بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آسیب های تولید علم :

عوامل بیرونی، همان طور که گاهی مدد می رسانند و در فهم متن و پیام دین به کار می آیند، گاهی نقش بازدارنده هم دارند. اینجا لازم است که آسیب شناسی هم بشود؛ یعنی اولا عوامل بیرونی را تفکیک کنیم، و ثانیا آسیب های آنها را بشناسیم. اگر تاریخی، به مسئله نگاه کنیم، خواهیم دید که این عدم تفکیک مشکل ساز بوده است. در اینجا هم آفت افراط و تفریط وجود دارد. ما چقدر مجاز به استفاده از معارف برون دینی در فهم دین هستیم؟ اگر به پاسخ این سؤال نزدیک نشویم، در استفاده از معارف برون دینی، دچار افراط و تفریط خواهیم شد. وقتی عناصر غیر دینی را دینی تلقی کردیم، از حرکت به سمت تولید علم باز خواهیم ماند. اگر یک نظام فلسفی، قداست خاصی یافت و در جای عناصر دینی نشست، کسی جرئت نمی کند در آن دست ببرد. تشخیص ندادن عناصر دینی از عناصر غیر دینی، منجر به این خواهد شد که مثلا نظریات ملاصدرا را به جای عقاید دینی پذیرفته و بر آن ها تصلب هم می ورزیم. انسداد، معنایی جز این ندارد. ما در طول تاریخ خود، بارها مبتلا به این آسیب شده ایم و هنوز هم در عرصه فلسفه این مشکل را داریم. در بعضی محافل واقعا بنا را بر این گذاشته اند که مثلا نظریات ملاصدرا، بخش هایی از دین است یا در حد متن روایت، اصالت و قداست دارد! در صورتی که اگر روشمند بیندیشیم و بررسی کنیم، خواهیم دید که بعضی از عناصری که ملاصدرا آورده است، برون دینی است و ما مجازیم که آن ها را تغییر بدهیم. صدرالمتالهین، خود در اسفار، نکته مهم و جالبی را گوشزد می کند. می گوید: «من برای رسیدن به حقیقت، خیلی تلاش کردم. همه کوشش من این بود که حقایق هستی را کشف کنم و خداوند هم فراوان به من لطف کرده است. الهامات مختلفی راهگشای من بود. بنابراین آنچه شما در این مجموعه (اسفار) می بینید، محصول تلاش من و لطف خداست؛ اما بر این گمان مباشید که حقیقت، منحصر است به آنچه من در این کتاب نوشته ام.» گویا ملاصدرا خود پیش بینی می کرده است که عظمت او روزی، روند تولید علم را به خطر اندازد. از همین هشدار ملاصدرا، می توان دریافت که او انسان بزرگی بوده و دغدغه ای جز کشف حقیقت، برای خود و دیگران نداشته است.
اگر ما نتوانیم عناصر غیر دینی را از مؤلفه های دینی تفکیک کنیم، به چندین آفت خطرناک مبتلا می شویم که یکی از آن ها تبدیل عناصر غیر دینی به پارادایم دینی است. ا