فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها

با فایل فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها شامل 95 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آرامش در زندگی بر اساس آموزه های اسلامی؛ عوامل و زمینه ها :

مقدمه

(ألَّذِینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکرِ اللهِ ألا بِذِکرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ) (رعد/۲۸)؛ «همان کسانی که ایمان آورده اند، و دل هایشان به یاد خدا مطمئن (و آرام) است؛ آگاه باشید، تنها با یاد خدا دل ها آرام می گیرد».

آرامش روانی ضرورتی اجتناب ناپذیر و حیاتی برای بشریت است که تبلور شخصیت فردی و اجتماعی وی را برای تن دادن به زندگی منظم و سلامت از اضطراب و فشارهای روحی در پی دارد. اگر اصل اساسی آرامش را از زندگی حذف کنیم و در عوض به جای آن هر چیز دیگری را اضافه نماییم، تعادل به زندگی بازنمی گردد و انسان به رشد جسمی و روحی دست نمی یابد. یک نویسنده یا هنرمند و یا صنعتگر اگر همه امکانات لازم برای کار را داشته باشد اما آرامش نداشته باشد، نمی تواند به موفقیت دست یابد و قله های پیروزی را فتح کند. بررسی زندگی انسان های بزرگ که توانسته اند خالق آثار ماندگار باشند نشان می دهد همه آنان یک زندگی توأم با آرامش داشته اند. لذا با توجه به این ضرورت می بینیم که دست یابی به آرامش واقعی یکی از خواسته های همیشگی بشر بوده است و در این راستا انسان در طول تاریخ تلاش ها و رنج های بسیاری را به جان پذیرفته است. بی شک بخش وسیعی از تلاش های علمی بشر و کشف رازهای ناگشوده جهان طبیعت به منظور دسترسی به امکاناتی بوده است که آرامش را برای انسان به ارمغان آورد. از سوی دیگر مطالعات آکادمیک و تحقیقات روانشناسی پیرامون آرامش و اضطراب و عوامل و موانع هر یک بخش قابل توجهی از پژوهش های علوم انسانی را به خود اختصاص داده است (فقیهی، ۱۳۸۹، ص۲۲۸) و در این خصوص کتابهای مختلفی نگاشته شده است.

در سال های اخیر کوشش های زیادی در زمینه روان درمانی افرادی که دچار بیماری های روانی و اضطراب های شخصیتی و عدم تعادل آن هستند، انجام شده است و در این زمینه روش های مختلفی برای روان درمانی پدید آمده است که هیچ کدام موفقیت مورد انتظار را در از میان بردن یا پیش گیری از بیماری های روانی کسب نکرده است. از این رو روان شناسان به دنبال یافتن علت این امر برآمدند و از طریق آمارگیری به این نتیجه رسیدند که مهم ترین عامل در درمان بیماری های روانی، «دین» است و درصد بهبودی بیمارانی که معتقد به دین هستند بسیار بیشتر از دیگران است (فقیهی، ۱۳۸۹، ص۲۲۹). لذا آنان بر این باورند که «ایمان بدون شک مؤثرترین درمان بیماری های روانی به ویژه اضطرابو افسردگی است» (فقیهی، ۱۳۸۹، ص۲۲۸). در تأیید این مطلب سخنانروان شناسان غربی گواه است.

ویلیام جیمز فیلسوف و روان شناس آمریکایی می گوید: ایمان نیرویی است که باید برای کمک به انسان در زندگی وجود داشته باشد. فقدان ایمان زنگ خطری است که ناتوانی انسان را در برابر سختی های زندگی اعلام می دارد (جیمز، ۱۳۵۶، ص۲۲۰).

کارل، یانگ روان کاو معروف، می گوید: «در طول سی سال گذشته افراد زیادی از ملیت های مختلف جهان متمدن با من مشورت کردند و من صدها تن از بیماران را معالجه و درمان کرده ام، اما از میان بیمارانی که در نیمه دوم عمر خود به سر می برند (یعنی از سی و پنج سالگی به بعد) حتی یک بیمار را نیز ندیدم که اساساً مشکلش نیاز به گرایش دینی در زندگی نباشد. به جرأت می توانم بگویم که تک تک آنان به این دلیل قربانی بیماری روانی شده اند که آن چیزی را که ادیان موجود در هر زمان به پیروان خود می دهند نداشتند و تک تک آنان فقط وقتی به دین و دیدگاه های دینی بازگشته بودند، به طور کامل درمان شدند (گولدنر، ۱۳۸۳، ص۲۹۵).

بنابراین حتی جوامع غربی هم متوجه شده اند که برای درمان بیماری های روحی باید به دین پناه برد و چون دین اسلام خاتم ادیان و اکمل ادیان است، پس منشأ اصلی آرامش را باید در آن جست.

