بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آشتی با خدا (عبادت در سه ماه رجب شعبان و رمضان) :

۱- ماه مبارک رجب؛ ماه خدا

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، این ماه را ماه خدا خوانده و فرموده است هر که یک روز از ماه رجب را روزه بدارد خشنودی خدا را به دست می آورد و غضب خدا را از خود دور می کند و دری از درهای دوزخ را به روی خود می بندد. رجب نام نهری است در بهشت که از شیر سفیدتر و از عسل شیرین تر است و آن که یک روز ماه رجب را روزه بدارد، از این نهر خواهد آشامید.[۱]

امام صادق علیه السلام وقتی دانست که یکی از شیعیان، هیچ روزی از ماه رجب را روزه نگرفته، به او فرمود: آن قدر ثواب از تو فوت شده که مقدار آن را جز خدا کسی نمی داند! روزه دارِ این ماه حتی یک روز از سکرات و سختی های مرگ و بعد از مرگ و از عذاب قبر ایمن می گردد، به آسانی از صراط می گذرد و آن که سه روز از این ماه را روزه بدارد، از ترس بزرگ روز قیامت و از شدّت ها و هول های آن روز ایمن گردد.[۲]

همچنین در آسمان هفتم فرشته ای است که آن را «داعی» نامند. هنگامی که ماه رجب از راه می رسد، این فرشته در همه شبهای این ماه، می گوید: «خوشا به حال تسبیح کنندگان خدا! خوشا به حال فرمانبرداران خدا! خداوند متعال می فرماید: همنشین کسی هستم که با من همنشینی کند، فرمانبردار کسی هستم که فرمانبردارم باشد و بخشنده خواهانِ بخشایش هستم. ماه، ماهِ من و بنده، بنده من و رحمت، رحمت من است. هر کس در این ماه مرا بخواند او را پاسخ می گویم و هر کس از من بخواهد به او می دهم. هر کس از من هدایت بخواهد او را هدایت کنم. این ماه را رشته ای بین خود و بندگانم قرار دادم که هر کس آن را بگیرد، به من می رسد.»[۳]

در این ماه، زیارت امام هشتم علیه السلام (مفاتیح الجنان، در اعمال ماه رجب) و نیز عمره بسیار ثواب دارد.[۴]

شب جمعه اول ماه رجب را «لیله الرغائب » می نامند. از حضرت رسول صلی الله علیه وآله، برای آن نماز نقل شده که بسیار فضیلت دارد، چنان که گناهان بسیار به سبب آن آمرزیده شود و آن نمازدر شب اول قبر، در صورت جوانی بسیار زیبا و خوش منظر و خوش صحبت بر او وارد شود و غم و اندوه از دلش بزداید و مونس او در قبر باشد. چگونگی این نماز به تفصیل در کتابهای دعا آمده است.[۵]

تولد امام محمدباقر علیه السلام در اولین روز این ماه، شرافت بیشتری به این ایام بخشیده است بندگان صالح خدا در سه روز سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم ماه رجب به اعتکاف می نشینند و اگر توفیقی داشته باشند، عمل «ام داود» را نیز در روز پانزدهم به جای می آورند. که شرح مفصل آن و نیز دیگر ادعیه و اعمال ماه رجب را می توان در کتاب شریف مفاتیح الجنان یافت و مطالعه کرد.

روز بیست و هفتم این ماه نیز از اعیاد عظیم است و روزی است که حضرت رسول صلی الله علیه و آله در آن روز به رسالت مبعوث گردید و جبرئیل به پیامبری بر آن حضرت نازل گردید.

