فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 56 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی تربیتی آموزه های مهدویت :

آسیب شناسی تربیتی مهدویّت، مصداق بحث کلی آسیب شناسی تربیت دینی است. از آن جا که وجـود و ظهور امام مهدی (عـج)، از جـمله ی اعتقادات اسلامی و شیعی است، لوازم تربیتی معینی بر آن مترتب است. بنابراین، مهدویّت، تنها مسأله ای اعتقادی نیست، بلکه از بعد تربیتی نیز برخوردار است. و به همراه خود، تحولات هـیجانی، عـاطفی و عملی معینی را ایجاد می کند که افراد سعی در آماده سازی خود برای یاری حضرت دارند. از این رو هنگامی که جریان تربیت دینی، مشتمل بر بعد تربیتی مهدویّت، شکل می گیرد، امکان ظهور آسیب ها هم فراهم است زیرا در جریان تربیت دینی، باید با فـهمی کـه از دیـن کسب می کند، به عمل روی آورد در طیّ این مسیر بدفهمی ها ایجاد می شود.

بنابراین، آسیب شناسی تـربیتی مـهدویّت، تلاشی برای بازشناسی این گونه لغزش های فکری و عملی در بعد تربیتی مهدویّت است.

از طرفی آسـیب شناسی تربیتی مهدویّت، زیر مجموعه آسیب شناسی تربیت دینی و اسـلامی است. به ایـن تـرتیب، رابـطه ی آسیب شناسی تربیت دینی با آسیب شناسی تربیتی مهدویّت، رابطه ی کلی و جزئی خـواهد بود و آن چه به طور کلی در مورد نخست صادق است، به نحو جزئی و مصداقی، در مورد دوم نیز صـادق خـواهد بـود.

آسیب شناسی تربیت مهدوی در هفت محور بدان پرداخته می شود که در هر محوری دو جنبه آسیب زای مقابل هم و همچنین راه صحیح در هر محوری معرفی می شود:

محور اول: آسیب حصاربندی در مقابل حصارشکنی؛ راه صحیح: مرزشناسی

آسیب حصار بندی: در حصاربندی، خط مشی تـربیت دیـنی افراد، دور نگاه داشتن آنان از بدی و نادرستی است. این روش، توان مقاومت را در آنان تحلیل می برد.حصار بندی در عرصه مهدویت نیز بدین صورت است که تـصور و برداشتی ایستا از مهدویّت و انتظار مهدی (عج ) وجود دارد. و پیروان حق تا زمان ظهور، باید بریده و برکنار از پیروان باطل، در انتظاری انفعالی سعی در مصون نگه داشتن خود دارند. و این موجب افزایش آسیب پذیری فرد از طریق دور نگاه داشتن وی از مواجهه است. اما این آسیب زایی، خود، از کژفهمی نسبت به مهدویّت نشأت یافته است. چون در روایات مسأله ی مهدویّت، نه در قرنطینه، بلکه در فضای باز، یعنی در عرصه ی مواجهه و چالش میان حق و باطل ترسیم شده است.

آسیب حصار شکنی: حصارشکنی و قراردادن افراد در معرض مواجهه بـا جـریان های مختلف فکری و عملی، بدون فراهم آوردن قـدرت تحلیل و مقاومت در آنان نـیز مـنشأ آسیب زایی است. در نتیجه حصار شکنی و برداشتن مرزها در عرصه مهدویت، التقاطهای ناهم خوان میان اندیشه های حق و باطل بروز می کند و کسانی معتقد شوند ((مهدی)) اسم خاصی برای فرد معینی نیست، بلکه نمادی کلی بـرای اشـاره بـه چیرگی نهایی حق و عدالت بر باطل و بیدادگری است و مصداق این نـماد مـی تواند هر کسی باشد.

راه صحیح؛ مرزشناسی: یعنی در جریان طبیعی زندگی، در مواجهه بـا بـدی ها و نـادرستی ها، توانایی تبیین و تـفکیک مـیان خوبی و بدی یا درسـتی و نـادرستی را به صورت مدلّل در افراد فراهم آورد و زمینه ی مهار گرایش های آنان به بـدی و نـادرستی را مهیا کرد. مرزشناسی با قبول ارتباط، از حصاربندی متفاوت می گردد و با ردّ التقاط، از حصارشکنی متمایز مـی شود. لازمه مرزشناسی این است که فـرد در مـتن موقعیت ها قرار داشته بـاشد و بـا بازشناسی مرزهای راستی از ناراستی و درستی از نادرستی، راه خود را بیابد.

محور دوم: آسیب کـمال گرایی در مقابل سهل انگاری؛ راه صحیح: سهل گیری

آسیب کمال گرایی: کمال گرایی یعنی اینکه آرمان های بسیار والای دینی را از افراد تحت تربیت طـلب می کنند، بدون آن که توان و طاقت واقعی آن ها را چون معیار حرکت به سمت ایـن آرمان ها در نظر بگیرند.

. حال با توجه به رسالت سخت و سترگ حضرت مهدی (ع) در تحقق عدالت جهانی و زدودن ظلم که در روایات مختلف بدان اشاره شده، یاوران حضرت باید دارای صفات برجسته ای باشند. حال در عرصه تربیتی اگر مربیان، بدون توجه به وسـع فـهمی و عملی افراد، آنان را از همان ابتدا به فـتح ایـن قـله ی عظیم فرابخوانند. آسیب این گونه کمال گرایی، بـه صـورت اعراض کلی فرد از مقصد و مقصود آشکار می گردد و فـرد را از اصـل حرکت منصرف می سازد.