در این مقاله سعی بر آن است که به برخی از مهم ترین و کاربردی ترین راه های رسیدن به آرامش از نگاه آموزه های اسلامی (قرآن و حدیث) اشاره شود. پیش از بیان عوامل آرامش مطالبی به عنوان درآمد و مقدمه بیان می گردد.

فصل اول: کلیات

معنای آرامش

آرامش، به حالت نفسانی و صفت روانی و قلبی خاص (آسودگی خاطر، ثبات و طمأنینه) گفته می شود (دهخدا، ۱۳۷۷، ج۱، ص۹۸). یعنی داشتن یک حالت تعادل روحی که نتیجه آن تعامل صحیح با مسائل و گرفتاری هاست (رفسنجانی، ۱۳۸۲، ج۱، ص۲۱۵).

منشأ آرامش

قرآن منشأ آرامش را خداوند می داند. در واقع آرامش هدیه و لطفی است از خداوند به بندگان وگرنه انسان از خود هیچ ندارد (رفسنجانی، ۱۳۸۲، ج۱، ص۱۴۹). خداوند گرفتاری ها و تاریکی های روحی و روانی را از انسان دور می سازد و بستر آرامش آدمی را فراهم می آورد.

(قُلِ اللهُ ینَجِّیکمْ مِنْها وَ منْ کلِّ کرْبٍ ثُمَّ أنْتُمْ تُشْرِکونَ) (انعام/۶۴)؛ «بگو خداوند شما را از این ها، و از هر مشکل و اندوهی، نجات می دهد؛ باز هم شما برای او همتا قرار می دهید (و راه کفر می پویید)».

اقسام آرامش

آرامش از یک نگاه، به سه قسم تقسیم می شود:

۱. آرامش طبیعی

آرامش طبیعی، آرامشی است که برخی از پدیده های طبیعت در انسان ایجاد می کنند. این عوامل زیاد است، از جمله: شب و خواب شب (ر.ک: قصص/۷۳؛ انعام/۹۶ و فرقان/۴۷)، منزل (نحل/۸۰)، همسر (روم/۲۱؛ احزاب/۵۱ و بقره/۱۸۷).

۲. آرامش روانی

آرامش روانی از حالات انسان حکیم، صاحب اراده و از نتایج ایمان است. انسان به صورت فطری براساس مصالح و مفاسد عمل می کند. در نتیجه نفس انسان، آرامش می یابد. بلی این آرامش تا زمانی است که خواسته های نفسانی در آن خللی ایجاد نکند (طباطبایی، بی تا، ج۱۱، ص۴۸۳).

۳. آرامش اعتقادی

گاه انسان در حالتی از باور و اعتقاد شکننده است؛ باوری در او پدید آمده، ولی هنوز رگه هایی از شک و تردید در او وجود دارد. این حالت از آن رو است که نوعی دانش مفهومی و نظری در او وجود دارد، ولی آن را به تجربه نیازموده است. لذا خداوند با به تصویر کشیدن زمینه های تجربه شده، آرامش اعتقادی را پیشکش مؤمنان می نماید.

قرآن رسیدن به مراتب عالی آرامش اعتقادی را در چند مورد به تصویر کشیده است: داستان حضرت ابراهیم(ع)، آن گاه که برای رسیدن به مقام آرامش در مسأله رستاخیز مردگان، از خداوند می خواهد چگونگی رستاخیز را در دنیا به او بنمایاند:

(وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِمُ رَبّ أرِنی کیفَ تُحْی الْمَوْتی قَالَ أوَ لَم تؤْمِن قَالَ بلی وَ لکن لِّیطْمَئنَّ قَلْبی) (بقره/۲۶۰)؛ «و (به خاطر بیاور) هنگامی را که ابراهیم گفت: پروردگارا! به من بنمایان چگونه مردگان را زنده می کنی؟ فرمود: مگر ایمان نیاورده ای؟! گفت: آری (ایمان آورده ام)، ولی می خواهم قلبم آرامش یابد».

داستان مرگ عزیر و زنده شدن خودش و الاغش نیز تصویر دیگری است که قرآن به آن اشاره می نماید:

(أوْ کالَّذی مَرَّ عَلی قرْیهٍ وَ هی خاوِیهٌ عَلی عُرُوشِها قالَ أنّی یحْیی هذِهِ اللهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأماتَهُ اللهُ مئَهَ عامٍ ثمَّ بَعَثَهُ قالَ کمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ یوْماً أوْ بَعْضَ یوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِئَهَ عامٍ) (بقره/۲۵۹)؛ «یا همانند کسی که از کنار یک آبادی (ویران شده) عبور کرد، در حالی که دیوارهای آن، به روی سقف هایش فرو ریخته بود، (و اهل آن همگی مرده بودند، او با خود) گفت: چگونه خدا این ها را پس از مرگ، زنده می کند؟! (دراین هنگام)، خدا او را یکصد سال میراند؛ سپس زنده کرد؛ و به او گفت: چه قدر درنگ کردی؟ گفت: یک روز؛ یا بخشی از یک روز. فرمود: بلکه یکصد سال درنگ کردی!».