۲- ماه شعبان، ماه پیامبر صلی الله علیه و آله

حضرت رسول(ص) ماه شریف شعبان را روزه می داشت و به ماه رمضان وصل می کرد و می فرمود شعبان ماه من است، هر که یک روز از ماه مرا روزه بدارد، بهشت بر او واجب شود. و امام زین العابدین علیه السلام در این ماه، در جمع اصحاب خود می فرمود: برای محبّت پیغمبر خود و تقرّب به سوی پروردگار، این ماه را روزه بدارید تا در روز قیامت، کرامت خدا شامل حالتان گردد و بهشت از آن شما گردد.[۶]

در این ماه چشم جهان و جهانیان به دیدار سه مولود از خاندان نبوت و امامت روشن گردید: روز سوم و لایت با سعادت امام حسین علیه السلام، روز چهارم، ولادت حضرت اباالفضل العباس و روز پنجم ولادت امام سجاد علیه السلام و روز نیمه شعبان، روز تولد امام دوازدهم امامنا المهدی حضرت حجه بن الحسن علیه السلام است. این ماه، ماه شادی اهلبیت است و ماه جشن شیعیان. هم به مناسبت اعیاد بزرگی که به روزهای ماه شعبان زیبایی و نور بخشیده و هم به آن دلیل که مژده ماه خدا، ماه مبارک رمضان را با خود دارد.

ماه شعبان را ماه استغفار نامیده اند و از ذکرهای هر روز این ماه استغفار است.[۷] شاید بدان دلیل که دل از زنگارها پاک گردد و جلا یابد تا شایسته دریافت نورِ قرآن در ماه مبارک رمضان گردد؛ چنان که پنج شنبه های این ماه، در آسمانها چراغانی است و فرشتگان برای روزه داران این روزها، تقاضای عفو و مغفرت دارند و از خداوند می خواهند تا دعای روزه داران را به اجابت برساند.[۸]

صلوات هر روزه شعبانیه دریای ژرف از معارف الهی، و مناجات شعبانیه، مناجاتی بی بدیل برای سالکان و رهپویان راه توحید و ولایت است؛ مناجاتی که همه ائمه آن را می خوانده اند وبه آن التزام داشته اند.[۹] مضامین عالی و بلند این مناجات، دستِ فرد مناجات کننده را می گیرد و تا اوج نور و زیبایی می برد.

شب نیمه شعبان، بعد از لیله القدر، برترین شب سال شمرده شده و خداوند درخواست بندگانش را رد نمی کند و احیای آن و خواندن زیارت امام حسین علیه السلام و دعای کمیل، بسیار سفارش شده است.

از امام رضا علیه السلام نقل شده است که فرمودند: هر که سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و به ماه مبارک رمضان وصل کند، خداوند ثواب روزه دو ماه متوالی برای او بنویسد. همچنین ایشان در جمعه آخر ماه رمضان، این گونه به اباصلت و به دیگر شیعیان رهنمود می دهند:

ای اباصلت، بیشتر ماه شعبان گذشت و این جمعه آخر آن است. پس تقصیرها و کوتاهی های گذشته را در آنچه از این ماه مانده است تلافی کن…. بسیار دعا و استغفار کن و قرآن مجید رابسیار تلاوت نما و از گناهان خود توبه کن، تا به هنگام فرا رسیدن ماه رمضان پاک و خالص شده باشی. و هر دَین و امانتی داری ادا نما و کینه از هر کسی داری از دل بیرون کن و ترک گناه کن و در امور پنهان و آشکار بر خدا توکل کن، که هر کس که بر خدا توکل کند، خداوند امور او را کفایت می کند… به درستی که خداوند در این ماه، به حرمت ماه مبارک رمضان بنده های بسیاری را از آتش دوزخ آزاد می گرداند.[۱۰]

۳- ماه مبارک رمضان؛ بهترین ماه خدا

با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، سفره های میهمانی خدا پهن می گردد و آنان که توانسته اند از دو فرصت ماه رجب و شعبان استفاده کنند و خود را لایق و شایسته حضور بر سر این مهمانی نمایند، از شادی سر از پا نمی شناسند. ماه تلاوت قرآن، ماه شب زنده داری، ماه نماز، ماه مناجات با خدا، ماه توبه و ماه ضیافت الهی فرا رسیده و خوشا به حال آنان که با خودسازی و تهذیب نفس، توانایی شب زنده داری و قرائت یک یا چند جزء قرآن و مناجات سحر و دعای ابوحمزه را پیدا کرده اند. و خوشا به حال آنان که در این ماه همانند دو ماه قبل، و بیشتر، توفیق صدقه دادن و کمک به نیازمندان را دارند.