آسیب سهل انگاری: مراد از سهل انگاری، بی اعتنایی به آرمان های بلند، و عدم جدیت لازم در طی مسیر است. در سهل انگاری، مسأله ی مهدویّت در منظومه ی تربیت دینی، به کنج تغافل یا غفلت می افتد و هـیچ نـقشی برای آن در جریان تربیت دینی در نظر گـرفته نـمی شود.و مردم به طور کلی از حضرت غافل می شوند.

راه صحیح؛ سهل گیری: در این روش با وجود توجه به نقطه کمال، وسع فرد نادیده گرفته نمی شود و در عین حال که در آن، سهولت در کار است، غفلت در میان نیست. تفاوت سهل گیری با کمال گرایی این است که کمال برای فرد، در حد وسع وی در نظر گرفته می شود و تفاوت آن با سهل انگاری این است که در سهل گیری، در هر حال، چشم به سوی آرمان ها دارند و حرکت پیشرونده را می خواهند

محور سوم. آسیب گسست در مقابل دنباله روی؛راه صحیح: هدایت

آسیب گسست: گسست میان نسل پیشین و نسل بعدی هنگامی رخ مـی دهد کـه نسل پیشین، به گونه ای از سنت گرایی متحجرانه روی آورد که مانع هم سخنی و هم فکری میان آنها و نسل بعدی گردد.

این آسیب در مسأله مهدویت نیز می تواند رخ دهد. هنگامی که مباحث و مطالب مربوط به مـهدویت، بـه زبـانی مهجور مطرح گردد یا با مسائل و مباحثی که نسل جدید با آنـها درگـیر اسـت، ارتباط نیابد، گسست رخ می نماید. گاه نسل پیشین، در طرح مسأله مهدویت با نسل نو، بـر جـنبه هایی فـرعی و جانبی از آن تأکید می کنند یا آن را در قالب نمادهایی عرضه می کنند که نسل نو چندان ارتباطی مـیان آنـها و مسائل زمان خویش نمی یابد. بروز گسست، نسل پیشین را بـر آن مـی دارد کـه به دنباله روی روی آورد، چنانکه دنباله روی در شـکل نـهایی خـود، نسل پیشین را چنان به بی معنایی دچار می سازد که ممکن است به رها کردن نسل بعدی و گسست رضا دهد.

آسب دنباله روی: تسلیم شدن نسل پیشین به خواست ها و بلکه هوس های نسل بعدی موجب استحاله تربیت در اثر رفتار انفعالی نسل پیشین و محروم شدن نسل جدید از آرمان ها و محدود شدن آن ها در حد امیال و آرای رایجشان است. دنباله روی در عرصه مهدویت، به دو شکل می تواند آشـکار شـود: نـخست، سخن نگفتن از آن، به سبب این که به ذائقه نسل جدید، خوش نـمی آید. دوم، سـخن گفتن از آن، اما به گونه ای که به الگوهای رایج حکومتی و سیاسی، فروکاسته شود. به طور مثال، اگـر امـروزه، دمکراسی، شکل مطلوبی از حکومت محسوب می شود، کسانی بکوشند حکومت مهدی (ع) را برحسب آن، مـورد فـهم و تفسیر قرار دهند. در این مورد، ممکن اسـت بـرخی از روایـات نیز مستند قرار گیرد، مانند این کـه از قـول پیامبر (ص) در باره آن حضرت نقل شده است: «مهدی با یاران خود مشورت می کند»

راه صحیح؛ هـدایت: در هـدایت،هدایت گر به زبان مخاطب خود و در حد اندیشه او سخن می گوید ومـخاطب خود را به سوی حقایق راهنمایی می کند یعنی هـم بـاید بـه زبان و متناسب بـا انـدیشه مخاطبان خود سخن بگوید و هم از پیروی اهواء آنان دوری می گزیند. در مهدویت نیز، باید هم تناسب و هماهنگی آن را با ذهن و زبان نسل جدید بازشناسی شود و هم از تقلیل آن به امیال و آراء رایج نسل جدید خود داری شود.

محور چهارم. آسیب ها: مریدپروری و تکروی؛ سلامت: امـامت

آسیب مرید پروری: مرید پروری یعنی این که در جریان تربیت دینی، افراد چـنان تـربیت شوند که مربی را به چـشم مـراد خویش ببینند، به این معنا که وی را ورای سؤال قرار دهند و او را چنان بنگرند که گویی منشأ اولیه حق است. این شأن تنها از آن خداست و جز او هـر کـه باشد، نه منشأ اولیـه حـق است و نه در ورای سؤال قرار دارد. مریدپروری، به منزله یکی از قطب های آسیب در تربیت دینی، صـورت محرَّف امامت است. هر گاه افراد، امامان را چنان بستایند که گویی آنان، مـنشأ اولیه حق و حقیقت اند، ایـن چـهره محرَّف آشکار می گردد. این گونه افراد، به سبب همین تعبیر نادرستی که از امامت دارند، و آن را به یکی از لغزشگاه های آسیب زای تربیت دینی تبدیل می کنند. افراط گـری آنان در این است که امام را از حد خویش، فراتر می برند و او را به مقام و منزلت الوهی برمی کشند.

آسیب تک روی: تک روی یعنی نفی هرگونه اقتدا به دیگران، به منزله پیشرو، و خود، گونه ای از آنارشیسم دینی است. تک روی نیز آسیب زاست زیرا افـراد را در حـد خودشان محدود می گرداند و آنها را از مزایای وجودی دیگران محروم می سازد. تکروی در جریان تربیت دینی، در دو صورت رخ مـی دهد: نـخست با نفی امامت و دوم با پذیرش و در عین حال، تعمیم امامت. در حالت نخست، نیاز به ا