داستان اصحاب کهف نیز باور به رستاخیز را در حد بالای خود نشان داده است (کهف/۱۴).

نیاز به آرامش اعتقادی، از آن رو است که ذهن همواره با تردید و شک رو به رو است. در داستان مائده (حواریون حضرت موسی(ع)) با آن که حواریون به آن حضرت و گفته هایش ایمان داشته اند، ولی خواستار مائده آسمانی برای ایجاد آرامش اعتقادی می شوند که این درخواست مورد اجابت قرار می گیرد و آنان با مائده آسمانی پذیرایی می شوند (مائده/۱۱۲-۱۱۵).

فصل دوم

عوامل رسیدن به آرامش از دیدگاه قرآن

قرآن کریم کتاب هدایت و کامل ترین نسخه برای آرامش روح است. از این رو در این بخش با تکیه بر آیات الهی و روایات معصومین(ع)، برخی از عوامل مهم رسیدن به آرامش را بررسی می کنیم.

۱. ایمان

راه اساسی و اصلی رسیدن به آرامش، ایمان واقعی و کامل است و هر چه ایمان قوی تر باشد آرامش هم بالاتر است. خود واژ ایمان نیز این معنی را در بر دارد، چه این که از ماد «أمن» به معنای طمأنینه داشتن روح و زایل شدن ترس است (رفسنجانی، ۱۳۸۲، ج۵، ص۴۵۷). پوشیده نیست که ایمانی آرامش آور است که آلوده به شرک نشده باشد.

(ألَّذینَ آمَنُوا وَ لَمْ یلْبِسُوا إیمانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولئِک لَهُمُ الأمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ) (انعام /۸۲)؛ «(آری،) آنها که ایمان آوردند، و ایمان خود را با هیچ ستم (و شرک) نیالودند، ایمنی تنها متعلق به آنهاست و آنها هدایت یافتگانند».

آیه از لحاظ ادبی دارای تأکید های متعدد است و این مطلب را پافشاری می نماید که امنیت (آرامش) و هدایت از آثار ایمان است و شکی نیست که این دو از ویژگی های مؤمنان است.

آری ایمان به خداوند این حقیقت را برای انسان روشن می نماید که تمام امور به دست خداوند است و بندگی، رفتار مطابق با وظیفه و سپردن نتیجه به خداوند. اگر انسان به این حقیقت دست یابد دیگر اضطرابی نسبت به آینده نخواهد داشت.

راجع به ایمان، فواید آن و نقش ایمان در رسیدن به آرامش، آیات فراوانی وجود دارد (رفسنجانی، ۱۳۸۲، ج۵، ص۴۵۸؛ ر.ک: فصلت/۳۰؛زخرف/۶۸۶۹ و احقاف/۱۳) که فراتر از تحمل این نوشته است و جستاری خاص می طلبد.

۲. ذکر

یکی دیگر از عوامل آرامش، ذکر است که به معنای یادآوری به قلب و زبان می باشد. ذکر در برابر غفلت و گاه در برابر نسیان به کار می رود (نراقی، ۱۳۸۶، ص۱۰۰). قرآن می فرماید:

(ألَّذِینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بذِکرِ الله ألا بِذِکرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ) (رعد/۲۸)؛ «همان کسانی که ایمان آورده اند، و دل هایشان به یاد خدا مطمئن (و آرام) است؛ آگاه باشید، تنها با یاد خدا دل ها آرام می گیرد».

علامه طباطبایی(ره) می فرماید: مراد از «ذکرالله» یاد خدا، و مطلق توجه انسان به خداست (طباطبایی، بی تا، ج۱۱، ص۴۸۷).

در انبوه کارها، تنگناها و اضطراب هایی که بسیاری از مردم را به نابودی می کشد، دل به یاد خدا آرام می گیرد. اضطراب های درونی با ذکر خداوند چاره می گردد و از آن می توانیم به عنوان سپر بسیار محکم در برابر اضطراب ها استفاده کنیم (یکی از کارهایی که در سیر علما نمود زیادی دارد همین دائم الذکر بودن آنهاست). اگر انسان در تمام لحظات زندگی خود به یاد خدا باشد و بداند که خداوند ناظر اوست آنگاه خواهد دید که چه آرامش درونی بر او حاکم و چه برکاتی را به همراه دارد.

