی نشانه عقلانیت شخص است. امام علی(ع) می فرماید: المعذره برهان العقل؛ پوزش ]از خطا[، دلیل خردمندی است. (غررالحکم؛ ۴۹۷)از آیه ۲۹ سوریه یوسف به دست می آید که ترغیب دیگران به پوزش خواهی امری خوب است و باید دیگران را به این کار تشویق کرد؛ زیرا تشویق دیگران به معنای ایجاد انگیزه برای بازگشت در مسیر درست و جبران خطا و اشتباه است؛ همچنین پذیرش عذر دیگران به این معنا است که شخص اهل احسان و عفو و گذشت است و به طور طبیعی کسب فضایل اخلاقی یک امر واجب برای هر انسانی است. از نظر قرآن پذیرش عذر دیگری نشانه بالندگی و رشد اخلاقی انسان است. در حقیقت پذیرنده عذر دیگران نشان می دهد که از نظر فضایل اخلاقی تا چه اندازه رشد کرده و بالنده شده است. (نور، آیات ۲۷ و ۲۸؛ نمل، آیات ۱۷ تا ۲۱) انسان باید دیگری را آموزش دهد تا بتواند به درستی بر اساس آداب و اخلاق عذرخواهی رفتار و عمل کند. تلقین روش عذرخواهی و آموزش روش های عذرخواهی و کسب مهارت از مسائلی است که در آموزه های ق