بندگان شایسته حق دو ماه را تمرین کردند تا به ماه مبارک رمضان برسند و اکنون تلاش خود را چند برابر می کنند تا توفیق درک شب قدر را بیابند و پاداش خود را از میزبان بزرگ ضیافت الهی دریافت دارند. اینان در شبهای قدر، به یاد مظلومیت های شهید محراب و شهید شب قدر، امام عارفان و امام شب زنده داران، به سوگ می نشینند و از حضرتش تقاضای شفاعت دارند.

۴- سیره عالمان دین در سه ماه رجب، شعبان و رمضان

عالمان راستین کوشیده اند تا سطر به سطر خطبه حضرت رسول را در آخرین روزهای ماه شعبان که درباره ماه مبارک رمضان بیان داشته اند به گوش جان بشنوند و از خداوند توفیق عمل بدان را بخواهند. در اینجا، سیره عبادی برخی از بزرگان حوزه های علمیه را به اختصار بیان می داریم.

امام خمینی (ره ) هیچ گاه از اذکار و نوافل و مستحبات غافل نمی ماند و حتی در حال قدم زدن ذکر می گفت و زیارت می خواند. روزانه چند نوبت قرآن می خواند…. در ماه مبارک رمضان هر روزده جزء قرآن می خواند، یعنی در هر سه روز یک ختم قرآن داشتند. برنامه عبادی ایشان در ماه رمضان این بود که شب تا صبح بیدار بودند و بعد از نماز صبح استراحت می کردند. در تمام مدت اقامت ایشان در نجف اشرف، جز در موارد استثنائی، برنامه زیارت هر شبه ایشان ترک نشد. در اغلب ایام زیارتی، در کنار قبر امام حسین علیه السلام بودند و دهه عاشورا را هر روز زیارت عاشورای معروف را با صد مرتبه سلام و صد مرتبه لعن می خواندند. به تهجّد و سحرخیزی، فراوان اهمیّت می داد و در ماه رمضان در هوای ۵۰ درجه گرمای نجف با آن سن و سال و ضعف مفرط روزه می گرفت و تا نماز مغرب و عشا را همراه با نوافل به جا نمی آورد، افطار نمی کرد.[۱۱]

میرزای شیرازی بزرگ، آن مرجع شجاع آگاه، درهم کوبنده دستگاه بیگانگان و نجات دهنده ملت ایران، بیشتر آیات قرآن را حفظ بود. همچنین دعاهای ماه مبارک رمضان را و دعاهایی را که در دیگر اوقات قرائت می کرد و زیارتهایی را که در حرم امامان می خواند. در حرمها کتابدعا با خود نمی برد، امّا مدتی دراز دعا و زیارت می خواند و چون رقیق القلب بود، بسیارمی گریست، آن هم با صدای بلند.[۱۲]

حاج محمدابراهیم کلباسی، از شاگردان بحرالعلوم، یک سال شب تا صبح بیدار ماند و عبادت کرد تا بتواند شب قدر را درک کند![۱۳]

یکی از خصوصیات شهید حاج آقا مصطفی خمینی این بود که در زیارتهای مخصوصه امام حسین علیه السلام (اول و نیمه رجب، نیمه شعبان، اربعین، عرفه) که مردم از نجف به کربلا پیاده می رفتند، ایشان نیز همراه آنان پیاده به کربلا می رفت. در بین راه با توجه دعای توسل رامی خواند. همچنین مقیّد بود که در مجالس روضه شرکت و گاه تنها مستمع برخی جلسات روضه، خود ایشان بود.[۱۴]

در احوال آخوند خراسانی آورده اند که ایشان در دو وقت صبح و مغرب نماز به جماعت می گزارد، الاّ