۳. دعا

انسان در امواج پرتلاتم زندگی و در کش و قوس رنج ها به تکیه گاهی نیازمند است که به آن پناه ببرد و درون پر اضطراب خود را آرام بخشد. خواندن دعا و تضرع در درگاه الهی یکی از عواملی است که آرامش را در وجود آدمی ایجاد می کند. دعا و نیایش همان پل ارتباطی عالم ماده با ملکوت و تجلی قلبی ارتباط با خدا است (شفیعی مازندرانی، ۱۳۸۴، ص۶۸).

انسان اگر از سلاح برنده دعا استفاده کند قطعاً منفعتش به خود او می رسد. لذا امام علی(ع) می فرمایند: چنین نیست که خداوند باب دعا را بر کسی بگشاید، اما در اجابت را به رویش ببندد (نهج البلاغه، حکمت ۴۳۵).

دعا و نیایش تسلی بخش دل های خسته و مایه روشنی و صفای جان و نیرو بخش انسان در برابر مشکلات و فراز و نشیب های زندگی و از بهترین ابزار ارتباط با خداوند است. انسان موجودی است بی نهایت کوچک، وقتی در برابر آفریدگارش که بی نهایت بزرگ است قرار می گیرد و خود را، حتی کم تر از قطره ای در برابر اقیانوس و ذرّه ای در مقایسه با کهکشان ها می یابد، احساس کوچکی در برابر آن عظمت، او را به کرنش و نیایش وامی دارد و همه عظمت در همین احساس نیازمندی است. آنچه که این «هیچ» را به آن «همه» پیوند می زند دعاست (بیستونی، ۱۳۸۴، ص۹۷). کم نیستند کسانی که دلهره، نگرانی، ترس، اضطراب و تشویش خاطر را در مقاطع خطر و سختی ها و بحران ها، با داروی «دعا» درمان می کنند. به عنوان نمونه مهاتما گاندی، رهبر فقید هند می گوید: «اگر دعا نمی کردم (اهل دعا نبودم) مدت ها پیش دیوانه می شدم» (کارنگی، بی تا، صص ۲۶۳ و ۲۷۰).

خداوند در قرآن نیز به این مسأله مهم اشاره کرده و به پیامبرش دستور می دهد که برای مردم دعا کند، چرا که این دعا کردن موجب آرامش می شود.

(خُذْ مِنْ أموالِهِمْ صدَقَهً تطَهِّرُهُمْ وَ تزَکیهِمْ بها وَ صلِّ عَلَیهِمْ إِنَّ صَلاتَک سَکنٌ لَهُمْ وَ اللهُ سَمیعٌ عَلیمٌ) (توبه/۱۰۳)؛ «از اموال آنها صدقه ای (به عنوان زکات) بگیر، تا به وسیله آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی و (به هنگام گرفتن زکات) برای آنها دعا کن؛ که دعای تو، مایه آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست».

علامه طباطبایی(ره) می فرمایند: منظور این است که نفوس ایشان به دعای تو سکونت و آرامش می یابد، و این خود نوعی تشکر از مساعی ایشان است، هم چنان که جمله (وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ) مایه آرامشی است که دل های مکلفینی که این آیه را می شنوند و یا می خوانند به وسیله آن سکونت می یابد (طباطبایی، بی تا، ج۱۱، ص۵۱۲).

۴. نماز

خواندن نماز در به دست آوردن آرامش تأثیر بسیار زیادی دارد، به نحوی که می توان گفت هیچ کدام از عوامل آرامش زا به اندازه نماز در رسیدن انسان به مقصود تأثیر ندارد. خداوند می فرماید:

(إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عمِلُوا الصالِحاتِ وَأقامُوا الصَّلاهَ وَ آتَوُا الزَّکاهَ لَهُمْ أجرُهُمْ عنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَ لا هُمْ یحْزَنُونَ) (بقره /۲۷۷)؛ «کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و نماز را برپا داشتند و زکات را پرداختند، اجرشان نزد پروردگارشان (محفوظ) است، نه ترسی بر آنهاست، و نه اندوهگین می شوند».

حضور خاشعانه و خاضعانه انسان در برابر خداوند متعال در قالب نماز، به او نیرویی معنوی می بخشد که حسن صفای روحی و آرامش قلبی و امنیت روانی را در او برمی انگیزد.

روی گردانی کامل از مشکلات و امور زندگی و فکر نکردن به آنها در اثنای نماز باعث ایجاد حالتی از آرام سازی کامل و آرامش روان و آسودگی عقل در انسان می شود. این حالت آرام سازی و آرامش روانی ناشی از نماز، از نظر درمانی تأثیر بسزایی در کاهش شدت تشنجات عصبی ناشی از فشار زندگی روزانه و پایین آوردن حالت اضطرابی که برخی از مردم دچار آن هستند دارد.

تأکید بر نماز، به عنوان یکی از عوامل آرامش، از آن رو است که انسان برای رسیدن به هدف عالی و رضوان حق، نیازمند آرامش درونی است. این آرامش با یاد خدا به دست می‎آید.